Vader van premier Netanjahoe overleden op 102-jarige leeftijd [Tzvi Ben Gedalyahu]

Netanyahu’s Father Passes Away at Age 102 door Tzvi Ben Gedalyahu [Arutz-7] Prof. Benzion Netanjahoe, de vader van de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe, is heden maandagochtend 30 april ’12, overleden in zijn huis in Jeruzalem. Hij werd 102 jaar oud. Zijn begrafenis zal deze namiddag om 17u00 locale Israëlische tijd plaats hebben op de begraafplaats van Har HaMenuchot in de wijk Givat Shaul van Jeruzalem. Benzion Netanjahoe was destijds de assistent aan Ze’ev Jabotinsky, de “vader van het Revisionistische Zionisme” en was een professor in de Joodse geschiedenis en algemeen gekend als een stevige nationalist. Benzion Netanyahu, werd in Warshau geboren … Lees verder Vader van premier Netanjahoe overleden op 102-jarige leeftijd [Tzvi Ben Gedalyahu]

Dhimmitude: de 2de rangs status van niet-moslim minderheden onder Islamitisch bestuur

"Tot in laatste decennia van de 19e eeuw en zelfs tot in de twintigste eeuw waren Joden in vele delen van de Maghreb - zoals in de meeste andere moslimlanden - nog steeds verplicht om in geïsoleerde groepen te leven tussen de bevolking. Ze vestigden zich in speciale wijken en werden gedwongen om typerende kleding te dragen. Ze mochten geen wapens dragen en hun beëdigde verklaring werd in geen enkel moslimgerechtshof aanvaard. Hun discriminerende status bleef die van ahl al-dhimma: een 'beschermd' volk. Een volk dat de bescherming van de Islam en de Koran genoot, terwijl het tegelijkertijd onderworpen was aan de belemmeringen en vernederingen die vastgelegd waren in de specifieke voorschriften, bekend als het Pact van Omar (634-644 C.E.), dat zowel het individu als de gemeenschap degradeerde.[David G. Littman - bron]

Dhimmitude en dhimmies; Joden, christenen en andere niet-moslims die ergens in de arabische wereld hun stek hebben (of ooit hebben gehad) zijn erg goed bekend met dit woord, dat voor hen alleen maar narigheid, vernedering, rechteloosheid, slavernij, tot moord en doodslag betekent. Het bestaat in die landen namelijk al eeuwenlang. De betekenis en het gebruik toelichten van dhimmie en haar afgeleid naamwoord dhimmitude (in feite een samentrekking van ‘dhimmie’ en ‘attitude’), kan ons helpen de soms voor ons onbegrijpelijk vijandige houding van moslims ten aanzien van niet-moslims en dan in het bijzonder tav de Joden m.b.t.  het onoplosbare conflict in het M-O beter te begrijpen.

Wordt onthoofd zij die de islam te beledigen
Wordt onthoofd zij die de islam te beledigen

Tevens wordt het mogelijk om de diep verankerde haat en minachting van moslims jegens niet-moslims meer bepaald in die landen en gebieden die onder de sharia leven (islamitische wetgeving gebaseerd op de koran en bijboeken) of een variant op de sharia, in haar juiste historische context te plaatsen. Wie de geschiedenis niet kent begrijpt niks van het heden, of anders gezegd in de context en het doel van deze blog: wie het conflict in het Midden-Oosten wil begrijpen, moet beseffen dat het grenzenconflict slechts een fractie uitmaakt van de echte oorzaken van dit conflict, maar dat de feitelijke bron van deze problemen, de facto van zuiver religieus-culturele aard zijn.

Een paar jaar geleden legde Mr. Sheikh van Al Jazeera in een gesprek met reporter Heumann uit, hoe wanhopig de huidige situatie in het Midden-Oosten is en dat alles veel beter zou marcheren als Israël – de dhimmiestaat staat bij uitstek in een Arabische moslimwereld – niet [meer] zou bestaan. Dhimmies mogen nu eenmaal geen eigen autonoom bestuurde staat hebben binnen de moslimwereld.

Heumann: “Kunt u mij misschien uitleggen wat het Palestijns-Israëlische vraagstuk met deze problemen te maken heeft?

Sheikh: “De zaak van de Palestijnen staat nu eenmaal centraal in het Arabische denken.

Heumann: “Gaat het uiteindelijk over een gevoel van eigenwaarde?

