Israëliërs moeten wakker worden [Alfred Muller]

Vrouwen dragen een sticker. “Hoe kleed ik mij?”, staat erop.
“Bel: 1-800: dat gaat je niks aan.”

‘Israëliërs moeten wakker worden’

door Alfred Muller
bron: Christenen voor Israël

De zingende vrouwenstem en de begeleidende gitaar zijn al van verre te horen. Er blijkt zich een grote groep verzameld te hebben op een pleintje in het centrum van Jeruzalem. Vrouwen dragen een sticker. ‘Hoe kleed ik mij?’, staat erop. ‘Bel: 1-800: dat gaat je niks aan.’

Diverse zangeressen betreden het podium, maar mannen zingen vandaag niet mee. Dat blijkt niet toevallig te zijn. De enige man die het publiek toespreekt legt in het kort uit waarvoor de demonstratie dient.

Verontruste Jeruzalemmers

De beroemde dichteres en literator Leah Goldberg (1911-1970): afgebeeld zonder hoofd.

Het bijkt snel dat hier verontruste Jeruzalemmers staan. Er is ten slotte ook het een en ander aan de hand in hun stad: ultra-orthodoxen dringen erop aan dat foto’s van vrouwen uit het straatbeeld verdwijnen (d.w.z. het hoofd mag in elk geval niet te zien zijn), in een aantal stadsbussen zitten de mannen voorin, de vrouwen achterin (ze kunnen bij de chauffeur dus ook geen kaartje kopen), en orthodoxe soldaten hebben zich uit de voeten gemaakt bij ceremonies waar vrouwelijke soldaten optraden.

Bij een standje liggen stickers van de ‘Vrij Israël’ beweging. Ook zijn folders verkrijgbaar van de ‘Vrouwen van de Muur’.

‘Goedemorgen Israël’
Joods, democratisch en zionistisch noemt de beweging zich. Het doel van Vrij Israel is dat iedereen in het land wordt gerespecteerd en dat de gelijkheid tussen burgers blijft bestaan. Op een blauwe banier met witte letters staat: ‘Goedemorgen Israël’. De tijd is aangebroken wakker te worden en terug te keren naar de staat die we verloren hebben.’

De beweging vrouwen van de muur wil dat vrouwen het recht hebben hardop te bidden bij de westelijke Muur.

Bekeringen

Zelfde foto van Leah Goldberg maar nu 'onzedig' afgebeeld mèt hoofd

Er zijn een aantal ontwikkelingen die de demonstranten niet zinnen. Dat zijn bijvoorbeeld de scheiding tussen mannen en vrouwen in sommige openbare ruimtes, het feit dat bekeringen en trouwerijen van reform en conservatieve Joden niet acceptabel zijn, de scheiding van kinderen van asjkenazische en mizrachi (sefardische) origine op ultra-orthodoxe scholen en de stijging van het aantal ultra-orthodoxen die niet in het leger dienen of vervangende dienstplicht uitoefenen.

Of ze succes zullen hebben? Dat betwijfel ik. De groep is niet groter dan enkele honderden. Dat is maar een kleine groep in vergelijking met sommige andere demonstraties. Ik bewonder hun optimisme.

Vele Joodse niet-orthodoxe Jeruzalemmers hebben het al lang voor gezien gehouden en zijn vertrokken naar Tel Aviv.

Advertenties

Opperrabijn van Tel Aviv Yisrael Meir Lau hekelt “Nazi”-gebrul van ultra-orthodoxe Joden

Rabbi Lau: Shouts of ‘Nazi!’ Cause Me Nightmares

door Chana Ya’ar [bron: Arutz-7]

Opperrabijn Yisrael Meir Lau van Tel Aviv-Jaffa zegt dat hij geschokt was toen hij een foto zag van een Joodse jongen die een gele Davidster droeg tijdens de religieuze demonstratie afgelopen week van charedische Joden [ultra-orthodoxe] in de Joodse wijk Mea Shearim van Jeruzalem.

Rabijn Lau vertelde in een interview met de Hebreeuws-talige krant Ma’ariv dat de chareidim [ultra-orthodoxe Joden] zich “vervolgd voelen,” maar dat dit gevoel “naar mijn mening hen ertoe brengt om zich op een bepaalde manier uit te drukken die grenst aan godslastering.

Wanneer u seculaire Joden de naleving van de Sabbat wilt afdwingen door hen te bekogelen met stenen en door “Nazi’s!” te roepen, begaan zij eerst en vooral een zonde door een steen aan te raken – wat op zich al verboden is op de sabbat – en u vernietigt ook de kleinste kans dat zij die de sabbat niet naleven dat ooit nog zullen willen doen.

