Waarvoor zijn we bang om onze waarden aan nieuwkomers op te dringen? [Luckas Vander Taelen]

Maghrebijnse Intifada in Sint-Jans-Molenbeek (Brussel) van 17 maart 2009

“Hou je smoel, vuile jodin, en keer terug naar je land”

“Ik raakte eraan gewend dat ze me een vuile Jodin noemen,” vertelde het Belgisch-Joodse meisje Océane Sluijzer. De 13-jarige Océane werd vrijdag 18 november ’11 afgetuigd door vijf oudere meisjes van Marokkaanse origine toen zij het sportcentrum in Neder-Over-Heembeek verliet. “De politie stelde me voor dat ik beter mijn mond zou houden over het incident. Zij vroegen me ‘Zeg niet dat het antisemitisme is,’” onthulde Océane. “Zij opperden zelfs dat ik moest vermijden naar het hospitaal te gaan.” De hele kwestie werd spoedig zonder gevolg verticaal geklasseerd. [bron en bron]

hugo3In een opiniestuk in De Standaard neemt Vlaams parlementslid en voormalige Vorsts schepen Vander Taelen geen blad voor de mond. Groen!-politicus Luckas Vander Taelen haalt snoeihard uit naar het gedrag van de allochtone jongeren in zijn Vorstse buurt en in Brussel: “Waarom durven we niet opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin we leven?”

De getto’s van Brussel

door Luckas Vander Taelen

Ik woon vlakbij een buurt in Vorst, van de Merodestraat tot het Zuidstation, die je zelfs met de meest multiculturele vooringenomenheid niet anders dan als een getto kunt omschrijven. Mijn dochter heeft het al lang opgegeven om in die wijk te gaan. Daarvoor is ze net iets te vaak uitgescholden voor veel onfraais. Ik fiets er elke dag door en beleef steeds een ander avontuur. Dubbelgeparkeerde auto’s, bestuurders die een kruispunt blokkeren om met elkaar te praten, rondhangende jongeren die je bekijken alsof je op hun privédomein komt.

Probeer vooral niets te zeggen als je weer eens bijna omver gereden wordt: de laatste keer dat ik dit toch deed, werd ik de huid vol gescholden door een omstaander van geen zestien jaar, die zijn beledigende tirade afsloot met een boodschap die ik niet vertaal: ‘Nique ta mère.’

Dat was minder erg dan de vorige keer, toen een andere jonge Maghrebijnse chauffeur zich door mijn gedrag beledigd voelde: ik had het aangedurfd mijn voorrang te nemen. Zijn eer was dusdanig gekrenkt dat hij dit blijkbaar enkel kon rechtzetten door me in het gezicht te spuwen…

Dus vooral: zwijgen. Want als je probeert duidelijk te maken dat 70 km per uur veel te snel is in een zone 30, dan heb je meteen recht op een confrontatie met het eergevoel van een jonge nieuwe Belg die het niet kan hebben dat iemand hem ook maar iets verbiedt en die bereid is je daarom in elkaar te rammen.

Twintig jaar geleden was ik ervan overtuigd dat de jonge nieuwe Belgen snel geassimileerd zouden worden. Maar nu is in Brussel een generatie van rebels without a cause opgegroeid die zich altijd verongelijkt en te kort gedaan voelt. Nooit voor iets verantwoordelijk, het is altijd de fout van iemand anders: van de overheid, van de racistische Belgen. En ook binnen hun eigen families blijven de jonge Maghrebijnse mannen onaantastbaar. Toen de politie in Molenbeek een jongen oppakte, organiseerde de vader meteen een betoging omdat zijn zoon ‘nog geen appel zou stelen.’

De inspanningen van de overheid in de probleemwijken hebben ervoor gezorgd dat de jongeren de noodzaak niet voelen die te verlaten, toonde een ULB-studie vorig jaar aan. Zo creëer je de bekrompenheid van een dorp in de grote stad.

Een dochter van Marokkaanse vrienden heeft een Belgisch vriendje. Met hem gaat ze nooit uit in de wijk, omdat ze meteen wordt nageroepen. Want bijna al de jonge allochtonen mogen dan wel de Belgische nationaliteit hebben, enige identificatie met dit land hebben zij niet. Integendeel: ‘Belge’ is een scheldwoord…

Jonge vrouwen alleen zie je overigens bijna nooit in de wijk. En zeker niet in de cafés: daar worden ze zelfs niet gedoogd. Toen een medewerkster van de gemeente er een koffie vroeg, werd haar snel duidelijk gemaakt dat ze er niet moest op rekenen om bediend te worden. Als ik de Merode-wijk binnenfiets, dan weet ik dat ik tot ver voorbij het Zuidstation niet één vrouw op een caféterras zal zien. En dan heb ik het nog niet over de dubbele seksuele moraal die van jonge allochtone vrouwen nog steeds verwacht dat ze tijdens de huwelijksnacht hun maagdelijkheid bewijzen, ook al weet iedereen dat Brusselse hospitalen met een eenvoudige ingreep maagdenvliezen herstellen…

Een gerenommeerd Frans-Marokkaanse kunstenaar stelde tot vorige week een merkwaardige installatie tentoon in Brussel: een reeks bidtapijtjes met schoenen. De kunstgalerij kreeg onmiddellijk dreigtelefoons, het glas voor het kunstwerk werd bespuugd en beschadigd. De commotie kwam er omdat er bij één bidtapijtje rode vrouwenhakken te zien waren. De kunstenaar wou op die manier ‘de plaats van de vrouw in de Islam’ aankaarten. Maar dat kan al niet meer in Brussel: na een paar dagen werd het kunstwerk verwijderd.

