Arabisch geweld bedreigt opnieuw Joodse begraafplaats op Olijfberg [Nadav Shragai]

Maart 2012. Plechtige herdenkingsdienst op de Joodse Begraafplaats op de Olijfberg in Jeruzalem. Niet moeilijk om de gedachten van die man te raden: “We zijn hier, we blijven hier, want hier zijn wij in het huis van onze voorvaderen en wij gaan hier nooit meer weg.” De Israëlbashers van de wereld noemen dit deel van de hoofdstad nog steeds smalend ‘Oost’-Jeruzalem, ondanks het historische feit dat dit sinds mensenheugenis de authentieke hoofdstad is van het Joodse volk.

Dat was ook zo, ondanks die korte periode tussen 1948 en 1967, toen de Arabieren de stad veroverden en de Joden tot de laatste man, vrouw en kind uit Jeruzalem en uit Judea & Samaria verdreven. Op het einde van de Zesdaagse Oorlog in juni 1967 werd de stad heroverd op de Barbaren. Krom werd weer recht. Zie onderaan een reeks foto’s over de verwoestingen die de Arabieren aanrichten op de Joodse begraafplaats toen zij 19 jaar lang [Oost]Jeruzalem bezet hielden en net zoals Jordanië de stad Judenrein hadden verklaard.

Arabisch geweld bedreigt opnieuw Joodse begraafplaats op Olijfberg

door Nadav Shragai [Yisrael Hayom]
vertaling Missing Peace http://missingpeace.eu/nl/

Jarenlange aanvallen, vandalisme en vernielingen van graven op de Olijfberg in Jeruzalem hebben ervoor gezorgd dat er een sterke daling is in het aantal begrafenissen op de belangrijkste Joodse begraafplaats van de wereld. Israëlische auto’s worden aangevallen (gestenigd), rouwstoeten die alleen nog maar in grote groepen naar de begraafplaats toe rijden en taxichauffeurs die weigeren om families naar de graven van hun overleden familieleden te vervoeren: Iedereen is het erover eens dat de situatie op de Olijfberg levensgevaarlijk is.

Politiestation
Onlangs is er een nieuw politiestation geopend op de berg en Israëlische veiligheidsdiensten hebben er al voor gezorgd dat het aantal gewelddadige voorvallen is verminderd. Maar jarenlange verwaarlozing van de veiligheidssituatie op de Olijfberg en voortdurende bedreigingen, hebben ervoor gezorgd dat de situatie onhoudbaar is geworden.

De situatie van nu lijkt sterk op die in de winter van 1948. Toen zorgde het toenemende aantal aanvallen op Joden op de Olijfberg ervoor dat de Britten maar twee keer in de week toestemming gaven aan de Joden om hun doden te begraven op de Olijfberg. Dat gebeurde alleen ‘s nachts in het donker en onder begeleiding van gewapend veiligheidspersoneel.

Sinds 2000 zijn er in totaal ongeveer 3500 Joden begraven op de berg, een daling van 50% vergeleken met zo’n 30 a 40 jaar geleden. Het aantal aanvragen voor begrafenissen op de Olijfberg, waar Joden al ruimweg 3000 jaar worden begraven, wordt steeds minder.

Vele bekende en onbekende Joden zijn hier naar hun laatste rustplaats gebracht. Onder hen rabbijnen, politici, staatshoofden, geleerden en “gewone” mensen uit Israel, maar ook uit het buitenland. Voor velen was het de laatste wens om op de berg te worden begraven.

Jeruzalem, 25 februari 2012. Van L naar R.: Malcolm Hoenlein, Rabbijn Menachem Lubinsky en de Amerikaanse Republikeinse congresleden Eliot Engel en Jerrold Nadler bekijken met afschuw de schade die recent werd aangebracht aan Joodse graven op de Olijfberg [foto: Jewish Press]

Taxichauffeurs
Israëlische taxi chauffeurs stuurden onlangs een brief naar de commandant van de Israëlische politie. Zij schreven dat tijdens bepaalde uren van de dag het niet mogelijk is om de berg op te rijden omdat de situatie veel te gevaarlijk is. Dit vanwege een regen van stenen en rotsblokken die op de Israëlische auto’s worden gegooid vanaf beide kanten van de weg.

