Toenemend antisemitisme op Nederlandse scholen [J. Visscher]

Elise Friedmann, antisemitismeonderzoeker bij het Centrum Informatie en Documentatie Israel (CIDI), wordt kwaad als ze het heeft over het toenemend antisemitisme op de Nederlandse scholen. Ze vindt het akelig als in discussies over bijvoorbeeld Wilders het lot van moslims in Nederland wordt vergeleken met de positie van de Joden in de beginjaren van de Tweede Wereld­oorlog. „Een vreselijke vergelijking. Moslims hoeven niet met een gele ster rond te lopen, ze kunnen de tram en het park in. En ze worden al helemaal niet vermoord.” [foto: Reformatorisch Dagblad]

“Kwaad word ik over antisemitisme op scholen”

door J. Visscher
bron: http://www.refdag.nl/

Met de jaarlijkse „massale” Nationale Doden­herdenking op de Dam in Amsterdam heeft ze niet veel. Liever gaat Elise Friedmann, antisemitismeonderzoeker bij het Centrum Informatie en Documentatie Israel (CIDI), naar bijvoorbeeld de bijeenkomst in de Hollandsche Schouwburg in Amsterdam, vanwaar Joden werden weggevoerd. „Zo’n herdenking is persoonlijker.”

De massaliteit tijdens de dodenherdenking op de Dam staat Friedmann tegen. „Ik ben er nog nooit bij geweest. Ik herinner me dat ik als kind de dodenherdenking op de Dam via tv volgde en dacht: Nu moet ik zeker twee minuten treurig zijn?”

Bezwaren heeft ze bij het „onduidelijke karakter” van de Nationale Dodenherdenking. „Voorheen werden alleen mensen herdacht die het slachtoffer waren van het nationaalsocialisme. Joden, soldaten, slachtoffers van bombardementen, gijzelaars, verzetsmensen. Later kwamen daar ook militairen bij die in andere oorlogen waren gesneuveld. Dat maakt die herdenking diffuus en onduidelijk. Natuurlijk mogen bijvoorbeeld veteranen stilstaan bij hun missies in latere oorlogen. Maar doe dat op aparte herdenkingen.”

Dat het Nationaal Comité 4 en 5 mei van plan was op 4 mei een gedicht over een lid van de Waffen-SS te laten voorlezen, vindt Friedmann „echt te ver gaan.”„Nota bene een SS’er. Je kunt niet zeggen dat hij een slachtoffer is van het nationaalsocialisme.”


Vader Jaap en zoontje Jules Pinto. Beiden werden vermoord in Auschwitz. Foto familie-archief Friedmann.

Foto’s
Om omgekomen Joden te herdenken, bezoekt Friedmann vrijwel jaarlijks de Auschwitz­herdenking in Amsterdam. „Die is persoonlijker en veel minder grootschalig.” Ook woont ze meestal de jaarlijkse Jom Hasjoaherdenking bij. Op die dag worden wereldwijd de slachtoffers van de Holocaust herdacht. Friedmanns moeder verloor „vrijwel haar hele familie, ooms, tantes, neefs en nichtjes.”

Persoonlijke herinneringen maken de meeste indruk, beklemtoont Friedmann. Ze verwijst naar de tentoonstelling ”In memoriam” in het Amsterdamse Stadsarchief. Daar zijn foto’s te zien van vermoorde Joodse kinderen uit Nederland. „De slachtoffers krijgen een gezicht. Mijn moeder vroeg of ik wilde kijken of er ook foto’s van haar vermoorde lievelingsneefjes Maupie en Jupie bij waren. Die afbeeldingen waren er niet, maar ik ontdekte wel de babyfoto van een ander omgebracht neefje, Jules Pinto. Zo kwam ik erachter dat een ver familielid een fotoboek had gemaakt. Daarin stonden foto’s van mensen die mijn moeder kende. Ze was daar heel blij mee.”

Toenemend antisemitisme
Intussen maakt Friedmann zich zorgen over antisemitisme. Jodenhaat onder bijvoorbeeld allochtone jongeren, maar ook bij autochtone Nederlanders. „Als je de pieken aan antisemitische uitingen na militaire acties van Israël buiten beschouwing laat, is mijn indruk dat het reguliere antisemitisme door de jaren heen sluipenderwijs toeneemt. Denk aan incidenten met de buurman, op school, op het werk. Antisemitisme wordt steeds normaler. Kort na de oorlog was het ondenkbaar dat in een voetbalstadion ”Joden aan het gas!” werd gescandeerd.

