Multicultureel Israël: Eerste officiële Chinees-Joodse reisgids in Jeruzalem


First Official Israeli Chinese Jewish Tour Guide

Israël heeft zijn eerste officiële Chinese reisgids, die Chinese toeristen rondleidt in Jeruzalem en andere interessante plaatsen.

door Chana Ya’ar [bron: Arutz-7]

Israël heeft zijn eerste officiële Chinees-Joodse reisgids, die groepen uit China rondleidt doorheen Jeruzalem en andere belangrijke plaatsen in het Heilig Land. Yecholiya Jin (Jin Jin) is een Chinees-Israëlische Jodin met wortels in Kaifeng, de oude Joodse gemeenschap van China. “China is mijn huis,” vertelde zij aan Shavei Israël (*), een organisatie die geassimileerde Joodse gemeenschappen om terug naar hun Joodse wortels terug te komen. “Israël is ook mijn huis,” voegt Yecholiya eraan toe.

“Vorig jaar bezochten ruim 10.000 Chinese toeristen Israël,” merkte zij op. “En elk jaar komen er steeds meer en meer. Maar slechts enkele dingen bereiken hen via de media. Veel blijft nog geheim. Zij willen naar hier komen om meer te weten te komen, om de mensen en de leefomstandigheden te begrijpen. En zodra zij weer naar huis keren, zullen zij andere mensen vertellen hoe Israël er uitziet doorheen hun ogen,” zegt Jin Jin.

China en Israël hebben geleidelijk aan hun economische banden versterkt. Minister voor Transport Yisrael Katz sloot onlangs een handelsakkoord met de Chinese Volksrepubliek om Israël te helpen bij de uitbreiding van het Israëlische spoorwegwegnet, van Nahal Tzin tot in het vakantiecentrum van Eilat aan de Rode Zee. China hielp ook de beroemde Carmel Tunnels van Haifa bouwen en zou naar verwacht ook helpen aan de spoorlijn Haifa-Carmiel.

De Chinese Joden
De eerste Joden vestigden zich meer dan 1000 jaar geleden in Kaifeng. Kaifeng ligt aan de Gele Rivier in de provincie Noord-Henan in Centraal-China. Duizend jaar geleden, tijdens de Song Dynastie (960-1127), was Kaifeng de grootste stad in China en een van de mooiste en welvarendste plaatsen ter wereld. In deze periode kwamen ongeveer 500 Joden naar Kaifeng.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

Een gezin van Chinese Joden in Kaifeng, omstreeks 1910

Op haar hoogtepunt, onder de Ming Dynastie (1368-1644), was deze gemeenschap toegenomen tot wel meer dan 5000 mensen. Maar tegen het midden van de jaren 1800 hadden assimilatie en gemengde huwelijken hun tol geëist en de gemeenschap zowel spiritueel als numeriek verzwakt. De Joodse gemeenschap in Kaifeng bleef bestaan tot aan het einde van de 19e eeuw. De laatste rabbijn van Kaifeng stierf ongeveer in de eerste helft van de 19de eeuw en een paar decennia later was de synagoge die de gemeenschap had gediend compleet verdwenen.

In 1996 besloot de Chinese regering om de identiteitskaarten van de Kai Feng Joden aan te passen. Voordien stond er “Jood” als nationaliteit op gemarkeerd maar dit werd gewijzigd naar “Chinees”. De kleine Joodse gemeenschap van Kaif Feng voelde zich hier zeer door geschoffeerd, trots als zij zijn op hun Joodse roots. Ondanks deze bureaucratische tegenslag, zijn de leefomstandigheden van de Chinese Joden de voorbije tien jaren aanzienlijk verbeterd. Tot op vandaag leven er nog steeds een 500-tal Joodse mensen in Kaifeng die de band met hun Joodse identiteit verder beleven en doorgeven.

Wie is Jood?
Een definitie geven wie of wat een Jood is, is geen futiliteit en hoe je die ook definieert, je zal altijd op een groot aantal pijnlijke [Joodse] tenen trappen. Veel Joden gunnen het andere Joden nu eenmaal niet om Jood te zijn of om het te worden en dat soms om de minst mogelijke rationele redenen en/of om heldere tot bijwijlen bijzonder groezelige ouderwetse religieuze regeltjes. En als je niet religieus of gelovig bent, begrijp je al helemaal niks meer van die ganse heisa waarom de ene wèl en de andere géén ‘echte’ of ‘geen goeie’ Jood zou zijn.

