Plaatje van de dag: Palestijnse vrouw schiet met katapult stenen naar de Joden [in beeld]

Ramallah, vrijdag 6 januari 2012. Een gesluierde Palestijnse vrouw gebruikt een katapult om stenen af te schieten naar Israëlische soldaten tijdens de wekelijkse vrijdagdemonstraties om te protesteren tegen de constructie van Joodse huizen in Nabi Saleh in Judea nabij Ramallah [foto: AFP/Abbas Momani/Getty Images – bron]

Toch altijd interessant om vast te stellen dat vrouwen en mannen in de Palestijnse Autoriteit (in Judea & Samaria) gelijke rechten genieten, tenminste toch wanneer het er omgaat tegen de Joden vechten. En dat is in feite zelfs geen ‘recht’ maar een heilige islamistische plicht. Om te vechten tegen de Joden heb je alleen maar ogen en handen nodig en dat is dan ook alles wat deze vrouw mag tonen. Een zoveelste nuttige idioot van de Arabische Liga, gesponsord door de Verenigde Naties. Meer moet dat niet zijn… 😦


Met dank aan Aussie Dave van Israellycool voor de hint.

Advertenties

Wallenberg begint aan de race tegen de tijd versus Adolf Eichmann om de Joden te redden [Jacques Derogy]

Oswiescim, Polen, 26 mei 1944. Hongaarse Joden arriveren op het perron van KZ Auschwitz-Birkenau. Voor hen komt alle hulp te laat. Raoul Wallenberg komt pas op 9 juli 1944 toe in de Hongaarse hoofdstad Boedapest. Op dat ogenblik waren reeds 437.402 Joden – zowat de helft van de Hongaarse Joden – gedeporteerd en vermoord. Wallenberg zal meteen alles op alles zetten om de verdere vernietiging van het Joodse volk van Hongarije te stoppen. Hij zal nog duizenden Joden uit de klauwen halen van SS-Obersturmbannführer Adolf Eichmann en Reichsführer van de SS Heinrich Himmler en redden van een gewisse dood.

Aan het begin van de race tegen de tijd tussen Wallenberg en Eichmann

bron: ‘De Zaak Wallenberg’
De meest tragische held van de Tweede Wereldoorlog

door Jacques Derogy
Uitgeverij Elsevier A’dam/Brussel; 1981

“De Zaak Wallenberg” is het uitputtende verslag over een van de minst bekende helden van de Tweede Wereldoorlog. Het gebeuren speelt zich af in Boedapest, in de jaren 1944-1945. In zes maanden tijd weet de Zweedse diplomaat Raoul Wallenberg duizenden Hongaarse joden voor de ondergang te behoeden. In 1944 reist Wallenberg, telg van een van Zwedens meest bekende families, naar Boedapest waar hij een gigantische diplomatieke operatie op touw zet om de bedreigde joden aldaar naar het buitenland te evacueren. Het voornaamste middel daartoe is het uitreiken van Zweedse paspoorten die de joden (nu Zweedse onderdanen) tegen deportatie beschermen, en het oprichten van een ‘internationaal getto’ dat hen enigszins vrijwaart van snelle, onaangekondigde acties. Met gevaar voor eigen leven weet hij zodoende in een race tegen de tijd, tegen Eichmann en Himmler duizenden joden te redden.

Drie dagen na zijn aankomst [in Boedapest] begeeft Raoul Wallenberg, die van deze schijnonderhandelingen in het geheel niet op de hoogte is, zich [op 12 juli 1944] naar het gebouw van de Joodse Raad om zich zo snel mogelijk te laten inlichten en een onderhoud te hebben met de voorzitter van de Raad, Samuel Stern. Omdat hij geen jodenster draagt op zijn marineblauwe overjas en omdat hij Duits spreekt en met gezag optreedt, wordt hij voor een man van de Gestapo aangezien. Men laat hem dus wachten in de hall. Daar wordt hij echter herkend door een jeugdvriend, een Hongaarse jood die László Petö heet en evenals Raoul heel wat heeft rondgereisd. Deze introduceert hem onmiddellijk bij dr. Stern. Raoul overhandigt hem de aanbevelingsbrief van Marcus Ehrenpreis, de opperrabbijn van Stockholm: ‘Geeft u hem op schrift al uw dringende wensen mee. De heer Wallenberg zal mij deze via de kanalen van Buitenlandse Zaken doen toekomen .. Via hem zal ons hulpcomité alles doen wat in zijn macht ligt. In de hoop dat onze geloofsgenoten, met de genade van God, voor het ergste gespaard zullen blijven.’