Kwaad word ik altijd over antisemitisme op scholen. Een Joodse jongen van een jaar of veertien uit Amsterdam werd al een hele poos door een groepje jongeren gepest. Ze tekenden bijvoorbeeld een hakenkruis op hun arm en hielden die arm onder zijn neus. De leider van de groep pesters dreigde dat hij de jongen dood zou steken voor de ogen van diens moeder. Ik heb geadviseerd aangifte te doen van bedreiging. Aanvankelijk wilde de school de gepeste jongen in een andere klas plaatsen. Daar hebben we tegen geprotesteerd. Uiteindelijk is de pester overgeplaatst. Onlangs nog belde ik met de moeder van de Joodse jongen. Helaas gaat het nog steeds niet goed met hem.”

Vreselijke vergelijking
Friedmann vindt het akelig als in discussies over bijvoorbeeld Wilders het lot van moslims in Nederland wordt vergeleken met de positie van de Joden in de beginjaren van de Tweede Wereld­oorlog. „Een vreselijke vergelijking. Moslims hoeven niet met een gele ster rond te lopen, ze kunnen de tram en het park in. En ze worden al helemaal niet vermoord.” Soms kan een vergelijking met de nazitijd wél nuttig zijn, zegt Friedmann. „Denk aan Srebrenica. Ook daar werden mensen geselecteerd om te worden vermoord. En ook daar stonden mensen die niet ingrepen.”

Nederlandse Joden worden in Westerbork de deportatietrein naar KZ Auschwitz in gestuwd
[bron: http://www1.yadvashem.org/].

In Nederland leefden aan de vooravond van WOII ruim 140.000 Joden. 108.000 van hen, ofte 74 procent, zullen de Holocaust niet overleven. Tussen 15 juni 1942 en 13 september 1944 werden 101.000 Nederlandse Joden via Westerbork met 98 treintransporten afgevoerd naar de vernietigingskampen in het Oosten. Slechts een handvol zal de doodskampen overleven. Op Polen na, kent Nederland verhoudingsgewijze per land de hoogste mortaliteit onder de Europese Joden. Vanwaar deze extreem hoge dodentol in de toch overwegend Christelijke Nederlanden? Hoe heeft deze Judeocide dergelijke dramatische proporties kunnen aannemen?

26 gedachtes over “Toenemend antisemitisme op Nederlandse scholen [J. Visscher]

  1. Intacte bevolkingsregisters in handen van de Duitse bezetters, dociele mentaliteit van de Nederlander en effectieve Nazi misleiding. Het schijnt ook een rol te hebben gespeeld dat het koningshuis gevlucht is en Nederland een SS -bezetting kreeg i.p.v. een militaire bezetting zoals in België waar de koning WEL bleef.

    Like

    1. Niet dat Wilhelmina vrijwillig vertrok, maar dat terzijde. Mientje was toch “de enige kerel in ’t Neerlands kabinet”. Betreft die dociele mentaliteit; Nederland was ook niet onder militair bestuur zoals België. Logischerwijs verandert dat de houding van de bevolking.

      Like

      1. Daarom schreef ik over de SS-regering. Met zulken aan het hoofd zal de Jodenvervolging toch hardnekkiger zijn geweest dan onder Wehrmacht bestuur.

        Like

        1. Ja, de Wehrmacht waren militairen, geen moordenaars, Ze deden hun werk. De SS waren de ergst denkbare racisten en schurken. Moorden WAS hun werk. Wie weet waren de Belgen ook minder anti-Joods. Een oudere Joodse dame vertelde me eens dat “de Joden er ook in Nederland nooit écht bijhoorden”. Zo was de houding van veel mensen, vrees ik.

          Like

  2. “Friedmann vindt het akelig als in discussies over bijvoorbeeld Wilders het lot van moslims in Nederland wordt vergeleken met de positie van de Joden in de beginjaren van de Tweede Wereld­oorlog”

    inderdaad dit is héél akelig .hoe durft men ook maar die vergelijking maken.het bewijst nog maar eens dat men zich van feiten niks aantrekt !

