Syrië massacre: Waar zijn thans de demonstraties, de Flotilla ’s en boycots gebleven?[Pilar Rahola]

Opgelet! Schokkende beelden uit Syrië van donderdag 5 april 2012. Terwijl er druk onderhandeld wordt door verscheidene internationale organisaties om aan het geweld een einde te maken, gebruikt president Bashar Al Assad die onderhandelingstijd om verder zijn gangen te gaan met te moorden, branden en verschrikkelijke verwoestingen aan te richten over het hele land. 7.500 is thans het officiële aantal burgerdoden (volgens de VN 9.000). Mensenrechtenorganisaties spreken over een veelvoud. De waarheid zal pas volledig aan het licht komen als de strijd gestreden is. We houden ons hart vast wat er allemaal nog ontdekt zal worden… 😦

Where are the Demonstrations, Flotillas, and Calls for Boycotts by Artists and Intellectuals?

Waar zijn de demonstraties gebleven? Waar zijn de Flotilla ’s en de oproepen tot boycot door artiesten en intellectuelen?

door Pilar Rahola
bron: http://newenglishreview.com/

Wat zou er gebeuren in onze steden indien wat er thans plaatsvindt in Syrië in Israël zou gebeuren? Ik bedoel daarmee dat in plaats van dat een Arabische dictator zijn eigen Arabische bevolking uitmoordt zoals veelal gebeurt in een situatie die zich afspeelt buiten het Arabisch-Israëlisch conflict, wat zou er dan gebeuren?

De straten zouden vol lopen met demonstranten die de excommunicatie van Israël eisen, vele universiteiten zouden boycotacties beginnen, de gebruikelijke verdachten onder kunstenaars en intellectuelen zouden video’s produceren omgebogen tot datgene wat hen goed uitkomt en in de duistere schaduw van hun geweten, zou het het aloude idee worden doorgegeven dat alleen de Joden het probleem van de wereld zijn. En dit zou allemaal gebeuren in de volle verstandhouding dat er in de wereld niets anders is waar we ons meer zorgen dienen over te maken.

Een spook waart door Syrië: het is president Bashar al-Assad

Het is een feit dat in Israël niemand wordt afgeslacht voor te demonstreren, dat er geen dictator is die de burgerbevolking uitmoord en het oorlogszuchtige conflict dat al decennialang aan de gang is onder de buren van Israël, blijft voor eeuwig doorgaan in een oorlog die nooit zal eindigen.

Daarin omvat ik de Iraanse dreiging van massieve vernietiging en alhoewel de raketten dagelijks in Israël in het midden van zijn bevolking blijven neer denderen en fanatieke groepen in het noorden en in het zuiden een leger islamisten zich voortdurend blijven herbewapenen, wanneer echter Israël ook maar één enkele kogel durft af te vuren, breekt in onze straten een storm van verontwaardiging uit. Israël heeft nooit het recht op zelfverdediging gehad en voor velen niet eens het recht om te bestaan.

Maar terwijl het kogels regent, hullen de vrienden van de Socialistische Internationale uit oude tijden, diezelfden die tot voor kort beschouwd werden als de bevrijders van de volkeren, zich in een indrukwekkend stilzwijgen!

Was het dan niet slechts een geval van amnesie met betrekking tot de voormalige vrienden van de Socialistische Internationale, Moebarak, Ben-Ali en zelfs Gaddafi? En natuurlijk Syrië, die grote bondgenoot van het Sovjetblok, “Het Paradijs van de Strijd voor de Volkeren van de Derde Wereld” tegen “Het Zionistische en Yankee Imperialisme“.

De slachtoffers van de Arabische en Moslimdictators zijn nooit belangrijk geweest. In feite eert de zoon (Bashar Al Assad) slechts zijn vader (Hafez Al Assad) met zijn methodes en totale straffeloosheid.

Maar het mag allemaal niet baten. Er zijn noch marsen, noch boycotten en noch verontwaardigde kunstenaars. Helemaal niets. Geen tranen voor de doden van Syrië, omdat alle tranen werden verspild in de strijd tegen Israël. Als het een kwestie van de onderdrukte volkeren zou zijn geweest, dan zou er een ongelooflijke hoeveelheid werk zijn verricht vooraleer Israël zou worden aangepakt, beginnend met Syrië en Iran en verder naar het zuiden in Jemen en Saoedi-Arabië.

Niettemin bestaat voor hen slechts Israël, wat ons veel vertelt over vooroordelen en enorme morele hypocrisie.


Met dank aan Sophie P. voor de hint.

2 gedachtes over “Syrië massacre: Waar zijn thans de demonstraties, de Flotilla ’s en boycots gebleven?[Pilar Rahola]

  1. Ludo De Brabander van vzw Vrede, eenmanszaak en vet gesubsidieerd, vindt dat het in Syrië niet zo erg is, los van het feit dat er sinds meer dan veertig lustig gemoord wordt.
    Die man is gek, zonder meer.
    Ben

    Like

Reacties zijn gesloten.