Belgische Top Tien 2011 Anti-Israëlische & antisemitische beledigingen [Brabosh.com]

Israël, de Jood onder de naties

België is geen vriend van Israël. In navolging van het Simon Wiesenthal Centrum, dat onlangs een lijst publiceerde met een compilatie van de tien ergste anti-Israëlische en antisemitische beledigingen, hebben de Vlaamse Vrienden van Israël besloten om hetzelfde te doen, maar dan wat België betreft. België neemt het voortouw in de bestrijding van het bestaansrecht van Israël. Met alle gevolgen van dien. Ook in België neemt overal het antisemitisme en de demonisering van de Joodse staat Israël gestaag toe. Het opnoemen van citaten en antisemitische en/of anti-Israëlische incidenten zouden een alarmbel moeten laten luiden die weerklinkt over het hele Vlaamse grondgebied, Brussel en Wallonië. Het zou beleidsmakers moeten doen nadenken met wat ze feitelijk bezig zijn en vooral wat ze nalaten te doen om de hetze tegen Joden en Israël (die voor velen één en dezelfde strijd zijn), een halt toe te roepen.

1. “Die mensen [Joden] kunnen zich alles permitteren omdat ze geld en financiële macht hebben, maar ook omdat ze ons schuldgevoel voor de Holocaust steeds uitbuiten [..] Joden beginnen steeds weer over het verleden – manifest verwijzend naar de Holocaust – speelt een rol. En, terwijl België hier toch niets mee te maken had!”

Deze uitspraak werd gedaan door een lesgeefster (van Turkse origine) van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding [CGKR] op vormingsdag voor het politiekader tijdens een voordracht ‘Diversiteit voor de federale politie’. Het CGKR dat van overheidswege tegelijk ook het antisemitisme dient te bestrijden, viel door de mand. Politiecommissaris David Vroome hing de vuile was van het CGKR buiten. Het CGKR reageerde door te zeggen dat de uitspraken niet antisemitisch waren. [bron]

Snel verder lezen KLIKKEN op –>>

2. “Het Palestijnse volk heeft zich even geroerd. Een kleine minderheid vond dit niet kunnen. Gelukkig worden ze lid van UNESCO. Goed zo dacht ik, maar plots wordt er beslist om de nederzettingen uit te breiden. Als dit de reactie is zal ik graag als vakbondsleider van ACOD de situatie van Joodse scholen in Antwerpen ook eens in de actualiteit brengen. Ik vrees dat jullie nog gaan schrikken.”

Socialistisch vakbondsleider Hugo Deckers, algemeen secretaris ACOD, schreef deze voor de Joodse gemeenschap bijzonder intimiderende en schofferende uitspraak in een email naar Joods Actueel. Hij bewees hiermee dat wat hem betreft – èn velen met hem – de Joden waar ze zich ook maar bevinden, verantwoordelijk zijn voor het Midden-Oosten conflict en de Joden overal moeten bestreden worden om dat conflict te beëindigen. Hugo Deckers zal zich later verontschuldigingen voor zijn intimidatietechnieken, dwz excuses indien zijn beledigende uitspraken personen zouden gekwetst hebben maar niét voor de inhoud! [bron]

3. “Hou je smoel, vuile jodin, en keer terug naar je land”

“Ik raakte eraan gewend dat ze me een vuile Jodin noemen,” vertelde het Belgisch-Joodse meisje Océane Sluijzer. De 13-jarige Océane werd vrijdag 18 november ’11 afgetuigd door vijf oudere meisjes van Marokkaanse origine toen zij het sportcentrum in Neder-Over-Heembeek verliet. “De politie stelde me voor dat ik beter mijn mond zou houden over het incident. Zij vroegen me ‘Zeg niet dat het antisemitisme is,’” onthulde Océane. “Zij opperden zelfs dat ik moest vermijden naar het hospitaal te gaan.” De hele kwestie werd spoedig zonder gevolg verticaal geklasseerd. [bron en bron]

4. “De wereldwijde toename van het antisemitisme is verbonden met het beleid van Israël jegens de Palestijnen. [..] Een onderscheid zou moeten worden gemaakt tussen het traditionele antisemitisme, dat veroordeeld moet worden, en anderzijds de haat van moslims voor Joden die voortkomt uit het aan de gang zijnde conflict tussen Israël en de Palestijnen. [..] Een Israëlisch-Palestijns vredesverdrag zou het islamitisch antisemitisme beduidend doen verminderen.”