De Israëlische autoriteiten lijken nu wakker te zijn geworden. De laatste tijd zijn er 123 beveiligingcamera’s geïnstalleerd op en rond de begraafplaats. Arabieren hebben inmiddels al twaalf van deze camera’s gestolen. De camera’s moeten ervoor zorgen dat het aantal grafschendingen en andere gewelddadige acties afnemen.

Echter op de weg naar de Olijfberg via de Arabische wijk A-Tur in Jeruzalem Oost zijn de meeste camera’s nog niet aangesloten op het netwerk. Dit zorgt ervoor dat de politie niet in staat is om het geweld tegen Israëlische auto’s op een effectieve manier aan te pakken, en dus de veiligheid van de Joodse bestuurders en hun passagiers niet kan garanderen.

Israëlische autoriteiten
Aan de andere kant zijn de Israëlische autoriteiten ook traag met het uitvoeren van de restauratie werkzaamheden die noodzakelijk waren op de begraafplaats na de Zesdaagse Oorlog in 1967. De Jordaniërs hadden namelijk zo’n 38.000 graven geschonden en vernield. Delen van de graven werden vaak gebruikt als bouwstenen van huizen, wegen, toiletten, traptreden etc. Israëlische protesten werden over het algemeen genegeerd..

Na de verovering van de Olijfberg tijdens de Zes Daagse Oorlog maakten de autoriteiten geen haast om de graven te restaureren. Dit gebeurde pas 40 jaar later in 2008, toen de Jerusalem Development Authority de opdracht kreeg om de graven te herstellen. Als gevolg hiervan kwam het restauratiewerk in een stroomversnelling. Gedurende de laatste drie jaar zijn er bijvoorbeeld 16.000 graven gerestaureerd.

Verdachten
Israëlische veiligheidsdiensten hebben alleen dit jaar al 63 verdachten opgepakt die worden beschuldigd van grafschendingen en gewelddadige aanvallen. De politie probeert ook om de relevante Arabische autoriteiten (lokale leiders en schoolhoofden) te betrekken bij haar pogingen om de aanvallen en vernielingen tegen te gaan.

Verder heeft de politie ook het aantal patrouilles op de berg en in de omgeving van de berg opgevoerd. Door het gebruik van beveiligingscamera’s zijn enige grafschenders opgepakt en aangeklaagd. In de meeste gevallen krijgen zij een lichte straf. Eén van de Arabieren die was opgepakt vertelde tijdens zijn verhoor dat hij duizend NIS had gekregen voor het vernielen van één van de graven op de Olijfberg.

Gewelddaden
Tijdens de Tweede Intifada (2000-2005) steeg het aantal gewelddaden drastisch. Maar ook over de afgelopen paar jaar is er opnieuw een stijging in het aantal incidenten waar te nemen. Mensen die begrafenissen bijwoonden vertellen over hun ervaringen die vaak eindigden in geweld. Zo werd een Israëlische familie die op weg was naar een “hazkara” (een herdenkingsplechtigheid voor een dode) gestenigd door een groep Arabische jongeren toen zij vast stonden in een file op de weg naar de Olijfberg.

De achterruit van de auto werd ingegooid en daarna werden de passagiers die op de achterbank zaten bekogeld met stenen. Op een gegeven moment probeerden de aanvallers ook de deuren van de auto te openen. Gelukkig slaagde de bestuurder van de auto erin om de auto uit deze situatie te manoeuvreren en raakte er uiteindelijk niemand gewond.

Een ander voorval vond plaats toen een bruidegom op de dag van zijn bruiloft het graf van zijn moeder wilde opzoeken en werd bekogeld door zo’n 40 Arabische jongeren. De voorruit van zijn auto werd verbrijzeld. Daarop werd hij geraakt door een steen die tegen zijn hoofd werd gegooid door de kapotte voorruit. Daarna werd hij uit zijn auto getrokken en in elkaar geslagen. Gelukkig had hij slechts vrij lichte verwondingen. De man is echter zwaar getraumatiseerd.

Deze voorvallen zijn maar een kleine greep uit de hoeveelheid gewelddadige incidenten die bijna dagelijks plaats vinden op de begraafplaats of op de weg die naar de begraafplaats leidt.

