Het Palestijnse excuus voor terreur jegens de Joden en de Israëlische staat [Jonathan S. Tobin]

De hypocrisie van Salam Fayyad. Hierboven plaatje van militanten van de Al Aqsa Martelaren Brigades, de gewapende vleugel van Mahmoud Abbas’ partij Al Fatah die de PA controleert en waarvan Salam Fayyad de premier is. In januari 2007 gijzelden zij in Nabloes Palestijnse kinderen [géén Joodse dus, maar Pal-Arabische!] omwille van hun sympathieën voor rivaal Hamas, als excuus om een reeks eisen af te dwingen. Tja, wat heeft dit nog te maken met de ‘bevrijding van Palestina’? Wie kan nog volgen? De Al Aqsa Martelaren Brigades, gepatroneerd door Salam Fayyad en gesubsidieerd met Westerse hulpfondsen, zijn nog steeds actief op de West Bank en in Gaza en eisten onlangs hun deel op van een reeks raketaanslagen die een week geleden werden afgevuurd op de Joodse staat. 

The Palestinian Excuse for Terror

door Jonathan S. Tobin
bron: http://www.commentarymagazine.com/

De Palestijnse premier Salam Fayyad van de Palestijnse Autoriteit deed gisteren [21.03.’12] een oproep aan buitenlandse terroristen om de benarde toestand van de Palestijnen niet te gebruiken als verontschuldiging voor hun misdaden. Bij het veroordelen van de slachting in Toulouse twee dagen na de moord, zei Fayyad dat “de extremisten moeten ophouden met te beweren dat zij opkomen voor de rechten van Palestijnse kinderen die slechts om een fatsoenlijk leven vragen” Dit was in reactie op het nieuws dat Mohammed Merah, de Jihadist die zich verschanst houdt in Toulouse, beweert dat zijn wreedheid voor een deel uit wraak is op de Joden voor hun vermeende slechte behandeling van de Palestijnen.

Mohammed Merah lacht de wereld uit

Fayyad heeft gelijk dat de “solidariteit” met de Palestijnen niet als reden zou moeten worden gebruikt om moorden te begaan. Maar in zoverre dat dit een goed advies is voor Merah, die banden heeft met Al Qaeda en andere islamistische groepen, zou het nog beter zijn indien premier Fayyad zijn pelidooi zou richten tot zijn eigen mensen, met inbegrip van diegenen die gelieerd zijn met de PA-regering die hij nog altijd leidt.

Palestijnse terreurgroepen zoals Hamas (die weldra deel wordt van de PA), de eigen partij Al Fatah van PA-president Mahmoud Abbas, alsmede de meer extremistische groepen zoals de Islamitische Jihad, gebruiken hun klachten jegens Israël al decennialang als rechtvaardiging voor hun misdaden die net zo afschuwelijk zij als diegene die in Toulouse werden begaan.

Fayyad veroordeelde de dodelijke schietpartij in Toulouse als een “aanslag op onschuldige levens” en een “laffe terroristische daad”. Maar hoe zou hij de raketaanvallen beschrijven op Israëlische burgers die door de Palestijnen periodiek tot op de dag van vandaag vanauit Gaza worden uitgevoerd. Hoe zou hij de geregelde aanslagen op Joden op de West Bank beschrijven?

En welke woorden zal hij gebruiken om de zelfmoordbommencampagne af te schilderen die de leiders van de regerende Al Fatahpartij uitvoerden amper enkele jaren geleden tijdens de tweede intifada? Waren de Joodse kinderen die in een pizzarestaurant in Jeruzalem werden afgeslacht, of de Joodse tieners die werden opgeblazen in een discotheek in Tel Aviv of de dozijnen die op onmenselijker wijze werden vermoord, meer onschuldig dan de kinderen die begin deze week in Frankrijk werden afgeslacht?

De Palestijnen vonden min of meer de tegenwoordige variant van terrorisme uit in de jaren ’70 uit en hebben altijd hun beleid gerechtvaardigd van het proberen zoveel mogelijk Joodse burgers te vermoorden met als excuus de vermeende benarde toestand van hun volk onder de Israëlische bezetting. Hoewel de huidige leiding van de Palestijnse Autoriteit zegt dat het zich verzet tegen terreur, blijft het verder terroristen verheerlijken op elke mogelijke wijze met inbegrip van uitzendingen via zijn televisiekanalen.

Fayyad is zelf één van de zeldzame Palestijnse politieke figuren die nooit zijn betrokken is geweest in daden van terrorisme. Dat spreekt in zijn voordeel, maar dat is ook de reden waarom hij vrijwel geen enkele kiezers heeft onder zijn eigen volk. Zou hij betrokken zijn geweest met een aantal moorden op Joden, dan zou hij zich thans niet aan de uitgang van zijn kantoor bevinden aangezien Hamas het ontslag heeft geëist van Fayyad als deel van de prijs voor zijn aansluiten bij de Palestijnse Autoriteit van Abbas.

De Palestijnen zouden zich meer zorgen moeten maken over de aanslagen in Toulouse omdat het de Europeanen eraan herinnert dat de delegitimisering van Joodse levens en Joodse zelfverdediging in Israël niet kan losgemaakt worden van aanslagen op Joden elders in de wereld. Hoewel de Palestijnse kwestie slechts een voorwendsel is voor de heropleving van het antisemitisme, kunnen de moorden in Frankrijk wel eens een schok teweegbrengen op het vaste land en de Europeanen doen verstaan dat Joden elders vermoorden, of dat nu gebeurt in Toulouse of elders in het Midden-Oosten, enkel in functie staat van diezelfde eeuwenoude Jodenhaat die ook de Palestijnen hebben omhelst.

In zoverre dat sommigen, zoals EU-chef buitenlandse beleid Catherine Ashton dat probeerde om schandalige vergelijkingen te maken tussen de Israëlische zelfverdedigingsacties in Gaza en de misdaden van Toulouse, is de echte analogie de acties van de Palestijnen. Totdat de Palestijnen afstand nemen van hun oorlog tegen Israël en het geweld voorgoed afzweren, kan de verklaring van Salam Fayyad worden neergezet als de weelderigste vorm van schijnheiligheid.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

Een gedachte over “Het Palestijnse excuus voor terreur jegens de Joden en de Israëlische staat [Jonathan S. Tobin]

  1. De advocaat van die Franse moslim -psychopaat zei dat de samenleving hem liet vallen vooraleer hij aan het moorden ging!
    Je moet maar durven.
    Ben

    Like

Reacties zijn gesloten.