Dit vertelde Howard Gutman, de Amerikaanse ambassadeur in België te Brussel, tegenover de stomverbaasde deelnemers aan een 2-daagse Joodse conferentie voor de bestrijding van antisemitisme die door de Europese Joodse Unie (EJU) werd georganiseerd. Het hele voorval veroorzaakte een storm van protesten en controverse. Het Witte Huis distantieerde zich van Gutman’s uitspraken. Echter, een aantal vooraanstaande links-liberale Belgische Joden vond de hetze fel overdreven. “Spijkers op laag water zoeken,” noemde André Gantman het. Michael Freilich van Joods Actueel ging nog een stap verder en noemde het een verkiezingsstunt om het regeringsbeleid van Barack Obama tav Israël te discrediteren. “Een correcte analyse van de situatie, tot spijt van wie het benijdt,schreef Freilich laconiek. [bron en bron]

5. “Niets anders dan wat 6 miljoen Palestijnen dagelijks ondergaan. Zo weten ze misschien eens hoe het voelt.”

Bas Luyten Over het aftuigen van Océane Sluijzer in Brussel door vijf medestudentes van Marokkaanse origine (zie punt 3).

“Ik duim momenteel voor Iran if you catch my drift. [..] Europa/België kan misschien best geen Joden meer toelaten op zijn grondgebied… om geen klachten aan mijn broek te krijgen beperk ik me tot ‘de Zionisten’.” [..] “Hitler had zijn werk beter afgemaakt.”

Al deze uitspraken werden gemaakt door Bas Luyten, die jarenlang de coming man was van de rechtse Vlaams-nationalistische N-VA die met 35 procent de grootste partij van Vlaanderen is. Sam Van Rooy bond de kat de bel aan. Bas Luyten was jarenlang topmedewerker van de N-VA, Algemeen Voorzitter van Jong N-VA, daarna achtereenvolgens ‘Erevoorzitter Jong N-VA’, ‘Persoonlijk medewerker Piet De Bruyn’, ‘Persoonlijk medewerker Kim Geybels’ en ‘Inhoudelijk medewerker Jan Peumans’ enz.. De top van de N-VA haastte zich bliksemsnel om de plooien glad te strijken, distantieerde zich van deze uitspraken van hun oud-kaderlid en achtte het voldoende door te stellen dat Bas Luyten reeds lang uit de partij werd gezet. Uiteraard niét om zijn antisemitisme en Israëlbashen, dat was toen nooit het probleem geweest [!] maar wel omwille van een drugsaffaire toen hij met een N-VA senator Kim Geybels in Thaïland een amoureuze vakantie beleefde. De N-VA senator werd toen eveneens afgedankt. Hoe het mogelijk is dat Bas Luyten met zijn gedachtegoed het zover heeft kunnen schoppen binnen de N-VA om dan uiteindelijk om een totaal andere kwestie te worden ontslagen, zegt genoeg over het anti-Israëlgehalte van de N-VA. [bron]

6. “Op een gegeven moment moet men zich volwassen opstellen en bereid zijn erover te praten. En misschien ook om te vergeten, want het gaat om het verleden. [..] We moeten hierover in het parlement op een serene en transparante manier kunnen discussiëren. Er is nood aan een debat zonder nationalisme en los van het emotionele. We moeten het verleden proberen te begrijpen en werken aan onze toekomst.”

