Telkens u aan de pomp uw benzinetank vol gooit steunt u de islamistische terreur [satirevideo]

NozzleRage: Attack of the Pump

“Think before you tank!”

Telkens wanneer u aan het tankstation de benzinetank van uw wagen vol gooit, gaat een aanzienlijk deel van het door u betaalde bedrag naar terroristische organisaties zoals Hamas, de Taliban of Al Qaeda en… geen rooie duit naar Israël. Het laatste zal u waarschijnlijk bijzonder verheugen, tenzij u een uitzondering bent in de door Israëlbashers overwoekerde wereldklomp. Maar uw  impliciete steun aan de islamistische terreur en gewelddadige regimes van onderdrukking van de mensen- en de vrouwenrechten (Saoedi-Arabië, Iran enz.), oogt natuurlijk ook niet zo fraai.

Elke keer wanneer u gaat tanken wordt dankzij uw bijdrage in Iran iemand opgehangen, in Saoedi-Arabië (waar vrouwen niet eens een voertuig mogen besturen) een vrouw met 40 of meer zweepslagen bedeeld wegens het niet dragen van de sluier, in Gaza een oppositielid van het dak van een gebouw naar beneden gegooid of botten en benen gebroken, in Pakistan of Afghanistan een vrouw gestenigd tot de dood en in Nigeria of Soedan een andere vrouw overgoten met zwavelzuur omdat ze teveel naar een andere man had gekeken.

Denk daar ook maar eens aan wanneer u de volgende keer gaat tanken. Misschien bij uw volgende autoaankoop  toch maar opteren voor een hybride- of een elektrisch aangedreven wagen?

Bijgevoegde videoclip van Nozzle Rage en upgeload door National Banana heeft hierover een bijzonder grappige satire gemaakt.

Met dank aan Brian of London van Israellycool voor de hint.

Advertenties

Palestijnse ‘historica’: Protocollen zijn exacte weergave van Judaïsme en Zionisme

De Palestijnen halen de Protocollen van de Wijzen van Zion weer uit de kast. Belachelijk dus. Op 12 maart 2009 bracht ik hier het schitterende antwoord van Rav Shmuel op die Protocollen met zijn hit ‘The Cat Is Out Of The Bag’. Puike muziek en een satirische tekst van de bovenste plank!

Palestinian-Lebanese Historian: The Protocols of the Elders of Zion Are
and Exact Reflection of Judaism and the Zionist Idea

bron: Memri

Op 27 december 2011, publiceerde de Palestijns-Libanese ‘historicus’ Bayan Nuwayhed Al-Hout een artikel in het Libanese dagblad Al-Akhbar, dat onder andere de Protocollen van de Wijzen van Zion en hun band met hun Judaïsme, de Zionistische beweging en de staat Israël behandelde.

In haar artikel, beweert Al-Hout dat de Protocollen een nauwkeurige weerspiegeling zijn van het Zionistische idee en de Joodse gedachte zijn en dat hun ware essentie een Joodse aspiratie is om op verschillende wijzen over de wereld willen regeren. Vandaar dat zij meent dat “de kwestie van de authenticiteit van de Protocollen niet meer relevant is.”

Recente Arabische versie van de Protocollen

Al-Hout schrijft:

“Zij die de Protocollen beoordelen op de letterlijke tekst zouden kunnen vinden dat zij [lijken op] een denkbeeldig en onpraktisch vertelsel eerder dan op een politiek programma. Nochtans zullen zij die de Protocollen door hun algemene geest en essentie beoordelen vinden dat zij een nauwkeurige reproductie zijn van verklaringen en geschriften zijn van de Zionistische leiders uit het verleden en in de tegenwoordige tijden van de prncipes van de Zionistische beweging.”

Nog steeds volgens Al-Hout:

“Het Zionistische ideaal en de Zionisten bleven plannen tot aan de tijd van Theodore Herzl, laat staan diegene die later volgden zoals [de plannen van] Ben Goerion en Menachem Begin, die doordrongen waren met de geest van de Protocollen en hun algemene essentie. De democratie beschadigen en het aanprijzen van de dictatuur, zijn de fundamenten van de staat zoals Herzl [zich die had verbeeld]; het gebruik van geld voor politieke doeleinden is [’s lands] enige methode. De media, of de “pers” in de taal van de Protocollen, werden gebruikt door Herzl en het Zionisme, net zoals [de Protocollen instrueren]… De westerse media en in het bijzonder de Amerikaanse media, die momenteel door het Zionisme worden gecontroleerd, bewijzen dit.”

