Boek Dr. Manfred Gerstenfeld zorgt in Nederland voor opschudding mbt deportatie Nederlandse Joden in WOII

“De wereld zal niet vergaan door de slechten,
maar wel door de goeden die aan de kant staan en niets doen!”

Nederland: de mythe van ‘voorbeeldige Jodenbeschermers’ doorprikt

In Nederland zorgt een nieuw boek van Dr. Manfred Gerstenfeld voor heel wat deining omwille van de passieve houding van regering en koningshuis in ballingschap tijdens de deportatie van de Nederlandse Joden gedurende de Tweede Wereldoorlog.

Zoals bekend leefden er vóór de oorlog meer dan 140.000 Joden in Nederland waarvan door de Nazi ’s meer dan 100.000 werden gedeporteerd en vermoord in de concentratie- en de vernietigingskampen in het Oosten. Een ontzettend hoog percentage slachtoffers dus dat naar verhouding, op Polen na, het hoogste dodental is onder de Europese Joden.

Hoe dat is kunnen gebeuren werd in de naoorlogse jaren opvallend weinig onderzoek naar verricht. Dr. Manfred Gerstenfeld licht in zijn nieuwste boek dat in oktober j.l. van de persen rolde “Judging the Netherlands” een tip van de sluier en dat is helemaal geen fraaie geschiedenis.

In een bericht van Associated Press dat gisteren in The Washington Post verscheen, wordt onder meer verwezen naar een interview in het boek dat voormalig Nederlands minister Els Borst weggaf aan Dr. Manfred Gerstenfeld. Daarin zegt zij onomwonden dat zij gelooft dat de reactie van de Nederlandse regering in ballingschap tijdens de oorlog heel wat harder zou zijn geweest indien de Nazi ’s katholieken en protestanten hadden gedeporteerd.

Borst, die minister voor gezondheid was en in de jaren 1990 betrokken was in de onderhandelingen tot herstelbetalingen aan de Joden, zegt in het boek dat tijdens de oorlogsjaren de toenmalige premier Pieter Sjoerds Gerbrandy en Koningin Wilhelmina het Nederlandse oorlogskabinet in Londen het Nederlandse volk hadden moeten aanporren om meer te doen voor de bescherming van de Joden.

Snel verder lezen KLIKKEN op–>>

“De houding van de regering toont aan dat, net zoals vele anderen, zij de Nederlands Joodse bevolking zagen als een aparte groep en oordeelden: ‘We hebben echte Nederlandse mensen en we hebben Joodse Nederlandse mensen’, ” zo vertelde oud-minister Borst tegenover Dr. Gerstenfeld.

De gekende Nederlandse politicus Geert Wilders zei dat hij geschokt was door de commentaren omtrent de uitgesproken passieve houding die toen werd aangenomen tijdens de massale deportaties door de Nazibezetter tijdens de oorlog. “Het zou gepast zijn indien de regering minstens haar verontschuldigingen zou aanbieden.”

Zoals bekend is Wilders het best bekend als een gedreven criticus van de Islam alsook een sterke aanhanger van de Joodse staat Israël. Woensdag heeft hij bij premier Mark Rutte aangeschreven om zich namens de huidige regering te verontschuldigen jegens het Joodse volk. Het aanbieden van excuses zal zeker het debat opnieuw doen oplaaien binnen- en buiten de Nederlandse regering omtrent de houding van de Nederlanders met betrekking tot de vervolging van haar Joodse bevolking.

Gerrit Zalm, voormalig minister van Financiën die eveneens in de jaren 1990 een rol speelde tijdens het debat om herstelbetalingen, zei dat hij ook een formele verontschuldiging zou steunen. “Ik zou geen enkel probleem hebben gehad om te verontschuldigen,” zei hij op het einde van het restitiutieproces in het boek van Dr. Gerstenfeld. Zalm voegde eraan toe dat indien een Joodse koepelorganisatie de kwestie van verontschuldigingen opnieuw ten berde zou brengen “Ik dit openlijk zou steunen.”

Ronny Naftaniel, directeur van Cidi (Centrum voor Informatie en Documentatie Israël), zei dat de Joden een verontschuldiging zouden verwelkomen omtrent de ‘passieve’ houding van de monarchie en regering in ballingschap, hoewel zijn organisatie daartoe nog geen officiële oproep gedaan heeft. “De Nederlandse regering bleef vreselijk passief en de Nederlandse koningin Wilhelmina heeft amper een woord gesproken omtrent het lijden van de Joden in de Nederlanden,” zei Naftaniel.

