De moord op de Joden lijkt op de genocide in Srebrenica [Afshin Ellian]

Massamoord in Srebrenica, juli 1995

Het Srebrenica van Mohammed

door Afshin Ellian
bron: http://www.elsevier.nl/
‘De moord op de joden lijkt op de genocide in Srebrenica’

Al in het derde jaar van de ‘hijra’ (immigratie) werden een paar vooraanstaande joden, zoals de dichter Ka’ab, in opdracht van Mohammed in het diepste geheim door een terreuraanslag om het leven gebracht. Bij de aanslag op de joodse zakenman Ibn Sunayna zou de profeet hebben gezegd: ‘Dood iedere jood die aan je onderworpen is.’ Het conflict liep hoog op.

Autoriteit
In het derde jaar van de hijra, rond 625, had Mohammed voldoende gezag en autoriteit om, naast oorlogen met de heersers van Mekka en andere gebieden, politiek orde op zaken te stellen in zijn koninkrijk Medina en omgeving. Het joodse vraagstuk moest worden opgelost.

De joden mopperden niet alleen inhoudelijk op Mohammeds verhaal, maar waren ook kritisch over zijn imperialistische militaire handelingen. Eerst verbande hij naar aanleiding van geruchten en een bloedwraakkwestie de joodse stam Nadir uit Medina: een deel ging naar Syrië, een ander deel naar Khaybar.

Biografie
Ibn Isahq (767-770) vertelt in zijn biografie van Mohammed hoe de Nadir-clan werd behandeld. ‘De joden hadden zich verschanst in hun forten. De profeet gaf bevel hun palmbomen om te hakken en te verbranden. Zij riepen hem toe: Mohammed, zulke vernielingen waren toch verboden? Het was toch zo erg als mensen dat deden? Waarom worden dan nu onze palmbomen omgehakt en in brand gestoken?’

Over de exodus van de joden schrijft Ibn Ishaq met enige ironie: ‘Ja, hun uittocht ging met zo veel pracht en praal gepaard als nog nooit bij enige stam was vertoond.’ Vanaf hier treedt Mohammed in de voetsporen van Farao’s.

Deportatie
Na de deportatie van de Nadir-clan had de Slag van de Gracht plaats. Ondanks onderhandelingen tussen de vijanden van Mohammed uit Mekka en de Qurayza-clan, kwam tijdens deze oorlog geen verdrag tot stand tussen deze joodse clan en de vijanden van Mohammed. Ze bleven neutraal.

Maar de onderhandelingen op zichzelf werden door Mohammed als een verraderlijke handeling gezien. Hij verbande de joden, eigende zich hun eigendommen toe en de joden mochten van hem zelfs geen nutteloze gesprekken voeren met aristocraten uit Mekka.

Van de kaart
In het vijfde jaar van de hijra (627) werden de joden definitief van de kaart geveegd. De opdracht kwam deze keer uit de hemel. Aartsengel Gabriël verscheen aan Mohammed en vroeg hem: ‘Heb je je wapen neergelegd?’

Mohammed antwoordde bevestigend. Maar de engelen hadden volgens Gabriël hun wapens nog niet neergelegd. De aartsengel commandeerde Mohammed: ‘Allah beveelt je, Mohammed, ga naar Banu Qurayza. Ik ga naar hen toe om hun bolwerk op zijn grondvesten te doen schudden.’

Mohammed ging naar de joden en riep ze op: ‘Apenbroeders, Allah is jullie ongenadig en brengt voor jullie Zijn wraak.’ De verontruste joden riepen terug: ‘Maar je bent toch geen barbaarse persoon?’

Bezittingen
Aan de joden werd voorgesteld om moslim te worden; daarmee konden ze hun leven en bezittingen veiligstellen. De joden reageerden koppig, zoals een jood betaamt: ‘Nooit keren we ons af van de religie van Thora om in plaats daarvan een andere religie aan te nemen.’

Mohammed besefte dat het linke soep was om het enige volk van God uit het Oude Testament met Faraomethoden collectief af te slachten. Uiteindelijk gaven de joden zich over, na 25 dagen belegering.

Mohammed bedacht een list: hij vroeg aan Sa’d ibn Mu’aadh, een lid van Aws-clan, die met de joden bevriend was, om een vonnis te vellen over de toestand van die joden. Sa’d was een jihadist die in de slag van Khandag gewond was geraakt.

Slaven
Zijn vonnis luidde: ‘De joodse mannen moeten worden gedood, hun bezittingen moeten worden verdeeld. Joodse vrouwen en kinderen moeten als slaven onderling worden verdeeld.’ Daarop zei Mohammed: ‘Jouw vonnis over de joden is exact hetzelfde als dat van Allah uit de zeven hemelen.’