Minister van Justitie en burgemeester in Kortrijk van de christen-democratische partij CD&V, Stefaan De Clerck, schokte op 15 mei j.l. de Joodse gemeenschap van België door tijdens een amnestiedebat op de RTBF (de Franstalige Belgische omroep) te stellen dat de Joden de Belgische collaboratie met de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog beter zouden “vergeten” en daarover een “debat te voeren als volwassenen”. Een storm van ontgoocheling en verontwaardiging trok door de Joodse gemeenschap van België en ver daarbuiten. Het Simon Wiesenthal Centrum drong bij premier Yves Leterme aan op het ontslag van justitieminister Stefaan De Clerck. De minister zal later – geschrokken door de Joodse reactie – zijn uitspraken minimaliseren en ‘anders uitleggen’, maar het kwaad was intussen geschied en het vertrouwen in de Belgische regeringsleden kreeg andermaal een flinke deuk. [bron en bron]

7. “Boycot Apartheid Israël. [..] Laad alle Israëlische producten in winkelkarren en rijd daarmee naar de kassa. Hang een boycotaffiche aan elke winkelkar. Zeg tegen het winkelpersoneel (en de gerant): ‘Deze producten zijn vruchten van bezetting; ze komen uit Israël en mogelijk uit illegale Israëlische kolonies op de Westelijke Jordaanoever; deze producten verkopen is heling en dus strafbaar.’ [..] Colruyt, haal landroof van het menu! [..] Colruyt, laat uw criminele partners vallen. [..] Opgepast, aan deze producten kleeft bloed.”

Inge Neefs, het bijslaapje van Hamas in Gaza, die sinds de moord op hare ‘Vic’ [Vittorio Arrigoni] door Salafistische moslims, hals over kop de Gazastrook verliet, voert tegenwoordig actie voor het Gents Actieplatform Palestina (GAPP). Zij haalde nationale en internationale bekendheid door haar deelname aan het Free Gaza Flotilla dat op 31 mei 2010 onderschept werd door het IDF, na eerst het gewelddadig verzet van de Turkse terreurorganisatie IHH aan boord van de m/s Mavi Marmara te hebben uitgeschakeld. Het boycotten van willekeurig gekozen Israëlische verbruiksgoederen (al dan niet afkomstig uit de ‘bezette’ gebieden, maakt helemaal niks uit) wordt ook nationaal aangemoedigd zoals onlangs nog bleek toen lastige vragen werden gesteld omtrent de donatie van 850.000 euro belastinggeld door de Belgische staat aan anti-Israëlische ngo’s . De Antwerpse Joodse gemeenschap reageerde prompt met een tegenactie. [bron en bron]

8. “Een boycot [van Durban III] creëert geen goede resultaten. Door deel te nemen, hopen wij met de Belgische diplomatie de tekst van de conclusies te helpen modificeren. Wij willen het veld uitbreiden, van rassendiscriminatie naar andere vormen van discriminatie zoals bijvoorbeeld op basis van geslacht, godsdienst, seksuele voorkeur of sociale origine in de hoop om het systeem van binnenuit te veranderen.”

Als enige EU-staat zond de Belgische regering federaal vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken en Institutionele Hervormingen (CD&V) Steven Vanackere naar de antisemitische Durban III conferentie. Vanackere was het afgelopen jaar minister van Buitenlandse Zaken en kon aldus het buitenlandbeleid ten aanzien van Israël bepalen. Hij werd in deze functie thans opgevolgd door de Franstalige liberaal Didier Reynders (MR). In 2011 heeft de minister zich een reputatie opgebouwd als belangrijkste politieke Israëlbasher van België.  Als het gezicht van de Belgische anti-Israëlpolitiek, dook hij overal op waar het Belgische beleid inzake Israël moet scherp gesteld en actief worden uitgevoerd. [bron]

18 mei 2010. Belgisch minister Steven Vanackere (links) overhandigt de autosleutels van een wagenpark aan Saeb Erekat, bestemd voor de Pal-Arabische politie in Jeruzalem. 25 VW-wagens waren de Belgische bijdrage aan de Europese politiemissie voor Palestina. Aldus helpt België het corrupte regime van Mahmoud Abbas in het zadel te houden. Geen woord van kritiek op de Pal-Arabieren, die kritiek houdt Vanackere wel klaar voor Israël.

