Anti-Zionisme is moderne gemaskeerde Jodenhaat in zijn zuiverste vorm en eenvoud [Lee Kaplan]

Anti-Zionism IS anti-Semitism pure and simple

De antisemitische wereld heeft een eufemisme ontwikkeld voor de vernietiging van de Joden in de moderne tijd van verdraagzaamheid

door Lee Kaplan
bron: http://www.stoptheism.com/

De term “politiek correct” is in de Westerse wereld opgedoken alwaar religieuze en rassentolerantie als idee gemeenschappelijk is geworden, meestal het gevolg van de uitbarsting van de Holocaust, het Apartheidsregime in Zuid-Afrika en de Amerikaanse Burgerrechten Beweging. Maar oude gewoonten sterven moeilijk uit en de restanten van de politieke bewegingen van de totalitaire wereld klampen zich nog steeds vast aan Jodenhaat. Het enige dilemma voor die bewegingen is hoe zij hun “politiek correcte” versie van die haat moeten verkopen. Vandaar dat het “antisemitisme” werd gescheiden van het “anti-Zionisme”, alhoewel zij beiden één en hetzelfde zijn. Deze “politiek correcte” vorm van antisemitisme draait altijd rond het bestaan van Israël.

Hoe kan dat, zegt u, wanneer er zelfs Joden bestaan die zichzelf klasseren als “anti-Zionistisch” of zelfs “post-Zionistisch” en die oproepen tot de vernietiging van Israël?

Het “Zionisme” is het concept dat de Zionistische beweging heeft gecreëerd om de staat Israël op te richten en de Joden terug naar het Heilige Land te brengen om de Joden toe te laten niet onder de vervolging in hun eigen land te leven. Met de verwezenlijking van Israël werd die droom van het “Zionisme” vervuld. De Zionisten van vóór 1948 kochten al hun gronden legaal aan en de emigratie verliep eveneens wettelijk. Andere Joden woonden reeds duizenden jaren in het gebied. Vandaag is “post-Zionisme” een term die gebruikt wordt om de Joden aan te duiden die in Israël leven en hoe zij kijken naar hun leefomstandigheden in de toekomst. Israël is thans een feit en een feit dat de “anti-Zionisten” wensen te ontkennen. Als dusdanig is het “anti-Zionisme” een eufemisme voor Joden geworden wanneer de professionele propagandisten van de oude Sovjetunie of de Arabische Moslimwereld het nodig hadden (en nog steeds nodig hebben) om hun vervolging van Joden te maskeren.

Arabische universiteitsprofessoren, niet enkel diegenen die op Arabische universiteiten onderwijzen dat de Joden nooit in het Heilige Land hebben geleefd, noch agentenprovacateurs die door Saoediërs naar de Amerikaanse universiteiten worden gezonden, begonnen met het intellectualiseren van het antisemitisme als een “politiek correct” propagandahulpmiddel om hun haat jegens de Joden te ontkennen door eenvoudigweg te zeggen dat zij enkel de “Zionisten” haten. Dominee Dr. Martin Luther King begreep het geplande spel toen hij tijdens een lezing aan een universiteit tegenover een student vertelde dat het anti-Zionisme hetzelfde is als antisemitisme, puur en simpel.

Dus, hoe bepalen wij in alle zekerheid dat anti-Zionisme hetzelfde is als antisemitisme? Wij kijken naar diegene die zegt de term “anti-Zioniste” te gebruiken en deze opvallende analogie:

Veronderstel eens dat tijdens de Tweede Wereldoorlog Adolf Hitler een eufemisme voor de Joden (Juden in het Duits) had ontwikkeld en hen “EuroJoden” had genoemd. Hij zou dan doorgaan met te ontkennen dat hij een antisemiet was. Tenslotte heeft hij de Joden die in de VS leefden niets aangedaan. Hij herstelde enkel het onrecht dat door de Joden werd gedaan tijdens de Eerste Wereldoorlog bij wie hij de schuld legde van het verliezen van Duitsland van die oorlog. De seminaries zouden dan gehouden worden op Amerikaanse universiteiten in hun departementen voor Duitse Studies, die door de Duits-Amerikaanse Bund werden georganiseerd om het wereldprobleem van de “EuroJoden” te bespreken: de schendingen van de mensenrechten door de Joden voor het stelen van Duits bezit en grond.

