Toen generaal Grant tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog de Joden liet uitdrijven

When General Grant Expelled the Jews

door Brabosh.com

Een lang vergeten hoofdstuk in de geschiedenis van de Verenigde Staten en meer in het bijzonder tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog [American Civil War 1861-1865] is dat van het omstreden bevel van generaal Ulysses S. Grant om de Amerikaanse Joden te bannen uit zijn oorlogsgebied. Dat illuster bevel wordt dit jaar herdacht toen het op 17 december 1862 precies 150 jaar geleden werd uitgevaardigd. Naar aanleiding van deze zwarte bladzijde uit de Amerikaanse geschiedenis, stelde Jonathan D. Sarna op 15 maart 2012 zijn nieuwste boek voor: ‘When General Grant Expelled the Jews“.

Ulysses S. Grant (1822-1885), die later de 18de president van de Verenigde Staten werd (1869–1877), speelde een dominante rol in het verloop van de Amerikaanse Burgeroorlog, een bloedig conflict tussen de 25 noordelijke en 11 zuidelijke staten die aan ruim 600.000 Amerikanen (2% van de toenmalige bevolking) het leven kostte. Geleid door generaal Grant versloeg het noordelijke leger van de Unionisten uiteindelijk het leger van de zuidelijke Confederated States van generaal Robert E. Lee, die op 9 april 1865 de overgave ondertekende van de opstandige zuidelijke staten en de unie van noordelijke staten vervoegde.

Lees verder “Toen generaal Grant tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog de Joden liet uitdrijven”

Het schuldig verzuim van de westerse feministen [Dirk Verhofstadt]

Nee, niet in Gaza, maar in Borgerhout, deelgemeente van AntwerpenNee, niet in Gaza, maar wel op het Laar in Borgerhout, deelgemeente van Antwerpen anno 2009. Vlaamse ‘vrijwillig’ onderdrukte vredesactivisten kopen op de markt massaal hulpgoederen in om aldus de hongerlijers van Gaza te helpen. Dat vindt iedereen fijn. 😉

Het schuldig verzuim van de westerse feministen

door Dirk Verhofstadt
bron: http://www.liberales.be/

“Het wordt dringend tijd dat de leden van VOK en BOEH hun blinddoek afzetten en de feiten onder ogen durven zien. Namelijk dat in ons land de orthodoxe islam aan een opmars bezig is die regelrecht ingaat tegen de Verlichtingswaarden waar onze ouders, en vooral onze moeders, in het verleden zo hard voor gevochten hebben. Hun oorverdovende stilzwijgen lijkt steeds meer op schuldig verzuim.” [Dirk Verhofstadt, 20 april 2012]

Toen ik op de Boekenbeurs in 2006 mijn boek De derde feministische golf voorstelde waarin ik de misogyne kanten van de orthodoxe islam aanklaagde, kreeg ik te maken met protesten van onze zogenaamd ‘progressieve’ feministen van het Vrouwen Overleg Komitee (VOK) en Baas over eigen Hoofd (BOEH). Ze vonden dat ik een te eenzijdig beeld van de islam voorhield en dat moslimvrouwen wel degelijk beschikken over voldoende vrijheid. Nochtans getuigden de zes vrouwelijke moslima’s in mijn boek stuk voor stuk over allerlei vormen van onderdrukking die ze dagdagelijks meemaakten en vaststelden zoals verplichte sluiering, gedwongen huwelijken, huiselijk geweld, verstotingen en zelfs eremoorden.

Wat die moslima’s helemaal niet begrepen was het feit dat ze geen steun kregen van westerse feministen die vroeger zelf nochtans gestreden hadden voor hun rechten zoals anticonceptie, abortus, buitenshuis werken, vrije partnerkeuze, geen kinderen krijgen, het strafbaar stellen van verkrachting ook binnen het huwelijk, de vrijheid om zich te kleden zoals ze willen, gelijk loon voor gelijk werk, het doorbreken van het glazen plafond, enzovoort.

Vandaag blijven VOK en BOEH muisstil wanneer hun moslimzusters hetzelfde eisen. Sterker nog, ze scharen zich achter de uitsluitend mannelijke woordvoerders van de orthodoxe islam die eisen dat hun vrouwen ‘vrijwillig’ de koranische geboden volgen. Ze hemelen zogenaamde ‘gematigde’ islamitische stemmen op zoals een Tariq Ramadan die beweert dat moslimvrouwen op ‘hun manier’ hun vrijheid gebruiken door zich juist te sluieren, door te huwen met een partner die de ouders voor hen kozen.

Lees verder “Het schuldig verzuim van de westerse feministen [Dirk Verhofstadt]”

Israël toont dagelijks zijn grote hart voor zieke kinderen uit Gaza [H.C. Buchmann]

Januari 2012. Een moeder uit Gaza laat haar kind verplegen in een Israëlisch hospitaal [bron: http://www.saveachildsheart.org/]

Ein Herz für die Kinder aus Gaza

door H.C. Buchmann [http://www.zeit.de/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

Lezer H.C. Buchmann werkt voor een organisatie, die Palestijnse kinderen voor behandelingen naar Israël brengt. Dagelijks maakt hij de hulpvaardigheid in de regio mee.

