Ja natuurlijk is elke kritiek op Israël vanzelfsprekend antisemitisch of wat dacht u?! [Benjamin Kerstein]

Brussel, 31 mei 2010. Een manifestant toont een papier met “Boycott Israel, etat racist” tegenover de gebouwen van het Ministerie voor Buitenlandse Zaken. Op dat ogenblik onderneemt voor de kust van Gaza de door de Turkse IHH-groep gekaapte m/s Mavi Marmara een gewelddadige poging om de legale blokkade van Gaza te doorbreken met als enige doel de zeevaartroute vrij te maken voor wapenleveranties aan Hamas en het dozijn andere verwante terreurgroepen. [foto: Reuters/François Lenoir]

Nogal wat westerse Israëlbashers hebben er blijkbaar moeite mee dat al hun kritiek op Israël, de vele boycotacties van Joodse producten, diensten tot en met academische boycots van de Joodse staat, door nuchtere rationele waarnemers wordt gedefinieerd als puur antisemitisme en Jodenhaat heropgevist uit het duizendjarige antisemitische arsenaal. In het Midden-Oosten ondervinden Arabieren en Perzen helemaal geen last van dergelijke pathetische bijverschijnselen zoals bv. ‘gewetensnood’ omwille van de Europese Judeocide tijdens WOII, en dat met medeweten van de wereld en soms ook met medeplichtigheid van locale bevolkingsgroepen en overheden. Vandaar dat de volgende Holocaust zich wellicht in het M-O zal afspelen, waar men zich niet geremd voelt noch ‘gewetensnood’ ondervindt door de vorige die in West-Europa werd uitgevoerd. “Waarom Israël?” vraagt u. Ja, waarom ook de Joden altijd telkens weer he? Het is gewoon dezelfde vraag gevolgd door eenzelfde antwoord: antisemitisme.

De dwazen van Antwerpen op de zinkende Titanic anno 2012: Joden verbranden hun laatste reddingsboei

Ook onder de locale Joodse gemeenschappen in de Diaspora, bevinden er zich complete groepen en organisaties van Israëlbashers en/of Israëlcritici, die menen dat door ofwel het bestaansrecht van de Joodse staat te ontkennen en/of mee te huilen met de wolven in het bos door regelmatig het beleid van Israël te bekritiseren dan wel af te keuren, er vurig op hopen dat hun idioot en ongerijmd gedrag hen zal helpen aan de volgende Jodenvervolging en moord te kunnen ontkomen. Zij kennen hun eigen geschiedenis niet.

Zij hebben nooit begrepen waarom Theodor Herzl 125 jaar geleden ten tijde van de Dreyfus Affaire, die begon met de arrestatie van de Frans Joodse legerkapitein Alfred Dreyfus op 15 oktober 1894, terecht concludeerde dat de integratie en aanvaarding van de Joden in Europa en in de rest van de wereld mislukt was, meer nog: nooit de geringste kans op slagen heeft gehad en nog erger: nooit of te nimmer een kans zal/kan/mag maken. Nooit. Jamais. Niemals. Hoe hard ze zich ook maar uitsloven, het komt nooit goed. Die waarheid accepteren kan hen misschien ooit nog het leven redden.

Slechts één oplossing restte en werd het Joodse volk aangereikt door Theodor Herzl: de realisatie van een eigen Joodse staat. Een Jodenstaat die bovendien de unieke empathische verdienste heeft immer de deuren wagenwijd open te houden voor àlle Joden ter wereld, met inbegrip van al die zielige Joodse Israëlbashers en zogenaamd ‘Israëlkritische’ Joden die, naar ik van harte hoop, het nooit zullen moeten meemaken om op een nacht gillend en badend in het zweet te ontwaken en zich vertwijfeld de haren uit het hoofd rukken waarom ze de Jodenstaat niet beter gesteund en verdedigd hebben en waarom zij geen aliyah hebben gemaakt toen het nog kon en mocht…