Veel persoonlijke drama’s spelen zich af wanneer iemand – of zelfs een complete familie – er niet in slaagt om een erkenning van hun “Jood-Zijn”  te pakken te krijgen van het Opperrabbinaat van Israël. Van die laatste wordt de laatste jaren steeds meer de zelfbenoemde onfeilbaarheid en almacht in vraag gesteld. De definitie “je bent geboren uit een Joodse moeder dus ben je Jood”, mag dan wel religieuze Joden in vervoering brengen, maar rationale wetenschappers fronsen terecht de wenkbrauwen.

Persoonlijk, als seculiere niet-Joodse Antwerpse Zionist en pro-Israëlactivist, sluit ik mij het nauwste aan bij de definitie van Andrew White, die al bijna even divers is als het Joodse volk zelf:

De Joden zijn een volk, geen ras. De Joden bestaan uit vele rassen en etnische groepen, die op verschillende wijzen uitdrukking geven aan hun identiteit. Dat kunnen religieuze, seculiere of culturele Joden zijn. Dat kunnen ook asjkenazische of sefardische Joden zijn, conservatieve of liberale Joden, of Joden van [politiek] uiterst links tot uiterst rechts. Het kunnen ook combinaties zijn van één of meerdere van deze. Voor vele Joden is Judaïsme helemaal geen religieuze identiteit. En voor vele Israëliërs is een ‘Israëli’ zijn, thans de enige vorm van hun Joodse identiteit.”

En last but not least: altijd waakzaam blijven en uitkijken voor gevaarlijke lieden zoals Hermann Goering, Adolf Hitler’s Rijksmaarschalk van het Derde Rijk en supervisor van de fabrieksmatige uitroeiing van Zes Miljoen Joden, die er zijn eigen beruchte definitie op nahield: “Wie Jood is bepaal ik!” Want met die definitie werd elke inwoner in het Derde Rijk in één klap vogelvrij verklaard inclusief de vele niet-Joden die het lef hadden om hun Joodse medeburgers en/of hun kinderen het leven te redden of hielpen onderduiken.


(*) Shavei Israel is een organisatie met zetel in Jeruzalem en zich ontfermt om ‘verloren Joden’ en hen helpt om terug te keren naar het land van hun voorouders in Israël. Onder de permanente supervisie van het Hoogste Rabbinaat van de Staat Israël, werkt Shavei Israel nauw samen met verscheidene organisaties  over de hele wereld zoals bijvoorbeeld Bnei Menashe in het noordoosten van Indië, die beweren af te stammen van een verloren stam uit Israël.

Bekend zijn ook de Bnai Anousim (Marranos) van Spanje, Portugal en Zuid-Amerika, alsmede de Subbotnik Joden uit Rusland. Sommige Joden zijn Joods geworden door bekering zoals bijvoorbeeld de Inca Joden uit Cajamarca in Peru. Dan zijn er ook de gekende groep van zwarte Falasha Joden uit Ethiopië die zich beroepen op duizendjarige afstamming en ook in Afrika de Jide Uwechia, zwarte Joden die leven in Nigeria, Senegal en Congo, die verwijzen naar een zeer oude Joodse afstamming. Bijzonder zijn ook de Joden van de Amazone, de nakomelingen van Marokkaanse Joden die in de 19de eeuw naar Zuid-Amerika emigreerden om er rubberplantages op te richten.

Het Opperrabbinaat van Israël heeft er nog jarenlang zijn handen vol aan om alle Joden, waarvan sommigen volksgroepen honderden en zelfs duizenden jaren geleden uitzwermden over de hele wereld, al dan niet als ‘Joods-zijnde’ te verklaren…

Een gedachte over “Multicultureel Israël: Eerste officiële Chinees-Joodse reisgids in Jeruzalem

  1. Ja en onze sympathieke Marokkaanse broeders hier in Europa bepalen zelf ook al tegenwoordig wie “Jood” is. Politieagenten,ambulancemedewerkers, etc. etc.

    Like

Reacties zijn gesloten.