    Verordening van 28 oktober 1940,
    houdende maatregelen tegen de Joden
    Deze verordening legt in de eerste plaats vast wat verstaan wordt onder ‘Jood’. Daarnaast worden de joden verplicht om zich in te schrijven in de gemeentelijke ‘jodenregisters’. 45.000 joodse mensen gaan zich aanmelden. Hierdoor beschikt de Gestapo over een steekkaartensysteem met al hun namen en adressen (57.000 personen).
    Daarnaast wordt aan de joden een terugkeerverbod opgelegd en mogen zij geen eigenaar meer zijn van panden en ondernemingen. Ook hun drank- en spijshuizen worden gebrandmerkt als exclusief joods. Deze laatste worden verplicht een affiche met ‘Joodse onderneming’ aan te brengen.

    en het zou nog VEEL ERGER worden.

    Like

  3. Hallo, op deze link:
    http://jan.home.xs4all.nl/Publicaties/Wieisjohanneshouwinktencate.htm kan men een zeer interessant artikel lezen over genocide: een interview met Johannes Houwink ten Cate, directeur van het Centrum voor Holocaust en Genocide Studies.
    In dit interview komt ook prof J.Presser ter sprake die het boek “Ondergang” (in twee delen) reeds in 1965 schreef -lang voor de grote massa van publicaties van holocauststudies en -documenten. Zijn vrouw was trouwens één van de slachtoffers die in Sobibor werd vermoord. Ik vind het nog altijd een van de meest aangrijpende en verhelderende boeken die er zijn over de shoah in Nederland. Het gaf voor mij de aanzet -samen met het boek van Primo Levi “Is dit een mens”-om verder te lezen over de shoah. Ik heb een oude uitgave, ik weet niet of het boek nog te krijgen is, maar men kan het downloaden. Over dat probleem waarom er zoveel joodse mensen in Nederland het slachtoffer werden, kan men uit dit boek veel gegevens halen (zie de opmerkingen van Tsyr Fazbeq hierboven). Ook het feit dat de joodse bevolking in Nederland een echt groot “inheems” proletariaat bezat, is een reden waarom er zovele slachtoffers waren. Dat geldt ook voor de Griekse joden van Saloniki: een grote “inheemse” proletarische groep met eigen identiteit maar helemaal geworteld in de stad -ook deze groep werd totaal uitgeroeid. Proletarisch is hier de term die toendertijd gebruikt werd: werkende klasse, arbeiders en misschien ook een deel luftmenschen. In alle geval waren zowel de joden van Nederland (Amsterdam en Rotterdam) en die van Saloniki hier erg vertegenwoordigd in de arbeidersbeweging en de socialistische bewegingen. Over de rol die de joodse bevolking speelde in de arbeidersbewegingen van Europa heeft Nathan Weinstock een werk geschreven “Le pain de misère”. Het is jammer dat onze jongeren in de linkse beweging compleet vergeten zijn of nooit geweten hebben hoe groot wel de bijdrage geweest is van de joodse bevolking aan de ontvoogdingsstrijd. Hun anti-zionisme kan is zo rechtlijning met oogkleppen op en anti-historisch dat de diepe invloed van de linksen (socialisten, communisten, linkse zionisten) in de opbouw van het jonge Israël niet gekend is.

    Like

  4. De ‘herdenking op de Dam is één grote farce, die met de jaren groter wordt. Het is de collectieve uitholling & marginalisatie van de échte slachtoffers van de grootste slachting uit de moderne tijd door de “”beschaafde”” mens.

    De Koningin, wier ouders (getrouwd onder de Nazi vlag) bij de eerste dreiging het land verlieten, wier grootmoeder het niet nodig vond om zich voor haar Joodse landgenoten in te spannen & wier schoondochter (misschien heel lief) maar met een vader met bloed aan zijn handen, staan met zijn allen 2 minuten treurig te wezen.

    Dit samen met de voorzitters van de 4/5 Mei stichting, die de brutaliteit hebben om een Nederlander met een ”verkeerde keuze + een héél verkeerde burgemeester uit Vorden met een héél verkeerde mening over héél verkeerde mensen, precies op dit moment NATIONAAL te herdenken.