Sheikh: “Precies. Het gaat erom dat we het altijd tegen Israël afleggen. Het knaagt aan de inwoners van het Midden-Oosten dat zo’n klein landje als Israël, met maar 7 miljoen mensen, de Arabische natie, waar 350 miljoen mensen wonen, kan verslaan. Dat kwetst ons collectieve ego. Het Palestijnse probleem zit in de genen van elke Arabier. Het probleem van het Westen is dat ze dat niet begrijpt.

Lees verder “Dhimmitude: de 2de rangs status van niet-moslim minderheden onder Islamitisch bestuur”

Onverholen afkeer voor Israël in Nederlandse media: NOS en het Israëlische virus [Missing Peace]

Israël vierde vorige week haar 64ste Dag van de Onafhankelijkheid. Monique van Hoogstraten, correspondente voor de Nederlandse Omroep (NOS) met standplaats in Jeruzalem, geldt zowat als het Nederlandse equivalent voor VRT-journalist voor het M-O Rudi Vranckx, de van overheidswege best betaalde Israëlbasher van België. Monique v.H. schreef over die Israëlische nationale feestdag een wrang stukje:

“Dit zijn de dagen waarop bloggers en commentatoren en analisten zich nog meer dan gewoonlijk afvragen: wat maakt een Israëliër tot een Israëliër? Wat bindt ons, behalve die vlag? Is het de Holocaust? Of geldt dat vooral voor de oudere generatie die uit Europa komt, en de massamoord met eigen ogen heeft gezien, of ervaren uit nabije overlevering. Hoeveel jongeren hier voelen nog de opluchting eindelijk een eigen land te hebben? Ze zijn opgegroeid in een welvarend en machtig land. Een land dat volgens sommigen zelfs van een ‘land van van slachtoffers’ tot een ‘land van daders’ is geworden.”

NOS en het Israëlische virus

door Missing Peace [http://missingpeace.eu/nl/]

Israël vierde vorige week haar 64st Onafhankelijkheidsdag (Yom Ha’atsmaoet). Zoals gebruikelijk, werden overal in het land vlaggen uitgehangen en waren de meeste Israeli’s in parken te vinden, waar de traditionele barbecue werd gehouden. In de nationale media en in toespraken van politici werd vooral gewezen op het vele wat er is opgebouwd in het land, dat sinds het uitroepen van de onafhankelijkheid in 1948 in een permanente staat van oorlog heeft verkeerd. Maar ook werd er openhartig gesproken over de problemen in de samenleving.

Jungle
De ‘grand old man’ van de Israëlische televisie, de altijd kritische journalist Ya’acov Achi Ben Meir, vergeleek Israël in een toespraak op de radio met een ‘villa in een jungle’. De’ jungle’ is de wereld om Israel heen, waar de illusie van een ‘ Arabische lente’ heeft plaatsgemaakt voor een ‘Islamitische winter’. De ‘villa’ heeft zo zijn mankementen (m.a.w. onvolkomenheden die men in iedere democratie aantreft) maar desalniettemin vormt hij een oase in een woestijn, aldus Meir.

Een poll die voor de Onafhankelijkheidsdag werd gepubliceerd liet zien dat 93% van de Israëli’s trots is op hun land en dat 80% van de bevolking nergens anders zou willen leven. De grootste zorg van de ondervraagden was niet de Iraanse nucleair dreiging, maar de persoonlijke veiligheid. Dat Israëli’s reden hebben om zich zorgen te maken over de persoonlijke veiligheid, werd ook op Onafhankelijkheidsdag weer duidelijk toen een Joodse familie in een park in Jeruzalem werd mishandeld door een groep Arabieren.

Lees verder “Onverholen afkeer voor Israël in Nederlandse media: NOS en het Israëlische virus [Missing Peace]”

Obstakel voor de vrede: Het bizarre ‘erfbaar’ recht op terugkeer voor Palestijnse vluchtelingen

Volgens de ideologische vijanden van de Joodse staat verdreven Joodse/Israëlische strijdkrachten tijdens de oorlog van 1948 op rücksichtsloze wijze en volgens een vooropgezet plan vele honderdduizenden Palestijnse Arabieren uit hun woonplaatsen in de landstrook tussen de Middellandse Zee en de Jordaanrivier. Maar er klinken steeds vaker Palestijns-Arabische stemmen die het tegendeel beweren.