Daarna werden de joden uit het kasteel gehaald. Ze werden naar de bazaar van Medina gebracht. In de bazaar van Medina moesten op bevel van Mohammed greppels worden gegraven. De joden moesten erin gaan zitten. Ze werden een voor een onthoofd. Volgens de gezaghebbende historicus en theoloog Al-Tabari (838-923) werden tussen zevenhonderd en negenhonderd joodse mannen onthoofd.

Naïef
Ook 1500 jaar geleden waren sommige joden erg naïef. Een paar van de hartverscheurende verhalen:

Een jood vroeg aan iemand: ‘Wat gaan ze met ons doen? Waar brengen ze ons naar toe?’ Hij begreep niet dat het echt ging gebeuren, hij kon het niet geloven.

De andere jood zei: ‘Begrijp je het niet? Zie je niet dat iedereen die met hen meegaat, niet meer terugkeert? Ze willen ons doden!’

Mohammeds mannen onthoofdden alle joodse mannen totdat er een einde kwam aan de zaak (oftewel: de joden), aldus Al-Tabari. Mohammed zelf was aanwezig bij de slachting van joden.

Lachen
Aisha, de lievelingsvrouw van Mohammed, vertelde dat ze een joodse vrouw zag lachen. Zij vroeg haar waarom ze lachte. De jodin zei: ‘Om wat ik heb gedaan’. Aisha voegde eraan toe: ‘Nee werkelijk, ik zal nooit vergeten hoe vreemd ik het vond dat ze zo vrolijk was en zo hard lachte, hoewel ze al die tijd wist dat ze gedood zou worden.’

De profeet verdeelde 36 paarden van de joden onder zijn volgelingen. Ook de vrouwen en kinderen deelde hij uit als oorlogsbuit. Mohammed nam Rayhanah, wier familie was onthoofd, als slavin, als een concubine voor zichzelf. Aanvankelijk wilde zij geen moslim worden.

Genocide
Volgens Arabist Hans Jansen lijkt dit verhaal op het lot van moslims in Srebrenica. Mohammed pleegde naar onze maatstaven genocide. Maar moet dit niet symbolisch worden opgevat? Ook de Thora bevat immers gewelddadige verhalen.

Helaas wordt dit verhaal door de meeste moslims niet symbolisch opgevat. Het behoort tot het oorlogsrecht van de sharia. En alle kaliefen hebben conform de regels van deze slachtpartij gehandeld: als stammen of volken als vijand van Allah worden aangeduid, moeten ze worden gedood. Dat deden de kaliefen al te vaak. De Taliban behandelden op dezelfde manier de Hazara, een minderheid in Afghanistan.

Modern woord
Genocide? Dat is een te modern woord! Mohammed handelde als een Farao. En dat waren de vijanden van de mensheid en god.

In de volgende blog behandel ik de sporen van het islamitische antisemitisme in de moderne tijd.

Fez, Marokko 1912. Na de pogrom in Fez zitten Joodse overlevenden op de puinen van hun verwoeste huizen


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

2 gedachtes over “De moord op de Joden lijkt op de genocide in Srebrenica [Afshin Ellian]

  1. Volgens mij was dit oorlogsrecht uit de Torah genomen. Volgens de moslimtraditie werden de overwonnen Joden dus behandeld naar hun eigen oorlogswetten.

    Een andere wet is het niet vernietigen van bomen bij een belegering. Daarom spreken de Joden de moslims hierop aan…

    Like

  2. Shalom chaveriem;
    De kop van dit artikel, hoe hoog ik dhr. Ellian ook heb, deugt niet.
    Om 2 redenen, nl: De beweegredenen en het aantal partijen(deelnemers).
    1) Beweegreden(en): Mohammed wilde wraakuitvoering vanweg onwillendheid v/d Qurayza-
    stam. Dus Wraak vanwege onwillendheid. Belachelijke houding.
    Voor zo ver ik die geschiedenis ken, is dit gebaseerd op de
    satanische haat van ene allah. 2 partijen!
    2)Aantal deelnemers: In Srebrenica lag en ligt nog steeds, deze zaak totaal anders.
    Historie. De gr. Mufti van Jerusalem heeft , na zijn
    visite aan AH; de centjes gekregen, om een
    Bosnische SS te formeren ter bestrijding v/d Parti-
    zanen van Tito. 100.000den lieten het leven.
    In de oorlog van 1990-1995 namen de Serviërs
    wraak. Niet goed, maar wel een gevolg v/d daden
    van allah.
    Dus meerdere parijen
    De Duitsers/de Bosniërs/ de NLers+ de Amerikanen en de
    NATO.

    Like

Reacties zijn gesloten.