Israël toont dagelijks zijn grote hart voor zieke kinderen uit Gaza [H.C. Buchmann]

Januari 2012. Een moeder uit Gaza laat haar kind verplegen in een Israëlisch hospitaal [bron: http://www.saveachildsheart.org/]

Ein Herz für die Kinder aus Gaza

door H.C. Buchmann [http://www.zeit.de/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

Lezer H.C. Buchmann werkt voor een organisatie, die Palestijnse kinderen voor behandelingen naar Israël brengt. Dagelijks maakt hij de hulpvaardigheid in de regio mee.

Al meer dan een maand ben ik in Israël en werk ik voor een christelijke instelling, die kinderen uit de Gazastrook aan levensreddende hartoperaties helpt. De organisatie heet “Shevet Achim”. Eendrachtig bij elkaar leven.

Wij zijn een team van Amerikaanse, Arabische en joodse medewerkers. Mijn dagelijkse taak is het transport binnen Israël. Normaal gesproken is het geen probleem dat zieke Palestijnse kinderen voor operaties de grens over mogen. Ze wonen met hun moeders tijdelijk in een huis in Jeruzalem. Ik transporteer ze dan voor onderzoeken en operaties naar de ziekenhuizen in Tel Aviv. Twee daarvan geven ons kortingen van 50% – tot 8000 Amerikaanse dollar.

Dinsdag is Gazadag. Dan rijd ik met een Arabisch sprekende medewerker naar de grensovergang Eres om families op te halen en hen naar Tel Aviv te brengen. Daar worden diegenen opgenomen, die voor een operatie moeten blijven. De kinderen, die alleen voor- of naonderzoek hebben of ontslagen worden, rijden we ´s avonds weer terug naar de grensovergang. Vrijdag zijn er altijd speciale bezoekersreizen naar de ziekenhuizen. De families uit Gaza mogen om veiligheidsredenen het ziekenhuis niet verlaten.


De respons op ons werk is verbazingwekkend. Op een middag reden we met een Arabische taxichauffeur door de stad. We vertelden hem van ons werk en voor wie de enorme hoeveelheid levensmiddelen bestemd was – toen reed hij ons gratis naar huis.

Tijdens een etentje ontmoette ik enkele Israëli´s. Ik kwam erachter, hoeveel actieve en hulpvaardige mensen hier wonen en hoeveel er vrijwilligerswerk doen. De interesse in ons werk was onverwacht groot. Hoe de toestand van de Hamaskinderen zou zijn en of het goed met hen ging na de operaties, vroeg een regeringsambtenaar. De militante groepering Hamas beschiet steeds opnieuw zijn land. Desondanks was hij bezorgd over het welzijn van de kinderen, wat me zeer ontroerde. Tenslotte bedankte iedereen ons heel hartelijk.

Mijn collega en chef Jonathan heeft me een keer meegenomen naar een grenscontrole. Veel mensen bij de grensovergang kent hij al persoonlijk. Geen wonder, want al ongeveer acht jaar lang steekt hij iedere twee tot drie weken daar de grens over. Jonathan vertelde me, hoe hij eens met het busje met Palestijnse kinderen en moeders vlak voor sluitingstijd het controlepunt wilde passeren. Een Israëlische soldaat hield hem aan en vroeg hem: “Ken je deze moeders?” – “Ja”- “Oké, we geloven je”. Hij mocht doorrijden.

Jonathan vertelde me ook, dat met de blokkade naar Gaza daar ook veel mensen werkloos werden. Vroeger werkten ze op Israëlische boerderijen. De Palestijnen, die ik tijdens mijn ritten ontmoet, zeggen, dat ze voor vrede met Israël zijn. Vrede zou in bijna ieder opzicht voordelen met zich meebrengen.

Wanhopig keren de Palestijnse families na het ziekenhuisbezoek naar hun dichtbevolkte thuisland terug. Het wordt voor mij steeds duidelijker, dat militante groeperingen in de minderheid zijn en bij de bevolking geen goed aanzien genieten.

De afspraken en de toestemming voor de Gazakinderen om naar Israël te komen, kunnen plotseling veranderen. ´s Avonds bestudeer ik altijd de ritten voor de volgende dag – maar de volgende dag is alles dan weer helemaal anders. Ik beschouw het als een uitdaging, ook al is het inspannend. Ik maak nauwelijks uitstapjes, op Sabbat rust ik meestal uit.

Ik beschouw het als verrijking om de mensen in dit land te leren kennen, om te zien hoe de kinderen geholpen worden. En om mee te maken, dat nationaliteit en geloof hier geen hindernis zijn voor humanitaire hulp.

3 gedachtes over “Israël toont dagelijks zijn grote hart voor zieke kinderen uit Gaza [H.C. Buchmann]

  1. Het is allemaal prachtig en dat meen ik. Probleem blijft geld,macht en de AK-47 en Grads…
    De Hamas houdt de touwtjes strak in handen en het schijnt nogal ongezond te zijn om kritiek op die mensen te uiten…
    Het zou heel ironisch zijn als over 20 jaar een van die door Israël geredde en geholpen kinderen zichzelf opblaast in een pizzeria vol met kafirs…Maar goed we blijven hopen.

    Like

  2. Dit willen onze Anti semitische Israel bashers & idioten niet horen en niet zien. Het zou hun domme, eenzijdige wereldbeeld opblazen.

    Like

  3. Jammer dat hier in de Nederlandse en Belgische pers zo weinig aandacht voor is.
    Nooit leesw ik hier iets over, alleen als het negatief is dan wordt het breed uitgemeten in de dagbladen behandelt.

    Like

Reacties zijn gesloten.