In de redenering van Israëls ideologische vijanden, ook die in Nederland, werd het Palestijns-Arabische vluchtelingenvraagstuk willens en wetens door Israël veroorzaakt en zou het (dus) ook door Israël moeten worden ‘opgelost’. De schattingen van het aantal Palestijns-Arabische vluchtelingen van 1948 lopen uiteen van 600 duizend tot 720 duizend. Al hun nakomelingen kregen en krijgen door de Verenigde Naties automatisch het vluchtelingenschap ‘toebedeeld’.

Op basis van dit bizarre ‘erfrecht’, dat voor geen enkele andere vluchtelingenpopulatie op deze wereld geldt, werd het Palestijns-Arabische vluchtelingenvraagstuk door de decennia heen kunstmatig in stand gehouden. Zodoende kon het dienen als obstructiemiddel tegen een vreedzame oplossing van het Arabisch-Israëlisch conflict en als (recruterings) basis voor politieke agitatie en terroristisch geweld tegen Israël.

De instandhouding van het vraagstuk vernietigde bovendien het toekomstperspectief van honderdduizenden Palestijnse Arabieren, die zonder ontsnappingskans tot een eindeloos vluchtelingschap werden veroordeeld en die in ellendige omstandigheden als kansloze uitkeringstrekkers werden gehospitaliseerd. Dat lot treft niet alleen de Palestijnse Arabieren die in vluchtelingenkampen (in de praktijk uitgegroeid tot – meestal armoedige – woonwijken) in Libanon, Syrië en Jordanië verblijven, maar ook hen die in ‘kampen’ onder het regime van Hamas en de Palestijnse Autoriteit verblijven.

Lees verder “Obstakel voor de vrede: Het bizarre ‘erfbaar’ recht op terugkeer voor Palestijnse vluchtelingen”

Syrië herdenkt Bloedbad van Deir Yassin als bliksemafleider voor genocide op eigen volk [video]

A Gazillion Times More Syrians than Palestinians Have Been Killed Een Gaza-lioen keer meer Syriërs dan Palestijnen werden vermoord door MEMRI [http://www.memri.org/] Terwijl in Syrië reeds meer dan 10.000 burgers werden vermoord door regeringsgetrouwe troepen van president Bashar Al Assad, alias de Slager van Damascus, draait de anti-Israëlische propagandamachine onvermoeid verder. De Syrische regering wist niet beter dan onlangs een herdenking te organiseren naar aanleiding van de 64ste verjaardag van het Bloedbad van Deir Yassin, waarbij volgens officiële cijfers 107 Arabische doden vielen, het merendeel Arabische combattanten. De gekende satellietzender van Al Jazeera TV, die uitzendt vanuit Qatar, vroeg hierom … Lees verder Syrië herdenkt Bloedbad van Deir Yassin als bliksemafleider voor genocide op eigen volk [video]

Miljoenen Amerikaanse dollarhulp gebruikt door Palestijnen voor promotie van terreur [Henry Kope]

Gingrich was right: US aid pays for Palestinian terror promotion

door Henry Kope [bron: The Commentator]

Met duizenden Amerikanen die hun leven hebben opgeofferd in de oorlogen tegen de terreur en de vele triljoenen dollars die daaraan werden besteed, zouden de Amerikanen zich mogen afvragen: waarom hebben wij bijna een miljard dollars gegeven aan de terreurpromotoren van de Palestijnse Autoriteit?

De controverse omtrent de beschuldiging van de Amerikaanse presidentskandidaat Newt Gingrich dat de Palestijnse nationale entiteit een recente uitvinding is, heeft jammer genoeg een belangrijker punt overschaduwd, met name dat de Palestijnse Autoriteit haat en terrorisme bevordert met de hulpgelden die de Verenigde Staten doneert. Als dat waar is, stelt dit ernstige vragen bij het Amerikaanse beleid in het Midden-Oosten.

Volgens de Onderzoeksdienst van het Congres, bedraagt de Amerikaanse hulp aan de West Bank en de Gazastrook sinds 2008 gemiddeld meer dan van 600 miljoen dollars per jaar. Meer dan 200 miljoen dollars van die jaarlijkse som gingen rechtstreeks naar de begroting van de Palestijnse Autoriteit (“PA”), dat wil zeggen: meer dan 800 miljoen dollar op vier jaar tijd. Waar is al dat geld naar toe gegaan?