De twee mannen spreken af dat László Petö in de toekomst hun verbindingsman zal zijn. Raoul gaat daarna onmiddellijk naar het Zwitserse consulaat waar hij een langdurig onderhoud heeft met consul Charles Lutz,. Deze heeft in het gebouw asiel verleend aan de Hongaarse afgevaardigde van de Jewish Agency, die belast is met de organisatie van transporten bestemming Palestina.

Bij thuiskomst treft de jonge Zweedse diplomaat drie joodse vrijwilligers aan nl. Hugo Wohl, en Vilmos en Béla Forgács (het tweetal dat op deze manier aan de razzia van Ujpest is ontkomen), die hem hun diensten komen aanbieden. Zij behoren tot de eersten die een beschermingspas hebben gekregen en niet langer verplicht zijn een jodenster te dragen. Het probleem is echter hoe deze provisorische papieren een maximale waarde kunnen krijgen opdat ze de autoriteiten zoveel mogelijk gezag zullen inboezemen… om ze vervolgens in verhoogd tempo te verstrekken.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder

Interne spanningen tussen seculiere en ultra-orthodoxe Joden nemen toe [Alfred Muller]

Demonstratie voor gelijke rechten door een 500-tal mannelijke en vrouwelijke activisten van de Yisrael Hofshit (Vrij Israël-beweging) [foto: Alfred Muller / De Pers.nl]

Interne spanningen in Israël

door Alfred Muller

[bron: De Pers.nl]

Tot voor kort stoorden seculiere Israëliërs zich nauwelijks aan de gewoonten van de Haredim, ook bekend als ultraorthodoxen. Maar een aantal ontwikkelingen in de afgelopen maanden heeft grote onrust veroorzaakt.

In oktober verlieten honderd vrouwelijke soldaten een militaire ceremonie ter gelegenheid van het religieuze feest Simchat Thora, nadat hun was gevraagd in een aparte ruimte plaats te nemen. In Jeruzalem ontsloeg burgemeester Nir Barkat het raadslid Rachel Azaria als coalitielid, nadat zij bij het hooggerechtshof een petitie had ingediend om de politie en de gemeente te dwingen een einde te maken aan de scheiding tussen mannen en vrouwen tijdens het Loofhuttenfeest op een straat in de ultraorthodoxe wijk Mea Shearim. Ook begon het de Israëliërs op te vallen dat vrouwen in openbare ruimtes zonder hoofd werden afgebeeld. Op steeds meer plaatsen werd scheiding ingevoerd tussen mannen en vrouwen.

Als klap op de vuurpijl kwam de Israëlische tv-zender Kanaal 2 twee weken geleden met een documentaire over een achtjarig meisje uit Beit Shemesh dat niet meer naar school durfde. Ze was bespuugd door ultraorthodoxen wegens „onzedelijke kleding.”

In de wijk Mea Shearim in Jeruzalem ging een week geleden een groep ultraorthodoxen de straat op in gestreepte pyjama’s met gele sterren om te demonstreren tegen wat zij zien als vooroordelen tegen de Haredim. „Wat de regering en de media ons aandoen is hetzelfde als wat de nazi’s deden”, meende een van de demonstranten. Op foto’s die de betogers toonden was de Jeruzalemse politiechef Niso Shaham uitgebeeld als Hitler. „We hebben Hitler overleefd en we zullen ook zijn opvolger overleven”, stond eronder. De politie heeft twee mannen opgepakt die ervan worden verdacht de makers van de afbeeldingen te zijn. Zij worden beschuldigd van aanzetten tot geweld.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder

Hamaspremier Haniyeh in Tunis: Wij zullen nooit onze wapens neerleggen!

Luchthaven Tunis-Carthago, 5 januari 2012: Hamaspremier Ismail Haiyeh net toegekomen in Tunesië wordt als een held binnengehaald.

