Turkije en de democratie: het boerenbedrog van Recip Erdogan [Martine Gozlan]

L’imposture turque

Martine Gozlan

boekrecensie Erik Willaert
bron: http://www.liberales.be

Turks premier Recip Erdogan:
Met de democratie is het zoals de bus, eens ter bestemming, stapt men er uit.

Is het Turkse model waar de Arabische revolutionairen naar verwijzen een leugen? Is een gematigd islamisme een pure fictie? In haar net verschenen voortreffelijke essay ontmaskert Martine Gozlan het huidig Turkse regiment en legt zij de vinger op de lopende her-islamisering van het land. Het Turkije van de onderdrukte Koerden, de vervolgde Alevieten, de gesluierde vrouwen en de geïntimideerde opponenten, dat Turkije aarzelt ook niet om vandaag de Europese Unie en zijn leden af te dreigen. Heeft minister Davutoglu onlangs immers niet de Europese landen beschuldigend van steun aan de Koerdische opstandelingen? Heeft de AKP het onderzoek naar energiebronnen door EU-lid Cyprus niet veroordeeld? En heeft Turkije niet gedreigd met het bevriezen van de diplomatieke betrekkingen met Europa indien Cyprus, zoals bepaald in de verdragen, volgend jaar de Unie zal voorzitten?

De frontale aanval van de AKP tegen Israël, de uitwijzing door Turkije van de ambassadeur van Israël en de stopzetting van de strategische samenwerking met dat land duiden erop dat Erdogan nu de Arabische straat opvrijt en zich wil positioneren als model voor de zogezegd ‘gematigde’ islamisten (Moslimbroeders in Egypte, CNT in Libië, Ennahda in Tunesië, PJD in Marokko). Het voorliggend essay heeft het alleen over feiten maar die zijn dan ook bijzonder veelzeggend. Het Turkse model dat in deze dagen van ‘Arabische lente’- what’s in a name – zo bejubeld wordt en islam, democratie en secularisme met elkaar zou verzoenen, het model waar Turkije geleid door premier Recep Tayyip Erdogan, leider van de moslimpartij AKP sinds 2002 mee experimenteert, is volgens de auteur een grote zwendel, een illusie gestoeld op drie hersenschimmen.

Ja, er is daadwerkelijk bedrog wanneer men ons wil doen geloven dat het Turkije van Erdogan een model is van democratie. De aanslagen op de persvrijheid en het lot van de religieuze minderheden zoals de Alawieten, goed voor twintig percent van bevolking, moeten niet onderdoen voor autoritarisme à la Ben Ali of Moebarak. Neen, het Turkije van Erdogan is zeker geen seculier model. Of sluier of leefgewoonten, dank zij Erdogan’s mediakanalen, wint het islamisme voortdurend veld in alle domeinen van de samenleving. Alles spreekt ervoor dat Erdogan zijn vroegere verklaringen niet vergeten heeft: ‘De minaretten zijn onze bajonetten en de koepels van de moskeeën onze helmen!’.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

Na negen jaar aan de macht is zijn doel nog steeds het Turkse volk zover te brengen dat het zelf ‘zachtjesaan’ de toepassing van de sharia zal vragen. En tot slot, neen, het Turkije van Erdogan is geen geopolitiek model wanneer het zijn relaties gaat ontwikkelen met de Arabische en Iranese wereld en het anti-Amerikaans en pro-Chavez Zuid-Amerika Maar nu zijn het spijtig genoeg precies de betrekkingen met Israël en de VS waaraan Turkije in de Arabische diplomatie, zijn prestige en statuut van benijde en opgevrijde bemiddelaar dankt. Men stelt dat het model van Ennahda, de Tunesische moslimpartij de AKP van Erdogan zou zijn en dat het daar om gematigd islamisme gaat.

