Blinde Jodenhaat dreef islamitische fanaticus tot massacre in Toulouse [Gilles-William Goldnadel]


‘Obsessieve afkeer van Israël inspireerde dader’

door Kleis Jager
bron: http://www.dagelijksestandaard.nl/

Gilles-William Goldnadel, advocaat, essayist en pleitbezorger van Israël, hield zich de eerste dagen na de moorden op de joodse school Ozar-Hatorah in Toulouse stil. Omdat het eerste spoor dat wordt genoemd na een aanslag nooit blijkt te kloppen, zegt hij. Hij kreeg gelijk. “Sinds dertig jaar geleden voor het eerst Joods bloed werd vergoten in Frankrijk, is niet extreem-rechts, maar een anti-Joodse haat uit het Midden-Oosten en Afrika daarvan de oorzaak.”

Wat denkt u van alle commentaren die volgden op aanslag van maandag op de joodse school in Toulouse?

“Het meest opmerkelijk is dat de Jodenhaat die islamitische fanatici drijft nauwelijks een rol speelde bij de bespreking van alle hypotheses. Er waren daarentegen wel presidentskandidaten zoals François Bayrou en Jean-Luc Mélenchon die wisten te vertellen dat de toon van de verkiezingscampagne de dader had geïnspireerd. De redenering was dat Marine Le Pen en Nicolas Sarkozy door een thema te maken van halal (ritueel slachten) en immigratie voor een klimaat hadden gezorgd ‘waarin dit kon gebeuren’. Ze probeerden het lijden van Joden te gebruiken om de thema’s identiteit en soevereiniteit te verbieden, door het uit te roepen tot besmet gebied. Dat is faliekant mislukt.”

Waar komt die houding vandaan?

“Het is typerend voor de dominante ideologie. Die schrijft voor dat een racist alleen een blanke, westerse slechterik kan zijn en andersom dat er geen racist kan schuilen in een persoon die zijn slachtoffer is. Deze anti-westerse ideologie heeft geen geheugen: keer op keer blijkt het in staat de werkelijkheid te verdringen. Er zijn eerder aanslagen geweest op Joden in Frankrijk: bij de Parijse synagoge in de rue Copernic in 1980 (vier doden) en in de Rue des Rosiers in 1982 (zes doden). Altijd werd gedacht aan extreem-rechts, altijd kwam de anti-racisme beweging SOS Racisme in het geweer tegen neonazi’s. En altijd bleken de daders islamitische radicalen.”

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

“Iets vergelijkbaars zagen we na de dood van Ilan Halimi, een Franse Jood die in 2006 werd gegijzeld, gemarteld en uiteindelijk gedood. Heel lang is geprobeerd het antisemitische karakter van deze moord te ontkennen, te verdoezelen, de aandacht er van af te leiden. Het mocht er eenvoudig niets mee te maken hebben omdat de dader, Youssouf Fofana, zwart was. Paste niet in het plaatje.”

Het had een Breivik-achtige moordenaar kunnen zijn.

“Ja, daarom heb ik ook niet meegedaan aan het gespeculeer, dat door het effectieve politieoptreden gelukkig maar twee dagen heeft geduurd. Anders had de Breivik-Front National-hypothese nog een veel hogere vlucht genomen. Maar er was, op grond van de historische ervaring, geen enkele reden om dit spoor voorrang te geven. En stel dat ik had gezegd dat de obsessieve, disproportionele afkeer van Israël die je overal aantreft een inspiratiebron voor de dader was geweest. Dan waren er veel mensen erg boos geworden, dan was mij snel het zwijgen opgelegd.”

Dat is ook wat Richard Prasquier, de voorzitter van de joodse koepelorganisatie in Frankrijk, de Crif, zegt. Volgens Prasqiuer dragen de Franse media bij aan het beeld dat Israël een land van kindermoordenaars is.

“Gelijk heeft hij. In Frankrijk heeft bijvoorbeeld Stéphane Hessel, een oud-verzetsman, miljoenen exemplaren verkocht van een boekje waarin hij mensen oproept in verzet te gaan tegen van alles en nog wat en Israël in het bijzonder. Geen woord wijdt hij aan Zuid-Soedan of Darfur en of greep van Hezbollah op Libanon. Toch is Hessel is voor de Franse media een held, iemand die je niet tegenspreekt. De media lopen over van tendentieuze berichtgeving over Israël.”

Mohammed Mehra wilde de dood van Palestijnse kinderen wreken. Iedereen verwerpt zijn daad, maar sommigen tonen ook begrip voor zijn motivatie.

“Dat is te gek voor woorden! Stelt dàt Israëlische soldaten bewust kinderen hebben gedood, een absurde gedachte, maar goed, stel. Op welke manier rechtvaardigt dat dan wat er in Toulouse is gebeurd? Om morele en politieke redenen doet het Israëlische leger er altijd alles aan burgerslachtoffers, en al helemaal kinderslachtoffers, te vermijden. Dat mensen begrip gaan tonen voor de beweegredenen van Mehra toont hoezeer ze zijn aangetast door propaganda die Israël afschildert als een duivelse natie. Ik kan u ook verwijzen naar Goldstone, de man van het Goldstone-rapport over de Gaza-oorlog van 2009. Die heeft vorig jaar gezegd dat hij Israël, vanwege wat hij nu weet, niet van oorlogsmisdaden zou beschuldigen.”

De Europese ‘minister van buitenlandse zaken’ Cahtherine Ashton ziet ook een overeenkomst tussen ‘Toulouse’ en Gaza.

“Heel, heel triest. Ook een propagandaslachtoffer, deze vrouw.”

President Sarkozy en veel anderen roepen nu op om moslims niet op een hoop te gooien.

“Dat is net zo nodig als het zinloos is. Helemaal niemand doet dat in Frankrijk, dat op een hoop gooien. Bij sommigen is die oproep het eerste dat uit hun mond komt. Als ik dat zo hoor denk ik: waarom beginnen ze niet eerst met stil te staan bij de vermoorde kinderen en militairen.”


Met dank aan Alicia voor de hint.

Kleis Jager is woonachtig in Parijs en publiceert in Trouw en Vrij Nederland.

Gilles-William Goldnadel (Rouen 1954) is een schrijvende advocaat die is gespecialiseerd in politiek-financiële affaires. Hij is in Frankrijk bekend om zijn pro-Israël-standpunt dat hij geregeld in tv-programma’s en krantenkolommen toelicht. Hij verdedigde de Russisch-Israëlische zakenman Arcadi Gaydamak in de geruchtmakende wapenhandelzaak ‘Angola-gate’. Gaydamak werd vorig jaar vrijgesproken. Goldnadel is voorzitter van de vereniging Frankrijk-Israël en publiceerde verschillende boeken, waaronder Réflexions sur la question blanche (2011) over anti-blank racisme. (Foto: Goldnadels weblog: Le Blognadel)

Een gedachte over “Blinde Jodenhaat dreef islamitische fanaticus tot massacre in Toulouse [Gilles-William Goldnadel]

  1. Wat is eigenlijk het verschil tussen de ideologie van (neo-)nationaalsocialisme en de ideologie van islam waarin eveneens werelddominantie wordt nagestreefd terwijl het zich kenmerkt door virulente jodenhaat, een uitverkorenestatus van de aanhang en een onaanraakbaar verklaarde voorman?

    Like

Reacties zijn gesloten.