Betreffende het verband tussen het Judaïsme en de Protocollen schrijft al-Hout:

“[De Protocollen] corresponderen volledig met [de woorden van] de grote Rabijnen doorheen de jaren en aan de Talmoed zelf. Het Uitverkoren Volk is een fundamenteel Talmoedisch concept, hiermee bedoelend dat [dit volk] werd uitverkoren om te regeren en te dicteren.”

Al-Hout legde gelijkaardige verklaringen af in haar boek Palestine: The Cause, the People, and the Culture dat in 1991 werd gepubliceerd. Haar onderhavig artikel komt als een reactie op As’ad Abu Khalil, een professor in de Politieke Wetenschappen aan de Universiteit van de Staat van Californië, die onlangs in een artikel het boek The Arabs and the Holocaust van Gilbert Achcar bekritiseerde. Zijn artikel wordt ook in het boek Al-Hout vermeld.

In zijn kritiek beschuldigde Abu Khalil Al-Hout ervan om haar thesis te hebben gebaseerd op de Protocollen – waarvan nochtans de authenticiteit wordt betwist – en voegde eraan toe dat zij in de voetstappen van haar vader volgde, Ajjaj Nuwayhed, die ook een enthousiaste aanhanger van de Protocollen was. Vermeldenswaardig is het feit dat Ajjaj Nuwayhed de eerste was om de Protocollen in het Arabisch te vertalen als deel van zijn boek The Protocols of the Elders of Zion: The Texts, the Leaders, and their Talmudic Foundations. Zijn dochter Al-Hout, schrijft in haar artikel dat “hij één van de eerste was om de racistische aard van het Zionisme aan te tonen.”

Ajjaj Nuwayhed is gekend voor zijn sterke banden met Grootmoefti van Jeruzalem Hajj Amin al-Husseini, die hem benoemde tot secretaris-generaal van de Hoge Islamitische Raad en de Algemene Inspecteur van de Shariarechtbanken in Palestina. Al-Nuwayhed was ook een lid van de Palestijnse delegatie, aangevoerd door Al-Husseini, die deelnam aan de Arabische Wereld Conferentie in Mekka in 1924. Hij werd meerdere keren door de autoriteiten van het Britse Mandaat gearresteerd omwille van zijn nationalistische opinies en zijn boeken.


Met dank aan Elder of Ziyon voor de hint.

Nederlandse Stichting Goede Betrekkingen CDA-Israël nu ook online op het internet


Terwijl ik hier voor Vlaanderen (in België remember?) op 31 januari a.s. al drie jaar helemaal alleen op het internet zit te ploeteren om het andere verhaal te brengen van het Israëlisch-Palestijnse conflict, gebeurt er bij onze noorderburen wel een en ander. Internetsites en blogs met de vleet. Het lijkt wel dat met de exponentiële toename van anti-Israëlische blogs en sites van Belgische origine op het internet, alleen in Nederland in het Nederlands een afdoend antwoord wordt geboden. In mijn land blijft het een trieste bedoening. 😦

Onlangs koos de Stichting CDA-Israël ervoor om eveneens online te gaan. Andermaal een schitterend initiatief dat alleen maar aanmoediging verdient. Vandaar dat ik vandaag de eer en het genoegen heb om deze Stichting voor te stellen aan het Vlaamse publiek. Hopelijk dat enkele Vlamingen zich geroepen voelen om aan dat Nederlandse voorbeeld een Vlaams equivalent toe te voegen.

Stichting Goede Betrekkingen CDA-Israël

bron: http://www.cdaenisrael.nl/

De Stichting Goede Betrekkingen CDA-Israël – verder St. CDAI genoemd- is in januari 2010 opgericht met als doel het bevorderen van een goede verstandhouding tussen het Christen Democratisch Appèl en de Staat Israël.

De ontwikkelingen binnen een deel van het CDA noodzaakten tot het corrigeren in de richting van een meer pro-Israëlische koers. Regelmatig moest worden geconstateerd dat Israël in internationaal rechterlijke zin door andere Staten anders en zeer eenzijdig wordt beoordeeld.