Status Olijfberg
De status van de Olijfberg werd ook besproken tijdens onderhandelingen tussen de Palestijnse Autoriteit en Israel. De regering van Barak bood aan om Jeruzalem te verdelen maar eiste dat de Olijfberg bij het Israel zou blijven behoren. Israel stemde er indertijd mee in dat de Arabische buurten Silwan, A-Tur, Ras al-Amud en delen van de Oude Stad die rondom de Olijfberg liggen onder Palestijns bestuur zouden komen.

Ook tijdens de regering Olmert Livni werd de Olijfberg buiten het gebied gehouden dat voor de Palestijnen bestemd was. Ook toen werden de wijken rond de Olijfberg aangemerkt als delen van een toekomstige Palestijnse hoofdstad.

Alleen in het zogenaamde Geneve Initiatief werd openlijk gesproken over de mogelijkheid dat de Olijfberg onder Palestijns bestuur zou komen. Het Geneve Initiatief was echter geen officieel initiatief van de Israëlische regering maar van een groep linkse Israëlische politici en enkele Palestijnen. De voorstellen daarin hadden verder weinig betekenis en geen enkele juridische status. Desondanks blijven sommigen het zien als een basis voor een toekomstig akkoord.

Palestijnse controle
Gezien de huidige aanvallen en de schendingen van graven op de Olijfberg kan men zich voorstellen wat er zal gebeuren wanneer de Palestijnse Autoriteit de controle zal krijgen over het gebied. (Zie bijvoorbeeld de wijze waarop de Palestijnse Autoriteit omsprong met het graf van Josef in Shechem/Nablus na het uitbreken van de Tweede Intifada. Het graf werd bijna volledig verwoest en Joden werd de toegang tot de tombe ontzegd, hetgeen in strijd was met de Oslo akkoorden. Red. Missing Peace)

Ook Jordanië tekende voor de vrije toegang tot de Olijfberg in het wapenstilstandsakkoord in 1948. Maar tussen 1948 en 1967 voorkwam Jordanië dat Joden en Israeli’s de berg bezochten en hun doden daar begroeven.

Verwoesting en ontering van begraafplaatsen

Toen de Arabieren de Olijfberg bezetten 1948-1967…

Afbeelding hierboven: De Olijfberg, de Hof van Olijven waar Jezus Christus met zijn discipelen placht te mediteren. De Arabieren hebben alles kapot geslagen. Niks is heel gebleven. Later zullen de Jordaniërs dwars doorheen de Olijfberg een asfalten autoweg aanleggen… Of het nu van Joden, christenen of orthodoxen was, alles moest eraan geloven, werd vernield, ontheiligd en onteerd… Op de Olijfberg werd temidden de Joodse grafstenen ook een benzinestation gebouwd en tegelijk een groot aantal parkingplaatsen voor auto’s.


18.000 [!] Joodse grafstenen werden van de ontheiligde Joodse begraafplaats op de Olijfberg verwijderd en gebruikt als vloerstenen, voor de aanleg van toiletten en als muurbekleding en zitbanken van een Jordaanse legerbasis op de weg naar Jericho. Bovenstaande foto dateert van juni 1967 kort na de hereniging van Jeruzalem (foto: Zev Radovan) Wanneer in juni 1967 de Joden terug op naar de begraafplaats weerkeren, treffen ze er open graven aan met de beenderen van de afgestorvenen overal verspreid. Een uitgemergelde hond loopt voorbij met in zijn muil iets wat zichtbaar op een dijbeen van een mens geleek. Een ondraaglijk gezicht…


Boven en onder. Joodse begraafplaats nabij de Olijfberg. De Oude Stad met in de achtergrond goed zichtbaar de Rotskoepel en de Al Aqsamoskee. Dit was allemaal Oost-Jeruzalem en verboden gebied voor Joden. Op de afbeelding hierboven is goed de schade te merken die door de Arabieren werd aangericht.

Afbeelding hieronder toont dezelfde begraafplaats die inmiddels een complete metamorfose heeft ondergaan en gerestaureerd werd (foto: Brabosh.com op 30 november 2009)

Een gedachte over “Arabisch geweld bedreigt opnieuw Joodse begraafplaats op Olijfberg [Nadav Shragai]

  1. Het zoveelste bewijs dat Arabieren enorme lafbekken zijn. Tuig is het, dat helemaal niets te zoeken heeft op die begraafplaats aan de Olijfberg.

    Like

Reacties zijn gesloten.