Niet Duitsland maar Rusland gaf de aanzet tot Joodse uittocht naar Israël [G.B.J. Hiltermann]

Een eerste reeks van Russische pogroms liep van 1881 tot 1884. Aanzet was de moord op Tsaar Alexander II waarvan de Joden onterecht de schuld kregen (wie anders?). Deze pogroms brachten de 1ste Aliyah op gang toen ongeveer 31.000 Russische Joden emigreerden naar het Heilig Land. Daarna bleef het een tijd relatief rustig. Maar tussen 1903 en 1905 volgende een tweede bijzonder bloedige reeks pogroms. Te beginnen met de pogrom in Kishinev van 6/7 april 1903 onder Tsaar Nikolaas II. Bijna 50 Russische Joden werden vermoord en honderden licht tot zeer zwaar werden verwond. Duizenden Joodse woningen gingen in de vlammen op.

Hetzelfde scenario zal zich twee jaar later opnieuw herhalen. Nog eens 20 werden vermoord en honderden gewond toen op 19/20 oktober 1905 een tweede pogrom volgde. Datzelfde jaar werden meer dan 600 pogroms gepleegd over het hele Russische grondgebied en joegen de Joden van angst alle kanten op. De 2de Aliyah van zo’n 40.000 voornamelijk Russische Joden naar ‘Palestina’ begon in 1904 en liep tot aan het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de 3de Aliyah (1919–1923) vluchtten andermaal 40.000 voornamelijk Russische Joden en tijdens de 4de Aliyah (1924–1929) nog eens 82.000.

Tussen 1882 en 2010 zijn intussen 1.210.000 Russische Joden naar Israël geëmigreerd. 5.357 Belgische Joden en 6.964 Nederlandse zijn in hun spoor gevolgd. Overigens deden sinds 1882 ook 95.000 Amerikaanse Joden die overstap. [cijfers tot 2010].

Niet Duitsland, maar Rusland, gaf aanzet tot de aliyah

door G.B.J. Hiltermann in 1974 [bron]

Niet Duitsland, maar Rusland, gaf aanzet tot de aliyah. Niettemin betekende begrip tonen voor het Arabische standpunt tot eind 1973 ook begrip tonen voor de mening dat Israël als natie niet kan en niet mag zijn. Daarom verbreiden velen, die dat voor de Arabische zaak kunnen opbrengen, visies over het ontstaan van Israël, die haar het blote recht op bestaan ontnemen. Tot hen behoort Isaäc Deutscher, een Britse journalist met een Pools-Joodse achtergrond en bedenker van de sprong uit het brandende huis en in andermans tuin, daarmee buurmans benen brekend!

Deze parabel suggereert dat Israël zijn bestaan dankt aan het misdadig antisemitisme van Adolf Hitler en dat de Joden uit het brandende nazihuis in een Arabische tuin zijn gesprongen, waar zij zich met geweld van meester hebben gemaakt. Een oppervlakkige luisteraar, niet op de hoogte van Israëls ontstaansgeschiedenis, mag dat verhaal geloofwaardig voorkomen. Ik moet hen teleurstellen. Het is zelfs geen ongeoorloofde simplificatie, ja het is een regelrechte falsificatie in strijd met de feitelijke geschiedkundige ontwikkelingen. Want het zijn niet de Duitse antisemieten, de zich nationaal-socialist noemenden, die de stoot hebben gegeven tot het ontstaan van een Joodse vestiging aldaar, evenmin zijn zij de aanzet geweest tot het uitroepen van een Joodse staat.

Neen, het zijn Israëls huidige geacharneerde vijanden, de Russen, die de Joodse kolonie hebben doen ontstaan in de regio van wat nu Israël is. De pogroms in Rusland van 1881 tot 1884, waar de beschaafde wereld met ontzetting en afgrijzen van kennis van nam, deed veel Joden besluiten hun leven te wijden aan het zoeken van een betere woonplaats voor het vervolgde volk. Vooraanstaande Russische pleiters voor Joodse assimilatie, zoals de bekende arts Leon Pinsker uit Odessa, diep getroffen door de pogroms, zagen het nutteloze van hun emancipatie- streven in. Uit het Rusland der tsaren keerden daarom de eerste kolonisten, in wat de aliya heet, naar het land terug van hun voorvaderen, naar het beloofde land. Niet dus springend uit een brandend huis en ook niet in andermans tuin.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Niet Duitsland maar Rusland gaf de aanzet tot Joodse uittocht naar Israël [G.B.J. Hiltermann]”

Joodse partizane van WOII, Vitta Kovner, overleden in Israël op 92-jarige leeftijd

Vitka Kovner-Kempner, uiterst rechts op het plaatje met Joodse partizanen. Haar toekomstige man, Abba Kovner, een door de nazi’s erg geduchte leider van de Partizanen, staat hier in het midden achteraan (in donkere outfit) [foto: Archieven van Yad Vashem] Het stereotiepe beeld van de Joden die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog gewillig als schaapjes naar de slachtbank lieten voeren is niets anders dan een boosaardige kwakkel. Nechama Tec, auteur van ‘Defiance, the Bielski Partisans‘ [1993], boek dat drie jaar geleden werd verfilmd en bomvolle zalen trok, drukt het als volgt uit: “Mijn onderzoek naar de vernietiging van Europese Joden door … Lees verder Joodse partizane van WOII, Vitta Kovner, overleden in Israël op 92-jarige leeftijd

Oorlog tussen Iran en Israël wordt weldra onvermijdelijk [Sever Plocker]


Der Irankrieg kommt

door Sever Plocker [http://haolam.de]
vertaling E.J. Bron [http://ejbron.wordpress.com]

Er komt oorlog. We hebben een wonder nodig om hem af te wenden. Beide kanten hebben zich al jarenlang voorbereid. De twee landen delen hun voorraden in, houden oefeningen, zetten informatie van de geheime diensten in de praktijk om en vertegenwoordigen openbare opvattingen, die een terugtocht verhinderen. Israël en Iran bevinden zich op dit moment in toenemende mate in een Koude Oorlog en stevenen af op een onvermijdelijke botsing. Een oorlog komt dichterbij.