De stichting wil er zijn voor CDA-ers, is onafhankelijk en valt niet onder verantwoordelijkheid van het landelijk CDA-bestuur.

De uitgangspunten in het kort zijn:

1. Jeruzalem is de ondeelbare hoofdstad van de Joodse Staat Israël.
2. Het Palestijnse vluchtelingenvraagstuk wordt doelbewust als pressiemiddel
in stand gehouden.
3. De betwiste gebieden zijn onderdeel van onderhandelingen.
4. Antisemitisme moet met wortel en tak worden uitgeroeid.

Standpunten

Jeruzalem ongedeeld
Tot 1948 was Jeruzalem een ongedeelde stad. In haar eeuwenoude geschiedenis is zij dat ook altijd geweest. Jeruzalem werd altijd aangemerkt als de hoofdstad, d.w.z. als het kloppend hart van het Joodse geloof, een stad waarvan men eeuwenlang, tot op de dag van vandaag, tegen elkaar zegt “tot volgend jaar in Jeruzalem”. Ondanks de meerdere pogroms in de jaren twintig, die uitgevoerd werden o.l.v. de Moefti van Jeruzalem, met stilzwijgende goedkeuring van de Engelse mandaatmacht, bleef in Jeruzalem tot 1948 een Joodse meerderheid bestaan.

Op 29 november 1947 aanvaardde de Algemene Vergadering van de VN haar delingsplan voor Palestina, dat door de Arabische landen evenwel werd verworpen. Een dag nadat de Britten hun mandaatgebied hadden verlaten proclameerde Israël op 14 mei 1948 de “Onfhankelijksheidsverklaring” en riep daarmee de Joodse Staat Israël uit. Onmiddellijk vielen toen de legers van zes Arabische landen, het zogeheten Arabische Legioen (toen onderdeel van het Jordaanse leger), onder leiding van Engelse officieren, de jonge staat Israël binnen. Jordanië veroverde de gehelewestelijke Jordaanoever en het oostelijk stadsdeel van Jeruzalem, dat ‘Jodenrein’ werd gemaakt.

Alle Joden werden hieruit verdreven en alle huizen, synagogen en andere heiligdommen verwoest [zie: Vlaamse vrienden van Israël: foto’s over de verwoesting van Jeruzalem in 1947]. Egypte veroverde de Gazastrook en Israël slaagde erin de niet in het VN-delingsplan aan de Joodse Staat toebedeelde delen van Galilea te veroveren. In 1967 werd Jeruzalem na de Zesdaagse Oorlog weer één stad en nadien is de Joodse Wijk weer volledig hersteld in zijn oude glorie, ondanks de vele protesten van de internationale gemeenschap. Die is van mening dat Israël zich dient terug te trekken op de Groene Lijn, d.w.z. de bestandslijn van 1948.

Tot onze verbazing heeft ook het CDA dit standpunt ingenomen. De Joden worden hierdoor al hun historische rechten ontzegd die ze al duizenden jaren hebben op de heilige plaatsen in Jeruzalem. De aanhangers van de Islam mogen nu van de Staat Israel vrij naar de El Aksa en de Dome of the Rock die gebouwd zijn op het Tempelplein. Of de Joden ook naar hun heiligdommen mogen indien dit gebied weer in handen van de Palestijnse Autoriteit zou komen valt zeer te betwijfelen.

Betwiste gebieden
Judea en Samaria zijn gebieden die door het Jodendom ervaren worden als de gebieden die de meest heilige plaatsen buiten Jeruzalem hebben. De Palestijnse bevolking die hier woont heeft ook rechten. Hun aanwezigheid is overigens van vrij recente datum, d.w.z. vanaf het midden van de van de 19de eeuw, toen de Palestijnse migratiegolven naar Israël op gang kwamen. Beide partijen claimen rechten die als rechtvaardig worden beleefd. Ze zullen hier zelf uit moeten komen. Wel geldt dat hier de veiligheid van de Staat Israël niet in gevaar mag worden gebracht. Zonder een duidelijke erkenning door de Palestijnen van een Joodse Staat en zonder het afzweren van het geweld is het gerechtvaardigd dat Israël voor haar eigen veiligheid hier een barrière heeft gebouwd en in stand houdt.

