Hoezo Apartheid? Sherian Kihia is jong en mooi, moslima en Arabische en maakt Israël groothartig


Sherian Kihia poseert trots voor de ziekenwagen die zij in Jeruzalem bestuurt voor Magen David Adom, de Israëlische spoeddienst

Meet MDA’s first Muslim ambulance driver

door Ari Galahar [Ynet]

Jarenlang droomde de 24-jarige Sherian Kihia uit Oost-Jeruzalem ervan om als vrijwilligster te werken voor de Magen David Adom [MDA] hulpdienstorganisatie, [een Joods-Israëlische variant op de hulpdienst-in-nood van het Rode Kruis; ed. Brabosh]. Om haar ambitie te realiseren moest zij vele interne en externe kritiek overwinnen om te werken tussen mannen en dat tot in de kleine uurtjes van de nacht.

Een tijdlang vreesde zij dat het haar niet zou lukken. Maar dit alles weerhield haar er niet van om uiteindelijk haar levensdroom in vervulling te zien gaan. Thans, na te zijn toegelaten tot de MDA-hulpdiensten, schrijft Sheiran geschiedenis door als eerste Arabische vrijwilligster actief in de organisatie te zijn en zegt ze vol vertrouwen: “Ik heb me geëngageerd in het redden van mensenlevens en laat me niet verleiden tot kwesties omtrent religie of nationaliteit. Ik ontvang eigenlijk heel wat steun binnen mijn omgeving.“

‘Zij behandelen me goed’
Kihia ging onlangs aan de slag in een MDA-station in Oost-Jeruzalem en werd aangenomen als ziekenwagenbestuurder. “Ik kwam bij de MDA na jarenlang gehoord te hebben over hun levensreddende interventies,” zegt ze trots. “Aanvankelijk volgde ik cursussen in eerstehulpverlening en boekte langzaam vooruitgang.”

Ze ontmoette heel wat obstakels op weg naar haar doel. “Vrienden en familie vroegen me waarom ik me vrijwillig bij de MDA wilde aanmelden en niet bijvoorbeeld bij het Rode Kruis. Maar mijn ouders hebben me geholpen om vorderingen te maken in de professionele cursusboeken die door de organisatie worden aangeboden.“

Als je het aan Kihia vraagt is dit niet haar laatste halte in de reddingsorganisatie – ooit op een dag wil zij paramedicus worden. Intussen ontvangt zij alle mogelijke steun van haar familieleden en in het bijzonder van haar nieuwe echtgenoot die zij enkele maanden geleden huwde.

“Eén van de problemen was het feit dat ’s avonds laat thuiskom en zoiets is in mijn omgeving onaanvaardbaar”, vertelt ze, “maar mijn familie steunde me en dat deed ook mijn echtgenoot. Hij zei: ‘Je doet wat je wilt, je hebt mijn steun.'”

“De waarheid is dat ik niet eens heb nagedacht over wat de mensen zouden zeggen. Zelfs nog vooraleer ik hem ontmoette zei ik dat ik geen man zou willen huwen die zich aan het feit zou ergeren dat ik tot ’s avonds laat moet werken of dat ik een ziekenwagen bestuur.”

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

De andere vrijwilligers bij MDA, zegt zij, kon het feit dat ik een moslima ben blijkbaar maar weinig schelen. “Zij behandelen me goed en hebben me hier graag, ondanks de taalproblemen,” zegt ze. Ondertussen, krijgt ze verwarde blikken op straat toegegooid wanneer mensen haar herkennen als lid van de spoeddienstbemanning.

“Arabieren zijn zeer verrast om me een ziekenwagen te zien besturen. Zij kunnen niet geloven dat ik een rijbewijs heb en dat ik een medische medewerker ben,” zeggen ze. “Pas nadat zij het begrijpen complimenteren zij me eigenlijk.”

Kihia ontvangt eveneens heel wat aanmoedigingen van de andere kant. “Op Jom Kippoer werd ik gestationeerd aan een grote synagoge in Jeruzalem, met duizenden gelovigen. Alle vrouwen waren erg opgewonden om me daar te zien, vooral dan gezien het feit dat ik een Arabische ben,” herinnert ze zich. “Zij behandelden me goed en toonden me heel wat respect.”

Zij geeft echter toe dat niet alle ontmoetingen met Joodse patiënten altijd even aangenaam verlopen. In sommige gevallen, zegt zij, wordt zij gevraagd om de elektriciteit in Joodse huizen op of af te zetten tijdens de sabbat of op Joodse feestdagen.

Magen David Adom in actie bij raket- en terreuraanslagen

Ben je voorbereid op terreuraanslagen en de mogelijkheid dat mensen je zullen vervloeken [om wat je doet]?

“Ik word mentaal voorbereid en uiteraard houd ik mijn emoties gescheiden van mijn werk.”

Hoe reageren de mensen in uw omgeving wanneer u het uniform met het embleem van de MDA draagt, in het bijzonder tijdens dergelijke dagen van spanningen en onrust?

“Voor zover het mij betreft, ben ik hier om mensenlevens te redden en ga ik nooit in op dergelijke vragen. Ik heb nog nooit te maken gehad met dergelijke problemen.”

Een andere hindernis waarmee Kihia wordt gedwongen om te gaan is de noodzaak om met mannen rond de klok te werken. “Aanvankelijk was het het moeilijke werken met een team dat meestal uit mannen wordt samengesteld, maar ik ben dat al gewoon geworden. Zij zijn aardig voor me.”

Op het station ben ik bevriend met de Joodse meisjes. Ik leer hen Arabisch en zij leren mij Hebreeuws spreken. Intussen gebruik ik mijn taal als een voordeel in oostelijk deel van Jeruzalem.”

Murad Salman, directeur van het Oost-Jeruzalem team, besluit: “Wij hopen dat het besluit van Kihia om zich bij ons aan te sluiten, meer jonge mensen uit de Arabische sector zal aantrekken tot dit vrijwilligerswerk.”


Met dank aan Ron voor de hint.

Een gedachte over “Hoezo Apartheid? Sherian Kihia is jong en mooi, moslima en Arabische en maakt Israël groothartig

Reacties zijn gesloten.