Kus des doods – Hoe radicale christenen proberen het Jodendom dood te knuffelen [cheerfulcoyote]

The Kiss of Death

Wie radikale Christen versuchen das Judentum zu Tode zu lieben

door cheerfulcoyote [http://cheerfulcoyote.wordpress.com/]
vertaling: E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

De historie van de joden in het christelijke Europa is een drama van bijna groteske omvang: Pogroms, verdrijvingen, moord, vervolging en willekeur bepaalden het leven van de joden in grote delen van de Europese geschiedenis. Het christendom beschouwde zichzelf in de loop der eeuwen in toenemende mate als de opvolger van de joodse religie. Het Jodendom bezat vanuit christelijk oogpunt niet alleen geen legitimiteit – het werd als tegenstrijdig tegendeel van het eigen geloof en daarmee als existentiële bedreiging gezien.

Het overleven van de joden werd überhaupt slechts onder de door Augustinus geformuleerde vooronderstelling geduld, dat ze in ellende zouden moeten leven, om zo voor de ogen van de wereld voor hun “koppigheid” bestraft te worden. Theologen en kerkleraren maakten zich meester van de Hebreeuwse Bijbel, noemden deze vanaf dat moment “Oude Testament” en herinterpreteerden hem vers voor vers als wapen tegen het Jodendom. In bijna iedere zin van de Hebreeuwse Bijbel, om het even hoe ver verwijderd, diende voortaan een aankondiging van Jezus Christus te worden gezien.

De Holocaust was weliswaar geen religieus gemotiveerde massamoord. Maar zonder de eeuwenlang van christelijke zijde aangewakkerde haatgevoelens tegen joden is hij niet te verklaren. Zonder deze is het echter vooral niet te verklaren waarom het zelfs in trendmatig tot geweld bereide islamitische samenlevingen nooit tot vergelijkbare systematische excessen is gekomen.


Het was de christelijke ophitsing tegen joden, die het antisemitisme diep in het collectieve bewustzijn van de Europeanen pootte. Deze kiem van de haat was zo diep verankerd, dat de Verlichters er helemaal niet aan dachten om deze samen met de religie te vernietigen, een fout met catastrofale gevolgen. In de grond van de wetenschappelijke tijdgeest van de 19e eeuw groeide de door christenen gezaaide kiem uit tot een soort biologische bloem van de haat – er bereidwillig op wachtend om geplukt te worden door demagogen van de soort van Hitler.

De verinnerlijking van het gigantische schandaal van de Shoah in de loop van de jaren-60 heeft gezorgd voor een keerpunt. Maar net zoals het keerpunt van de Verlichting was ook dit niet radicaal genoeg om de kiem van de Jodenhaat te vernietigen. Wie zich openlijk bekent tot het antisemitisme van biologische aard bekent, manoeuvreert zichzelf tegen de achtergrond van de gaskamers van Treblinka in het sociale buitenspel. Wereldlijk gevormde Jodenhaters kunnen tegenwoordig echter een nieuw ventiel zoeken en hebben het gevonden: de alomtegenwoordige en zichzelf desondanks steeds als taboebreuk enscenerende “Israëlkritiek”.

Deze enscenering als taboebreuk vervult daarbij tegelijkertijd een dubbele functie: ten eerste past hij in de zelfwaarneming van veel niet-religieuze mensen, die zichzelf graag zien als non-conformistisch en origineel. In een samenleving, waarin bijna alle bolwerken van moraal werden afgebroken, is men dankbaar voor iedere kans tot een schandaal. Tegelijkertijd wordt daarmee iedere terechte onthulling van de ware motivatie achter deze “kritiek”- voor zover de tegenwoordig verbreide belastering deze naam verdient, die taalkundig oorspronkelijk veelmeer in de zin van “literatuurkritiek” moest worden gezien – bevestigt zij toch alleen maar het zogenaamde taboe.

Maar wat is er terechtgekomen van de religieuze Jodenvijandigheid? Heeft in ieder geval de kerk, die toch altijd voor het grootste deel veraf stond van de biologische rassenwaan (met uitzondering van grote delen van de evangelische kerken, die er zelfs toe overgingen op Hitler te dopen) nu een radicaal keerpunt gemaakt?