De Nederlanden hadden lang de reputatie van het beschermen van de Joden tegen de nazi ‘s, een beeld dat voornamelijk gevoed werd door de verhaal van Anne Frank, die in haar dagboek de twee jaren beschreef toen ze met haar familie ondergedoken leefde in een verborgen plaats in een huis aan een kanaal in Amsterdam. Dat beeld van ‘voorbeeldige Jodenbeschermers‘ is stilaan beginnen afbrokkelen door beschuldigingen die aan het licht kwamen tijdens de restitutiedebatten, met name dat de regering en de banken zich stevig verrijkt hadden aan de inbeslagname van Joodse tegoeden.

De auteur, Dr. Manfred Gerstenfeld, die twee jaar lang succesvol kon onderduiken in Amsterdam voor de nazi ’s en tegenwoordig in Israël woont, vertelde in een telefonisch interview vanuit Jeruzalem dat hij verrast was door de huidige commotie omtrent de houding van de regering omtrent de Joden tijdens WOII, temeer omdat de Nederlandse politici en de maatschappij in het algemeen dit onderwerp in het verleden grotendeels vermeden.

“Dit is nooit een onderwerp van gesprek geweest,” zei Dr. Gerstenfeld. “Niemand wilde er nog van horen.”


Het boek Judging the Netherlands: The Renewed Holocaust Restitution Process, 1997-2000 door Manfred Gerstenfeld, werd uitgebracht door het Jerusalem Center for Public Affairs. Op Amazon.com kan u hier een bespreking lezen.

9 gedachtes over “Boek Dr. Manfred Gerstenfeld zorgt in Nederland voor opschudding mbt deportatie Nederlandse Joden in WOII

  1. Mark Rutte wou die de wet op het negationisme niet afschaffen? en nu zou diezelfde Rutte een pardon moeten zeggen?
    en daarmee zijn regering riskeren(die van Wilders maar das detail) en er bovenop nog het Koningshuis te ‘schande maken’?
    dit zijn de vragen die de PVV gaat stellen(volgens website toch )

    copypaste !
    1.)Kent u het bericht ‘excuses voor wegkijken’ (*) ?

    2.)Hoe beoordeelt u de mening van mevr Borst en de heer Zalm dat het gepast zou zijn als de Nederlandse regering alsnog excuses aanbiedt voor haar passieve houding ten tijde van de jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog?

    3.)Bent u bereid om deze excuses alsnog uit te spreken? Zo neen, waarom niet?

    ben benieuwd naar de antwoorden van Rutte..

    Like

  2. Niets nieuws onder de zon. Het Nederlands verraad aan hun Joodse “medelanders” is allang bekend. De Musea’s hangen er vol mee. Oud-premier KOK vond dat de “Joden niet altijd zo geldbezeten moesten zijn” toen hij betrokken was bij de restitutie van gestolen Joods kapitaal door Nederlandse financiele instellingen (deze fraaie uitdrukking is natuurlijk nooit openbaar gemaakt). De rol van de toemalige Nederlandse politie heeft géén pluim verdient, net zomin als die van de Koninklijke familie (zéér beleefd uitgedrukt). Het is daarom niet verwonderlijk dat de berooide Joden die wèl hadden overleefd en die in ‘hun huis de Nederlandsche buurvrouw aangekleed met ‘hun kleren zagen zitten aan ‘hun tafel met ‘hun servies en die dan verwelkomd werden met de vriendelijk woorden “wat doen jullie hier, waarom zijn jullie teruggekomen”. De vis begint te stinken aan de kop. Op enkele uitzonderingen na, waren de ‘tolerante Nederlanders gewoon Duitse meelopers. Dit verhaal zou vandaag op precies dezelfde manier geschreven worden. Er is niets niets veranderd.

    Like

  3. Mijn pleegouders Jelle en Jeltje de Vries hadden 3 Joden in huis, moeder ,vader en ikzelf als baby.Oudega -Kolderwolde in de Friese zuid west hoek,was een plaatsje met 250 inwoners, die bijna allemaal wisten dat wij daar ondergedoken waren.Niemand heeft ons verraden en wij zaten daar 1 1/2 jaar, zonder ook maar iets te hoeven betalen.Na de oorlog werden het mijn echte Hait en Mem (vader en moeder).Gelukkig hebben wij een Yad Vasheem onderscheiding gekregen voor deze dappere Friese boer en boerin.

    Like

    1. Knap van die mensen en… dan heb je natuurlijk ook veel geluk gehad. 108.000 Nederlandse Joden kunnen het niet meer navertellen.