Martine Gozlan, gelooft niets van deze gematigdheid: ‘ik geloof absoluut niet in gematigd islamisme omdat islamisme op zich al een overmaat is want het maakt zich schuldig aan een hold-up op een godsdienst. Hier is het de hold-up van de godsdienst door de politiek’. En verder: ‘Premier Erdogan is erin geslaagd om de media onder strenge controle te plaatsen. Meer dan zestig journalisten zitten in de gevangenis, zonder de arrestaties van intellectuelen te rekenen. Het grootste deel van de Turkse persgroepen zijn overigens in handen van zijn zonen en zijn schoonzoon’. Gozlan stelt in Turkije ook de opmars vast van het obscurantisme. Steeds meer vrouwen dragen de hoofddoek of worden daartoe aangespoord, kunstgalerijen worden aangevallen en antidarwinistische theorieën kunnen nu rekenen op een groeiend succes. Voor de auteur staat het buiten kijf dat: ‘van het ene naar het andere amendement (van de grondwet), Turkije stappen zet op de weg van de herinbezitneming van de grondwettelijke ruimte door de goddelijke wetten’.

Erdogan heeft Atatürk verslagen: dat is de belangrijkste les van de laatste jaren. Op het ogenblik dat het toetredingsproces tot de Europese Unie lijkt stilgevallen – wat de autoritaire premier niet bovenmatig schijnt te storen – beginnen, anders dan de voor de regeringen, de ogen van pers zich langzaam te openen voor het werkelijk nieuwe Turkije van Erdogan, Güll en Davotoglu. Wij die dit nu weten, mogen ons niet meer laten strikken door dit soort leiders die het quasi openlijk toegegeven doel nastreven van een hard en meedogenloos islamisme dat totaal indruist tegen het ideaal van rechtvaardigheid en democratie dat alle volkeren met recht nastreven. Nu geen ‘Wir haben es nicht gewusst’ meer, na dit alarmsignaal dat Erdogan zelf bevestigd met zijn verklaring dat: ‘Met de democratie is het zoals de bus, eens ter bestemming, stapt men er uit.’

4 gedachtes over “Turkije en de democratie: het boerenbedrog van Recip Erdogan [Martine Gozlan]

  1. Vader Turk zou zich in zijn graf omdraaien en willen opstaan om met straffe hand Erdogan jaren op water en brood vast te zitten in het schavot!
    Jammer dat de enige slimme Turkse president Demirel niet meer meeregeert en als enige belangrijke Turk in de jaren 90 Israel een staatsbezoek bracht en allerlei handelsverdragen afsloot met Israel.

    Like

  2. Sinds Atatürk is Erdogan momenteel de enige échte Turk in de Turkse politiek. Geen wonder dat hij de Islam promoot, Turkije is en zal tenslotte een moslimland blijven.
    Israël en Turkije zullen nooit vriendjes worden aangezien de Joden alle volkeren, vooral moslims, als hun slaaf aanzien.
    Buiten Özal is Erdogan ook de enige die erin geslaagd is om 2 X achtereen verkozen te worden. Dit heeft hij vooral te danken aan het feit dat hij Turkije welvaart heeft gebracht, Turkije heeft namelijk een van de snelst groeiende economiën in de wereld!

    Like

    1. Wat je zegt 🙂

      De 17.600 Turkse Joden (0,05 % van de Turkse bevolking) die er vandaag nog zijn overgebleven van de 200.000 onder Atatürk, houden 75.705.000 Turken gegijzeld.

      Bron: http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Judaism/jewpop.html

      En om het globaal te zien zouden volgens jouw bewering thans 7 miljard wereldburgers gegijzeld worden door 13,4 miljoen Joden. Oftwel moeten dat héél slimme Joden zijn of aartsdomme niet-Joden. Ik gok op het laatste. 🙂

      Maar wie ben ik om je niet op je woorden te geloven. Echter, je bent helemaal niet de eerste die dergelijke antisemitische onzin uitkraamt: Adolf Hitler is je al lang voor geweest. En daarvoor waren het anderen en er zullen er nog vele volgen.

      En als er geen Joden meer zijn om te vervolgen kan je altijd terugvallen op Armeniërs, Koerden en Christenen. Wie een zondebok zoekt voor zijn eigen fouten en tekortkomingen zal er altijd wel één vinden.

      Like

      1. ‘En als er geen Joden meer zijn om te vervolgen kan je altijd terugvallen op Armeniërs, Koerden en Christenen. Wie een zondebok zoekt voor zijn eigen fouten en tekortkomingen zal er altijd wel één vinden.’

        alez Hugo wat zeg je nu ? Turken die doen zoiets toch niet .. en een genocide verleden hebben ze al zeker niet…foei 🙂

        Like

Reacties zijn gesloten.