Voor wanneer boycot van de Libanese Apartheid jegens de Palestijnen? [in beeld]


Hoe ziet een èchte Apartheid Staat er uit?

Kijk bv. naar Libanon!

Palestine Times heeft een fotoreeks gepubliceerd op haar website hoe de Palestijnse Arabieren in grote misère moeten leven in Libanon. Stel je maar eens even voor hoe bijvoorbeeld een land als België, haar honderdduizenden economische en politieke vluchtelingen zou onthaald hebben en hen 64 jaar later nog altijd in deze gore ellende gegijzeld zou houden. Nee, België (en ook Nederland) heeft zijn miljoen vluchtelingen en asielzoekers van de afgelopen 100 jaren volkomen geïntegreerd, volwaardig burgerschap gegeven, gelijke rechten en plichten als eender welke andere Belg, hen recht op studeren, een baan en een carrière geschonken. Vraag het aan de honderdduizenden Belgen van Turkse, Marokkaanse, Italiaanse, Armeense origine en al die andere 150 nationaliteiten in ons land hoe ze leven. Geen enkele komt in de buurt van het Palestijnse lot in Libanon. Zelfs onze premier van de Belgische regering, Elio Di Rupo, is de zoon van een Italiaanse migrant en staat aan het hoofd van een regeringsapparaat dat al even divers is als de samenstelling van de Belgische bevolking.

Maar wat hebben de Arabische buurstaten van Israël gedaan voor hun Arabische economische en politieke vluchtelingen die tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog van 1947-1949 op aanstichting van hun Arabische leiders het hazepad kozen naar de buurlanden? Als voorbeeld de situatie van de Palestijnse ‘vluchtelingen’ – correctie: nakomelingen van vluchtelingen – in buurland Libanon. Als er één zaak duidelijk is dat is dat de Palestijnen beter nooit het Libanese burgerschap accepteren. In Libanon wordt al decennialang op laste van de overheid een Apartheidspolitiek jegens de Palestijnse vluchtelingen gehandhaafd. Zij mogen de kampen [lees: sloppenwijken] niet verlaten, mogen ze ook niet uitbreiden en hebben zelfs geen toestemming om in het kamp zelf te bouwen. Dit staat dan nog los van al de beroepen die ze niet mogen uitoefenen en ze mogen niet eens bezit noch grond verwerven.

Snel verder lezen en plaatjes kijken KLIKKEN op–>> Lees verder “Voor wanneer boycot van de Libanese Apartheid jegens de Palestijnen? [in beeld]”

Het Israëlische rechtssysteem voor beginners [Sarah Whitlau]

Hoe men het ook draait of keert: wat Israël ook doet, het is toch nooit goed. Het oordeel over Israël weegt ook altijd zwaarder door dan wat alle andere landen van de wereld samen of apart uitspoken [cartoon van Ronny Gordon in de JP]

Recht voor dummies

door Sarah Whitlau
bron: http://www.niw.nl/

Discussies over of Israël nu wel of geen rechtsstaat is worden eindeloos gevoerd. Maar hoe werkt het eigenlijk? Het Israëlisch rechtssysteem voor beginners.

De staat Israël heeft vanaf haar ontstaan in 1948 een parlementair systeem gehad. Het parlement, de Knesset, heeft 120 leden die in directe verkiezingen worden gekozen. De minister-president wordt direct gekozen. De president van de staat wordt gekozen door Knessetleden. De functie is vooral ceremonieel.

De theorie
Het rechtssysteem in Israël is een zogenaamd gemend rechtssysteem. Dat betekent dat, hoewel het zijn basis vindt in het Engels gewoonterecht (common law), het ook facetten van staatsburgerlijk recht (civil law) kent. Common Law rechtssystemen ontstaan uit wat men gebruikelijk acht (gewoonterecht) en jurisprudentie (case law). Daarbij hoort ook een jurysysteem, dat in Israël echter nooit is ingevoerd. De meeste Europese landen hebben een rechtssysteem, waarbij de wet- en rechtsvorming gebaseerd is op het oude Romeinse rechtssysteem, waarbij de wet vastgelegd is in wetboeken. De mengeling die Israël kenmerkt vindt zijn oorsprong in de geschiedenis. Onder het Brits Mandaat werd veel van de wetgeving verengelst, maar de Britten behielden het Ottomaanse systeem van familierecht dat religieuze hoven van de verschillende religies de ruimte geeft om hun wetten te implementeren. Nog steeds valt familierecht in Israël onder religieuze gerechtshoven.

Geen grondwet
Toen Israël in 1948 onafhankelijk werd, werd meteen de Law and Administration Ordinance doorgevoerd, waarin stond dat de wetten die tot dan toe gebruikt werden in het gebied, geldig zouden blijven, zolang ze niet in tegenspraak waren met de principes van De Onafhankelijkheidsverklaring. In de verklaring zelf staat dat er voor 1 oktober 1948 een grondwet moest komen. Dat is er nooit van gekomen. De Onafhankelijkheidsverklaring zelf wordt ook niet gezien als een constitutioneel document. Wel moeten wetten geïnterpreteerd worden in overeenstemming met de Onafhankelijkheidsverklaring.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Het Israëlische rechtssysteem voor beginners [Sarah Whitlau]”

Waarom willen zoveel Arabieren en moslims graag in de ‘Apartheid Staat’ wonen? [Evelyn Gordon]

Israëlische Arabische moslima’s: “Leven in Israël is meer ‘cool’ dan in Palestina. Onze Arabische zusters op de West Bank en dan vooral in de Gazastrook, waar Arabische moslima’s erg lijden onder de islamistische beperkingen opgelegd door Hamas, zijn er qua mensenrechten en burgerlijke vrijheden heel wat slechter aan toe. En niemand die het voor hen opneemt… [link]

