Waarom behoort de bevolking van Israël tot de gelukkigsten van de wereld? [Giulio Meotti]

Wat is het geheim van Israël, waardoor de Joodse staat door het ‘Global Happiness Rapport’ op de 14de plaats wordt gerangschikt met de meest gelukkige inheemse bevolking van de wereld? [foto © Reuters]

Why is Israel so happy?

Waarom is Israël zo gelukkig?

door Giulio Meotti [Ynet]

Israël wordt op de 14de plaats gerangschikt in het World Happiness Report van de Verenigde Naties. De lijst wordt aangevoerd door Denemarken, Finland, Noorwegen en Nederland (België op de 15de plaats direct nà Israël), paradijzen van politieke correctheid, welvaart, anti-oorlog, ultraliberaal en anti-nationalistisch gevoel, bakens die, volgens de Globale Index van de Vrede, de lijst aanvoeren van de “vreedzaamste” plaatsen in de wereld.

Zo hoe kunnen wij het geluk van Israël verklaren, het enige beschaafde land dat leeft onder een dodelijk gevaar, de enige natie zonder erkende grenzen en door de wereld uitgekozen als de ultieme vertegenwoordiger van het kwade?

Voor mensen die niet in Israël leven, is dit een geheim. Vele Israëliërs kunnen zich dat waarschijnlijk ook niet eens voorstellen. Hoe is mogelijk dat een bevolking die leeft onder een eeuwige emotionele druk en zich gettoïseert achter nieuwe Maginot lijnen, zich zo gelukkig voelt?

Hoe kunnen de Joden gelukkig zijn wanneer Iran aan atoomwapens werkt en dreigt om hen van de kaart te vegen? Hoe kunnen zij gelukkig zijn wanneer de Arabieren elke dag raketten afvuren op de burgers van Ashkelon, Beersjeba, Ashdod en Sderot? Wat zijn dan de bronnen van dat geluk van het enige lid van de Verenigde Naties dat ter dood werd veroordeeld en door de hele wereld wordt geboycot?

Lees verder “Waarom behoort de bevolking van Israël tot de gelukkigsten van de wereld? [Giulio Meotti]”

De 2-statenoplossing is een hersenschim, ongewenst door Arabieren en Palestijnen [Jeff Jacoby]

land-for-peaceLand voor vrede hebben we al geprobeerd, werkt niet. Herinner Gush Katif

A two-state peace isn’t the Arab goal

Vrede op basis van twee aparte staten, een Joodse en Palestijnse, die in vrede naast elkaar leven, is niét wat de Arabieren willen. Zij willen Israël, tot de laatste vierkante centimeter.

door Jeff Jacoby
[http://israelagainstterror.blogspot.com/]

Internationale consensus of niet, de 2-statenoplossing is een hersenschim. Vrede wordt niet bereikt door de toekenning aan de Palestijnen van soevereiniteit, omdat Palestijnse soevereiniteit nooit het doel is geweest van de Arabieren. Keer op keer, werd een 2-statenoplossing voorgesteld. Keer op keer, hebben de Arabieren ze verworpen.

In 1936, toen Palestina nog onder het Brits bestuur stond, werd een koninklijke commissie onder leiding van Lord Peel op pad gezonden om het gestaag toenemende Arabische geweld te onderzoeken. Na een uitvoerig onderzoek, kwam de Peel Commissie tot de conclusie dat “een onbedwingbaar conflict is ontstaan tussen twee nationale gemeenschappen binnen de nauwe grenzen van een klein land.”

Het rapport adviseerde een 2-statenoplossing door de tweedeling van het land in aparte Arabische en Joodse staten. “Tweedeling biedt een kans van duurzame vrede,” meldde de commissie. “Geen ander plan werkt.” Maar de Arabische leiders, die meer bezig waren met het voorkomen van Joodse soevereiniteit in Palestina dan met het bereiken van een staat voor zichzelf, wuifden met beide handen het plan weg.

Lees verder “De 2-statenoplossing is een hersenschim, ongewenst door Arabieren en Palestijnen [Jeff Jacoby]”

Intussen stapelen zich donkere wolken op boven het regime van Jordanië [Aryeh Eldad]

Amman, maart 2009. Koning Abdullah II van Jordanië (links) ontvangt hartelijk zijn makker de Syrische president Bashar Al Assad (rechts) bij zijn aankomst op de luchthaven van Amman. Rusland en China glimlachten voldaan bij zoveel spontane lofbetuigingen. Toen was er nog geen vuiltje aan de lucht en waren de twee nog echt vrienden voor het leven. Maar met al dat bloed aan de handen van Assad, is die vriendschap tegenwoordig iets minder eeuwig geworden. En… nà Assad zal vrijwel zeker het regime van Koning Abdullah aan de beurt komen. Benieuwd of Abdullah zich ook tot een dergelijke tiran zal ontpoppen en tot zijn enkels in het bloed van zijn onderdanen zal staan, tenminste als het al ooit zover komt… 😦

