Herinneringen ophalen met de bejaarde leiders van Fatah [Rick Richman]

Afbeelding hierboven: Broedertwist in Gaza, voorjaar 2007. Hamaspolitie en militanten van al-Fatah in de clinch met elkaar. Beide terroristische groepen leggen de schuld voor deze broedertwist bij de ‘Zionistische Satan’ Israël. Toch iets waar deze nijvere discipelen van de islamistische geweldscultuur het over eens zijn. Intussen slaan ze maar wat op elkaar in, wellicht om in conditie te blijven en waarschijnlijker nog: bij gebrek aan Joden in de Gazastrook. Balans tot dusver: 616 doden, 1.500 gewonden en duizenden vluchtelingen, voor het juiste begrip: allemaal Palestijnen dus…

Reminiscing with the Aged Leaders of Fatah

door Rick Richman
bron: Commentary Magazine

Greg Sheridan, de redacteur buitenland voor The Australian, is voor een week in Israël en de West Bank in Judea & Samaria en bericht dat het “gevaarlijk” is om Israël te bezoeken “omdat het onmogelijk is om het bewijs dat u met uw ogen kan vaststellen niet in overeenstemming te brengen is met het algemeen aanvaarde internationale verhaal”:

“In de internationale media wordt Israël voorgesteld als militaristisch, rechts, repressief. In feite is het de enige pluralistische democratie in het Midden-Oosten, de enige natie waar de rechten van de vrouwen – en homo rechten – beschermd zijn. Het heeft een levendige linkerzijde, een kakofonische democratie en een innovatieve economie.”

Vergelijk zijn samenvatting met de situatie onder Palestijnen, onbekwaam om zij aan zij in vrede en veiligheid te leven zelfs met zichzelves, die geen pluralistische maatschappij kennen, geen enkele bescherming bieden voor vrouwen en homoseksuelen, afhankelijk zijn van een economie die door Westerse “donors” wordt gefinancierd (omdat de Arabische staten heel wat retoriek maar weinig fondsen bijdragen):

“Dus hoe kan er ooit een Palestijnse staat komen wanneer de twee delen ervan onlangs elkaar vermoorden en niet eens in het gebied van de ander vrij mogen rondreizen? Palestijnse vrienden vertellen me dat Hamas waarschijnlijk een nu gehouden Palestijnse verkiezing zouden winnen. Noch Fatah noch Hamas zijn verre van democratisch. Fatah verhardt ook zienderogen. Al zijn leiders zijn oude mannen, alle figuren uit het verleden zitten al decennialang in kantoren. Er is geen jeugd of vitaliteit te bespeuren.”

Maar goed, de oude leiders van het steeds meer sclerotischer Fatah kunnen op zijn minst – samengepakt in hun helft van de quasi-staat en begrijpelijk bang om een andere verkiezing te houden – terugkijken naar hun decennia in hun kantoren en herinneringen ophalen aan de tijd toen zij bijna een staat hadden.

Zo was er was juli 2000 in Camp David, toen Israël een staat aanbood op wezenlijk de hele West Bank Judea & Samaria en Gaza, met een hoofdstad in Jeruzalem en zij wezen het aanbod af. Er was januari 2001, toen zij de Clinton Parameters afwezen, opnieuw een staat weigerend. Er was 12 september 2005, toen zij Gaza kregen en aankondigden “de veiligheid niet meer te bedreigen, geen wapenchaos en ontvoeringen meer, die niet het kenmerk zijn van onze cultuur.”

De verkiezingen van januari 2006 liepen niet te best maar er was het akkoord van Mekka van februari 2007, goedkeurend “de taal van dialoog als enige basis om de politieke meningsverschillen op te lossen” – tot de andere partij (Hamas) Fatah-aanhangers van de daken van gebouwen gooiden. In september 2008 was er een ander aanbod voor een eigen staat, dat zij opnieuw afwezen.

In mei 2009 stelden zij “pre-condities” aan de democratisch verkozen regering van Israël om te spreken met de onverkozen oude leiders van het sclerotische Fatah, zeggende dat zij verder niets zullen doen aangezien zij een “goede realiteit” genoten op de West Bank in Judea & Samaria. Sedertdien houden zij zichzelf bezet met het zoeken naar VN-resoluties.

En gedurende deze hele tijd, bleven miljarden dollars hun kant opgaan voor hun deelname aan het “proces”. Het zijn goede tijden, goede tijden….


Met dank aan Tiki S. voor de hint.