Het probleem bestaat nog steeds voor diegenen die in Christus geloven. In de zin van de tegenstrijdigheid kunnen het Jodendom en het christendom niet tegelijk waar zijn. Wie ja tegen Jezus zegt, zegt tegelijkertijd nee tegen het Jodendom en omgekeerd.

Zich in principe in beginsel bewust van de verantwoordelijkheid voor de eeuwenlange vervolging en tenslotte de Shoah (in kerkelijke kringen wordt er maar al te graag gekletst over wat de paus allemaal heeft gedaan en gedaan zou kunnen hebben om de joden te helpen – waarbij Hitler´s katholieke socialisatie volledig buiten beeld wordt gehouden) houden de meeste kerken zich tegenwoordig in. Hoogstens sluit men zich voorzichtig aan bij de zogenaamde “Israëlkritiek”. De weg van de openlijke aanval blijft echter gesloten voor de christenen.

Wat overblijft, herinnert aan de beroemde M. Goldfinger en zijn “kus des doods” in de gelijknamige James Bond film. In groten getale dartelen er radicale christenen rond onder de ondersteuners van Israël, die hun solidariteit aan het land betuigen – natuurlijk altijd met de bijgedachte, dat God´s straf de joden sowieso zal treffen en dat de rest van diegenen, die deze overleven, zich daarna zullen bekennen tot de ware God.

Monument in Babi Jar (Oekraïne), is de naam van een ravijn in Kiev waar in 1941 door de nazi’s meer dan 100.000 Joden werden vermoord (sommige bronnen vermelden 250.000 slachtoffers).

11 gedachtes over “Kus des doods – Hoe radicale christenen proberen het Jodendom dood te knuffelen [cheerfulcoyote]

  1. Wie ja tegen Jezus zegt, zegt tegelijkertijd nee tegen het Jodendom en omgekeerd.

    Deze stelling vind ik onzin. Ja zeggen tegen een Joodse Jezus, een Joodse verlosser, een Joodse redder: “IS NIETS MIS MEE”.
    Het doe ook niets af van het liefhebben van het Joodse volk.

    Like

  2. Shalom;
    Niettegenstaande ik christelijk(baptist) ben opgevoed/- gegroeid; heb ik altijd begrepen, dat de wortels v/h geloof van mijn ouders/grootouders in het “jodendom” lagen en liggen.
    Sterker, na ampel onderzoek, kwam de niet al te verrassende ontdekking, dat mijn voorouders uit veiligheids overwegingen, toenmaals hebben besloten; zich niet meer te laten registreren als Jood.
    En die kennis leidde er toe, dat ik eens ging kijken in de diverse chr. denominaties.
    En ik me toen een bult schrok. Heb ik daar ingezeten? Wegwezen.
    Ik spreek over het instituut kerk. Niet over de individuele gelovige.
    Het voorlopige sluitstuk is, dat de kerk bestuurderen en de Islamisten en de Hindu’s en de Buhdisten; een convenant van eenheid hebben gesloten. Daar was ook een rabbijn bij.
    Dat laatste is verbijsterend.
    Bij mij blijft staan: Am Yis’ra-El Chai.

    Like

  3. Shalom Willem;
    Hoe kun je ja “tegen” Jezus zeggen?
    Ja is positief qua connotatie.
    Tegen heeft/is een negatieve connotatie.
    Zit daar dan in deze tijd de contradictio in terminus?
    Men weet de feitelijke betekenis(sen) van woorden en zinnen niet meer.
    Inderdaad heb je verder wel recht.
    Evenwel meneer Brabosh, is de kandelaar die u laat zien; de Chanukia en niet de Menorah.
    Waarom is dit?
    Am Yis’ra-El Chai.

    Like

    1. @Evenwel meneer Brabosh, is de kandelaar die u laat zien; de Chanukia en niet de Menorah. Waarom is dit?

      E.J. Bron (de vertaler van dit artikel) heeft het me zo doorgespeeld en ik heb het zo geplaatst. Wat is er mis mee?