Bijna tweehonderd jaar geleden. Frankfurt-am-Main, Duitsland, tijdens de zogeheten ‘Hep-Hep-pogroms‘ van 1819 die snel oversloeg naar alle grote Duitse steden. Anti-Joodse publicaties hadden het volk zodanig opgehitst dat het de Joodse gemeenschap te lijf ging, hun huizen en bezittingen verwoestten en duizenden Joden, mannen, vrouwen kinderen en bejaarden meedogenloos afslachtten. ‘Hep-Hep’ is vermoedelijk een acroniem van ‘Hierosolyma est perdita’ dat wordt vertaald als: “Jeruzalem is verloren [bron]

Yes, all criticism of Israel is anti-Semitic!

door Benjamin Kerstein [JPost]

Jazeker, is alle kritiek op Israël antisemitisch! Dat wil zeggen, onder de historische omstandigheden waarin Israël en de Joden vandaag in de wereld bestaan maken is om het even welke niet-antisemitische kritiek op Israël vrijwel onmogelijk. “Maar u gelooft toch niet”, vragen zij u dan altijd “dat elke kritiek op Israël antisemitisch is?” Het is duidelijk gezegd op een neerbuigende toon, in zoverre natuurlijk dat het duidelijk een waarschuwing moet zijn voor al die beschaafde denkende mensen die dit met “neen” of “natuurlijk niet” moeten beantwoorden. Het is een belangrijke vraag waarvan natuurlijk het echte antwoord, ondubbelzinnig en zonder twijfel, luidt: “Ja, het is zo”.

Het idee dat elke kritiek van Israël antisemitisch is, vervult met afschuw, beledigt en krenkt anderen en jaagt hen nog meer angst aan. De gebruikelijke reactie is zoiets in de aard van “hoe kunt u dat zeggen?!” Niettemin is het precies dat wat ik zeg betreffende Israël en zijn critici.

Ik heb het hier echter niet over opzettelijk of bewust antisemitisme (hoewel het een belangrijke factor is), noch van achteloos of onwetend antisemitisme (hoewel dit ook een machtige rol speelt). Elke kritiek op Israël is niet antisemitisch wegens haat, of vooroordeel, of boosaardigheid, of stompzinnigheid, of inderdaad om het even welk van die zeer menselijke ondeugden die zo vaak als het werk van de duivel door de hogere middenklasse liberalen worden beschouwd.

Een andere naam voor hetzelfde

Elke kritiek van Israël is antisemitisch wegens de specifieke historische omstandigheden waarin wij momenteel leven. Dat wil zeggen de historische omstandigheden waarin Israël en de Joden vandaag in de wereld bestaan, maken om het even welke niet-antisemitische kritiek op Israël onmogelijk. En, ironisch genoeg, zijn dit de omstandigheden die de tegenstanders van Israël zélf hebben gecreëerd.

Te weten dat dit niet het geval is vraagt om reactie – en vraagt ook dat anderen ageren – alsof deze omstandigheden niet bestaan, ook al blijven zij geduldig zitten zoals een dikhuidige in de woonkamer op ons zit te wachten tot we hen opmerken, en soms, wanneer onze zelf gewilde onverschilligheid ons razend dreigt te maken, onze kinderen vermoorden en bommen laten exploderen in onze straten.

Niettemin, zijn deze omstandigheden niet complex, noch zijn zij talrijk. Zij zijn eenvoudig deze: Een groot gedeelte van de wereld, zowel in het Westen als in het Oosten, zijn ertoe gekomen om te geloven dat de Arabieren en Moslims het recht hebben verdiend om Joden te vermoorden.

Van dit recht afgeleid zijn zij er tevens toe gekomen om te geloven dat de vernietiging en het uitgommen van de Staat Israël van de wereldkaart, de slachting, de uitwijzing, en/of de eeuwige onderwerping van zijn Joodse bevolking, volledig gewettigd en inderdaad gewenst is.

