Jeruzalem: Terrorist gooit molotovcocktails naar Joodse huizen op de Olijfberg

Maaleh HaZeitim, een nieuwe woonwijk in Jeruzalem op een steenworp van de Tempelberg, werd bijna een jaar geleden het mikpunt van Israëlbashers. Op 26 mei 2011 werden hier plechtig 119 nieuwe wooneenheden ingehuldigd op de Olijfberg wat Israëlhaters ‘Oost-Jeruzalem plegen te noemen. Een en ander wekte de ergernis van president Barack Obama die tot op heden weigert Jeruzalem te erkennen als de hoofdstad van het Joodse volk, en het Oude Stadscentrum van de stad wil wegschenken aan de Pal-Arabieren om er hun hoofdstad Al Quds van te maken.
Nauwelijks een week voordien, donderdag 19 mei ’11, had Obama Israël opgeroepen tot een “volledige terugtrekking in stappen van de Israëlische strijdkrachten” uit de “bezette Palestijnse gebieden” (inclusief Oost-Jeruzalem) achter wat hij noemde “de grenzen van 1967″ – in feite dus de staakt-het-vuren lijnen uit 1949 van wijlen Abba Eban, die zogenaamde ‘grenzen’ dus waarnaar in 1967 nog als de “Auschwitz grenzen” werd verwezen. De inhuldiging een week later van Maaleh HaZeitim was het antwoord van Israël aan Obama en de facto een virtuele klap in zijn gezicht.

Seven Firebombs on Jewish Homes in Mount of Olives

door Gil Ronen [Arutz-7]

Een gemaskerde terrorist heeft in het holst van de nacht (zondag op maandag 16 april) zeven brandbommen (molotovcocktails) geworpen naar zeven door Joden bewoonde huizen in Maaleh HaZeitim, een gloednieuwe woonwijk op de Olijfberg in het oostelijk deel van Jeruzalem.

De terrorist, die een kap over zijn hoofd had getrokken, kwam toegelopen met tien brandbommen in zijn armen en slaagde erin om er zeven van te gooien naar de gelijkvloerse verdiepingen van appartementen in de woonwijk waarna brand uitbrak in één van de woningen. De bewakingsagenten hadden de crimineel opgemerkt en vuurden enkele schoten in de lucht af waarop deze het hazenpad koos.

Parlementslid Aryeh Eldad (Nationale Unie partij) vertelde deze morgen dat de politiek ter plaatse kwam en ondervroeg de bewakingsagenten omtrent hun beslissing om in de lucht te vuren. “De commandant van het Jeruzalem District verdiende het om ontslagen te worden voor veel minder ernstige feiten”, zei een boze Eldad.

Eldad schreef aan de minister voor Openbare Veiligheid en verzocht hem om de instructies te herzien omtrent het schieten met scherp op gewapende terroristen en maakte hem duidelijk dat een brandbom een dodelijk wapen is en dat eender wie dergelijk wapen inzet, onmiddellijk onder vuur moet worden genomen met het oogmerk de terrorist buiten gevecht te stellen.

“Het ergste wat er kon gebeuren indien de terrorist in zijn opzet om Joden in hun slaap levend te verbranden, is dat hij zijn acties verder kan zetten terwijl de veiligheidsagenten die het aandurfden om de bewoners te beschermen, zouden ontslagen worden van hun werk,” voegde Eldad eraan toe.

Een jaar na de moord op Vittorio Arrigoni wijst de PA Israël nog immer aan als de dader


Gaza City, Gaza, 28 augustus 2008. De Italiaanse activist Vittorio Arrigoni ontvangt een Palestijnse paspoort rechtstreeks uit de handen Ismail Haniyeh, de premier van Hamas. Sommigen blijven Vittorio desondanks toch een pacifist noemen. Vreemde zaak. Iemand zal toch eens dringend de term ‘pacifist’ in het Midden-Oosten moeten omschrijven, want dat betekent blijkbaar niet hetzelfde als wat wij er in het Westen onder begrijpen.

Palestinian Arab media still blames Israel for Vittorio Arrigoni’s death

naar een artikel van Elder of Ziyon [http://elderofziyon.blogspot.com/]

Voorbije zaterdag 14 april j.l. was het alweer een jaar geleden dat de zogenaamde pacifist Vittorio Arrigoni, gekend Israëlhater en aanhanger van de terreur, door een Salafistische groep in Gaza werd ontvoerd en een dag later werd gewurgd. In die tijd was dezelfde anti-Israëlische meute er – net zoals altijd – als de kippen bij om Israël de schuld te geven van deze ontvoering en moord.

Zo bijvoorbeeld de Italiaanse president Giorgio Napolitano die de moord op Arrigoni toeschreef aan het gebrek aan een vredesovereenkomst tussen Israël en de Palestijnen. “In plaats van gewoon de schuld te leggen bij het Islamitisch fundamentalisme, vroeg hij dat ‘een onderhandelde oplossing moet gevonden worden voor het conflict dat aan de basis van het bloedvergieten ligt in het gebied”, schreef het Italiaanse parlementslid Fiamma Nirenstein op haar blog. “In plaats daarvan wordt Israël aangemaand een soort geheimzinnige verantwoordelijkheid op te nemen [voor de moord op Arrigoni].”

Lees verder

Naar bloemen en kadootjes shoppen in de Palestijnse oorlogszone: ‘bezet’ worden is leuk [in beeld]


Een zoveelste beeldverslag over de vermeende rampzalige toestand die zou heersen in de Palestijnse Bezette Gebieden. Ik denk dat veel Soedanezen, Somaliërs en andere wegkwijnende bevolkingsgroepen in Derde Wereldlanden die door de Verenigde Naties straal worden genegeerd, maar wat graag door Israël ‘bezet’ zouden willen worden, als dit inderdaad het resultaat is van de ‘bezetting’.