De superieure houding van Joden als het “uitverkoren volk” zouden kunnen besproken worden en hoe dit van invloed is geweest op de Duitsers nà 1918 die door toedoen van de Joden stierven van de honger. Natuurlijk zou dit volk, de Joden, in naam van de “sociale rechtvaardigheid” moeten onteigend worden. En Duitse militairen die hen doden, wel ja, dat gebeurde natuurlijk uit zelfverdediging en “wettelijke weerstand” tegen de bezetting van deze indringers, die in werkelijkheid nooit uit Duitsland kwamen en zouden moeten teruggaan naar waar zij vandaan kwamen. Zij zouden moeten gedeporteerd worden en aangevallen worden als zij wilden achterblijven. De Duitse bijdragen aan de Amerikaanse universiteiten zouden met dit programma aanzienlijk toenemen, om een “beter verstandhouding” te bevorderen tussen de V.S. en de Nazi- Duitsland.

Bovengenoemd is het huidige scenario in de bespreking van het anti-Zionisme. Anti-Zionisten die beweren dat zij niet antisemitisch zijn om de eenvoudige reden dat zij niet de moord bepleiten of de onteigening van de Joden die in de Diaspora leven, maar die een Arabische fascistische beweging steunen die zegt dat de Joden die tegenwoordig in Israël leven of hun huizen moeten ontvluchten, vermoord zullen worden of onderworpen worden aan Arabische moslimoverheersing en eventueel onder de sharia wet moeten leven, of tot het minimum beperkt Arabische meerderheidsregime leven, maskeren hun bedoelingen van een wereld die herinnert aan wat de Duitsers de facto uitvoerden.

Dit wordt gedaan door het gebruiken van het eufemisme “Zionisten” in plaats van Joden. En net zoals de Grote Leugen van Goebbels, ligt de aanhoudende herhaling van dit thema, in het bijzonder in ons onderwijssysteem in het klaslokaal, in de bibliotheken en op conferenties, steeds maar opnieuw en opnieuw, ervoor gezorgd dat het aanvaardbaar lijkt.

Maar wat gezegd over die Joden die zich “anti-Zionisten” noemen? Is het mogelijk dat de Joden ook antisemieten kunnen zijn? Het antwoord is een galmend “ja”. De Duitsers hadden overvloed van Joden die hun eigen volk verraadden om een heel scala van redenen. Bij het begin van de Holocaust, klaagden ook sommige Duitse Joden over de “minder verfijnde” Boheemse Joden waar de Duitsers hun pogrommen op begonnen. Sommige van het seculiere Joodse voorgeslacht dienden zelfs eerder in het Duitse leger. Duitsland zette later zogeheten “Jodenjagers” in, Joden die ronddwaalden in voormalige Joodse buurten, in het park, of in de bibliotheek, om er Joden uit te pikken die hun identiteit hadden verborgen en nog niet werden gevangen.

Het getto van Warschau zette een Joodse politie in – het was gemakkelijker om de Joden te controleren door hun eigen volk – die de deportatie van de Joden uitvoerden tot zij van geen nut meer waren en tenslotte ook vermoord werden. En de doodskampen hadden kapo ‘s, Joden die in opdracht van de nazi’s toezicht hielden over andere Joden in ruil voor een betere behandeling. Joden zoals dezen deden gewoonlijk deze dingen voor meer voedsel of betere behandeling dan hun lotgenoten. Maar velen beschouwden zich ook als “verschillend” of “beter” dan de andere Joden en eisten zelfs dat ze zouden begrijpen waarom dat wat de Joden overkwam hun eigen fout was, wegens aangeboren Joodse kenmerken en hun ideeën, of omdat ze te opdringerig zijn, of hun gevoel van intellectuele superioriteit. De meesten van hen kwamen om met de rest.

De “anti-Zionistische” Joden van vandaag zijn grotendeels te vinden op de universiteitscampussen waar de intellectualisering van het antisemitisme samengaat met het “alles mag” concept dat nieuwe ideeën en discours in het academische paradigma de vrije loop geeft. Net zoals de Joden hierboven genoemd, eisen zij gewoonlijk intellectuele superioriteit op ten aanzien van hun hun gelijken. Sommigen zoals Noam Chomsky of Norman Finkelstein vestigen de aandacht op zich en maken fortuin met het schrijven van boeken of in hun voordrachten circuit omdat ze nergens anders erkenning vinden voor hun mainstream werken en ideeën. Een Jood die andere Joden veroordeeld om te wonen in Israël is altijd nieuws en zal door de Arabische geldmachine altijd worden omhelst die die samenwerkt in “solidariteit” met om het even welke organisatie of persoon die het doel wil steunen om Israël te ontmantelen.