“Het beeld van een mooi en onschuldig Orthodox kind op de demonstratie, die zijn handen bij wijze van overgave in de hoogte steekt, en op zijn kledij een gele Davidster draagt, heeft mij de ganse nacht wakker gehouden,” vervolgde rabbijn Lau. “Ik ben bang voor hem, zelfs voor zijn geloof. Wanneer dit kind zal opgroeien en zich zal realiseren wat zij hem en zijn gemeenschap hebben aangedaan, hoe zij zijn onschuld exploiteerden, hoe zij hem gebruikten, zal hij waarschijnlijk de tradities van het huis van zijn vader van zich wegschoppen.”

“Voor mij is het beeld van een kind dat zijn handen omhoog steekt bij wijze van overgave, een imitatie van die beroemde foto van het Getto van Warschau [afb. hierboven], die de geschiedenis vervormt en de onvergelijkelijke ondankbaarheid toont aan de Schepper van het Heelal, Die ons de Joodse staat heeft gegeven die op het ogenblik dat die foto werd genomen nog niet bestond,” voegde hij eraan toe. “De betekenis van dat gebaar is om simpelweg de barmhartigheid van de Schepper te negeren, Die u vertelt dat u zich vandaag niet bevindt vóór de Nazis die u komen vernietigen. Vandaag hebt u een land, hebt u een huis, en de politie komt elke Jood verdedigen, zelfs wanneer die betoogt in de straten van Jeruzalem.”

“Hoe kunt u de Joden met een Nazi vergelijken die in staat waren om een baby in een bakpan in een brandende Primus oven te gooien?” vroeg rabbijn Lau. “En ik spreek over dingen die ik met mijn eigen ogen heb gezien. Of een Nazi die een kind kon nemen, gelijkend op de persoon die aan die demonstratie deelnam en hem in stukken verscheuren? Zij die “Nazi’s! Nazi’s!” roepen – met inbegrip van de ‘price-tag’ demonstranten die IDF officieren aanvielen – hebben geen besef wat een monsters de Nazi’s wel waren en hoe diep zij wel gingen.”

Rabbijn Lau zei dat hij gelooft dat er afschrikmiddelen en handhaving van de wet zouden moeten zijn wanneer iemand de symbolen van de Holocaust misbruikt. “Schreeuwen van ‘Nazi’ naar Joden – om foto’s zoals met dat kind nog niet te vermelden – veroorzaken bij ons, de overlevenden, slapeloosheid en nachtmerries,” zei hij.

Lees ook op Brabosh.com:

Jodenvervolging in Nederland tijdens WOII: Eis om excuses voor wegkijken

Deportatie van Joden te Westerbork.[Bron: Nationaal Archief] In totaal werden van juni 1942 tot en met september 1944 ruim 107.000 gevangenen vanuit Westerbork per trein gedeporteerd, voornamelijk naar de vernietigingskampen van Sobibor en KZ Auschwitz-Birkenau. Wekelijks vertrok er een trein. De laatste trein vanuit het kamp vertrok op 13 september 1944. Slechts 5.000 van hen keerden na de oorlog levend terug, ruim 102.000 van hen werden vermoord. [bron: Is Geschiedenis]

Excuses voor wegkijken

“De wereld zal niet vergaan door de slechten,
maar wel door de goeden die aan de kant staan en niets doen!”

door Dirk Jacob Nieuwboer
bron: De Pers.nl

De Nederlandse regering in Londen zei bijna niks over de Jodenvervolging. Excuses zijn op hun plaats, vinden Gerrit Zalm en Els Borst. Nederland zou excuses moeten aanbieden voor de slappe houding van de regering in ballingschap ten opzichte van de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog. Dat stellen oud-ministers Gerrit Zalm en Els Borst in een nieuw boek.

Zalm (VVD) en Borst (D66) speelden in 2000 een grote rol in de onderhandelingen over de compensatie van geroofde Joodse tegoeden. De regering-Kok sprak toen wel een ‘spijtbetuiging’ uit over hoe de Joden ná de oorlog zijn behandeld. Van de ex-ministers had het verder mogen gaan: zij vinden excuses ook gepast voor het falen van de Nederlandse regering in ballingschap tijdens de oorlog.

Publiekelijk

‘Ik zou er geen moeite mee hebben gehad om excuses daarvoor aan te bieden’, zegt Zalm in het boek Judging the Netherlands van Dr. Manfred Gerstenfeld, dat dit hernieuwde restitutieproces analyseert. De president-directeur van ABN Amro zou ‘het ook publiekelijk steunen’ als het Centraal Joods Overleg de kwestie nu zou aankaarten.