Misschien moeten we ons eens afvragen hoe het komt dat we aanvaard hebben dat principes als de vrijheid van de kunstenaar en gelijke rechten voor man en vrouw niet voor iedereen gelden in dit land. Waarom durven wij niet opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin wij leven? Een hoofddoekenverbod is geen oplossing. Maar misschien moeten we toch eens nadenken over hoe we op een assertieve manier kunnen duidelijk maken dat wij durven verdedigen wat wij belangrijk vinden.

Het is de verdienste van links geweest om meer aandacht te vragen voor discriminatie en sociale achterstand. Het probleem ligt jammer genoeg dieper: we zijn bang geweest om onze waarden op te dringen aan allochtonen. Die waarden zijn mij echter te dierbaar om ze verloren te laten gaan.


Met dank aan Hans Holtrop voor de hint.

Bronnen:

  1. De Standaard:
    ♦ De getto’s van Brussel – Luckas Vander Taelen is het beu naast een getto te leven waar allochtone jongeren hem behandelen alsof hij op hun privéterrein loopt. ‘Waarom durven wij niet opkomen voor wat eigenlijk essentieel is: respect voor de wetten en de waarden van het land waarin wij leven?’ [lezen]

7 gedachtes over “Waarvoor zijn we bang om onze waarden aan nieuwkomers op te dringen? [Luckas Vander Taelen]

  1. TOLEREREN = ACCEPTEREN!

    Zolang Staat & bevolking (niet alléén in Belgie), dit blijven doen wordt dit fenomeen alléén maar erger, tot het niveau waar de gastHEER…….gastARBEIDER wordt!

    De gastheer ‘arbeid voor de gast met alle gevolgen & rechten van dien!

    De wereld op zijn kop is het ‘resultaat van de leugens, verdraaingen, zelfgekozen blindheid & verplichte tolerantie die ons wordt opgedrongen en wiens tentakels steeds langer en aggresiever worden.

    Like

  2. Tja wat kan ik zeggen…Ik vond Amsterdam in 1990 al een fiasco vooral door die Marokkaanse Uebermenschen die zichzelf gedragen als de koning te rijk. In 1995 kwam ik bij gelegenheid in Brussel-Noord en constateerde dat de getalsverhoudingen in België nog vele malen slechter liggen. Tot 2012 is het er allemaal niet beter op geworden…
    Er van uitgaand dat de gemiddelde Belg wat docieler is dan de gemiddelde Hollander…
    Sharia-controlled areas in Londen, feest vierende Marokkaanse jongeren op 9/11. Joden worden weer in elkaar geslagen of vermoord. Bij een bepaald percentage van dit volk is een burgeroorlog onafwendbaar.

    Like

  3. Komt dit van een politicus van de Groene partij? Daar kan GroenLinks in Nederland nog wel iets van leren. Die zitten nog steeds in de wolken met hun multiculturele dromen.

    Like

  4. Als je het mij vraagt, vogels voor de kat -jongeren. Maar helemaal geen reden om op onze kop te laten schijten.
    Misschien kunnen politici en al die pseudo -progressieven een tijdje gaan wonen in die wijken, benieuwd naar hun ervaringen!!!!!
    David

    Like

  5. Bij een bepaald percentage van dit volk is een burgeroorlog onafwendbaar.,, ja dat klopt,, een burgeroorlog die wij waarschijnlijk gaan verliezen door toedoen van onze overheden en de elite, met alle gevolgen van dien als je goed om je heen kijkt dan zie je dat dit proces al aan de gang is,, dat zie je al bij Océane Sluijzer waar ze het in de doofpot stoppen De hele kwestie werd spoedig zonder gevolg verticaal geklasseerd men doet er alles aan om er maar niets aan te hoeven doen,, maar stel dat dat meisje Océane Sluijzer een van die Marokkaanse meisjes een kaakslag had gegeven dan was de wereld te klein geweest en was het meisje meteen opgepakt!,,,zo krom is de wereld op dit moment wij zijn tweederangs burgers aan het worden in ons eigen land!,,,,dit gaat helemaal fout en draait uit op de grootste ramp ooit,,,,

    Like

  6. AANVALLEN – TORA TORA TORA GVD!!! schrijven, schrijven, schrijven, helpt geen moer. UNWARD CHRISTIAN SOLDIERS, voordat het helemaal telaat is.

    Like

Reacties zijn gesloten.