De laatste Christenen van Bethlehem? [Giulio Meotti]


Een van de beroemdste kerken ter wereld staat in Bethlehem: de Geboortekerk, althans het deel dat bekend staat als Grieks-Orthodoxe basilica, gelegen naast de aangebouwde Rooms-Katholieke Catharinakathedraal, waarvan de kloosterhof teruggaat tot de tijd van de kruisvaarders. Ondergronds bevindt zich de plaats waar Jezus Christus  geboren zou zijn. De exacte plek wordt aangegeven door een zilveren veertienpuntige ster. Hierboven staat een altaar naar Armeens apostolisch ontwerp. Omdat de Rooms-Katholieke Kerk gebruik maakt van de gregoriaanse kalender en de Grieks-Orthodoxe en de Armeens-apostolische Kerk de juliaanse kalender gebruiken, wordt er tweemaal kerstavond gevierd waarbij een groot aantal gelovigen bij elkaar komt op het Mangerplein voor de kerk.

Bethlehem’s last Christians?

Wereldkerken zwijgen in het zicht van moslimvervolging van Palestijnse Christenen

door Giulio Meotti [Ynet]

Veteraan Bob Simon, ankerjournalist voor CBS News, berichtte zonet over het penibele lot van de Palestijnse Christenen, waarvoor hij de Israëlische “bezetting” verantwoordelijk acht voor hun dramatische verdwijning. De ‘60 Minutes Story‘ veroorzaakte enorm veel schade aan Israël ’s imago.

Ondertussen grotendeels genegeerd door de westerse media, vindt een systematische campagne plaats van Moslimvervolging tegenover de Christenen in de Palestijnse gebieden. Het is een religieuze en etnische zuiveringscampagne die door de grote wereldkerken wordt doodgezwegen.

De christenen zijn lange tijd voortrekkers geweest voor het Arabische nationalisme. De meest prominente Palestijnse intellectueel was een Christen, Edward Said. De propagandaterm “Nakba” werd bedacht door een Christen, Constantin Zureiq. De terrorist George Habash was een Christen, net zoals de vrouw van Yasser Arafat dat was. Azmi Bishara, het Arabische parlementslid die geheimen naar Hezbollah lekte, komt uit een Christelijk middenklasse gezin uit Nazareth.

Sinds de eerste Intifada, creëerden de Palestijnse Christenen een moslim-christelijke eenheid om Israël als aanvaller, kolonisator en invaller af te beelden. Zij dachten dat het Islamitisch-Christelijk front tegen het Zionisme hen zou helpen om hun positie in de Arabische wereld te beveiligen. De Arabische Christenen, en vooral hun judeofobische geestelijken, stonden met name op de barricades in de strijd voor de vernietiging van Israël. Het was een politieke operatie die ook diende om de misdaden te bedekken die door de PLO en Islamitische groepen werden gepleegd tegen de Christenen: gedwongen huwelijken, bekeringen, gronddiefstal, bomaanslagen, commerciële boycot, martelingen, ontvoeringen, seksueel geweld en afpersing.

Het meest recente slachtoffer is de Doopsgezinde Kerk in Bethlehem geweest, die door de Palestijnse Autoriteit onlangs onwettig werd verklaard, wanneer de verzoeningsboodschap van de Amerikaanse Kerk uit elkaar spatte in het gezicht van de haatpropaganda waarmee de Palestijnse samenleving zo diep doordrongen is. De Arabische Christenen zagen zich gedwongen om voortdurend compromissen te sluiten, bang om hun eigen lijden te vermelden uit schrik om de Moslimoverheid te irriteren. Spoedig werd het onderwerp zelfs compleet taboe in het Westen.

Toen Ayaan Hirsi Ali vorige maand in Newsweek het omslagverhaal neerpende over de vervolging van de Christenen onder de Islam [lees: The Global War on Christians in the Muslim World’], vergat zij te vermelden dat in de Palestijnse gebieden het aantal Christenen, dat in 1950 nog 15 procent van de bevolking bedroeg, vandaag is teruggelopen tot amper 2 procent. Doordat de Palestijnse Autoriteit weigert om nauwkeurige statistieken te openbaren, is de echte omvang van Christelijke emigratie onbekend.

Brandbommen naar winkels van Christenen
Zoals het verslag van CBS aantoonde, dienen de Palestijnse Christenen zich vandaag uit te spreken tegen de “Israëlische bezetting”, want als ze dat niet doen, zal hun stilzwijgen door de moslims worden begrepen als pro-Israëlisch. De christelijke leiders vermelden niét het feit dat zij het meest hebben geleden onder het maffia-achtige regime van Yasser Arafat ’s kleptocratie, die slogans zoals “De Islam zal overwinnen” en “Eerst het Zaterdagvolk en dan het Zondagvolk” op hun kerken liet schilderen en vlaggen van de PLO over kruisen werden gedrapeerd.

Na de oorlog van 1948, leden de Christelijke gemeenschappen het meest in de West Bank, dus niet door de schuld van de “Israëlische bezetting” maar omdat de Moslimvluchtelingen cynically in hun midden werden geplaatst door de Arabische leiding. Ramallah was voor 90% Christelijk vóór de oorlog, terwijl Bethlehem 80% Christen was. Tegen 1967, was meer dan de helft van de inwoners van Bethlehem moslim, terwijl Ramallah vandaag een grote moslimstad is.

In een proces van “Libanonisering” veranderde Arafat de demografie van Bethlehem door er duizenden moslims onder te brengen in vluchtelingenkampen. Arafat veranderde de stad vervolgens in een veilig toevluchtsoord voor zelfmoordbomaanslagers en veranderde toen het Griekse Orthodoxe klooster, dat naast de Kerk van Geboorte van Christus is gevestigd, om in zijn residentie. De christelijke begraafplaatsen en de kloosters werden ontwijd en de Christenen werden door de PLO gebruikt als menselijke schilden.