Uit het onderzoek dat door de non-profitorganisatie Palestinian Media Watch werd verricht, blijkt dat de PA sinds lang een gevestigde praktijk voert van het uitbetalen van salarissen van veroordeelde Palestijnse terroristen en aan de nabestaanden van zelfmoordbomaanslagers. In april 2011 formaliseerde de PA deze praktijk, door een wet goed te keuren die op de loonlijst van de PA plaatsten… “alle Palestijnse en Israëlische Arabieren die wegens terreurmisdaden worden veroordeeld en gevangen gezet in Israël“. Het Palestijnse nieuwsmedia rapport stipuleerde dat aldus meer dan 5.500 veroordeelde Palestijnse terroristen in aanmerking komen voor deze betalingen.

Lees verder “Miljoenen Amerikaanse dollarhulp gebruikt door Palestijnen voor promotie van terreur [Henry Kope]”

De laatste Christenen van Bethlehem? [Giulio Meotti]


Een van de beroemdste kerken ter wereld staat in Bethlehem: de Geboortekerk, althans het deel dat bekend staat als Grieks-Orthodoxe basilica, gelegen naast de aangebouwde Rooms-Katholieke Catharinakathedraal, waarvan de kloosterhof teruggaat tot de tijd van de kruisvaarders. Ondergronds bevindt zich de plaats waar Jezus Christus  geboren zou zijn. De exacte plek wordt aangegeven door een zilveren veertienpuntige ster. Hierboven staat een altaar naar Armeens apostolisch ontwerp. Omdat de Rooms-Katholieke Kerk gebruik maakt van de gregoriaanse kalender en de Grieks-Orthodoxe en de Armeens-apostolische Kerk de juliaanse kalender gebruiken, wordt er tweemaal kerstavond gevierd waarbij een groot aantal gelovigen bij elkaar komt op het Mangerplein voor de kerk.

Bethlehem’s last Christians?

Wereldkerken zwijgen in het zicht van moslimvervolging van Palestijnse Christenen

door Giulio Meotti [Ynet]

Veteraan Bob Simon, ankerjournalist voor CBS News, berichtte zonet over het penibele lot van de Palestijnse Christenen, waarvoor hij de Israëlische “bezetting” verantwoordelijk acht voor hun dramatische verdwijning. De ‘60 Minutes Story‘ veroorzaakte enorm veel schade aan Israël ’s imago.

Ondertussen grotendeels genegeerd door de westerse media, vindt een systematische campagne plaats van Moslimvervolging tegenover de Christenen in de Palestijnse gebieden. Het is een religieuze en etnische zuiveringscampagne die door de grote wereldkerken wordt doodgezwegen.

De christenen zijn lange tijd voortrekkers geweest voor het Arabische nationalisme. De meest prominente Palestijnse intellectueel was een Christen, Edward Said. De propagandaterm “Nakba” werd bedacht door een Christen, Constantin Zureiq. De terrorist George Habash was een Christen, net zoals de vrouw van Yasser Arafat dat was. Azmi Bishara, het Arabische parlementslid die geheimen naar Hezbollah lekte, komt uit een Christelijk middenklasse gezin uit Nazareth.

Sinds de eerste Intifada, creëerden de Palestijnse Christenen een moslim-christelijke eenheid om Israël als aanvaller, kolonisator en invaller af te beelden. Zij dachten dat het Islamitisch-Christelijk front tegen het Zionisme hen zou helpen om hun positie in de Arabische wereld te beveiligen. De Arabische Christenen, en vooral hun judeofobische geestelijken, stonden met name op de barricades in de strijd voor de vernietiging van Israël. Het was een politieke operatie die ook diende om de misdaden te bedekken die door de PLO en Islamitische groepen werden gepleegd tegen de Christenen: gedwongen huwelijken, bekeringen, gronddiefstal, bomaanslagen, commerciële boycot, martelingen, ontvoeringen, seksueel geweld en afpersing.

Lees verder “De laatste Christenen van Bethlehem? [Giulio Meotti]”

De Grote Leugen van het Bloedbad van Deir Yassin – april 1948 [David Meir-Levi]

Het bloedbad in Deir Yassin van 8 op 9 april 1948, officiële balans: 107 doden. Dit cijfer werd door de Arabische propaganda spoedig opgeblazen tot 246 en later zelfs tot 500 en meer doden en veroorzaakte een golf van paniek op het Arabische platteland.