      Een interessant boek is het volgende: “Kopgeld – Nederlandse premiejagers op zoek naar joden, 1943” van Ad van Liempt

      Kopgeld

      Begin maart 1943, wanneer de jodendeportaties in Nederland enige stagnatie vertonen, besluit de Duitse bezetter het premiewapen in te zetten. Een groep van dertig, later vijftig, Nederlandse collaborateurs wordt vrijgesteld voor de betaalde jodenjacht. De leden van de Colonne Henneicke, zo genoemd naar de leider ervan, krijgen zeven gulden vijftig per ingeleverde jood. Op deze manier hebben de Nederlandse jagers tussen de 8000 en 9000 slachtoffers opgespoord van wie de meesten via de Hollandse Schouwburg en kamp Westerbork in de vernietigingskampen terecht kwamen.

      Kopgeld van Ad van Liempt is een verbijsterend en adembenemend boek, vol onbekende feiten en huiveringwekkende details. Het schetst een beklemmende wereld: gewone Nederlandse mannen, maatschappelijk mislukt, bleken bereid uit zucht naar macht en welstand hun joodse landgenoten uit te leveren aan de Duitsers. Even nuchter als genadeloos reisden ze door het land en arresteerden mannen en vrouwen, en kinderen van twee, drie jaar oud.

      De wellicht zwartste bladzijde uit onze geschiedenis wordt door Ad van Liempt tastbaar dichtbij gebracht.

      Like

      1. “Jodenjacht” van de zelfde auteur gaat over de rol van de politie bij het opsporen en oppakken van Joden (wat de meeste blijkbaar met veel ijver en inzet deden)

        Like

  4. De Jodenvervolging in Nederland was na de oorlog geen onderwerp waar niet-Joden zich graag over uitlieten. Hoewel Nederland tal van historici met een niet-Joodse achtergrond had die over de details van de Jodenvervolging onderzoek konden doen om er over te verhalen, hielden die het onderwerp liever op afstand. Pas in de jaren zestig begon de Jodenvervolging in Nederland tot het grote publiek door te dringen. En omdat niet-Joden er weinig zin in hadden over de Jodenvervolging te schrijven deden Lou de Jong en Jacques Presser het dan maar. En pas nadat zij het onderwerp toegankelijk gemaakt hadden begon men er in bredere zin aandacht aan te besteden. En pas toen bleek hoezeer Nederlandse instanties meegewerkt hadden aan de registratie, aanhouding en deporatite van de Joden. Tot dan verkeerden Nederlanders in de veronderstelling dat het eigen volk zich heldhaftig gedragen had. Er waren inderdaad helden, maar die vormden een kleine minderheid tegenover de vele tienduizenden die tot de geüniformeerde (WA, SS, Landwacht, NSKK en de Schalkhaar-politie) collaborateurs gerekend moesten worden, en de vele ambtenaren die op de gemeentehuizen de administratieve afwikkeling van de Jodenvervolging regelden. Voor het overige was men vooral belust op Joods bezit, wat de ironische term “bewariërs” het licht deed zien. Ondanks het hierdoor ontstane ressentiment, hielpen de overlevenden van de Shoah en hun nazaten vol energie mee aan de wederopbouw van Nederland. Recent werd mij door Joods Maatschappelijk Werk het boek “Aan het werk. De opmerkelijke Joodse bijdrage aan naoorlogs Nederland” van André Achterribbe toegezonden, dat hierover verhaalt. Men ging gewoon stevig aan de slag omdat het niet anders kon. Maar het zeer bleef knagen.

    Like

  5. Duitsers; Wir habben es nicht gewusst.
    Nederland; Wij hadden het geweten, velen-velen, maar dan ook velen, keken de andere kant op,laks, bang, achterbaks, laf, nauwelijks civiel courage, nu nog steeds hetzelfde gedrag net als toen, 40-45, Duitse NAZIs, Nu Islam/Moslims, en nog steeds de andere kant op kijken, toendertijd schijten hun ouders, en nu de nakomelingen, bewijs, ga de grote en kleine steden na, en kijk je dan om je heen, Nederland vechtersvolk??? ja als het om de poen gaat, dan zijn ze wel nummer 1. Uit schuldgevoel houd Nederland het Anne Frank achterhuis in stand, maar haar familie werden door een Nederlands persoon verraden. Nu zijn ze nog steeds laks, laf, bang, angstig schijnheilig, om ekskuses aan te bieden.

    Like

Reacties zijn gesloten.