9. “België erkent ‘Palestina’ als volwaardig lid van UNESCO. [..] Dit weerspiegelt het feit dat de Palestijnse Autoriteit aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt op weg naar de vorming van een staat, mede dankzij de bijdragen van de EU en van België. [..] Wij roepen alle lidstaten op om hun bijdragen [aan de UNESCO] te handhaven.” [bron]

“België schenkt 850.000 euro belastinggeld aan anti-Israëlische organisaties.” [bron]

“België zendt als enige EU-lidstaat minister Vanackere van BuZa naar antisemitische top Durban III in Genève.” [bron]

“België zal vóór de Palestijnse onafhankelijkheid stemmen in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.” [bron]

“Libisch dictator Moeammar Gadaffi laat eigen volk vermoorden met Belgische wapens.” [bron]

“België stemt voor het Libische lidmaatschap in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties” [bron]

De Belgische staat heeft het afgelopen jaar 2011 andermaal haar reputatie als kampioen Israëlbashing waargemaakt. Afgaande op de hierboven genoemde acties, en ik ben er nog vele vergeten, moet voor iedereen duidelijk zijn met name: België is geen vriend van Israël, integendeel. Is ons land dat ooit wel geweest? Tot aan de inval in Polen op 1 september 1939 werden de kaal geplukte Joden die op de vlucht waren voor de nazi’s, aan de grens met België op laste van de overheid, met knuppels terug over de grenzen werden gedreven recht in de armen van hun nazi-vervolgers. Of herinner hoe de Antwerpse politie [de facto de Stad Antwerpen] een tijd geleden schuldig werd bevonden aan medewerking aan de Jodenrazzia’s tijdens WOII op laste van de overheid. De toekomst oogt bijzonder somber voor de Belgische Joodse gemeenschap, alhoewel velen – inclusief vele vooraanstaande Joden – hun kop in het zand steken. “Beleven we de jaren dertig opnieuw?“, vroeg Dr. Manfred Gerstenfeld zich een tijd geleden somber af. Het lijkt er alleszins op dat een variant van de jaren 1930 snel dichterbij komt.

10. “Wat de Israëlische regering in koelen bloede doet, met name het vermoorden van onschuldige mensen, vrouwen en kinderen, is totaal onaanvaardbaar en ik denk dat wat in sommige delen van de wereld gebeurde, ik bedoel dat sommigen voor de internationale gerechtshoven werden gesleept, ook met die mannen en vrouwen zouden moeten gebeuren die verantwoordelijk zijn voor wat zij hebben aangericht [in Gaza]. Er is niets dat het vermoorden van burgers kan rechtvaardigen. Niets kan het vermoorden van kinderen, vrouwen rechtvaardigen… mensen zoals u en ik. [..] Ik geloof dat zij één of andere dag zich zullen moeten verantwoorden voor de rechter.”

“Ha zo, ik wist niet dat er ook arme Joden bestonden.”

De nieuwe Belgische premier Elio Di Rupo is geen vriend van Israël. België heeft sinds kort een nieuwe regering, voor alle duidelijkheid: op vijf nieuwe figuren na, zetelen allemaal dezelfde politici in het kabinet. Enkel de premier is een duidelijk teken dat er iets veranderd is. Premier Yves Leterme maakt plaats voor het Waalse socialistische boegbeeld Elio Di Rupo. Maar ook met deze nieuwe regering van Elio Di Rupo I, wordt het er echt niet beter op, integendeel. Premier Di Rupo heeft zich met zijn partij PS (Parti Socialist) een harde anti-Israëlische reputatie opgebouwd. Getuige de uitspraak van hierboven ten tijde van de Gaza oorlog en de tweede uitspraak naar aanleiding van een studiereis die in 1999 maakte naar Israël, in zijn functie van Eerste Minister voor de Waalse Regio. Nog nooit hebben er zoveel donderwolken boven de Belgisch-Israëlische betrekkingen gehangen. Ik vrees dat op het einde van het volgende jaar 2012 deze Top Tien goed gevuld zal worden door Elio Di Rupo I en zijn regeringsleden! [bron en bron]

“Hoezo ‘nieuwe‘ Belgische regering? Wat zit je nu te morren? We zijn toch weer allemaal terug?”

