Is Israël van nature uit een racistische staat? [Yigal Walt]

Is Israel inherently racist?

door Yigal Walt [Ynet]

Vele waarnemers, zowel in eigen land als in het buitenland, beweren dat Israël een inherent racistisch land is waar de Arabieren niet meer dan tweederangsburgers zijn. Anderen wijzen op de robuuste democratie van Israël, die zijn Arabische burgers toestaat te stemmen en hen gelijke rechten garandeert in het kader van de wet, als het uiteindelijke bewijs dat de Joodse staat zich niet schuldig maakt aan anti-Arabisch racisme.

Toch is de werkelijkheid vaak complexer, met aanwijzingen in verband met de echte aard van de houding van een land tegenover minderheden die vaak in het dagelijkse leven van de natie worden gevonden en in het bijzonder op het openbare gebied zoals bijvoorbeeld op primetime televisie.

In dit verband, werd zaterdagnacht op prime time op Kanaal 2, Israël ’s meest populaire televisiezender, een programma uitgezonden dat als boeiende lakmoestest kan dienen hoe de Arabische onderdanen worden behandeld.

De Israëlische versie van de talentenjacht “The Voice” speelde drie jonge vrouwen tegen elkaar uit waaronder één Arabische, Dana Dor, die verkoos om een speciale vertolking te brengen van een song van Coldplay in het Arabisch. En wat was de reactie van het gemiddelde Israëlische publiek? De juryleden – drie topartiesten van Israël – waren vol lof voor het zingen van Dana, evenals over haar besluit om in het Arabisch te zingen. Bovendien stemde het publiek massaal voor Dana zodat zij naar de volgende ronde werd gekatapulteerd.

Het hierboven geschetste lijkt erop te wijzen dat de meeste kijkers de etniciteit van Dana Dor geen beletsel was omdat ze haar tot winnaar van die avond verkozen, of meer precies, het kon hen helemaal geen barst schelen dat zij Arabische was en hebben simpelweg op haar gestemd omdat ze de beste zangeres van de avond was.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

Intussen, in Syrië?

Daarna volgde een nog meer fascinerende demonstratie, wanneer de enorm populaire satirische show ‘State of the Nation’ het oorlogszuchtige anti-Knesset parlementslid Haneen Zoeabi op het toneel bracht. Dat evenement werd voorafgegaan door een vermakelijk, zogenaamd voortdurend “geschil” tussen Zoeabi en de gastheer van de show, wat er haar op een bepaald ogenblik toe aanzette om openlijk haar beklag te maken dat zij tijdens de show niet belachelijk zou worden gemaakt als ze niet zou verschijnen. De sterren van de show ridiculiseerden regelmatig om de beurt Zoeabi voor haar opinies en schonken haar zelfs een speciale act “Wanneer Haneen zal komen” als een wekelijks onderdeel van de show.

Israëli-Arabisch parlementslid Haneen Zoeabi

Zaterdagavond verscheen dan eindelijk Haneen en gaf de kijkers thuis een van de meest geslaagde amusementshows van de afgelopen tijd. De partijen gaven elkaar vriendschappelijk bedoelde steken, met Zoeabi die de gastheer van de show hekelde omtrent zijn houding tegenover Arabieren, terwijl andere deelnemers het Arabische parlementslid op de rooster legden over haar houding tegenover de Joodse staat, en haar op een bepaald ogenblik grappend vroegen om haar “definitieve oplossing” van het conflict.

Aan het eind van de show werd Zoeabi de kans geboden om zich rechtstreeks te richten tot het publiek in de huiskamers. De atmosfeer van die avond zou kunnen worden samengevat vriendschappelijk en ondanks de poging van Zoeabi om ernstig te blijven wanneer actuele kwesties ter sprake kwamen, barstte zij regelmatig in lachen uit – ook toen de gastheer van de show haar vroeg om het “gastenboek” van het programma met een mes te ondertekenen.

Zoeabi accepteerde de sneren en droeg op haar beurt bij tot een levendige en amusante sessie, de kijkers eraan herinnerend dat de Joden en de Arabieren van Israël zich kunnen engageren in een normale goedaardige dialoog, ondanks hun meningsverschillen. De partijen beëindigden de avond met een handdruk en een glimlach.

Eerder op die dag, gingen de Syrische strijdkrachten verder let hun wrede aanval op de stad Homs, door mannen, vrouwen en kinderen te executeren in wat de journalisten ter plaatse beschreven als een brutale slachting en oorlogsmisdaad.

Aldus, is Israël perfect? Nee. Is het van nature racistisch? Zoals de voorbeelden hierboven lijken aan te tonen, waarschijnlijk niet. In elk geval, is de Joodse staat blijkbaar geen slechte plaats om in leven – zelfs wanneer u een Arabier bent.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.