Afgeleid uit het voorafgaandelijke wordt de overtuiging dat het Joodse volk in het algemeen, in Israël of in de Diaspora, ofwel niet bestaan als een volk dat dezelfde rechten verdient als alle andere volkeren, of een boosaardig en ontaard volk is dat moet afgeslacht worden, verdreven en/of onderworpen om te verhinderen dat ze nog langer kwaadaardige dingen begaan.

In dergelijke omstandigheden is het duidelijk dat: Het bestaan, de rechten en de waardigheid van Israël en de Joden beschouwd moeten worden als in elkaar verstrengeld zijnde tot op het punt dat geen differentiatie tussen hen meer mogelijk is.

Het bestaan, de rechten en de waardigheid van Israël en de Joden, worden beschouwd als uniek zijnde voor hun gedrag en of dat gedrag al dan niet de goedkeuring draagt van de niet-Joodse wereld. Omwille van de aannames die in het vorige deel werden geschetst, zal het Israëlische en Joodse gedrag nooit aan de voornoemde goedkeuring beantwoorden.

Dientengevolge worden Israël en de Joden in wezen niet van elkaar onderscheiden door een gerechtshof van wie de procedures eeuwigdurend zijn en van wie het oordeel vooraf gekend is. In dergelijke omstandigheden is er geen kritiek, geen bewijsmateriaal voor vervolging, dewelke geen onjuiste rechtszaak vooruit helpen in het aanschijn van een monsterlijk gerechtshof. Het welke dat, eenvoudig gezegd, niet antisemitisch is.

Het is ofwel subjectief antisemitisch, in zoverre dat het bewust en opzettelijk deze onrechtvaardigheid behulpzaam is; of het is objectief antisemitisch, in zoverre dat het onbewust en ongewild hetzelfde ding doet. Het onderscheid – als dat er al ooit was – tussen de twee is nu zonder betekenis. Op eender welke wijze, het resultaat blijft hetzelfde.

Het zou natuurlijk kunnen zijn dat sommige kritiek op Israël noodzakelijk zal worden geacht ondanks wat ook de gevolgen mogen zijn, en de behoefte aan een openbare hoorzitting de nood zal overweldigen om een overwinning van bepaalde vormen van antisemitisme te verhinderen. Als dat echter het geval zou zijn, zouden diegenen die kritiseren eerlijk genoeg moeten zijn om de objectieve gevolgen te erkennen van dit te doen, om het even wat er ook de hele tijd wordt gezegd of niet wordt gezegd.

Aldus moet het opnieuw worden gezegd: Ja, elke kritiek op Israël antisemitisch. Ja, dat is zo omwille van de specifieke historische omstandigheden. Ja, het is onontkoombaar. Ja, het blijft waar, los van het feit hoe goed bedoeld die kritiek ook mag zijn. Ja, dit geldt zowel voor Joodse als voor niet-Joodse critici van Israël.

Het conflict van het Midden-Oosten, zoals David Ben-Gurion lang geleden zei – en hij had gelijk – gaat niet over Joden en Arabieren, het gaat over de Joden en de wereld, een wereld die overweldigend niet-Joods is, en alzo bepaalde verantwoordelijkheden draagt ten aanzien van zijn Joodse minderheid. Als en wanneer de wereld** definitief deze verantwoordelijkheden accepteert, zal kritiek op Israël die niet-antisemitisch is, mogelijk worden.

Echter tot dan, is er minstens een mogelijke oplossing voor het probleem, tenminste indien de critici van Israël zo bereid zouden willen zijn om die te onderhouden. Het is een bescheiden verplichting: Werk aan wat minder antisemitisme. Deze verplichting eist geen stilzwijgen maar vereist een vorm van zelfbezinning die (en ik sluit mezelf in geen geval uit) een taak is van opperste moeilijkheid voor ons allen.