Borst hekelt in het boek in felle bewoordingen de passiviteit van de regering in Londen. ‘We weten nu dat de Jodenvervolging koningin Wilhelmina weinig bezighield.’ Wilhelmina wijdde in haar toespraken vanuit Londen slechts enkele zinnen aan het lot van de Joden. De Nederlandse regering vroeg bovendien pas anderhalf jaar na het begin van de deportaties aan de Poolse regering wat er met de Joden in Polen gebeurde. Dit terwijl de Poolse regering in Londen in hetzelfde gebouw zetelde als de Nederlandse.

Volgens Borst zag de regering van minister-president Gerbrandy de Joodse Nederlanders als een bijzondere groep en niet als ‘echte Nederlanders’. ‘Mijn intuïtie is dat als alle katholieken of gereformeerden naar Duitsland gedeporteerd waren, de Londense regering wel instructies had gegeven aan de bevolking in bezet Nederland.’

Snel verder lezen KLIKKEN op–>> Lees verder

Thans wonen er meer dan 250.000 vreemdelingen in Israël waarvan 31.000 Palestijnen

‘250,000 foreigners live in country’

door Ben Hartman en Yaakov Katz [bron: J-Post]

Meer dan een kwart miljoen vreemdelingen leven in Israël, volgens een rapport dat vandaag 8 januari 2012 werd vrijgegeven door het Comité omtrent Buitenlandse Werknemers van de Knesset. Volgens het rapport, dat gebaseerd is op cijfers van november j.l. van het ministerie van Binnenlandse Zaken, waren er toen 88.864 legale gastarbeiders in Israël. Daarnaast zijn er ongeveer 95.000 mensen die illegaal in Israël verblijven op verlopen toeristenvisa, 31.000 Palestijnen werken legaal in Israël en ongeveer 45.000 Afrikaanse “infiltranten” waarvan de meesten om de status van groepsbescherming verzoeken.

Het cijfer omvat ook een paar duizend Jordaanse burgers en Palestijnen afkomstig uit de Palestijnse Autoriteit en uit de Gazastrook die legaal in Judea & Samaria werken. Het rapport getiteld Non-Israelis in Israel: Foreigners, foreign workers, refugees, infiltrators, and asylum seekers 2010-2011, zijn niet inbegrepen diegenen diegenen die in Israël verblijven met studentenvisa of verlopen toeristenvisa.

De overweldigende meerderheid van de gastarbeiders voert ongeschoolde arbeid uit hoofdzakelijk in de verzorgingssector, de bouw en in de landbouw. Achtenveertig procent van zij die in 2010 toekwamen waren mannen en 74 procent afkomstig uit Azië. De belangrijkste landen van herkomst zijn Thailand (7.600 – 24%), de Filipijnen (5.800 – 18%), voormalige Sovjet Republieken (5.700 – 18%), Indië (3.000 – 10%), China (1.600 – 5%) en Nepal (1.500 – 5%).

Vanaf oktober waren er 8.259 bouwvakkers in Israël, 24.532 werkend in de landbouw en 52.466 als huisbewaarders. Van zij die als toeristen kwamen en hun visa overschreden, kwamen, volgens het rapport, de meeste om te werken en zijn moeilijker te localiseren omdat zij niet in de immigrantenenclaves verblijven of in gebieden aan de slag zijn die enkel zijn voorbehouden voor gastarbeiders.

In 2010 overschreden elke maand ongeveer 1.300 Afrikanen de Egyptische grens met Israël. Dat aantal daalde begin 2011 tot ongeveer 400 per maand alvorens in de lente van 2011 opnieuw te stijgen tot het niveau van 2010. In het rapport zijn niet inbegrepen de 2.931 migranten die volgens het Binnenland Ministerie in december j.l. vanuit de Sinaï Israël binnengingen.

Tegen eind 2010 waren er 33.273 Afrikaanse migranten in het land en tegen eind november 2011 waren dat er 45.000. Deze migranten zijn voor het overgrote deel mannen; van de 13.940 die in 2010 toekwamen, waren er 11.961 mannen en 11.567 van de 13.686 die in 2011 aankwamen waren eveneens mannen, volgens het rapport.

Een 240 kilometer lange omheining in de Sinaï tussen Egypte en Israël moet de illegale immigratie vanuit Afrika naar Israël tegengaan.

In 2010 waren 10.142 van zij die Israël via de Sinai grens ingingen afkomstig uit Eritrea, 2.927 van de Soedan en 38 uit Ivoorkust. Tussen januari en november 2011 kwamen 6.339 Eritreërs Israël binnen gevolgd door 3.739 Soedanezen en 72 uit Ivoorkust.

Een aantal mensen uit andere landen kwamen over de grens met inbegrip van Georgië, Turkije en Noord-Korea die asiel zoeken in Israël. Een record aantal van 16.000 Afrikaanse migranten staken illegaal de grens van Egypte met Israël over in 2011, volgens het IDF. In vergelijking met 2010 toen 14.000 Afrikanen illegaal in Israël aankwamen.