Meanwhile, in Jordan…

Intussen, in Jordanië…

door Prof. Arieh Eldad [Arutz-7]

De aandacht van de wereld, en ook die van Israël, zit vastgenageld op de ontwikkelingen in Syrië. De vele uitgaven en analisten van de toonaangevende media hebben hun handen vol aan een overvloed verhalen: De afslachting van de burgerbevolking, de aanvallen van koopwoede van president Bashar Al Assad en zijn vrouw Asma, de cynische politiek van Rusland en China, de weigering van het Westen om militair tussenbeide te komen of economische of militaire hulp te verstrekken en over de voordelen die Israël en het Westen zouden genieten bij de eventuele teloorgang van de Syrisch-Iraanse as, tesamen met de vrees dat massieve hoeveelheden wapens de terreurorganisatie Hezbollah zouden bereiken.

Ondertussen vinden in Jordanië, net onder de radar van de media van de wereld, dramatische gebeurtenissen plaats.

Lees verder “Intussen stapelen zich donkere wolken op boven het regime van Jordanië [Aryeh Eldad]”

Strafhof in Den Haag gebruikt drogreden om Israël niet te vervolgen omtrent Gazaoorlog

Mahmoud Abbas onthult zijn blauwdruk van de Palestijnse staat.
Aldus ontstonden zijn schaalmodellen van talrijke imaginaire voertuigen, vliegtuigen, ballonnen of helikopters in alle mogelijke origineel-verrassende vormen. Het zijn evenveel varianten op de droom van het vliegen van de mythologische figuur Icarus. Of deze tuigen echt kunnen vliegen is deel van het mysterie en de aantrekkingskracht.[Uit een beschrijving van de kunstobjecten van de beroemde Antwerpse beeldhouwer Panamarenko]

Het Internationaal Strafhof in Den Haag heeft besloten om niet in te gaan op het verzoek van de Palestijnse Autoriteit om Israël te vervolgen wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid tijdens de Gazaoorlog [Op. Cast Lead], het verdedigingsoffensief van het IDF in een poging om een einde te maken aan de rakettenoorlog van Hamas jegens de Joodse staat. In feite een dubbelzinnig besluit. De reden waarom Israël niet vervolgd wordt is omdat ‘Palestina’ geen staat is en niet als dusdanig door de Verenigde Naties werd erkend en alleen soevereine staten kunnen dergelijke klacht indienen. Belachelijk excuus dus.

Bovendien vraag ik mij af waarom dezelfde regels (cfr. Palestina is geen staat) niet gelden voor bv. de UNESCO, waar Palestina wel werd opgenomen als volwaardig lid. UNESCO is net zoals het Strafhof in Den Haag een instelling van de Verenigde Naties. Lees bv dit maar: “Palestine as a State in UNESCO – Fantasy and Folly“.

Mahmoud Abbas, de gerant van de Palestijnse bollenwinkel, is ontgoocheld en dreigt nu, sinds het debacle van 23 september 2011 hij opbotste op een njet van de VN, om zondag 15 april ’12 opnieuw dezelfde eis in te dienen bij de VN om erkenning van een soevereine Palestijnse staat. Het diplomatiek offensief om de Joodse staat op legale wijze op de knieën te krijgen, dat ogenschijnlijk door de marionetten regering van Abbas wordt geleid maar in werkelijkheid gebeurt op aansturen van de Arabische Liga en het OIC, gaat onverminderd verder. Zonder vooraf een vredesakkoord met Israël te betekenen, zal de Palestijnse staat voor eeuwig gedoemd zijn om een luchtkasteel te blijven. Het wordt dringend tijd dat de Palestijnen andere leiders kiezen. 

Internationaal Strafhof keurt onderzoek Israel af

door Cidi [http://www.cidi.nl/]

Het Internationaal Strafhof, in Den haag, heeft dinsdag besloten om geen onderzoek te doen naar de vermeende oorlogsmisdaden die Israel zou hebben gepleegd tijdens ‘Operatie Gegoten Lood’ in Gaza in 2009. De militaire actie, waarbij Israel de Gazastrook inviel, was in het kader van een militaire campagne tegen de terreurorganisatie Hamas.

Lees verder “Strafhof in Den Haag gebruikt drogreden om Israël niet te vervolgen omtrent Gazaoorlog”