The Big Lie of a massacre in Deir Yassin

door David Meir-Levi [bron]

De gebeurtenissen zoals die plaatsvonden in Deir Yassin worden nog steeds fel betwist. Maar met hun eigen goedvinden, heeft het Arabische leiderschap vandaag erkent dat de leugens van de Arabieren over het fictieve ‘bloedbad’, verzonnen werden om de schande van de nederlaag van de Arabische legers in de strijd tegen de Joden te temperen, en de Arabieren te doen schrikken als aanmoediging om te vluchten.

Logo van Irgoen

Het dorp Deir Yassin ligt in de buurt van Jeruzalem, met uitzicht op de weg naar Tel Aviv. Joods Jeruzalem werd belegerd en de enige levensader was deze enige weg naar Tel Aviv. Een contingent van Iraakse troepen was op 13 maart 1948 Deir Yassin binnen getrokken. Sommige bronnen suggereren dat zij werden gevraagd om te vertrekken. Blijkbaar hebben ze dat niet gedaan, vermits hun talrijke gewapende lichamen onder de doden na de slag werden teruggevonden.

Het was duidelijk dat ze zouden proberen om de weg af te snijden. Dat zou het einde hebben betekend van Joods Jeruzalem. Dus op 9 april 1948, betrad een contingent van de Irgoen (een para-militaire splintergroep) het dorp. Deze operatie was volkomen legitiem en volledig in overeenstemming met de rules of engagement, omdat de Iraakse aanwezigheid het dorp juridisch tot een militair doelwit had gemaakt.

Lees verder “De Grote Leugen van het Bloedbad van Deir Yassin – april 1948 [David Meir-Levi]”

Kus des doods – Hoe radicale christenen proberen het Jodendom dood te knuffelen [cheerfulcoyote]

The Kiss of Death

Wie radikale Christen versuchen das Judentum zu Tode zu lieben

door cheerfulcoyote [http://cheerfulcoyote.wordpress.com/]
vertaling: E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

De historie van de joden in het christelijke Europa is een drama van bijna groteske omvang: Pogroms, verdrijvingen, moord, vervolging en willekeur bepaalden het leven van de joden in grote delen van de Europese geschiedenis. Het christendom beschouwde zichzelf in de loop der eeuwen in toenemende mate als de opvolger van de joodse religie. Het Jodendom bezat vanuit christelijk oogpunt niet alleen geen legitimiteit – het werd als tegenstrijdig tegendeel van het eigen geloof en daarmee als existentiële bedreiging gezien.

Het overleven van de joden werd überhaupt slechts onder de door Augustinus geformuleerde vooronderstelling geduld, dat ze in ellende zouden moeten leven, om zo voor de ogen van de wereld voor hun “koppigheid” bestraft te worden. Theologen en kerkleraren maakten zich meester van de Hebreeuwse Bijbel, noemden deze vanaf dat moment “Oude Testament” en herinterpreteerden hem vers voor vers als wapen tegen het Jodendom. In bijna iedere zin van de Hebreeuwse Bijbel, om het even hoe ver verwijderd, diende voortaan een aankondiging van Jezus Christus te worden gezien.

De Holocaust was weliswaar geen religieus gemotiveerde massamoord. Maar zonder de eeuwenlang van christelijke zijde aangewakkerde haatgevoelens tegen joden is hij niet te verklaren. Zonder deze is het echter vooral niet te verklaren waarom het zelfs in trendmatig tot geweld bereide islamitische samenlevingen nooit tot vergelijkbare systematische excessen is gekomen.


Lees verder “Kus des doods – Hoe radicale christenen proberen het Jodendom dood te knuffelen [cheerfulcoyote]”

Iran tegen Israël: Heb geen schrik, we lossen het zélf wel op, net zoals altijd [video]

Iran vs. Israel – No Fear “Iran tegen Israël – Heb geen schrik, we lossen het zélf wel op, net zoals altijd” Wanneer iedereen weet dat Iran een imminente werkelijke bedreiging vormt voor de wereld, waarom probeert dan niemand hen te stoppen? Wat zou een met atoomwapens uitgerust Iran betekenen voor de Verenigde Staten, Israël en de wereld? Moet Israël wachten op de mogelijkheid dat de internationale gemeenschap uit zijn sloffen zal schieten en ons ter hulp snellen of moeten we onze eigen lot in handen nemen en onmiddellijk tot de actie overgaan? NOOIT OPNIEUW zal Israël zijn overleven laten … Lees verder Iran tegen Israël: Heb geen schrik, we lossen het zélf wel op, net zoals altijd [video]

Michael Coren: ‘Waarom verder blijven zoeken? Jordanië IS de Palestijnse staat’ [video]