Vluchtelingenvraagstuk
In 1948 waren er 700.000 Palestijnse vluchtelingen die gemakkelijk in het Oost- Palestijnse gebied (Koninkrijk Jordanië) hadden kunnen worden opgenomen. Dat is niet gebeurd. Ze wonen er wel, maar zijn nimmer door hun eigen volksgenoten als staatsgenoten erkend. De Arabieren houden het vluchtelingenvraagstuk bewust in stand als pressiemiddel. De 850.000 Joden die uit de Arabische landen zijn gevlucht, zijn liefdevol opgenomen in Israël en daar al jarenlang geïntegreerd. Israël wacht nog op de gelden van de VN voor de oplossing van het vluchtelingenvraagstuk aan haar zijde.

Onmiddellijke toelating van Israël tot alle organen van de VN
Israël moet onmiddellijk worden toegelaten tot alle organen van de internationale gemeenschap. Door toedoen van de Islamitische wereldgemeenschap is haar de toegang tot een groot aantal organen van de VN ontzegd terwijl staten als Iran, Libië enz. zelfs in de Internationale Rechtbank en in comités voor mensenrechten zitten. Het CDA spant zich hier niet voor in.

Antisemitisme
Dit kwaad moet met wortel en tak worden uitgeroeid. De beveiliging van Joodse gebouwen in Nederland dient te worden betaald door de Nederlandse Overheid. Het CDA dient vooral naar onze Islamitische medebewoners een helder en duidelijk standpunt in te nemen. Op alle scholen in Nederland moet vrij over Jodenvervolging en WO II kunnen worden gesproken.

Perfecte baby’s in een Taliban staat – Meer slecht nieuws over Israël [Missing Peace]

Perfecte baby’s in een Taliban staat – Meer slecht nieuws over Israël

door Missing Peace [bron]

In een artikel over de Israël berichtgeving van de Nederlandse krant ‘De Pers’ schreven wij eind 2011 over het zogenaamde ‘Gerstenfeld principe’. Dit principe gaat ervan uit dat het mogelijk is om ieder land de grond in te schrijven. Manfred Gerstenfeld bewijst dat al jaren op zijn blog “Bad News from the Netherlands”, waar hij slechts negatief nieuws over Nederland publiceert. Zo ontstaat een volledig vertekend beeld over Nederland dat niets met de werkelijkheid te maken heeft.

Israel is het schoolvoorbeeld van een staat die al jaren op deze wijze volledig de grond wordt ingeschreven. Tot nu toe ging het daarbij hoofdzakelijk om onvolledige, gekleurde en onjuiste berichtgeving over het conflict met de Palestijnse Arabieren. Nu bijna alles al gezegd en geschreven is over dat conflict en het al een tijd relatief rustig is in Israël zou men verwachten dat er over andere landen in het Midden-Oosten geschreven wordt.

Materiaal genoeg, want iedere dag worden er tientallen burgers gedood in religieuze en etnische conflicten in dit deel van de wereld. Zie bijvoorbeeld Irak waar sinds het vertrek van de Amerikanen in december de sektarische strijd in volle hevigheid is hervat. Zelfs in Nederland valt het een en ander te schrijven over religieus geweld.

Taliban staat ?

Het grootste deel van de Nederlandse media had echter andere zaken aan haar hoofd. De verwerpelijke daden van een klein deel van de ultraorthodoxe gemeenschap in Israel eind december, zorgden prompt voor een vloed van berichten in de Nederlandse pers. Door de wijze waarop de incidenten en de reacties daarop verslagen werden ontstond het beeld dat in heel Israël religieuze en seculiere Israëli’s elkaar naar het leven stonden.

In feite ging het echter om een paar wijken in twee steden, namelijk Jeruzalem en Bet Shemesh, en om een klein deel van de Joods orthodoxe gemeenschap daar. In feite geen nieuws want groepen als de Neturei Karta en Tolodot Aharon zijn al vanaf het begin van de staat Israël bezig om met geweld te reageren tegen ieder verschijnsel dat zij een bedreiging achten voor hun levensstijl en domein.

De meest opmerkelijke uitspraak die in Nederland hierover werd opgetekend kwam uitgerekend uit de Joodse hoek. Een rabbijn in Amsterdam vond dat Israël een Taliban staat dreigde te worden. Het gaf slechts aan dat de hysterische berichtgeving haar uitwerking ook niet had gemist op de Joden in Nederland.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder