Human Rights Watch heeft alle geloofwaardigheid verloren [Gerald Steinberg]

Mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International, Human Rights Watch en ngo’s zoals bv Broederlijk Delen, Pax Christi, Vrede VZW, Stop de Bezetting, Palestina Komitee, Oxfam en zovele anderen vallen bij herhaling door de mand. Het gaat ‘m niet om de Palestijnen te helpen maar enkel en alleen om Israël te beschadigen. Israëlbashen onder het mom van ijveren voor mensenrechten.

Glaubwürdigkeit verloren: Human Rights Watch

door Gerald Steinberg [http://europenews.dk/]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com/]

Het is altijd pijnlijk om te ontdekken als een organisatie, die vrijheidslievende en liberale waarden verkondigt, niet datgene is wat zij pretendeert te zijn. Precies dit echter is gebeurd in het geval van Human Rights Watch (HRW).

Jarenlang werden er nauwelijks vragen gesteld over de door de leider van deze organisatie naar voren gebrachte beweringen – er vond ook geen systematische analyse van de activiteiten en effecten van HRW plaats. De afgelopen tijd werd er een serie gedetailleerde studies gepubliceerd, die het verschil tussen de beweringen van HRW aan het publiek en de werkelijkheid heel duidelijk aan het licht brengt.

De systematische analyse van de activiteiten van HRW in het Midden-Oosten door onze organisatie NGO Monitor laat een voortdurende verschil in geloofwaardigheid zien tussen de algemeen geldende morele doelen van HRW en haar daadwerkelijke politieke agenda betreffende het Midden-Oosten, waartoe een obsessieve focus op Israël en de verwerpelijke samenwerking met brutale dictaturen behoren. Ondanks talrijke herhalingen van dreiging met genocide door het Iraanse regime heeft NRW niet de tijd of de middelen gevonden om deze en andere vormen van haat zaaien te veroordelen.

Volgens het jaarverslag van NGO Monitor over de door HRW verbreide publicaties kreeg “Israël en de bezette gebieden” (zoals HRW het noemt) ook in het jaar 2011 veel meer aandacht dan Tunesië, Saoedi-Arabië en Irak. In het jaar 2010 publiceerde HRW, net zoals de daar aan vooraf gaande jaren, meer documenten over “Israël en de bezette gebieden” dan over welk ander land dan ook in de regio. De buitensporige aanvallen op Israël door HRW gingen duidelijk ten koste van een observatie van de ergste schendingen van de mensenrechten in de regio.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

Een onderzoek van de gastcommentaren, persconferenties en andere activiteiten van HRW laat omvangrijke campagnes zien, die Israëlische reacties op de terreur aanvallen als oorlogsmisdaden, terwijl de Palestijnse terreuraanvallen slechts zelden en steeds iedere keer maar één keer werden veroordeeld. Het eerste rapport over zelfmoordaanslagen publiceerde HRW in november 2002, bijna anderhalf jaar na de gruweldaden van discotheek “Dolphinarium” in Tel Aviv. Hiervoor bedacht de leider van HRW, Ken Roth, de uitvlucht, dat de universele standaards van de mensenrechten alleen voor landen en niet voor terreurorganisaties zouden gelden (toen ze tenslotte het rapport over de Palestijnse aanvallen maakte, negeerde HRW documenten, waaruit duidelijk bleek, dat Arafat terreuraanvallen geautoriseerd had).

Professor Gerald Steinberg voorzitter van NGO Monitor

Dit symbolische rapport werd door HRW dan ook snel vergeten; ook verzuimde de organisatie het om een campagne te organiseren of om aan te dringen op sancties tegen Palestijnse terroristen. In plaats daarvan kwam het opnieuw tot campagnes met aanvallen en beschuldigingen tegen Israël, waaronder beschuldigingen van “oorlogsmisdaden” tijdens de operatie van het Israëlische leger tegen het centrum van zelfmoordactivisten in Jenin.

Dezelfde agenda is te zien in de slotverklaring van het beruchte NGO-forum tijdens de conferentie van Durban in het jaar 2001, waarbij vertegenwoordigers van HRW een centrale rol speelden. Dit document eiste een actieprogramma, dat de “volledige internationale isolering van Israël” achter de façade van de naleving van de mensenrechten diende te bespoedigen. De campagnes, die HRW startte na het Jenin-conflict gedurende het conflict van Israël met Hezbollah in het jaar 2006 (Kana-incident) en de Gazaoorlog van 2008/2009, berustten op valse beweringen; dit vond zijn weerslag in het intussen gediscrediteerde Goldstone-rapport. Aanvallen van deze soort gingen door: in een op 30 januari 2012 gepubliceerde verklaring beschuldigt HRW het hoogste gerechtshof van Israël ervan de mensenrechten te ondermijnen. Dit is een centraal bestanddeel van de Durban-strategie. De weinige en grotendeels onzichtbare veroordelingen van Palestijnse schendingen van de mensenrechten – en iedere vanuit de Gazastrook richting Sderot afgevuurde raket is een oorlogsmisdaad! – komen daarbij op de achtergrond terecht.

Deze droevige balans bracht de oprichter van HRW, Robert Bernstein, ertoe om een gastcommentaar in de New York Times te publiceren, waarin hij zijn eigen organisatie moreel bankroet verklaart. zoiets had hij in 2010 al benadrukt in een toespraak m.b.t. de “Dag van de mensenrechten”, namelijk dat de burgers van onderdrukkende Arabische regimes “het meest van de aandacht zouden profiteren, die een grote en goed gefinancierde mensenrechtenorganisatie kan bieden”; maar ze zouden “genegeerd worden, omdat de afdeling Midden-Oosten van Human Rights Watch het ene rapport na het andere over Israël opstelt”.

De voorgeschiedenis, die HRW-leider Kenneth Rot, Sarah Leah Whitson, de leidster van de afdeling Midden-Oosten en Noord-Afrika en de plaatsvervangend directeur Joe Stork wat betreft vooringenomenheid hebben, is lang. Roth heeft over joodse religieuze teksten gesproken als “primitief” en tot de “referenties” van Whitson behoort de lof voor Saif al-Islam al-Gaddafi als “hervormer”. In het jaar 2010 had HRW 19 hoofdzakelijk kleinere documenten over Libië gepubliceerd, vergeleken met 51 over “Israël en de bezette gebieden”. Whitson organiseerde ook een Fundraising-dinner in Saoedi-Arabië om het schrikbeeld “pro-Israëlische belangenverenigingen” te schetsen en geld te werven bij “prominente leden van de Saoedische samenleving”. In het jaar 2011 had MENA vicevoorzitter Kathleen Peratis een ontmoeting met leden van de terreurbeweging Hamas.

De vertekende agenda van HRW heeft niet alleen betrekking op Israël. De in Iran geboren journaliste Maryam Namazie bekritiseerde HRW-leider Kenneth Roth in verband met het feit dat hij had verklaard: “Islamistische partijen zijn in een groot deel van de Arabische wereld echt populair, onder andere, omdat veel Arabieren tegenwoordig in de politieke islam het tegendeel van autocratische heerschappij herkennen”. Namazie merkte daarover op: “Een meerderheid ondersteunt het islamisme niet, daar ze niet geloven dat de mensen beperkte rechten en vrijheden bezitten en zich willen onderscheiden van de mensen, die in voorname Human Rights Watch-bureaus zitten. Het is niet moeilijk om te begrijpen, dat het na de autocratische heerschappij, de onderdrukking van afwijkende meningen en het verbod op politieke partijen onmogelijk is voor seculiere krachten en diegenen, die de ware geest van de ´Arabische Lente´ vertegenwoordigen, ´verkiezingen´ te organiseren en te winnen”.