Michael Coren: Jordan is the Palestinian state “Het enige wat in Jordanië niét Palestijns is, dat is koning Abdullah II“, zegt Michael Coren in een discussie met de Palestijnse Mudar Zahran. In de meeste landen die een belangrijke staat van dienst hebben in het schenden van de mensenrechten, zijn de kwetsbare minderheden de meest voorkomende typische slachtoffers. Dat is niet het geval in Jordanië waar de Palestijnse meerderheid gediscrimineerd wordt door de regerende Hasjemitische dynastie, bestuurd door een minderheid van Bedoeïenen. Dat is alzo het geval sinds Jordanië Judea & Samaria en het antieke Jeruzalem (Oost-Jeruzalem) bezette tijdens de Israëlische … Lees verder Michael Coren: ‘Waarom verder blijven zoeken? Jordanië IS de Palestijnse staat’ [video]

Homoseksualiteit blijft in de Arabische wereld een zonde [Gunther Malin]


In Iran, de grootste openluchtgevangenis van het Midden-Oosten werden op dinsdag 19 juli 2005 twee Iraanse homo jongens, Mahmoud Asgari (16 jaar) en Ayaz Marhoni (18 jaar) opgehangen omdat ze seks met elkaar hadden. De executie volgde na voorarrest van meer dan een jaar, waarbij de twee vrienden volgens hun advocaat uitgebreid zijn gefolterd en mishandeld.

Op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 25 september 2007 in New York, verklaarde Iraans president Ahmadinejad: “Wij hebben geen homoseksuelen in Iran”. Dat klopt, de man had gelijk. Hij heeft ze nagenoeg allemaal laten vermoorden en ophangen, tenminste toch diegenen die hij heeft kunnen laten opsporen. Volgens mensenrechtenorganisaties zijn er in Iran sinds de ayatollahs in 1979 aan de macht kwamen, meer dan 4.000 homo’s en lesbiennes om het leven gebracht.

In Hamastan, de islamistische enclave Gaza in het zuiden van Israël en in de Palestijnse Autoriteit op de Westbank is het niet veel beter gesteld met de mensenrechten van vrouwen en holebi ‘s. Wat een verschil toch weer met Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten! In Israël hebben holebi’s al sinds 1988 gelijke rechten. Sinds 1994 kunnen holebi’s legaal samenwonen en een samenlevingscontract afsluiten, sinds 1998 worden holebi-optochten [Gay Pride Parades] gehouden zowel in Tel Aviv als in Jeruzalem en sinds 2005 mogen holebikoppels kinderen adopteren. Homo’s vervullen ook hun legerdienst en kunnen zelfs zetelen als rechter. Echter, in de landen van het Midden-Oosten worden holebi ’s zwaar vervolgd en zelfs vermoord.

Homoseksualiteit blijft in de Arabische wereld een zonde

door Gunther Malin

bron: http://www.stampmedia.be/

“Ik ben als homoseksueel geboren. Ik ben het altijd geweest. Maar in Algerije ben ik een zondaar”. Bouzoureenee Zahreddine herhaalt het meermaals tijdens ons gesprek. Hij werd geboren in Algerije, maar verblijft vandaag als politiek vluchteling in België. Homoseksualiteit is in de Arabische wereld nog altijd uit den boze. Een getuigenis over een problematiek die te vaak en te gemakkelijk onder tafel wordt geschoven.

Afbeelding rechts: In 2007 schreef The Guardian journalist Brian Whitaker het boek ‘Unspeakable Love, Gay and lesbian life in the Middle East’.

Zahreddine vertelt met een klein hartje over enkele Algerijnse vrienden die vermoord werden omwille van hun geaardheid. Homo zijn in Algerije, en bij uitbreiding in heel de Arabische wereld is gevaarlijk. De maatschappij maakt het er onmogelijk om een andere geaardheid dan heteroseksualiteit te beleven.

Religie speelt daarbij een belangrijke rol. Homoseksualiteit heet ‘onnatuurlijk’ te zijn. Hypocriet vindt Zahreddine. “In Jemen kan een man trouwen met een meisje van twaalf jaar. Is pedofilie dan niet onnatuurlijk?”

Lees verder “Homoseksualiteit blijft in de Arabische wereld een zonde [Gunther Malin]”

Geef de vrede een kans – De ‘vergeten’ Conferentie van San Remo, 25 april 1920 [video]

“Geef de vrede een kans“ San Remo, 25 april 1920 In deze 15 minuten documentaire wordt een nieuw perspectief op vrede aangeboden tussen Israëliërs en Palestijnen gebaseerd op de ontdekking van de notulen van de vredesconferentie van San Remo van april 1920. Aan het woord komen internationale experten zoals Howard Grief, Jacques Gauthier en Dore Gold. Dit lang verborgen document verklaart de wettige rechten van de Joden alsmede van de Palestijnen. Door terug aan de onderhandelingstafel te keren, met respect voor de historische feiten en internationale wetten, wil deze film ons laten geloven dat er werkelijk vrede kan bestaan tussen … Lees verder Geef de vrede een kans – De ‘vergeten’ Conferentie van San Remo, 25 april 1920 [video]

Opgang en ondergang van Jericho, de oudste stad van de wereld [Erhard Gorys]

Jericho staat in de wereld bekend als de stad waar de Bijbel verhaalt hoe de muren naar beneden kwamen: “Toen de ramshoornen schalden, juichte het volk en daarop stortte de de stadsmuur in. De Israëlieten stroomden van alle kanten de stad binnen en namen haar in” [Jozua 6:20]. In de jaren 1950 deed Kathleen M. Kenyon onderzoek in Jericho. Zij kwam tot de conclusie dat het verhaal in het boek van Jozua en zijn Muren van Jericho een mythe waren. De in de 13e eeuw v. C. onder aanvoering van Jozua hier binnendringende Israëlieten vonden een bijna verlaten stadje met … Lees verder Opgang en ondergang van Jericho, de oudste stad van de wereld [Erhard Gorys]

Antisemitische stereotypen en Holocaust-ontkenning in de Islam [Tartuffel]

“Zeg ouwe kerel, ruik jij soms iets dat in brand staat?”

Antisemitische stereotypen / Holocaust-ontkenning (islam)

door Tartuffel

bron: http://mijn-kijk-op.infonu.nl/

Antisemitische stereotypen / Holocaust-ontkenning (islam) – In een redactioneel artikel van The Palestine Times met als titel ‘Joods antisemitisme tegen de islam is een groot probleem’ (ja, u leest het goed: Joods antisemitisme), wordt beweerd dat zionisten van over de hele wereld moslims demoniseren met als doel “de door de zionisten gecontroleerde Amerikaanse regering te bewegen om islamitische landen binnen te vallen en miljoenen onschuldige mensen te vermoorden”.

Slachtofferschap en complottheorieën
Volgens het stuk doen de zionistische Joden precies hetzelfde als hun nazimentoren in de jaren ’30 van de vorige eeuw hebben gedaan, alleen zijn nu de Arabieren en de moslims het doelwit.

Antisemitische cartoon. In werkelijkheid spreken de Joden tegen de hele wereld, die doofstom blijft, enkel een deel van de VS luistert...

In het Midden-Oosten en onder sommige moslims in het Westen circuleren veel complottheorieën, waarin vooral de Joden en de Amerikanen (of het Westen) een negatieve rol in spelen. Het is dagelijkse kost in de Arabische wereld. Dikwijls wordt Amerika als marionet van Israël voorgesteld.

Ook worden zaken vaak omgedraaid, vooral als het de Palestijnen betreft: de Palestijnen zijn de Joden van tijdens de Tweede-Wereldoorlog (weerloze, onschuldige slachtoffers) en de Joden zijn de nazi’s van nu (brute beulen die uit zijn op de vernietiging van de Palestijnen). Maar de paranoïde logica van het redactioneel commentaar had ik nog niet gehoord: alle moslims zijn het doelwit van de zionisten.

Het past in een slachtoffercultuur waarbij niet de hand in eigen boezem wordt gestoken, maar alle tegenslagen, fouten en mislukkingen worden geëxternaliseerd en worden toegeschreven aan een externe partij. Het eigen aandeel wordt niet (h)erkend en er volgt geen kritische evaluatie van het eigen handelen.

Het slachtofferschap wordt onderbouwd met de zionistische samenzwering die Amerika aanzet tot volkerenmoord. Het verschilt niet veel van de retoriek van de nazi propaganda film Der Ewige Jude.

