Kijken naar het Israëlisch-Palestijns conflict met één oog dicht [Tom Struick van Bemmelen]

De Veiligheidsmuur die doorheen Israël loopt en de Arabische woonzones afbakent, daarvan is 95 procent niet eens een muur maar een gewoon hekken

Kijken met één oog dicht

door Tom Struick van Bemmelen
bron: Katholiek Nieuwsblad

Op 6 oktober 1973, de dag dat de joden Jom Kippoer vierden, vielen Egypte, Syrië, Irak, Jordanië, Saoedi-Arabië, Marokko, Algerije, Libië en vele andere islamitische landen Israël tegelijkertijd aan.

Een grootschalig conflict dat later bekend werd als de Jom Kippoer-oorlog was een feit. Het kleine Israël (met toen amper 3 miljoen inwoners) moest zich verdedigen tegen meer dan een miljoen tot de tanden bewapende Arabische soldaten.

Dat bovenstaande islamitisch-Arabische legers zo eendrachtig vochten, was een wonder. Want landen als Syrië en Jordanië gunden elkaar vaak het licht niet in de ogen, en hadden zelfs menige oorlog met elkaar uitgevochten.

Dat genoemde landen in oktober 1973 toch één front vormden tegen Israël kende maar één oorzaak: de diepgewortelde haat van veel Arabieren tegen Israël en alles wat joods was. Deze haat kon letterlijk elk meningsverschil tussen de Arabische landen overbruggen, iets wat je momenteel ook weer ziet gebeuren.

Naast elkaar
Onlangs stelde de Palestijnse katholieke priester Jamal Khader in Katholiek Nieuwsblad dat Israël niet bang hoeft te zijn dat het ooit door verschillende Arabische landen tegelijkertijd wordt aangevallen, omdat deze landen hopeloos verdeeld zouden zijn. De genoemde Jom Kippoer-oorlog bewijst wel heel duidelijk dat die redenatie niet opgaat en van weinig historisch besef getuigt.

Dat geeft zorgen over de analyses die de grondslag vormen van het Kairos-document, waar Jamal Khader een van de opstellers van was. Het werd in 2009 opgesteld door twaalf christelijke Palestijnse geestelijken. Het richt zich tot de Kerken in het Westen om hulp, en tot de Israëliërs om hun ‘bezetting’ op te geven, zodat Palestijnen en joden als broeders naast elkaar kunnen leven.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

Dat hoor je niet
Een mooi streven. Het is alleen jammer dat Khader en zijn andere christelijke medestanders dit willen bereiken door Israël economisch te boycotten en dit land bovendien continu als de grote boeman in het Midden-Oosten weg te zetten. Zo ondersteunden zij het totaal mislukte Gaza-flottielje tegen de volgens het internationaal recht gerechtvaardigde wapenblokkade van Gaza, dat in mei 2011 had moeten plaatsvinden. Doel was een minieme hoeveelheid hulpgoederen naar Gaza te brengen. Terwijl daar volgens de links-liberale krant The New York Times alleen al in augustus 2011 een gigantisch warenhuis en twee zeer luxueuze hotels werden geopend, met liften uit nota bene Israël. Dat hoor je alleen niet van Khader en de andere opstellers van het Kairos-document.

Zuivering
Net zo min als je van hen hoort dat Israël het enige land in het Midden-Oosten is waar het aantal Arabische christenen toeneemt. In 1948 woonden er 35.000 in Israël, in 2011 waren 120.000, een toename van meer dan 300 procent! Hoe anders is het in Egypte, waar volgens Reformatorisch Dagblad dit jaar waarschijnlijk meer dan 250.000 koptische christenen zullen moeten vluchten voor islamitisch geïnspireerd geweld. Datzelfde geweld dat eerder de joden in die Arabische landen bereikte, waardoor er één miljoen moesten vluchten. De Arabische landen zijn anno 2011 bijna volledig gezuiverd van joden, eenzelfde lot wacht nu waarschijnlijk de christenen.

De muur
Khader stelt verder dat de in 2003 voltooide ‘scheidingsmuur’ (die overigens voor meer dan 95 procent een hek is), niet nodig is omdat de Palestijnen het geweld zouden hebben afgezworen. Alweer onjuist: nog geen anderhalve maand geleden werden bij de Israëlische badplaats Eilat acht Israëliërs, onder wie vier toeristen, door islamitische terroristen uit Gaza afgeslacht. Deze terroristen waren via Egypte Israël binnengekomen omdat er tegenwoordig een hek tussen Gaza en Israël staat. Daar konden ze dus niet meer langs. Dat betekent dat dit hek dus wel degelijk helpt: het voorkomt de meeste terroristische aanslagen. Gelukkig maar, want tussen 2000 en 2003 kwamen meer dan 260 Israëliërs, onder wie ook (christelijke) Arabieren, bij meer dan 70 zelfmoordaanslagen om.

Ideologisch verblind
Als door een wonder won Israël in 1973 na 19 dagen strijd de oorlog, waardoor het niet van de aardbodem werd geveegd en de joden een tweede Holocaust werd bespaard. En waardoor de christenen in Israël bespaard bleven van wat hun broeders nu in Egypte, Pakistan en Irak wel dagelijks meemaken: moordpartijen, verkrachtingen en gedwongen bekeringen.

Het blijft opmerkelijk dat de ideologische verblindheid ten opzichte van Israël van katholieken als Jamal Khader, Antoine Bodar en Dries van Agt blijkbaar zo groot is, dat ze bij al die radicaal-islamitische bedreigingen hardnekkig de andere kant opkijken.


Tom Struick van Bemmelen is voorzitter van Likoed Nederland en oud-lid van de Eerste Kamer. Met dank aan Herman Nieman voor de hint.