    Het is een treurige vertoning, die door de Politieke Correctheid der Nederlanden zijn inhoud verloren heeft.

    Like

  5. Het valt me op dat de Zigeuners (Roma & Sinti) in het rijtje van oorlogsslachtoffers dikwijls wordt vergeten. Ook de dame in dit artikel, toch een expert te noemen, vergeet ze. De Joden zijn niet de enige groep mensen die systematisch zijn uitgeroeid door de Nazi’s. Ook de homofielen en geestelijk gehandicapten mogen genoemd worden. Al was het maar omwille van de volledigheid.

    Like

    1. Roma & Sinti worden inderdaad dikwijls ‘vergeten’ wanneer oorlogsslachtoffers worden genoemd. Maar dat gebeurt niet met opzet. Op mijn vorige website heb ik aan de vervolging van Roma é Sinti ettelijke artikels gewijd.

      En niet enkel die groep, ook homoseksuelen (die nochtans niet systematisch werden uitgeroeid zoals jij beweert), de Jehova’s Getuigen, de Vrijmetselaars, a-socialen en landlopers, inderdaad ook gehandicapten (die wél systematisch werden uitgeroeid nog vooraleer de Joden aan de beurt kwamen), zwarten en aziaten, verzetsstrijders, Duitsers en anderen die tijdens de Spaanse Burgeroorlog tegen Franco streden, Duitse verzetsleden en groepen zoals bv Die Weisse Rose, Dietrich Bonhoeffer, verzetslieden in de bezette gebieden, communisten en socialisten, werkweigeraars, mensen die Joden hielpen onderduiken, partizanen en zovelen anderen…. de lijst is lang.

      Maar deze blog heet Vlaamse Vrienden van Israël en het beschrijven van hun lot laat ik over aan anderen. Ik heb geen tijd om aan alles en iedereen aandacht te besteden.

      Like

      1. het klopt inderdaad dat holebi,s niet “systematisch uitgeroeid werden” ik heb me is ooit laten vertellen dat er ongeveer 50.000 vooral Duitse en Oostenrijkse (ook joodse)holebi,s werden opgesloten in de kampen.
        tussen haakjes tot 2004? waren de holebi,s niet welkom bij de herdenking in het kamp van Breendonk en nee dit werd niet tegengehouden door de “Joodse lobby” maar door andere”factoren”

        Like

        1. Dit zal je misschien wat teleurstellen Katrien (alhoewel) maar lesbiennes werden tijdens het Derde Rijk niet als holebi of homoseksuelen aanzien. De beruchte Paragraaf 175 spreekt enkel over herenliefde en niet over vrouwenliefde: http://en.wikipedia.org/wiki/Paragraph_175

          Die wet bestond trouwens al sinds 1871 en werd door de nazi’s in 1935 uitgebreid.

          Vooral castratie door middel van bestraling was de gebruikelijke methode om te trachten homoseksuelen terug op het nazi-pad te krijgen. Tienduizenden mannen werden zo het slachtoffer.

          Ondanks het einde van Oorlog II werd die wet niet meteen afgeschaft laat staan aangepast. Dat gebeurde pas een eerste keer in 1969 en nog een keer in 1973 en nog eens in 1994.

          Rare jongens die Duitsers….

          Like

      1. Naar schatting stierven tussen de 300,000 en de drie miljoen Roma en Sinti in de oorlog. Ze lopen zeer wijd uiteen omdat de Zigeuners een rondtrekkend, Nomadisch volk is. De geboorteregisters waren onvolledig en ze stonden niet zo goed geregistreerd als de Joden, die op één plek woonden. Uitgaande van de hoogste schattingen, zijn de verschillend niet zo enorm groot. Ik zou dit genoemd hebben als de dame van ’t CIDI niet ook een lijst met andere mensen had genoemd die door de Nazi’s zijn vermoord. In een dergelijk lijstje vind ik van respect betuigen ook de Zigeuners te vermelden. Een kleine moeite, mijn’s inziens. Goed artikel, verder!