Het IDF gelooft dat hun aantal zal blijven stijgen naarmate de bouw van de grensomheining van de Sinai met Israël zijn voltooiing nadert. Zowat 100 km. van de omheining is reeds voltooid en de resterende 120 km. zal tegen eind 2012 zijn afgewerkt. De Afrikaanse illegale migranten overschrijden meestal de grens naar Israël over de zandduinen nabij de Gazastrook of in het gebied rond Eilat. “Zij weten dat dit de laatste kans zou kunnen zijn [om illegaal Israël binnen te komen] zodat hun aantallen blijven stijgen,” zei een woordvoerder van het IDF.

Van zodra de omheining in de Sinai zal voltooid zijn omheining zijn de verwachtingen dat de migrerende arbeiders zullen trachten Israël binnen te komen via de Jordaanse grens. De Israëlische regering plant om de grens met Jordanië eveneens te sluiten met een omheining.

Wereldpremière van de film: ‘Follow Me: The Yoni Netanyahu Story’


Donderdag, 12 januari 2012, gaat de documentaire film ‘Follow Me: The Yoni Netanyahu Storyhttp://followmethemovie.com/ in wereldpremière op het New York Jewish Film Festival 2012.

Wat maar weinigen weten is dat de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe ook nog een oudere broer had – Jonathan ‘Yoni’ Netanjahoe – destijds kolonel bij het IDF.

Yoni was een Israëlische commando die in 1976 deelnam aan de bevrijding van een door de PFLP (Popular Front for the Liberation of Palestine) gekaapt passagiersvliegtuig, vooral bekend als Operatie Entebbe. Tijdens de bevrijdingsactie op 4 juli 1976, kwamen zes tot zeven terroristen om het leven alsmede vier Joodse gegijzelden en één Israëlische soldaat. Die ene soldaat was uitgerekend kolonel Yoni Netanjahoe, de commandant van de speciale elite-eenheid en spilfiguur van de bevrijdingsactie! Yoni wordt sindsdien in Israël geëerd als nationale oorlogsheld.

Yoni Netanjahoe, de commandant van de raid in Entebbe

Op 27 juni 1976 werd Vlucht 139 van Air France met 246 passagiers aan boord dat op weg was van de Israëlische luchthaven Ben Goerion via Parijs naar Athene, gekaapt door Arabische en Duitse terroristen. De Arabische terroristen kwamen pas tijdens de tussenstop in Athene aan boord. De kapers, gewapend met wapens en granaten, bevalen de piloot om door te vliegen naar Benghazi in Libië om bij te tanken. In Beneghaza lieten de kapers een jonge zwangere vrouw vrij. Het vliegtuig vertrok opnieuw en landde uren later op de luchthaven van Entebbe in Oeganda, omstreeks 3u15 locale tijd in de ochtend van 28 juni 1976.

Daarna zal de gijzeling van 104 achtergebleven Joden en Israëli’s zich dagenlang voortslepen tot op 4 juli 1976 een speciale elite-eenheid van het Israëlische leger een aanval deed op het vliegtuig, die later bekend werd als Operatie Entebbe. Het IDF schakelde de gijzelnemers uit, bevrijdde de gegijzelden die onder een kogelregen in de vliegtuigen werden geladen en via Nairobi naar Israël gevlogen. Beide Duitse terroristen – Wilfried Böse en zijn vriendin Brigitte Kuhlmann – werden tijdens deze bevrijdingsactie eveneens door het IDF (Israëlische leger) doodgeschoten. Lees meer op deze blog: Antisemitisme, een oude bekende van links (gijzeling Entebbe 1976) van 1 februari 2009.


Over de film Follow Me: The Yoni Netanyahu Story:

Jonathan “Yoni” Netanjahoe, toen een commandant in het Israëlische leger, werd op 30-jarige leeftijd gedood toen hij aan het commando stond van een reddingsactie van gegijzelden in 1976 op de luchthaven van Entebbe in Oeganda. In “Follow Me“, presenteren co-directeuren Jonathan Gruber (Jewish Soldiers in Blue and Gray, NYJFF 2011) en Ari Daniel Pinchot (producer van de film Paper Clips) een aandoenlijk portret van het leven van Yoni begeleid door eigen gedichten, proza en brieven. Het werd uiteindelijk een portret van een jonge man levend in een jong land. De documentaire brengt ook zeldzame beelden van de Zesdaagse Oorlog van 1967 en van de Operatie Entebbe van 1976 zèlf, zoals die destijds werd verslagen door de legendarische journalist Walter Cronkite. Een film van Ari Daniel Pinchot.

Meer informatie op de website van de film: http://followmethemovie.com/