Sommigen beweren dat zij ‘burgers van de wereld’ zijn, en zij aldus geen trouw meer verschuldigd zijn aan het Joodse volk, en als de wereld wil dat de Joden van Israël onteigend of gedood moeten worden, het zij zo. Sommigen zijn zich onbewust van het concept dat “het Uitverkoren Volk” niet betekent dat de Joden superieur zijn tegenover andere volkeren – zij zijn niet beter of slechter dan andere – maar dat de Joden een overeenkomst hebben gesloten met God om het voorbeeld te geven door zich beter te gedragen dan de andere volkeren.

En sommige Joden (en wanneer ik “Joden” zeg, bedoel ik enkel die mensen met een Joods voorgeslacht en niet de mensen die erkennen dat ze niet meer Joods zijn) door de sociale verplichtingen waarmee zij als jonge Joden werden grootgebracht om de gemeenschap van het mensdom te steunen, radicale socialistische bewegingen zoals communisme of anarchisme omhelzen en die traditioneel Joden beschouwen als “kapitalisten” en “geldgraaiers” van de globale wereld. Zij verenigen zich gewillig met moslims die slechts enkele en alleen antisemieten zijn om hen te helpen zich te verzetten tegen de huidige wereldorde door de wereld af te breken zoals zij dat zien in plaats van in hun eigen geperverteerde ideeën een betere te scheppen.

Ja, de Joden kunnen ook antisemieten zijn door hun houding als Joden in de wereld enigszins te verzachten en door politiek correcte “anti-Zionisten” te zijn.

Het doel van de “anti-Zionisten” is om via politiek correcte termen de echte aard van het antisemitisme te ontmantelen bestemd voor hun eigen geperverteerde doeleinden. Vandaar dat activisten voor Solidariteit met Palestina pleiten voor die “wettige gewapende weerstand zoals die wordt omschreven door internationale wetten” niet de moord op de Joden van Israël steunen, maar eerder de uitvoering van de “internationale wet” eisen. Dat zij het zouden toejuichen wanneer op een vorige conferentie aan de Duke Universiteit een resolutie werd voorgesteld die zelfmoordbomaanslagen veroordeelde, als een overwinning werd aangekondigd, compleet genegeerd werd onder een wolk van hun “politiek correcte” retoriek sinds zij zich “vredesactivisten” heten.

De “vrede” zal komen wanneer Israël wordt ontmanteld en “Palestina” verschijnt in plaats van dit volk. Wat gebeurt met de Joden die nu daar leven en met het einde van de enige echte democratie voor Joden en Arabieren in het Midden-Oosten, is onbelangrijk. “Vredesactivisten” die een zelfmoordbomaanslager aan de controlepost zouden doorlaten om Joden te vermoorden, worden humanisten genoemd en terroristen zijn “vrijheidsstrijders” geworden, die in werkelijkheid enkel misdadigers zijn die niet enkel jacht maken op de Joden maar evenzeer op hun eigen volk.

Anti-Zionisten kunnen hun antisemitisme niet vergoelijken door hun steun aan de onderwerping, de uitwijzing of de moord op slechts één deel van de Joodse gemeenschap in de wereld, met name die van Israël. Het constante huichelen en verdraaien van woorden door professionele Arabische propagandisten en de radicale Linkerzijde moeten worden waargenomen zoals ze zijn: leugen en bedrog. Dit misleiding is gestaag in ons universitair systeem in Amerika geslopen en bedreigt de zeer sociale tolerantie die het systeem beweert te steunen. Dat is de basis achter de conferentie van Palestina die in februari plaatsvond aan de Universiteit van Georgetown waar de antisemieten van over de hele Verenigde Staten zullen samen komen om de strategie te bespreken en te oefenen hoe zij de staat Israël kunnen verzwakken en vernietigen.

Alzo, wanneer u de volgende keer iemand hoort zeggen dat hij enkel een “anti-Zionist” is en geen “antisemiet”, wees er dan maar van overtuigd dat hij het over de Joden had. Zij zijn er alleen nog niet helemaal uitgeraakt.

2 gedachtes over “Anti-Zionisme is moderne gemaskeerde Jodenhaat in zijn zuiverste vorm en eenvoud [Lee Kaplan]

  1. Deutoronomium 4 vers 31 en 7 vers 6, einde verhaal, voor diegenen die Israel haten, zijn in woord en daad, duivelse werktuigen, die worden dan op de dag des oordeels vernietigd door JHWH, van Israel-Abraham-Izaak en Jacob.

    Like

  2. Voor al die personen die Israel haten, zij hebben hun eigen doodvonnis getekend.

    Like

Reacties zijn gesloten.