        Like

  6. nee ik ben op de hoogte .
    ik gebruik enkel de term “holebi” uit modern gemakzucht en gewoonte.
    ik ben me wel degelijk bewust dat het mannen waren die werden geviseerd
    en of het nu 1 of 10.000 is het is er altijd één teveel.in MIJN ogen verdient ELK slachtoffer van de nazi waanzin het niet om vergeten te worden .
    maar als ik eerlijk ben moet ik wel toegeven dat ik meer begaan met de Joodse slachtoffers.
    mijn familie(net als vele anderen) werd zwaar getroffen door de nazi waanzin en dat maakt wel degelijk het verschil,dat ik toevallig een “dochter van Sappho” ben is bijzaak ..

    ik heb drie passie,s in mijn leven, mijn dochter, mijn familie en Israel en meer moet dat niet zijn toch?

    Like

    1. @ik heb drie passies in mijn leven, mijn dochter, mijn familie en Israel en meer moet dat niet zijn toch?

      Inderdaad, meer moet dat niet zijn, je hebt er wel je handen aan vol 😉

      Like

      1. Nee, is meer dan genoeg.
        Al vind ik het wél raar om te zeggen dat je meer begaan bent met de Joodse slachtoffers. Iedere dode is er toch één te veel, en genocide is even verwerpelijk ongeacht wie het slachtoffer is.

        Like

  7. Ik wist niet dat er exturmination kamps waaren in Nederland en ik wist ook niet dat de Moslems met een halve maan teken op hun borst moesten drachen.
    Ik was altijd onder de impressie dat de Holocaust herdenking was voor de Joodse en niet Joodse mensen die vermoord zijn in 1940-1945 door de Duitsers.

    Like

    1. In Nederland hebben nooit uitroeiingskampen bestaan. Enkel werkkampen zoals Kamp Vught en Kamp Schaarshoek en vooral verzamelkampen zoals Kamp Westerbork en Kamp Amersfoort. Vanuit die verzamel- of doorgangskampen werden de (Nederlandse) Joden samen gebracht in afwachting tot ze met treinen werden afgevoerd naar het Oosten waar ze fabrieksmatig werden uitgeroeid: 5 vernietigingsfabrieken in Polen: Chelmno, Treblinka, Sobibor, Belzec en Auschwitz-Birkenau en Majdanek in Oostenrijk.

      Like

        1. Ja, je hebt gelijk. Ik verwarde met Mauthausen, het enige concentratiekamp op het grondgebied van Oostenrijk. Bedankt.

          Like

      1. Niet dat ze veel respect voor die kampen hebben; ik meen me te herinneren dat Nazi-zanger begin 2011 nog vlakbij Kamp Amersfoort een concert hield met Duitse liederen uit de dertiger en veertiger jaren. De burgemeester was aanwezig, niemand die het verbood.

        Like

  8. Dankzij de link die Alicia gaf naar CIDI en de nieuwe uitgave van het boek van Jacques Presser, kwam ik op het spoor van een film van Philo Bregstein over Presser. Op deze site staat de transcriptie van de film, uitgesproken door Presser over zijn leven. Hij besluit als volgt: “Just for once I let the dead speak out against them. That accusation from the dead … from people who have died … people who are no longer there …

    Six million Jews who were destroyed, exterminated … disappeared from the earth… There was no state of Israel. If only that refuge had existed then, the possibility to shelter these people then.

    I must say that an almost mystic belief in Israel, in the continuation of Judaism, is alien to me. I think I have said it once before: I am A non-Zionist. Not an anti-Zionist … a Non-Zionist. One could regard present-day Israel as a besieged fortress. A strong fortress, no doubt, but if it is not going to be relieved, then there’s bound to come a day of shattering defeat.
    And then the world will see a second genocide. The world! Because essentially it is not the problem of those poor Palestinians, who in this whole game are not much more than pawns on the chessboard. It is the problem of all … of everybody … off all those who were from 1940 to 1945, and actually before that date … were guilty by default, and about whom I wonder — I hope I’m not too pessimistic – whether they will not again be guilty by default, whether this is not again going to result in the terrible drama that this time not six million, but let’s say, about half that number … will be destroyed… and that the world will start commemorative books … monuments … and mourn the dead… and start weeping and wailing … and say: How could it have happened?
    But … it will have happened again.”

    Dit was opgenomen in de jaren 1970…

    Like

Reacties zijn gesloten.