      Like

      1. niks mis mee,het is het resultaat van een wedstrijd.het heeft trouwens vrij lang geduurd eer men er iets geplaatst heeft (70 ergens)

        mijn moeders familie is afkomstig van en rond Kiev en naar het schijnt was men niet al te blij met dat monument meer nog er wordt zelfs vrij hardnekkig verteld dat er helemaal niks is gebeurd in “Oma,s ravijn” maar dat hoort blijkbaar bij de geschiedenis van de Shoah. uit schuldgevoel ? enfin ik hoop dat het dat is..maar ik vrees ervoor

        Like

  4. Ik sluit me van harte aan bij de reactie van Willem. De hele bijbel (beide delen) gaat over het Joodse volk. Verschrikkelijke tijden zijn aangekondigd en die zijn ook gekomen maar ook de verlossing voor het volk van God is geprofeteerd. Als niet-Joodse gelovige in de God van Israël kan ik, net als de Joden, de shoa ( de holocaust) niet bevredigend verklaren. Hoe zouden wij dat ook ooit kunnen met ons beperkte vocabulair? Hij heeft echter plaatsgevonden en ook de volkomen verlossing zal plaatsvinden. Dat wij verwachten dat Jezus deze verlossing tot stand gaat brengen heeft niets met doodknuffelen te maken. Het wil ook niet zeggen dat we onszelf beter gelovigen vinden dan de Joden. Dat zowel de Messias als zijn Volk (Israël én de Messias worden in de Hebreeuwse bijbel ‘gezalfde’ genoemd) een periode van lijden (en sterven) doormaken waarna opstanding volgt, is voor Israël en voor niet-Joden hoopgevend. Wat ik wil zeggen is eigenlijk dat wij als niet-Joden delen in de hoop die aan Israël is gegeven. Niets meer.

    Like

  5. Binnen het christendom is al jaren een beweging aan de gang van mensen die de eeuwenoude profetieen herkennen in het land Israel. Velen willen ook leren van de rabbijnen en er zijn ook veel mogelijkheden daarvoor. Vaak wordt de Messias Jezus niet ter discussie gesteld maar door te luisteren naar elkaar komen Jood en christen dichterbij elkaar.
    Onlangs las ik zelfs de vraag of christenen niet konden komen evangeliseren in Israel, niet inder Joden maar onder Palestijnen want zo was de redenering dan gingen Pallestijnen ook van Joden houden.

    Daarbij ontken ik niet dat er nog steeds een grote groep christenen is die niets met Israel hebben of er zeer kritisch op zijn

    Like

    1. @Daarbij ontken ik niet dat er nog steeds een grote groep christenen is die niets met Israel hebben of er zeer kritisch op zijn

      De laatste jaren is vooral de (Nederlandse) beweging Christenen voor Israël actief. Enkele maanden terug was ik op de Groenplaats in Antwerpen tijdens een groot pro-Israël evenement. Ik beken dat ik daar zeer jaloers op was omdat anderzijds de Vlamingen het massaal laten afweten en de strijdvaardigheid van de Vlaamse Joden zowat die van een natte dweil is. Als de Israëlbashers op zoek zijn naar een Joodse lobby in Vlaanderen, kunnen ze beter de grens naar onze noorderburen trekken. Daar hebben ze misschien meer kans om er één te vinden, en dan nog. De Christenen voor Israël kan je moeilijk onder Joodse Lobby klasseren.

      Ik heb de indruk dat nogal wat christenen zich ‘gepakt’ voelen door dit artikel van auteur ‘cheerfulcoyote’. Dat begrijp ik niet. Het artikel handelt voornamelijk over de geschiedenis van Jodenvervolging door Christenen in het verleden. Voor dat verleden kunnen ze maar moeilijk aansprakelijk worden gesteld.