In het eerste jaar van tweede Intifada, toen de terroristen van Arafat christelijke steden door geweervuur en mortiergranten verwoestten, verlieten 1.640 Christenen Bethlehem en nog eens 880 verlieten Ramallah.

In 2007, één jaar nadat Hamas de Gazastrook had ingepalmd, werd de eigenaar van de enige christelijke boekhandel in de Gazastrook vermoord. De christelijke winkels en scholen werden met brandbommen verwoest. Ahmad El-Achwal is slechts één van de vele Christen Palestijnen die door Islamitische militanten werd vermoord.

Verbijsterende stilte
De stilte van het Vaticaan en de Wereld Raad van Kerken is verbijsterend. Slechts een paar Christelijke leiders zijn moedig genoeg geweest om aan de kaak te stellen wat zich ter plaatse afspeelt. In harde en onverwachte woorden zei Pierbattista Pizzaballa, de Bewaarder van het Heilig Land, in 2005 tegenover een Italiaanse krant: “Bijna elke dag – ik herhaal, bijna elke dag – lijden onze gemeenschappen onder het geweld van Islamitische extremisten.”

Toen de Palestijnse Christenen hun organisaties benaderden en erover klaagden dat terroristen huizen van Christenen gebruikten om van daaruit Gilo onder vuur te nemen, weigerde de internationale christelijke solidariteit de uitdaging ter hand te nemen.

Een paar dagen geleden, spoorde het hoofd van de Rooms-katholieke Kerk in Engeland, Aartsbisschop Vincent Nichols, de Britse Minister van Buitenlandse Zaken William Hague aan om de “dramatische situatie” ter harte te nemen waarmee de Palestijnen worden geconfronteerd, niet omwille van de Islamistische dreigementen maar omdat Arabieren door de Israëlische veiligheidsbarrière in Beit Jala werden “verplaatst“, ondanks het feit dat in het construeren van de veiligheidsbarrière geen land door Israël werd bijgevoegd, geen huizen werden vernietigd en niemand hun huizen dienden te verlaten.

Feit is dat de veel grotere waarheid, die door de westerse pers en de Kerken wordt genegeerd, is dat de Israëlische barrière geholpen heeft om de rust en veiligheid te herstellen en dat niet enkel in Israël maar ook in Bethlehem. De Geboortekerk van Christus, die de Palestijnse terroristen in 2002 ontheiligden toen ze wilden ontkomen aan het Israëlische leger, wordt nu opnieuw gevuld met toeristen van over heel de wereld.

De katholieke en Orthodoxe Kerken verzochten regelmatig de Israëlische regering om de route van de omheining te veranderen. Zij wilden eenvoudigweg niet leven onder de Palestijnse autocratie. Zo werd bijvoorbeeld de Rosary Sisters School in de Dachyat El Barid buurt ten noorden van Jeruzalem, omvat aan de Israëlische zijde van de omheining, op verzoek van de Moeder Overste van de orde.

Vandaag riskeren de Palestijnse Christenen het zelfde lot als hun broeders in Libanon. Iedereen herinnert zich de wreedheden die in Sabra en Shatila werden begaan door de Christen Falangisten milities. Maar zeer weinigen weten dat de eerste etnisch gezuiverde gemeenschap tijdens de burgeroorlog een christelijke stad was. In november 1976 drongen Palestijnse strijdkrachten Damour binnen en dynamiteerden er huizen en kerken en volledige families werden zonder pardon afgeslacht. Zij groeven de doden van de Christelijke begraafplaats op en strooiden hun botten en schedels uit over de puinhopen. Zowat 500 Christenen stierven die dag. Zal Bethlehem een tweede Damour worden?

Videoclip: Massacre van Damour

Wat maar weinigen weten is dat de beruchte slachting van honderden Palestijnen in de vluchtelingenkampen van Sabra en Shatilla (én waarvoor Israël de schuld werd gegeven!), die plaatsvond tussen 16 en 18 september 1982, in feite een wraakactie was van christen Falangisten voor wat de Palestijnen eerder Christenen hadden aangedaan in Damour, Libanon, op 20 januari 1976. Honderden christenen werden toen gefolterd en vermoord door de PLO (de Palestijnse Bevrijdings Organisatie). Die massacre waren de Libanese christenen nog niet vergeten, in tegenstelling tot de wereldopinie die dat feit al lang onder hun anti-Israëlisch tapijt hadden geveegd. Wraak valt nooit goed te praten maar wel te begrijpen...


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Een gedachte over “De laatste Christenen van Bethlehem? [Giulio Meotti]

  1. Vandaag de dag zijn er ook in Nederland veel ‘Christenen’ die zich ‘Pro-Palestijns’ noemen en Israël een bezetter. Informatie uit de voormalige christelijke krant ‘Trouw’ of de Volkskrant (beiden sterk pro-Arabisch) halen en alleen naar het NOS-Journaal kijken. Deze ‘christenen’ weigeren ook maar elk objectief verhaal over Israël te horen en ook de bijbelse profetieën over de terugkomst van de Joden in hun thuisland worden niet gelezen of zodanig vervormd dat het alleen op de kerk van toepassing wordt uitgelegd.
    Als de Islam hier in Europa gaat heersen – wat God verhoede – zullen ze, net als de Palestijnse christenen nu, spijt hebben van hun vroegere standpunten. Maar dan is het te laat!

    Like

Reacties zijn gesloten.