13 gedachtes over “Belgische Top Tien 2011 Anti-Israëlische & antisemitische beledigingen [Brabosh.com]

      1. Dat was wat ik er ook van dacht. Ik ga geen extra 1000 exemplaren van zijn haatboek aan de man brengen.Met die drie of vier artikels die van deze antisemiet op deze blog staan heb ik ‘m al meer aandacht geschonken dan hij verdiende.

        Like

    1. Wel, ik heb niet alleen voor personen gekozen maar ook omtrent bepaalde thema’s en de door de Belgische staat georganiseerde en gefinancierde Israëlhaat extra in de verf willen zetten. Wie er volgens mij veel eerder in het rijtje thuishoorde, als nummer 11 dan, is de VRT/Canvas met Israëlbasher Rudi Vranckx als sterrreporter en symbool voor de Israëlhaat van de openbare omroep.

      Geef toe, hier in België zit het de Israëlbashers geweldig mee. Ze hebben nagenoeg elke regering achter zich, ze hebben de openbare omroep mee, de reguliere madia, dozijnen anti-Israëlische niet-gouvermentele organisaties die bedruipt worden met overheidsgeld.

      En wat blijft erover voor de pro-Israëliërs? Aan Joodse zijde zijn ze hopeloos verdeeld en besluiteloos. Ze hollen achter elke politieker die voorbij hun deur wandelt in de hoop om opgemerkt te worden en wat steun te krijgen voor hun volgende Holocaustherdenking. En Joods Actueel is een magazine dat moet overleven via de publiciteit om de familie Freilich/Davidse hun dagelijks brood op de plank te bezorgen.

      Of zoals Benno Barnard in zijn voorwoord voor het laatste boek van André Gantman schreef:

      In zijn preken waarschuwt imam Catherine voor de Joodse lobby, die erg actief zou zijn in België. Een Joodse lobby? Ooit zat ik in de lobby van een Antwerps hotel met een paar Joodse vrienden: we zeiden toen tegen elkaar dat dit wel die beruchte Joodse lobby moest zijn.Mij is een erg lawaaierige Palestijnse lobby bekend, maar los daarvan bestaat er inderdaad een Joodse lobby. Hij telt misschien tien leden: Michael Freilich, Guido Joris, Geert van Istendael, Wim van Rooy, Rudi Roth, Mia Doornaert en ik. En nog een paar. En André Gantman. Tien. Zoveel mensen heb je nodig voor een sjoel.

      Like

  1. ik wou dat ik kon zeggen dat je analyse niet klopt..helaas klopt ze dus wel. ik kan begrijpen dat een deel van het volk niet beter weet als je gedurig wordt verteld hoe wreed die Joden wel zijn en hoe erg het wel gesteld is met de paljastijnen,moest ik niet beter weten dan zou ik het op den duur zelf geloven.
    maar wat onvergefelijk is dat mensen die een hoge opleiding genoten hebben zo blind kunnen zijn ! hoe blind kun je zijn? of hoe blind wil je zijn?

    maar er is een lichtpunt ! !
    er is iemand die niet zwijgt,die niet plooit,die niet klakkeloos alles overneemt,iemand die zelfs extreem rechts of extreem links geregeld flink op hun plaats zet.
    het zal hem waarschijnlijk al wel een paar hele “fraaie mails” hebben opgeleverd,maar toch zet hij door !
    bij deze wil ik hem graag nomineren als man van het jaar/echte vriend van Israel

    proficiat met je nominatie Hugo !

    Like

  2. Hugo,ik sluit me aan bij deze nominatie,we wensen het allerbeste aan een moedig man die ondanks alles en tegen de stroom in hartstochtelijk blijft schrijven en informeren over Israel..
    Il ne dort,ni ne sommeille le gardien d`Israel!
    Vanwege de joodse lobby in Londen (4 man)Veerle Nuyens

    Like

  3. 4 in Londen en dan ik en mijn dochter dat brengt het totaal op 6

    de Joodse Lobby is heel sterk aan het worden !

    Like

  4. Het aantal leden van de Israël Lobby hier in Antwerpen blijft wat achter op het reeds ‘aanzienlijk’ aantal leden van de Joodse Lobby. Maar mijn kat en ik zijn goed gemotiveerd. Wij willen van geen wijken weten. 😉

    Like

Reacties zijn gesloten.