      Ik heb het overgenomen van E.J. Bron als een soort waarschuwing voor de toekomst. Om niet te herhalen. Persoonlijk suggereer ik de christenen om zich massaal achter de Joodse staat Israël te scharen. Dat doe ik vanuit het oogpunt Israël dat niet in Europa ligt maar in het Midden-Oosten waarvan de landen als één blok Israël demoniseren en willen vernietigen. Wat velen vergeten is dat de christenen in de meeste van die landen hetzelfde lot als wijlen de Joden ondergingen in de moslimlanden en tegenwoordig zwaar vervolgd en vermoord worden. Kijk maar naar Irak, Egypte, Nigeria enz.

      Like

  6. Jezus Christus was een Jood.Hij heet Jeshua Ha Masshiach, is Opgestaan uit de dood,nadat Hij verzoening heeft gedaan voor de zonden van Isarael en de volkeren.Het Joodse volk zal Hem eens erkennen, en het Messiaanse rijk onder Zijn leiding mee besturen.De vervangingstheologie die meende dat het christendom in de plaats kwam van het Jodendom is een misleiding.Veel meer mogen de volkeren via Jeshua Ha Masshiach delen in Israels toekomst.

    Like

  7. “Wie ja tegen Jezus zegt, zegt nee tegen het Jodendom”.

    Dit is “mensenlogica, maar geen logica.

    De Joodse Rabijn Jeshua was, om het in moderne mensentaal te zeggen, gewoon een rebel. Hij ging tegen de oude gangbare religie in, kwam met andere ideën en kreeg nieuwe volgelingen die zijn weg interessanter vonden dan de oude. “Zij vonden iets waar zij naar op zoek waren” zouden wij vandaag zeggen. Niets nieuws onder de zon. Het is een verschijnsel van alle tijden en iedere generatie. Jezus Christus is gewoon een naamsverandering van Jeshua Jood. Een jonge man die rebelleerde tegen de oudere generatie.

    In de loop der eeuwen werden zijn, op Joodse leest maar nèt iets anders, theorieën (meer was het niet) door geestelijken (dus mensen), verheerlijkt of gebruikt als drukmiddel om parochies, steden of landen te regeren of te onderdrukken m.a.w. MACHT!

    Zijn verhaal/leven werd in de loop der generaties steeds een beetje ‘bijgewerkt (verheerlijkt of verguisd) door degene die net op dat moment aan de macht was/is.

    Dus, wie ‘ja zegt tegen Jezus, zegt dus ‘ja tegen de Joodse rabijn Jeshua & zijn theorie, wat hen gewoon tot Joden maakt. Joden met een andere invalshoek, maar wel Joden. Net zoals je orthodoxe Joden, liberale Joden, atheistische Joden, linkse Joden, rechtse Joden hebt, heb je ook Christelijke Joden.

    Dit alles is ook maar theorie, mijn theorie. Van mij mag iedereen geloven (of niet) waar hij zich gelukkig bij voelt. Als je elkaar maar de vrijheid geeft om ook anders te denken of te zijn, kan dit allemaal geen kwaad. Dit is jammer genoeg niet het geval bij velen die zeggen het gedachtengoed van Jezus Christus (de oude Jeshua Jood) te prediken. Want zijn weg was vredelievend en hij zou het er zéker niet mee eens zijn dat er zoveel mensen in zijn naam (Jesus of Jeshua) vermoord zouden worden ………….inclusief hij zelf!

    Like

  8. “Het probleem bestaat nog steeds voor diegenen die in Christus geloven. In de zin van de tegenstrijdigheid kunnen het Jodendom en het christendom niet tegelijk waar zijn. Wie ja tegen Jezus zegt, zegt tegelijkertijd nee tegen het Jodendom en omgekeerd.”
    ???

    Bedenk wel dat de eerste Christenen allemaal Joden waren , en de Joden gaven ons de Bijbel, en de Messias
    Jezus van nazareth is niet gekomen om een nieuwe godsdienst
    te beginnen ( het Christendom), maar om de Thora te vervullen … het Christendom is een verhaal van kerkgeschiedenis met grote historische blunders, met hier en daar een lichtpunt , “Het zijn de gunstbewijzen des Heren dat wij niet omgekomen zijn “lijkt me op zijn plaats.

    Like

Reacties zijn gesloten.