Al meer dan een maand ben ik in Israël en werk ik voor een christelijke instelling, die kinderen uit de Gazastrook aan levensreddende hartoperaties helpt. De organisatie heet “Shevet Achim”. Eendrachtig bij elkaar leven.

Wij zijn een team van Amerikaanse, Arabische en joodse medewerkers. Mijn dagelijkse taak is het transport binnen Israël. Normaal gesproken is het geen probleem dat zieke Palestijnse kinderen voor operaties de grens over mogen. Ze wonen met hun moeders tijdelijk in een huis in Jeruzalem. Ik transporteer ze dan voor onderzoeken en operaties naar de ziekenhuizen in Tel Aviv. Twee daarvan geven ons kortingen van 50% – tot 8000 Amerikaanse dollar.

Dinsdag is Gazadag. Dan rijd ik met een Arabisch sprekende medewerker naar de grensovergang Eres om families op te halen en hen naar Tel Aviv te brengen. Daar worden diegenen opgenomen, die voor een operatie moeten blijven. De kinderen, die alleen voor- of naonderzoek hebben of ontslagen worden, rijden we ´s avonds weer terug naar de grensovergang. Vrijdag zijn er altijd speciale bezoekersreizen naar de ziekenhuizen. De families uit Gaza mogen om veiligheidsredenen het ziekenhuis niet verlaten.


Lees verder “Israël toont dagelijks zijn grote hart voor zieke kinderen uit Gaza [H.C. Buchmann]”

Egypte ruim een jaar na de val van Mubarak – Geen lente! [Missing Peace]

Ruim twee jaar terug, zondag, 17 januari 2010: Manifestatie in Beiroet, Libanon, voor de Egyptische ambassade. Linkse demonstranten protesteren tegen het beleid van Mubarak tegenover de Palestijnen in Gaza. Op het plaatje zwaaien de manifestanten met grote spandoeken waarop de Egyptische president Hosni Mubarak is te zien die hier wordt hier afgebeeld als Hitler in een Davidster op een Israëlische nationale vlag.

Mubarak werd ervan beschuldigd een agent voor Israël te zijn en samen te werken met het Zionistische regime. Allicht omdat hij al sinds het vredesakkoord van 1979 de vrede met Israël wil bewaren. En wie vrede nastreeft met Israël wordt in de Arabische wereld een feitelijke collaborateur in woord en daad genoemd. Een jaar later – 11 februari 2011 – werd Mubarak afgezet.

Dat is het lot van elke dictator die in Arabistan in ongenade valt. Leg de link naar Israël en je bent voor eeuwig verdoemd. Antizionisme en antisemitisme in één adem. Een zoveelste bewijs dat in het Midden-Oosten dat gewoon synoniemen van elkaar zijn. Westerse Israëlbashers trachten dat gewoonlijk uit elkaar te houden, wellicht omwille van hun slecht geweten mbt de Holocaust tijdens WOII. 

Egypte ruim een jaar na de val van Mubarak – Geen lente !

door Missing Peace
bron: http://missingpeace.eu/nl/

Ruim een jaar na de val van het regime van president Hosni Mubarak lijkt de crisis in Egypte nog altijd in omvang toe te nemen

De politieke crisis escaleerde nadat het Moslim Broederschap toch een eigen kandidaat benoemde voor het presidentschap. Deze beslissing kwam nadat het Broederschap samen met de Salafisten een overweldigende meerderheid in het Egyptische parlement had behaald.

Kort daarop werd duidelijk dat het Broederschap en de Hoge Raad voor de Strijdkrachten (SCAF), die Egypte sinds de val van Mubarak bestuurd, niet meer op één lijn zaten. Daarbij gaat het om essentiële zaken zoals het opstellen van een nieuwe grondwet en de macht van het parlement.

Daarnaast liepen onderhandelingen over een broodnodige IMF lening stuk op het gebrek aan politieke steun voor het accepteren van de IMF voorwaarden. Een andere complicerende factor is het gebrek aan vooruitgang bij het opstellen van een nieuwe grondwet.

Afgelopen weekend namen de spanningen verder toe toen diverse presidentskandidaten, waaronder Khairat al-Shater van het Moslimbroederschap en de Salafistische leider Abu Ishmail, werden gediskwalificeerd als presidentskandidaat.

De maatregel lijkt vooral de kandidatuur van de voormalige voorzitter van de Arabische Liga Amr Moussa ten goede te komen. De gediskwalificeerde kandidaten hebben overigens bijna allemaal beroep aangetekend tegen de beslissing van het toeziende orgaan.

Lees verder “Egypte ruim een jaar na de val van Mubarak – Geen lente! [Missing Peace]”