Citaat:

“Elke propaganda moet populair zijn en haar intellectueel peil afstemmen op het begripsvermogen van de minst begaafden onder diegenen tot wie ze zich richt. Daarom moet het peil ervan, zuiver intellectueel gezien, des te lager gehouden worden naarmate de te bereiken massa groter is.” (Adolf Hitler)

Lees verder “Antisemitische stereotypen en Holocaust-ontkenning in de Islam [Tartuffel]”

Israëlische Arabieren richten nieuwe pro-Israëlische politieke partij op [Gil Hoffman]


Internationale Vrouwendag in Tel Aviv-Jaffa op 8 maart 2009. De Israëlische Arabische Asma Agbarieh-Zahalka (midden in rode bloes) voert een demonstratie van Israëlische-Arabische vrouwen aan voor meer vrouwen aan de arbeid (merk de borden met Hebreeuwse opschriften!)

Asma Agbarieh is het boegbeeld van de linkse Israëlisch-Arabische Da’ampartij (Beweging voor Democratische Actie). In November 2008 was ze kandidaat voor de burgemeesterssjerp van Tel Aviv-Jaffa en voor een zetel in de gemeenteraad. De partij deed telkens mee aan de algemene verkiezingen van zowel 2003, 2006 als in 2009, maar met slechts een gemiddelde van 0,45% van de stemmen haalt ze gewoonlijk niet eens de kiesdrempel.

Zoals bekend wonen er ruim 1,6 miljoen Arabieren in Israël waarvan meer dan de helft vrouwen. Tussen het dagelijks leven van deze [Israëlisch] Arabische vrouwen in Tel Aviv en de Pal-Arabische vrouwen in Nazareth (op de West Bank) ligt een hemelsbreed verschil. In Tel Aviv lopen ze werkelijk rond als ‘dressed to kill’. Zij studeren en werken in heel uiteenlopende sectoren. Zij gaan met hun vrienden en vriendinnen uit stappen in de stad tot in de kleinste uurtjes. Kortom: ze zijn vrij om te doen en laten wat ze willen en daar maken ze ook gretig en loyaal gebruik van. Daar hebben ze voor 100% gelijk in. Israël ’s democratie is er tenslotte voor iedereen.

Heel anders vergaat het hun Pal-Arabische soortgenoten in Nazareth, vooral dan onder de gehuwde vrouwen. Die bedekken hun hoofden en dragen de traditionele islamistische kledij. Slechts weinigen werken buitenshuis. Nog minder gaan naar de universiteit. Hun sociaal leven beperkt zich tot de familie, kinderen baren en grootbrengen, hun echtgenoten bedienen op zijn wenken en socialiseren met de buren.

Israeli Arab to form new pro-Israel party

De stichter van de partij, die voorlopig geëtiketteerd wordt als een Israëlisch-Arabische Nationalistische Partij, zegt dat andere Arabische politieke partijen in Israël enkel de Palestijnen dienen.

door Gil Hoffman
bron: http://www.jpost.com/

Vergeet Balad, Hadash en Verenigde Arabische Lijst – Ta’al. Bij de volgende algemene verkiezingen zal er een nieuwe Arabische partij zijn. Maar wat voorlopig wordt geëtiketteerd als de Israëlisch-Arabische Nationalistische Partij zal erg verschillen van de huidige Arabische facties in Knesset. Terwijl de parlementsleden van die facties worden bekritiseerd voor hun extremisme en vocaal actief zijn in het uiten van kritiek op de Joodse staat, zal de nieuwe partij zich onthouden van Israëlbashen en pro-Israël zijn en voor een zeer verschillende benadering opteren.

Lees verder “Israëlische Arabieren richten nieuwe pro-Israëlische politieke partij op [Gil Hoffman]”

Surfen in Israël: ‘Hoe ik leerde me geen zorgen te maken en van Qassamraketten te houden’

Surfen in Ashkelon terwijl de qassamraketten vanuit de nabijgelegen Gazastrook boven je hoofd vliegen en ergens met een harde klap inslaan… Israëliërs, beslist een volk apart. Surfing in Israel — Or, How I Learned to Stop Worrying and Love Qassams Het flegmatisme van de Israëliërs is beslist één van de merkwaardigste karaktertrekken onder de Joden van Tel Aviv en in de meer zuidelijk gelegen kuststadjes Ashkelon en Ashdod nabij Gaza. Soms heb ik de indruk dat zij zich wanen onder een koepel te leven en alle bedreigingen, raketten, aanslagen van zich afschudden en gewoon doorgaan met hun dagelijks leven alsof … Lees verder Surfen in Israël: ‘Hoe ik leerde me geen zorgen te maken en van Qassamraketten te houden’