Israël is niet oorzaak van anti-westerse gevoelens; het is in het beste geval een handig excuus [David Ha’ivri]

Een lichte-spoortrein (een mix tussen tram en trein) brengt in Jeruzalem de reizigers, voornamelijk toeristen, van het westelijke deel van de hoofdstad naar het oostelijke deel. Dat is blijkbaar een doorn in het oog van Israëlbashers die van oordeel zijn dat er zoiets zou bestaan als een West- en een Oost-Jeruzalem en die mogen niet verbonden worden, dus ook niet met een trein. Die twee aparte Jeruzalems hebben inderdaad héél even bestaan in de meer dan 3000 oude geschiedenis van de hoofdstad van het Joodse volk; namelijk toen de Arabieren in 1948 het oude stadscentrum van Jeruzalem veroverden, de Joden verdreef en Judenrein maakte en de antieke hoofdstad illegaal annexeerden bij het Jordaanse koninkrijk. Negentien jaar later, juni 1967, werd de hoofdstad heroverd op de Arabieren en weer ééngemaakt. Wat krom was werd weer recht gezet [bron].

Confront the bashers of Israel

Israël is niet de oorzaak van anti-westerse gevoelens; het is in het beste geval een handig excuus

door David Ha’ivri [Ynet]

Vele leidende professionele Israëlbashers zijn zo compleet van de pot gerukt en zo aanstootgevend met hun belachelijke beweringen, dat het af en toe moeilijk wordt om uit te maken waar eerst te beginnen. Zo had ik bijvoorbeeld in Washington het afgelopen jaar de kans om in debat te gaan met Hussein Ibish, die een doctoraat in aanstootgevendheid heeft. Zijn strategie bestaat erin om zijn academische retoriek te gebruiken om volslagen onzin toch nog als iets belangrijks te laten klinken.

Tijdens een recent bezoek aan het Verenigd Koninkrijk had ik de kans, samen met Gershon Mesika – de gouverneur van Shomron (Judea & Samaria) – om met één van de prominentste Israëlbashers van Engeland samen te komen, met name het parlementslid Julian Brazier.

Parlementslid Brazier is zich onlangs luidkeels beginnen uit te spreken tegen de Lichte Spoortrein in Jeruzalem, bewerende dat deze dient als een instrument van de Israëlische Apartheidspolitiek en dat het ‘illegale nederzettingen’ verbindt met de erkende gebieden van Israël. Aan de ene kant beweert hij dat hij nooit heeft opgeroepen tot een boycot van Israël, terwijl hij anderzijds tezelfdertijd een onderzoek eist naar locale Britse gemeentebesturen die samenwerken met het Franse afvalbedrijf Veolia Water, wegens hun betrokkenheid in het Lichte Spoortrein project van Jeruzalem.

Los van dat beweert parlementslid Brazier dat de activiteit van Israël in de ‘nederzettingen’ op de West Bank de oorzaak is van de opkomst van de Moslim Broederschap in Egypte alsmede anti-Britse sentimenten in Pakistan en Afghanistan. Dit brengt ons terug naar mijn openingsvraag: Waar begint u, wanneer beweringen die zo compleet wars van de werkelijkheid staan gebombardeerd worden op Israël door academici en verkozen ambtenaren in de hedendaagse Westerse landen? Ik kan hen begrijpen die zeggen dat het allemaal geen zin heeft en voorstellen om die beschuldigingen te negeren. Maar ik zou willen voorstellen dat wij de confrontatie aangaan met deze bashers en hen daar niet zo makkelijk mee laten wegkomen.

Zo was ik blij met het initiatief van de Britse Coalitie voor Israël, die onze leiding vroeg om met de heer Brazier samen te komen en om een rechtzetting te verzoeken. Na de recente uitlatingen van Brazier, organiseerde BICPAK een correspondentiecampagne gericht aan het Britse Parlement en de lokale kranten om uit tegen deze schaamteloze verklaringen tegen te spreken.

Ik ben blij dat wij mensen hebben zoals Gershon Mesika, die een efficiënte gemeentelijk ambtenaar is met een duidelijke pragmatische agenda voor het opbouwen van Joodse gemeenschappen in Shomron (Samaria). Maar ik ben ook niet beschaamd om op eender welk forum (met inbegrip van het Britse Lagerhuis) te zeggen dat het land van Israël het geboorterecht van het Joodse Volk is, zoals dat in de Bijbel staat.

Dit is ons land
Dit is geen “bezet“ land – het behoort aan geen ander volk dan Israël. De ontwikkeling van de Joodse gemeenschappen in Judea en Samaria is niet de oorzaak van de Arabische Lente in het Midden-Oosten of het anti-westerse gevoel in de Islamitische maatschappijen, maar eerder, is de fundamentalistische Islamisering de ware oorzaak.

Wie ook deze vergadering bijwoonde was de Jordaanse schrijver en activist Mudar Zahran, die parlementslid Brazier eraan herinnerde dat de Palestijnen reeds een staat hebben in Jordanië en zijn hulp inriep om te helpen de Hasjemitische monarchie te vervangen door hun eigen leiding.

Ik denk niet dat wij erin geslaagd zijn om de anti-Israëlische kijk van Brazier te veranderen, die (zoals hij onderstreepte) gebaseerd is op drie generaties van zijn familie die betrokken zijn in het gebied. Zowel zijn vader als grootvader dienden in het Britse leger tijdens de bezetting van het land.

“Wij zullen nooit of te nimmer ons land opgeven” zegt David Ha’ivri (midden). David is de directeur van Shomron Liaison Office. Hij en zijn vrouw Mollie en hun acht kinderen wonen in Kfar Tapuach, een kleine Joodse gemeente met zowat 700 inwoners, gesticht in 1978 in Samaria (West Bank), Israël.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Een gedachte over “Israël is niet oorzaak van anti-westerse gevoelens; het is in het beste geval een handig excuus [David Ha’ivri]

  1. ben dus niet verbaasd dat men een”zaak” maakt van de rail. zelfs over hoelang men moet stilstaan aan de rode lichten maakt men een zaak..ach ja moet kunnen zeker..

    Like

Reacties zijn gesloten.