Slechts in enkele gevallen is een Koude oorlog niet in een echte oorlog veranderd. Een bekend voorbeeld daarvan is de ineenstorting van het Sovjetregime in de jaren-80 en de daarmee gepaard gaande nederlaag in de koude Oorlog tegen het Westen. De VS hebben gewonnen zonder een schot te lossen. Ze hebben hun technologische superioriteit als strategische bedreiging gebruikt. Terwijl de westerse ideologie de harten aan de andere kant van het IJzeren gordijn gewonnen heeft. Na de regimewisseling in Moskou was de dreiging van een nucleaire oorlog voorbij.

In het Israëlisch-Iraanse geval is de situatie veel explosiever en het is moeilijk om een goede afloop te verwachten. Israël is vastbesloten om alles te doen om te voorkomen dat Iran in het bezit komt van kernwapens. Geen enkele Israëlische minister-president en geen enkele chef van het IDF zal ooit bereid zijn om de verantwoordelijkheid van een nucleair Iran op zich te nemen.

In de diplomatieke wereld hebben woorden als “daarmee kan men niet leven” en “dat kan niet geaccepteerd worden” de betekenis van oorlogsverklaringen. En deze oorlog is tamelijk voorspelbaar; op het huidige tijdstip gaan de commentatoren en wie er ook op wedt, uit van een kans op oorlog van 90%. Daarom moeten de voorbereidingen zorgvuldig plaatsvinden. In werkelijkheid werden ze al afgesloten. Als Iran zijn atoombomplannen niet laat vallen, is een Israëlische actie tegen de nucleaire installaties van Teheran onvermijdelijk.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Oorlog tussen Iran en Israël wordt weldra onvermijdelijk [Sever Plocker]”

Duizenden Israëlische Arabieren betogen tegen het bloedige Syrische regime

Kfar Kana, Israël, 17 februari 2012. Een Israëlische Arabier houdt een bord omhoog waarop in het Arabisch staat geschreven “Doe de groeten aan het vrije volk van Syrië” tijdens een grote protestbijeenkomst tegen het Syrische regime die plaatsvond in de noordelijk gelegen Arabisch-Israëlisch stad van Kfar Kana [foto: AFP/Ahmad Gharabli]

Wie zwijgt stemt toe
Tjah, wie herinnert zich nog al die grote manifestaties toen miljoenen mensen over de hele wereld de straat opkwamen uit solidariteit met de Palestijnen in de Gazastrook tijdens Operatie Cast Lead. Drie weken duurde de Israëlische interventie in Gaza in een poging om een einde te maken aan de beschietingen door Hamas met duizenden raketten en mortiergranaten van willekeurige burgerdoelwitten in Zuid-Israël. Op 7 januari 2009 kwamen bijna 100.000 mensen uit wel 70 organisaties in Brussel de straat op om hun solidariteit met de Gazanen te betuigen.

Waar zijn al die zelfbenoemde mensenrechtenactivisten van toen gebleven nu al bijna een jaar lang in Syrië duizenden mensen, mannen, vrouwen, kinderen en ouderen worden afgeslacht? Of klopt het dat die bewuste demonstratie in Brussel in feite gericht was tégen Israël en niet vóór de Gazanen? De Grote Algehele Stilte ter linkerzijde, sinds het begin van de volksopstand in Syrië een jaar geleden, is niet langer zomaar ‘verdacht’ maar ronduit smerig en misdadig te noemen. Door te zwijgen wanneer ze moesten spreken, maken zij zich medeplichtig aan de genocide op het volk van Syrië.

De 1,3 miljoen Arabieren van Israël
Een grote bevolkingsgroep in Israël,  die door linkse opiniemakers en Israëlbashers wereldwijd straal wordt genegeerd, zijn de 1,3 miljoen Israëlische Arabieren [20% van de bevolking van Israël], nakomelingen van de ongeveer 150.000 Arabieren die tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog van 1947-1949 niet gevlucht zijn naar de (Arabische) buurstaten.

Zij maakten toen de enige juiste keuze en hebben er ook nooit spijt van gehad. Helaas passen zij niet in de  stereotiepe leugen van Israël als de grote boosaardige etnische zuiveraar van Arabische en islamitische volkeren. Echter, Israëlische Arabieren hebben wel degelijk een stem in Israël, de enige democratie in het Midden-Oosten, en… ze gebruiken die ook! Zij doen dat niet enkel door te zetelen als parlementslid in de Knesset, of als rechter in het Hooggerechtshof van Jeruzalem, maar ook als soldaat in het Israëlische leger, als schrijver, journalist, politieker en… om te demonstreren wanneer hen iets niet zint.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder “Duizenden Israëlische Arabieren betogen tegen het bloedige Syrische regime”