Let wel: deze beelden komen niet uit de Israëlische propagandadiensten, maar ik heb deze (net zoals al die andere fotosessies op deze blog) rechtstreeks weggeplukt van de website van Pal Today Gaza, die gelieerd is met de terreurgroep de Islamitische Jihad. Indien u – als overtuigde pro-Palestijnse activist – nog altijd niet gelooft wat u ziet, geef ik u de raad om dringend een oogarts te raadplegen.

Trouwens, wie heeft er wat op tegen als het in feite best goed gaat met de Palestijnen? Ik in geen geval. Ik gun iedereen – zonder uitzondering – op aarde het recht op een beter leven. Of is het soms weer de schuld van Israël dat de bevolking in Gaza wordt geterroriseerd en gegijzeld door Hamas? Of de locale Palestijnen in Judea & Samaria (Westbank) tot op hun hemd worden uitgemolken door de leiders van de Palestijnse Autoriteit enkel voor eigen profijt en om hun Zwitserse bankrekeningen te spekken? Hebben zij dan niet zélf hun leiders democratisch verkozen?


Lees verder

Laat ons de kwestie van ONZE vluchtelingen eindelijk eens op de agenda plaatsen [Dan Calic]

Vice-Minister van Buitenlandse Zaken Danny Ayalon bekritiseerde onlangs de Verenigde Naties omdat zij niet voor alle vluchtelingen wereldwijd dezelfde maatstaf hanteren. De wereld hoort enkel spreken over de Palestijnse vluchtelingen maar over de Arabische Joden die hun heimat in de Arabische landen, waar ze soms eeuwenlang hadden gewoond, gedwongen moesten ontvluchten, wordt zelden of nooit een een woord gerept. Sir Alexander Galloway, voormalig directeur van de VN-vluchtelingenautoriteit in Jordanië, zei over de Palestijnse vluchtelingen ooit het volgende: “…de Arabische landen willen het Arabische vluchtelingenprobleem niet oplossen. Ze willen het als een open zweer behouden… als wapen tegen Israël.

Let’s talk about refugees

Na zeer lange tijd ons te hebben gefocust op de Arabische vluchtelingen, zet Israël de kwestie van de Joodse vluchtelingen op de agenda

door Dan Calic [http://www.ynetnews.com/]

Deze maand april 2012 vond in alle stilte een vergadering plaats, met als onderwerp dat lange tijd tijdens het vredesproces werd genegeerd en slechts geringe aandacht trok van de reguliere media. Het onderwerp van de vergadering ging over de vluchtelingen.

Nee, niet de Palestijnse vluchtelingen maar de Joodse vluchtelingen.

Vele jaren heeft de wereld geluisterd naar het ‘recht op terugkeer’. Dat verwijst naar de Arabieren die tijdens de verdedigingsoorlog van Israël hun huizen verlieten en elders onderkomen zochten, nadat de omringende Arabische landen de kersverse Joodse staat meteen na de onafhankelijkheidsverklaring van 14 mei 1948 aanvielen.

Het plan luidde dat Israël “binnen enkele weken” zou vernietigd zijn waardoor de Arabieren naar hun huizen zouden terugkeren. Echter dit plan viel compleet in het water omdat Israël tegen alle verwachtingen in, ei zo na de oorlog won. Na de overwinning van Israël, deed geen enkel Arabisch land niet de minste moeite om deze gevluchte Arabieren behoorlijk op te nemen en te integreren. Integendeel, zij werden opzettelijk in de steek gelaten en werden ‘vluchtelingen’, zodat de wereld Israël als de schurk zou aanzien.

Lees verder

De Iraanse nucleaire dreiging: zal Israël het opnieuw zélf moeten doen? [Max Schick]

De Iraanse nucleaire dreiging
Zal Israël het opnieuw zelf moeten doen?

door Max Schick
bron: Joods Actueel Nr 1, 17 jan. 2007

Toen de ultraconservatieve Mahmoud Ahmadinejad op 6 Juni 2005 ingehuldigd werd als nieuwe president van Iran, was het duidelijk dat het om een hardliner ging, een man die zeker de klok van de voorzichtig in Iran ingevoerde hervormingen zou terugdraaien. Nu, anderhalf jaar later, is het duidelijk geworden, dat men hier met een uiterst gevaarlijk heerschap te maken heeft. Een man die er niet voor zou terugdeinzen nucleaire wapens te gebruiken indien hij ze zou bezitten. Wie is dit gevaarlijk individu ? Een doortrapte megalomaan die de heerschappij over de algehele Moslimwereld beoogt, of een gek met hemelse (helse) visioenen ?

Sinds de verschijning van de Mohammed cartoons in een Deense krant, heeft Ahmadinejad zich ontpopt tot de kampioen der Holocaustnegationisten. Nadat hij een wedstrijd uitschreef voor de beste cartoons over de Shoa, was hij in december 2006 gastheer van een bijeenkomst van ’s werelds grootste revisionisten (met o.a. Faurisson, Jan Bernhoff en Fredrick Toben) en waar hij zich zelfs mocht verheugen op de aanwezigheid en aanmoediging van zes als Chassidim verklede Joodse verraders.

De Judaskus: “Knijp ik die Jood hiér dood of wacht ik nog wat tot de camera’s weg zijn?” Dat moet de Iraanse president Ahmadinejad gedacht hebben, toen hij werd gekust door rabbijn Moshe Ayre Friedman van het anti-Zionistische Neturei Karta op de Holocaustconferentie voor negationisten in Teheran, 11 december 2006. “Zes als Chassidim verklede Joodse verraders”, noemde Max Schick hen…

Lees verder