Ron Prosor: ‘Onze boodschap aan de wereld: Am Yisrael Chai!’

Een opmerkelijke en emotionele toespraak die u nog tegoed had, is deze van Dr. Ron Prosor, Israël’s ambassadeur in de Verenigde Naties. Prosor, een begaafd orator, sprak deze woorden uit in de Verenigde Naties naar aanleiding van de 67ste verjaardag van de bevrijding van KZ Auschwitz-Birkenau op 27 januari 1945 door het Rode Leger. De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties besliste in 2005 [Resolutie A/RES/60/7] om 27 januari vanaf 2006 jaarlijks als International Holocaust Remembrance Day van de VN te gedenken. Eh, 2006? Tale quale (het is wat het is), beter laat dan nooit….

Our message to the world: Am Yisrael Chai!

“Onze plicht is klaar en duidelijk. Het is niet voldoende om goed te zijn. Wij moeten weten wat te doen wanneer wij tegenover het kwade staan.”

door Ron Prosor

vertaald door Brabosh

bron: The Jerusalem Post

Ik, Ron Prosor, sta hier vandaag voor u als het kind van Uri Prosor, die wegvluchtte uit Nazi-Duitsland toen een Joodse staat nog een droom was – en als de vader van Lior, Tomer en Oren Prosor, voor wie die droom een levende werkelijkheid is.

Ik zie hier vandaag velen van de generatie van mijn vader, van wie sommigen de doodskampen en doodsmarsen overleefden; die het ondenkbare hebben meegemaakt en die nog steeds de hoop koesterden op een rooskleuriger toekomst; die het onbeschrijfelijke verduurden en nog de moed hadden om voor anderen te spreken. Ik ben vereerd – oprecht vereerd – om in uw aanwezigheid te zijn.

Ik zie hier sommigen van de generatie van mijn kinderen. Vandaag gaat het over u. Het is aan u en aan uw kinderen, dat wij u deelachtig maken aan een heilige belofte tijdens deze week van herdenking in de Verenigde Naties.

Vandaag hoor ik de stem van een 12-jarig meisje, Donia Rosen genaamd, dat zich in de bossen van Polen had verborgen nadat de Nazi ’s haar volledige familie hadden uitgemoord. Zij schreef in haar agenda op 23 juni 1943: “Ik vraag u om de doden niet te vergeten. Richt voor ons een gedenkteken op… een standbeeld, niét van marmer en niet van steen, maar van goede daden.”

De woorden van Donia weergalmen in deze zalen van de Verenigde Naties, die in de nasleep van de Holocaust werden gebouwd. Op deze dag van herdenking, zeg ik aan mijn collega’s in de V.N. en aan alle voorname mensen die hier vandaag zijn samengekomen: de belofte “Nooit meer opnieuw” moet universeel zijn. Die strekt zich uit over ieder van u. En dames en heren, wij hebben nog veel werk te doen.

In onze wereld vandaag, gedijt het door de staat-gesponsorde antisemitisme verder, de leerboeken van kinderen zijn vervuld met haat en de geestelijke en religieuze leiders roepen op tot geweld en racisme.

Wij leven in een wereld die de wreedheden van Auschwitz en Birkenau heeft gezien, andermaal getuige is van de killing fields van Cambodja, de volkerenmoord in Rwanda en de aan de gang zijnde slachtingen in Darfoer.

Iraans president Ahmadinejad, in de schaduw van zijn grote voorbeeld

In deze zaal van de Algemene Vergadering – op het feitelijke podium waar ik me vandaag bevind – staat Mahmoud Ahmadinejad van Iran elk jaar schaamteloos de Holocaust te ontkennen terwijl zijn regering dreigt om een andere uit te voeren.

Onze plicht is klaar en duidelijk. Het is niet voldoende om goed te zijn. Wij moeten weten wat te doen wanneer wij tegenover het kwade staan. Het is niet voldoende om te weten waar wij voor staan, wij moeten weten waar we tegen zijn. Het is niet genoeg om onze eigen kinderen op te voeden tolerant te zijn. Wij moeten de verlammende belasting met haat van alle kinderen in de wereld wegnemen.

De voorbije week hebben wij vele sterke verhalen gehoord van kinderen die leefden tijdens de Holocaust. Eén van die kinderen is Petr Ginz – een briljante schrijver en kunstenaar. Hij verlangde ernaar om het heelal te onderzoeken en zijn waarheden te ontdekken, een landschap tekenend van de maan lang vooraleer de mens zijn ogen erop had gelegd. Ik heb vandaag een exemplaar van de tekening bij mij die hij in Terezín maakte. Laat mij ze omhoog houden zodat ieder van u ze kan bekijken.

Vandaag vraag ik u om te denken aan alle kunstwerken die nooit werden gemaakt, alle ideeën die nooit bekend raakten en alle [heelkundige] behandelingen die nooit werden gevonden.

De schaal van vernietiging is onbegrijpelijk. Kijk naar één kind en vermenigvuldig dat met een miljoen en een half. Kijk naar een lid van uw eigen familie en vermenigvuldig dat met zes miljoen. Probeert u zich dat eens voor te stellen! Maar toch is er nog iets groters dan dat onverdraaglijke verlies: het besluit van het Joodse volk om te verdragen en te herbouwen.

Wij zijn een natie van overlevenden. De Staat Israël is het levende, ademende symbool van overleving.

En hoewel het leven van Petr abrupt eindigde in de gaskamers van Auschwitz, zijn zijn dromen nooit gestorven. Een exemplaar van zijn tekening reisde mee met de eerste Israëlische astronaut, kolonel Ilan Ramon, op zijn reis in de ruimte met de Colombia shuttle – een missie die in een tragedie eindigde.

Vanuit de diepten van Auschwitz tot aan de uiteinden van de ruimte, tot in deze zalen van de Verenigde Naties, belichaamt de getekende reis van Petr de veerkracht van ons volk. Het leeft verder.

En op deze dag van herdenking, als een vertegenwoordiger van de Joodse staat onder de naties van de wereld, ben ik zo trots om te zeggen: Am Yisrael Chai! Het volk van Israël zal verder leven.

Video trailer: The Last Flight of Petr Ginz


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

2 gedachtes over “Ron Prosor: ‘Onze boodschap aan de wereld: Am Yisrael Chai!’

  1. AM YISRAEL CHAI Het volk van israel zal verder leven, thats for sure, tot aan het einde der tijden!

    Like

    1. Jammer genoeg geloven de meeste moslims dat de dag des oordeels pas zal komen wanneer de allerlaatste Jood is gelyncht achter de boom of steen waarachter hij zich zal verschuilen. Trouwens mijn opa heeft destijds nog gevochten (Boeajas 1/5 ; 1945-1950) tegen een Indonesische Hizbollah (!!!) al in de politionele acties in de jaren veertig van de vorige eeuw. Ik heb begrepen dat er ook in Indonesië een smerige terreurcampagne van Islamisten is tegen Christenen het lijkt wel of deze pest ondertussen werkelijk overal op deze wereld rondwaart als een verscheurende leeuw uit de profetieën.

      Like

Reacties zijn gesloten.