** Lees ook op Brabosh.com:


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Advertenties

3 gedachtes over “Ja natuurlijk is elke kritiek op Israël vanzelfsprekend antisemitisch of wat dacht u?! [Benjamin Kerstein]

  1. Kritiek op Israël heb je in vele vormen en maten. Zo heb je mensen die stellen dat Israël de Palestijnen niet hard genoeg aanpakt… is dat dan ook antisemitisme? Overigens vechten ook Druzen en Moslims in de IDF en zitten ze in de Israëlische regering. Onder hen bevinden zich hardliners en uitgesproken conservatieven. Zij hebben de Israëlische nationaliteit en horen er helemaal bij. Meer dan Orthodox-Joodse dienstweigeraars die van een uitkering leven en Westerlingen bespugen, mijns inziens. Israël is niet zwart-wit, waarom zouden we dan het conflict en kritiek zo zwart-wit benaderen? Kritiek op Israël wordt pas antisemitisch als de criticus in kwestie Syrië compleet zou negeren… of de kritiek op Israël niet inhoudelijk of op beleid gericht, maar voornamelijk over “die Joden” of “jullie Joden daar” gaat. Dán is het antisemitisme.

    Overigens zijn alle Arabische volkeren officieel Semitische volkeren, en zijn het Arabisch en het Hebreeuws sterk aan elkaar verwant. Technisch gezien is bijv. kritiek op Qatar dus ook antisemitisme.

    Like

    1. “Kritiek op Israël wordt pas antisemitisch als de criticus in kwestie Syrië compleet zou negeren”

      uiteraard wordt Syrië compleet genegeerd door de modale en niet zo modale Israelbasher .hun focus ligt immers op het ‘duivelse Israel’ en op niks anders !

      maar in hun ogen bestaat antisemitisme niet eens want…ze hebben het immers over ‘zionisten’ en niet over Joden en die scheren ze enkel over dezelfde kam als ze niet kritisch zijn tov Israel maar owee als ze dat niet doen.
      dan is alles te rechtvaardigen (zie..https://brabosh.com/2012/05/14/pqpct-hud/ ) en is het te begrijpen dat er zoiets als Jodenhaat bestaat .

      “Israël is niet zwart-wit, waarom zouden we dan het conflict en kritiek zo zwart-wit benaderen?”

      dat klopt volledig ! maar voor de Jodenhaters van deze wereld is het wel (donker)zwart-wit en dat maakt dat wij(Joden/sympathisanten niet anders kunnen dan meegaan in deze zwart-witte wereld …willen of niet

      trouwens in mijn bescheiden ogen is er maar één (1) echt antwoord op Jodenhaat
      en dat antwoord is .. Israël.

      Like

  2. Ik gebruik het woord antisemitisme omdat dit de westerse interpretatie is voor Jodenhaat, maar als ik dat laatste gebruik weet niemand in het westen waarover ik het heb. Maw, in principe heb je gelijk, maar ik wil gewoon dat de mensen waartoe ik me in het algemeen richt, weten, waarover ik het heb. Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar het begrip Jodenhaat.

    Hetzelfde gebeurt er wanneer ik bv Samaria & Judea gebruik, weet nog niet de helft van de mensen dat het om de West Bank gaat. Vandaar dat ik die termen doorlopend door mekaar gebruik in de hoop dat uiteindelijk iedereen de West Bank gaat aanduiden met zijn historische benaming en niet met de politiek geladen term West Bank, die een uitvinding is van de Arabieren toen Jordanië Judea & Samaria illegaal annexeerde.

    Ook de aanduiding ‘nederzetting’ lijkt nergens op. Het doet denken aan tentenkampen of houten barakken, terwijl het in feite moderne aangelegde gemeenten en steden zijn met rioleringsnetwerk, prachtig aangelegde wegen en parken, scholen, sportzalen, gemeentehuizen enz.

    Ook de aanduiding Palestijnse ‘vluchtelingen’ klopt niet. Een vluchtelingenstatus ‘erven’ van vader op zoon is not done en enkel ingegeven door de politiek. Wij noemen onze 2de, 3de en 4de generatie vreemdelingen ook geen vluchtelingen, ook al bestond de 1ste generatie wel degelijk uit (economische en asiel) vluchtelingen.

    Like

Reacties zijn gesloten.