De ware tragedie daarbij is niet alleen de teloorgang van HRW als een morele en belangrijke organisatie voor de bevordering van de mensenrechten en andere algemeen geldende principes. Als veel meer groepen zoals HRW deze morele waarden als politieke en ideologische wapens gebruiken, zal er geen grotere inachtneming van de mensenrechten in iedere samenleving, inclusief die van Israël, komen, maar in plaats daarvan cynische afwijzing. Een ieder, die zich oprecht bezorgd maakt over deze waarden, zou moeten eisen, dat groeperingen als HRW hun dubbele moraal en de valse beschuldigingen van “oorlogsmisdaden” onmiddellijk beëindigen en terug te keren tot de algemeen geldende principes van de mensenrechten.


Gerald Steinberg is president van NGO Monitor, een in Jeruzalem gevestigd onderzoeksinstituut, dat zich bezighoudt met de bevordering van de algemene mensenrechten en de maatschappelijke discussie over berichten en activiteiten van de NGO´s, vooral in het Midden-Oosten.

4 gedachtes over “Human Rights Watch heeft alle geloofwaardigheid verloren [Gerald Steinberg]

  1. Het is algemeen bekent,dat oxfam,pax christi en het palestina kom.,anti-Israélische organisaties zijn,wat U ook vaak vergeet het rode kruis,zij zijn ook uitermate anti-Israél.

    Like

  2. Op de boude stelling boven dit artikel over Broederlijk Delen voerde ik op de NGO-monitor als zoekterm ‘Broederlijk Delen’ in. 1 result: Zochrot. Een vraag aan Brabosh; is ook Zochrot een door de mand gevallen Israël-bashende organisatie? Misschien iets voor een artikeltje? Bij deze: het bestaan van Zochrot bewijst wel dat Israël redelijk democratisch is, maar desalniettemin volgens haar eigen burgers voor verbetering vatbaar.
    Zochrot
    August 04, 2011
    •Zochrot is an Israeli NGO established in order to “raise public awareness of the Palestinian Nakba…. (and) In recognizing and materializing the right of return,” stressing that “The memory and responsibility that the Jewish public should take on the Palestinian Nakba are basic conditions to peace between people, but it is not enough. Along with it, the rights of the refugees to return must be accepted.”
    •Founder Eitan Bronstein stated (November 2008): “I want to live in a democratic country, not like we have today. I want to live as a minority in a democratic country.”
    •In a December 2008 joint submission to the UN Human Rights Council for Israel’s Universal Periodical Review, Zochrot falsely accuses Israel of “ethnic cleansing” and “forcible displacement and dispossession of the Palestinian people.”
    •Zochrot endorsed the “Free Gaza Flotilla,” which used the pretense of humanitarian aid to attempt to violate Israel’s closure of Gaza.
    •According to its 2009 financial report, Zochrot received the following grants:

    Funder
    Amount in NIS
    / ICCO 826,040 / MISEREOR 277,272 / CCFD 222,013 / Broederlijk Delen 206,003 / HEKS/EPER 134,988 / SIVMO 114,783 / Oxfam GB 40,000 / Oxfam Solidarity 38,700 / ACPP 60,665 / Trocaire 54,798 / Amberstone Trust 39,030 / MCC 34,918 / Sparkplug 30,256 / Medico International 28,490 / Ifa ZIVIK 41,472

    Like

    1. @Bij deze: het bestaan van Zochrot bewijst wel dat Israël redelijk democratisch is

      Ja, okee, en wat is dan je punt? Wil je dan niet dat Israël democratisch is en geen organisaties toelaat die haar bestaansrecht betwisten of ondermijnen?

      Nu, troost je, Israël heeft onlangs een NGO wet gestemd om dat soort excessen wat in te dijken, lees zeker de volgende artikelen:

      Ngo en persreacties omtrent Anti-Boycot Wet sterk overtrokken en partijdig
      https://brabosh.com/2011/07/15/pqpct-cfu/

      België schenkt 850.000 euro belastinggeld aan anti-Israëlische organisaties
      https://brabosh.com/2011/08/14/pqpct-clx/

      Anti-Israëlische ngo’s worden bedreigd door intellectuele terroristen
      https://brabosh.com/2011/05/29/pqpct-bq4/

      Like

Reacties zijn gesloten.