Why Do Arabs and Muslims Keep Trying to Move to the “Apartheid State”?

om de ‘Israëlische Droom‘ te beleven

door Evelyn Gordon
bron: http://www.commentarymagazine.com/

Terwijl de Israel Apartheid Week (boycot-Israël campagne) de hele maand rondjes draait over de hele wereldbol, heeft een in Jordanië wonende Palestijnse journalist een veelzeggend weerwoord aangeboden dat elke verdediger van Israël zou moeten onthouden en citeren. Indien Israël werkelijk een “apartheidsstaat” is, vraagt Ramzi Abu, “Waarom is het dan de droom geworden van zovele Arabische christenen en moslims om naar de “apartheidsstaat” te emigreren? Is het mogelijk dat al deze mensen niet geïnformeerd zijn? Of kennen zij werkelijk de waarheid over Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten?”

Meer in het bijzonder merkte hij op dat “duizenden Palestijnen vanuit de West Bank en de Gazastrook… elke ochtend trachtten Israël te infiltreren op zoek naar werk en een beter leven,” terwijl “tienduizenden Arabieren en Moslims hun leven wagen door de grens van Israël met Egypte over te steken, alwaar bewakers regelmatig het vuur openen op vrouwen en kinderen.”

“Bovendien,” zegt Ramzi, “zijn vele christelijke families uit Bethlehem en zelfs uit de Gazastrook naar Israël getrokken omdat zij zich veiliger voelen in de “apartheidsstaat” dan zij dat te midden hun moslimbroeders doen.”

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Waarom willen zoveel Arabieren en moslims graag in de ‘Apartheid Staat’ wonen? [Evelyn Gordon]”

De hypocrisie van de Verenigde Naties: Israël veroordeeld, Syrië niet [Likoed.nl]

Arabische activisten roepen tevergeefs op tot een veroordeling van de oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid die alle dagen gepleegd worden door het terreurregime van president Assad. Het mag niet baten: China en Rusland blijven de Slager van Damaskus onverminderd steunen. Syrië is duidelijk Israël niet dat met de VN-resoluties die de Joodse staat voor alles en nog wat de laatste decennia veroordeelden, alle wegen van de Joodse staat kan plaveien van hier tot aan de maan…

Merk op hoe de Arabieren het Engelstalige woord ‘massacre‘ foutief als ‘mascara‘ spellen. Het spandoek werd vermoedelijk door een vrouw gemaakt die duidelijk even niet helemaal bij de zaak was. 😉

VN hypocriet: Israël veroordeeld, Syrië niet

door http://likud.nl/

De VN is hypocriet als het gaat om de veroordeling van mensenrechten-schendingen. Meer dan 50 procent van de veroordelingen heeft betrekking op Israël, terwijl in het geval van Syrië niet één resolutie is aangenomen.

In de afgelopen week zijn er in Syrië weer honderden onschuldige burgers vermoord door het bewind van president al-Assad. Met name in Homs trad het Syrische leger nietsontziend op tegen de vaak ongewapende inwoners. De Britse fotograaf Paul Conroy, die een aantal dagen in Homs was, stelde zelfs dat er in de stad sprake was van een ‘middeleeuwse slachting’.

Desondanks is er nog steeds geen VN-resolutie aangenomen die het gewelddadige gedrag van de Syrische regering krachtig veroordeelt. Terwijl er in elf maanden tijd al zeker 7500 burgers zijn gedood. Dat is vreemd. Toen er mei 2010 negen doden vielen op het Turkse schip ‘Mavi Marmara’, dat de Israëlische blokkade rondom Gaza wilde doorbreken, was er binnen twee dagen wel een VN-resolutie die Israël veroordeelde. Terwijl uit het latere onderzoek door de VN bleek dat deze blokkade volledig legaal is.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “De hypocrisie van de Verenigde Naties: Israël veroordeeld, Syrië niet [Likoed.nl]”

De mythe van Rachel Corrie achterhaald door de waarheid [Giulio Meotti]

Rafah in Gaza, 16 maart 2003. De Amerikaanse 23-jarige Rachel Corrie, een militante van de International Solidarity Movement, tracht met een luidspreker in de hand een Israëlische Caterpillar bulldozer tegen te houden die wat krotten wil neerhalen. Diezelfde dag raakte ze gekneld door dergelijke machine en overleed korte tijd later aan haar verwondingen. Volgens een onderzoek van het Israëlische leger was het een ongeluk, omdat de bestuurder de Amerikaanse activiste niet kon zien. Getuigen zegden dat ze geen huis wilde beschermen maar de ingang van een smokkeltunnel voor wapens.

De tragische hysterica Rachel Corrie kwam aldus om het leven toen zij zich met ware doodsverachting voor een rijdende bulldozer van het Israëlische leger wierp. Dat zou zij bijvoorbeeld nooit gedaan hebben in Homs, Syrië, om de slachting van duizenden burgers door president Bashar Al Assad te voorkomen. Rachel is nu een soort patroonheilige geworden van de internationale club van nuttige idioten in de strijd om de vernietiging van de Staat Israël. Een zoveelste Palestijnse mythe was geboren. Corrie als “martelares en heldin” werd uitgeroepen tot het uithangbord van de anti-Israëlische ‘Vredesbeweging’ en als verknipt symbool van de Pal-Arabische terreur jegens de Joodse staat.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “De mythe van Rachel Corrie achterhaald door de waarheid [Giulio Meotti]”