Laat ons de kwestie van ONZE vluchtelingen eindelijk eens op de agenda plaatsen [Dan Calic]

Vice-Minister van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon bekritiseerde onlangs de Verenigde Naties omdat zij niet voor alle vluchtelingen wereldwijd dezelfde maatstaf hanteren. De wereld hoort enkel spreken over de Palestijnse vluchtelingen maar over de Arabische Joden die hun heimat in de Arabische landen, waar ze soms eeuwenlang hadden gewoond, gedwongen moesten ontvluchten, wordt zelden of nooit een een woord gerept. Sir Alexander Galloway, voormalig directeur van de VN-vluchtelingenautoriteit in Jordanië, zei over de Palestijnse vluchtelingen ooit het volgende: “…de Arabische landen willen het Arabische vluchtelingenprobleem niet oplossen. Ze willen het als een open zweer behouden… als wapen tegen Israël.

Let’s talk about refugees

Na zeer lange tijd ons te hebben gefocust op de Arabische vluchtelingen, zet Israël de kwestie van de Joodse vluchtelingen op de agenda

door Dan Calic [http://www.ynetnews.com/]

Deze maand april 2012 vond in alle stilte een vergadering plaats, met als onderwerp dat lange tijd tijdens het vredesproces werd genegeerd en slechts geringe aandacht trok van de reguliere media. Het onderwerp van de vergadering ging over de vluchtelingen.

Nee, niet de Palestijnse vluchtelingen maar de Joodse vluchtelingen.

Vele jaren heeft de wereld geluisterd naar het ‘recht op terugkeer’. Dat verwijst naar de Arabieren die tijdens de verdedigingsoorlog van Israël hun huizen verlieten en elders onderkomen zochten, nadat de omringende Arabische landen de kersverse Joodse staat meteen na de onafhankelijkheidsverklaring van 14 mei 1948 aanvielen.

Het plan luidde dat Israël “binnen enkele weken” zou vernietigd zijn waardoor de Arabieren naar hun huizen zouden terugkeren. Echter dit plan viel compleet in het water omdat Israël tegen alle verwachtingen in, ei zo na de oorlog won. Na de overwinning van Israël, deed geen enkel Arabisch land niet de minste moeite om deze gevluchte Arabieren behoorlijk op te nemen en te integreren. Integendeel, zij werden opzettelijk in de steek gelaten en werden ‘vluchtelingen’, zodat de wereld Israël als de schurk zou aanzien.


Vluchtelingenkampen voor de Arabische Joden die tussen 1948 en 1972 werden uitgedreven uit hun Arabische landen van oorsprong Vluchtelingenkampen voor de Arabische Joden die tussen 1948 en 1972 uit hun Arabische landen van oorsprong werden verdreven waar zij honderden, soms duizenden jaren hadden gewoond. Zij werden nooit als vluchtelingen erkend, kregen nooit internationale steun maar werden gelukkig goed opgevangen door de kersverse Joodse staat Israël.

Voor meer dan 60 jaar nu, hebben de meesten van hen in kampen geleefd. Als deel van om het even welke vredesovereenkomst met Israël, heeft Mahmoud Abbas geëist dat zij en hun nakomelingen zouden worden toegestaan om terug te keren. Vandaag zijn zij in aantal tot meer dan vijf miljoen toegenomen. Hun terugkeer zou betekenen dat de Joden niet langer meer de meerderheid vormen in het enige land dat als hun geboorteland wordt aangewezen.

Als het hen niet wordt toegestaan om terug te keren, heeft Abbas compensatie geëist.

Het compenseren van die medeplichtigen in een plan om Israël te vernietigen lijkt een logische absurditeit.

Wederzijdse compensatie

Vrede met de Arabische landen zal niet mogelijk zolang zij de Joden niet schadeloos willen stellen nadat zij werden verdreven toen de Staat Israël werd gesticht,” [Reuven Rivlin, voorzitter van de Knesset op 21 februari 2012 tijdens een vergadering van het Israëlische parlement.

Waar vrijwel nooit media aandacht wordt aan gegeven is de kwestie van de Joodse vluchtelingen. Eeuwenlang bestonden er Joodse gemeenschappen in vele Arabische landen. Hun gecombineerde aantallen werden ruwweg geschat op 850.000. De goedkeuring van het ‘verdeelplan’ [Resolutie 181] van de Verenigde Naties uit november 1947 veroorzaakte voor hen een dramatische ommekeer.

De verwezenlijking van de uiterst kleine staat Israël kreeg enorm zware repercussies voor de Joden die in de Arabische landen leefden. Zij verloren hun banen en en hun huizen en gronden werden afgenomen. Hun activa werden bevroren. Velen werden gevangen gezet en een aantal anderen werden vermoord. Vrijwel allemaal werden zij uiteindelijk gedwongen om slechts in de kleren die ze dat ogenblik droegen, te vluchten met enkel dat wat zij konden dragen.

De recente vergadering, die de onbekendheid omtrent de Joodse vluchtelingenkwestie wil opheffen, werd georganiseerd door het Israëlische Ministerie van Buitenlandse zaken. De aanwezigen omvatten individuen van talrijke organisaties die de Joden van Arabische landen vertegenwoordigen.

Vice-minister van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon opende de vergadering door de aandacht te vestigen op de Joodse vluchtelingen en de onrechtvaardigheid die hen ten deel viel, aan te klagen. Ayalon vroeg ook de Arabische Liga om zijn verantwoordelijkheid op te nemen om het ontstaan van de Palestijnse vluchtelingen door de oorlog aan Israël te verklaren, die hun verplaatsing veroorzaakte. Hij drong erop aan dat indien compensatie in de toekomst een deel van de onderhandelingen zou uitmaken, dit slechts op een wederzijdse basis zal gebeuren waarin ook de Joodse vluchtelingen worden omvat.

1948. Joden vluchten weg uit de Westbank nadat Jordanië dit gebied eenzijdig annexeerde1948. Joden vluchten weg uit Judea & Samaria (Westbank) nadat Jordanië na het einde van de Israëlische verdedigingsoorlog 1947-1949, dit gebied bezette en illegaal annexeerde. Israël zal pas in juni 1967 tijdens de Zesdaagse Oorlog het gebied op de Arabieren weer heroveren nadat het eerder door Jordanië werd aangevallen. Na 19 jaar van een Judenrein gebied te zijn geweest op de Jordaanse West Bank, konden de ontwortelde Joden eindelijk weerkeren naar hun millenia oude heimat. Krom werd weer rechtgezet.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.