Waarom willen zoveel Arabieren en moslims graag in de ‘Apartheid Staat’ wonen? [Evelyn Gordon]

Israëlische Arabische moslima’s: “Leven in Israël is meer ‘cool’ dan in Palestina. Onze Arabische zusters op de West Bank en dan vooral in de Gazastrook, waar Arabische moslima’s erg lijden onder de islamistische beperkingen opgelegd door Hamas, zijn er qua mensenrechten en burgerlijke vrijheden heel wat slechter aan toe. En niemand die het voor hen opneemt… [link]

Why Do Arabs and Muslims Keep Trying to Move to the “Apartheid State”?

om de ‘Israëlische Droom‘ te beleven

door Evelyn Gordon
bron: http://www.commentarymagazine.com/

Terwijl de Israel Apartheid Week (boycot-Israël campagne) de hele maand rondjes draait over de hele wereldbol, heeft een in Jordanië wonende Palestijnse journalist een veelzeggend weerwoord aangeboden dat elke verdediger van Israël zou moeten onthouden en citeren. Indien Israël werkelijk een “apartheidsstaat” is, vraagt Ramzi Abu, “Waarom is het dan de droom geworden van zovele Arabische christenen en moslims om naar de “apartheidsstaat” te emigreren? Is het mogelijk dat al deze mensen niet geïnformeerd zijn? Of kennen zij werkelijk de waarheid over Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten?”

Meer in het bijzonder merkte hij op dat “duizenden Palestijnen vanuit de West Bank en de Gazastrook… elke ochtend trachtten Israël te infiltreren op zoek naar werk en een beter leven,” terwijl “tienduizenden Arabieren en Moslims hun leven wagen door de grens van Israël met Egypte over te steken, alwaar bewakers regelmatig het vuur openen op vrouwen en kinderen.”

“Bovendien,” zegt Ramzi, “zijn vele christelijke families uit Bethlehem en zelfs uit de Gazastrook naar Israël getrokken omdat zij zich veiliger voelen in de “apartheidsstaat” dan zij dat te midden hun moslimbroeders doen.”

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

Abu Hadid geeft geen harde cijfers maar de gegevens staven zijn argumenten. Zo zijn bijvoorbeeld tijdens de eerste 11 maanden van alleen al vorig jaar, 13.851 illegale migranten via de Sinaïwoestijn Israël binnen gedrongen; de grootste contingenten waren moslimvluchtelingen afkomstig uit Soedan en Eritrea. En het risico om door Egyptische wachten te worden neergeschoten is maar één van de gevaren die zij riskeren om de “apartheidsstaat” te bereiken: migranten worden ook geconfronteerd met het weerzinwekkend misbruik van Bedoeïen van de Sinaï die hen over de grens naar Israël smokkelen.

Zoals ook voor Palestijnen het geval is, zijn zij “die elke ochtend proberen om Israël te infiltreren” slechts een deel van het verhaal. Voeg daaraan toe de tienduizenden Palestijnen die de laatste jaren naar Jeruzalem zijn getrokken eerder dan te blijven wonen aan de Palestijnse kant van de Israëlische Veiligheidsmuur op de West Bank. Voeg nog eens de honderdduizenden Palestijnen die het Israëlische burgerschap gezocht èn gevonden hebben door te huwen met Israëlische Arabieren [ca. 1,3 miljoen Arabieren hebben de Israëlische nationaliteit en wonen erg graag in die “vreselijke Zionistische Apartheidstaat”; Brabosh.com.]

Alles bij elkaar hebben zowat 350.000 Palestijnen hun burgerschap door “gezinshereniging” verworven sinds het oprichten van de Staat Israël in 1948, aldus veteraanjournalist Nadav Shragai. Maar de aantallen schommelden wat na de ondertekening van de Oslo Akkoorden van 1993 – d.w.z., vanaf dat ogenblik toen een Palestijnse onafhankelijke staat tot een reële mogelijkheid begon te behoren: In de periode 1994 tot 2002, verwierven 137.000 Palestijnen het volledige Israëlisch burgerschap door huwelijk. De aantallen zijn sindsdien drastisch gedaald, maar dat is niet omdat de Palestijnse vraag is gevallen: Het is omdat in 2003 Israël nieuwe beperkingen oplegde omtrent gezinshereniging als antwoord op de Tweede Intifada.

Het argument van Abu Hadid heeft ook een keerzijde, zoals hijzelf opmerkte: In tegenstelling tot Israël, handhaven vele Arabische buurstaten een wettelijk vast gelegd discriminatiebeleid ten aan zien van de Palestijnen. Zo bijvoorbeeld in Jordanië, alwaar “de overheid duizenden Palestijnen het Jordaanse burgerschap heeft afgenomen, iets wat Israël nooit zou trachten te doen jegens zijn christen en moslimonderdanen.” Hij zou ook nog een lange lijst van andere discriminerende praktijken kunnen vermeld hebben: zo bijvoorbeeld versperde onlangs Jordanië Palestijnen afkomstig uit Gaza het bezitten van eigendom of eender welke betaalde arbeid uit te voeren behalve dan handarbeid en in de landbouw, terwijl Libanon ook de Palestijnen verbied om eigendom te bezitten of het uitoefenen van een lange lijst van beroepen.

Kort samengevat is het eenvoudigste antwoord op de beschuldiging van “apartheid” de enige die de Amerikanen gebruikten om de Sovjet-propaganda van repliek te dienen: “Kijk enkel naar de richting van de bevolkingsstroom.” Dan blijkt dat de Arabieren en Moslims met hun voeten stemmen in het voordeel van de “apartheidsstaat.”


Met dank aan Tiki S. voor de hint.