Haniyeh: “We will not lay down our arms”

[bron: Agence France-Presse – AFP]

Premier Ismail Haniyeh van Hamas is al enkele weken bezig aan zijn eerste officiële regionale reis sinds de gewelddadige machtsovername van de Gazastrook door Hamas in het voorjaar van 2007. Eerder was hij op bezoek in Soedan waar hij herhaalde dat zijn organisatie Israël nooit zal erkennen en nooit Jeruzalem zal opgeven. Hij riep tevens op om een ‘Jeruzalem Leger’ op de been te brengen, een leger van Arabische naties dat Jeruzalem op de Joden zal veroveren.

In Tunesië heeft een jaar geleden de Arabische Lente toegeslagen gevolgd door het aftreden van het regime van Tunesisch president Zine al-Abdine Ben Ali op 14 januari 2011.  En net zoals elders bracht dit de islamisten aan de macht en werd een nieuw doelwit gezocht en gevonden: de Joden, alweer… of wat dacht u? Op 1 februari 2011 werd een synagoge in brand gestoken in Gabes, een stad in het zuiden van Tunesië.  Korte tijd later werd de Grote Synagoge van Tunis [ook gekend als de Beit Mordekhai Synagoge] aangevallen onder de kreten ‘Allahua Akbar!’ en het zingen van de genocidale islamitische dodenzang: “Khaybar, Khaybar, o Joden, het leger van Mohammed zal terugkomen!

Eerder was premier Ismail Haniyeh al op bezoek in Egypte en Turkije en afgelopen donderdag 5 januari ’12 is hij dan toegekomen in Tunesië waar hem zoals voorspeld een warm onthaal wachtte. Hij werd er hartelijk verwelkomd door de Tunesische premier Hamadi Jebali en de leider van de Islamistische politieke partij Ennahda Rached Ghanouchi. Gisteren zondag 8 januari hield hij een toespraak in een stadion waar hij uitbundig werd verwelkomd door zowat 5.000 mannen, vrouwen en kinderen die zwaaiden met Palestijnse, Tunesische en Hamasvlaggen.

Het AFP berichtte hierover als volgt:

De eerste minister van de door Hamas bestuurde Gazastrook beloofde op zondag “moeilijke dagen” voor Israël en op een grote bijeenkomst spoorde hij de revolutionairen van de Arabische Lente aan om voor een onafhankelijk Palestina te vechten.

Ismail Haniyeh ontving groot applaus van de menigte van zowat 5.000 mannen, vrouwen en kinderen die zich hadden verzameld in een stadion zwaaiend met Palestijnse, Tunesische en Hamasvlaggen.

Wij beloven u dat wij geen één enkel deel van Palestina zullen afstaan, wij zullen nooit Jeruzalem afgeven, wij zullen blijven vechten en wij zullen onze wapens niet neerleggen,” zei hij en spoorde “de mensen van de revolutie om te vechten tegen het leger van al-Quds” zoals Jeruzalem in het Arabisch wordt genoemd.

“Aan Tunesië zeggen wij: “Het is vandaag aan ons om het nieuwe Midden-Oosten op te bouwen.”

Haniyeh benadrukte: “Wij zullen Israël niet erkennen,” waarop de massa zong “Dood aan Israël”, “De Tunesische revolutie steunt Palestina,” en ook “Het leger van Mohammed is terug”.

Sommigen veegden hun voeten af op de Joodse Davidster.

Het bezoek van Haniyeh zit de vertegenwoordigers van de Palestijnse Autoriteit van voorzitter Mahmoud Abbas niet erg lekker, zoals een bron vertelde aan het AFP: “De Palestijnen zijn woedend.”

Joden in Tunesië vroegen eerder op zondag aan de regering om maatregelen te treffen om een herhaling van het zingen van antisemitische slogans te vermijden tijdens het bezoek van de leider Hamas.

Islamistische activisten die Haniyeh verwelkomden, zongen naar verluidt slogans zoals “Doodt de Joden, het is onze plicht,” samen met anti-Israëlische en pro-Palestijnse oproepen.

Elder of Ziyon, nooit verlegen om een pittige sarcastische commentaar:

“Ik ben er zeker van dat wanneer zij “Dood aan Israël” roepen, zij dit enkel metaforisch bedoelen, zoiets als “Jihad” en “Intifada” en “verzet”. Niks om je zorgen over te maken.”

[Orig.: I’m sure when they say “death to Israel” they mean it metaphorically, like “jihad” and “intifada” and “resistance.” Nothing to worry about here.]