Waarom een nucleair Iran niet enkel het probleem van Israël is

Rotstekeningen in het Midden-Oosten van de toekomst (nàdat Iran een atoommacht is geworden)

(cartoon van Ronny Gordon)

Why a Nuclear Iran is Not Just an Israeli Problem

door Alex Ryvchin [bron: The Jerusalem Post]

Saudi-Arabië en Iran hebben het gebied van het M-O wellicht naar de rand van een crisis geduwd.

Het Midden-Oosten is zoals zo vaak verwikkeld in geweld dat de wereld er niet tijdig in slaagde om te constateren dat het gebied is afgedaald naar een koude oorlog. Die blindheid zou waarschijnlijk verder zijn blijven duren ware het niet dat verscheidene dramatische incidenten de diepe kloof van wederzijdse weerzin, die gaapt tussen het Soennitische Koninkrijk van Saoedi-Arabië en de Sjiitische Republiek van Iran, scherp onder de schijnwerpers bracht.

Eerst was er de explosieve onthulling van WikiLeaks dat de Saoedi-Arabische koning Abdul-Aziz Al Saud bij herhaling de toenmalige Amerikaanse generaal David Petraeus had aangespoord om een militaire aanval te lanceren tegen het kernwapen programma van Iran. Dan was er vorige maand het op een overval lijkend gebaar als om Riyadh te waarschuwen dat Iran niet bepaald vriendelijk de inmenging van Saoedi-Arabië zal accepteren, de onthulling door de Amerikaanse Procureur Eric Holder van een Iraans complot om Adel Al-Jubeir te vermoorden, de Saoedische ambassadeur in de Verenigde Staten.

Het doelwit van Iran: Israël vernietigen
Het enige doel van de Iraanse nucleaire ambities: Israël fysiek van de kaart vegen

Deze incidenten hebben niet enkel de omvang van vijandigheden tussen deze twee regionale reuzen aangetoond, zij tonen tevens aan dat de aanwinst van Iran van atoomwapens ver over de grenzen van Israël zal doorzinderen.

Van brandstof voorzien door de oude Perzische verdenking van de Arabische zucht naar hegemonie, gekoppeld aan jaren van sektarische spanningen, zijn de relaties tussen Saoedi-Arabië en Iran steil naar beneden getuimeld sinds de val van sjah Mohammad Reza Pahlavi in 1979. Dit is een conflict dat gevoed wordt door de wens van één Islamitische sekte om de overwinning op te eisen op de waargenomen ketterijen van de andere, de controle over de olierijkdom van de Perzische Golf te grijpen en een pan-Islamitische patronage te installeren over het hele Midden-Oosten gebied.

Kort gezegd heeft deze intense ruzie alle ingrediënten van vernietiging: religie, geld en macht.

Tegenwoordig wordt de delicate vrede in het Perzische Golf gehandhaafd door de aanwezigheid van de V.S. in het gebied, die in ruil de stabiliteit van de globale olielevering verzekert. Een nucleair Iran zou deze breekbare regeling fundamenteel kunnen veranderen.

Indien Saoedi-Arabië geconfronteerd zou worden met een enorm superieure militaire rivaal, zou het – ten koste van zowel Israël als de met Saoedi-Arabië verbonden Golfstaten – gedwongen worden toe te geven om Iran over het gebied te laten regeren of het zou – in de stijl van de jaren 1950  – een kernbewapeningswedloop inzetten. Het meest waarschijnlijk is dat Saoedi-Arabië zijn eigen atoomarsenaal via zijn Soennitische bondgenoot Pakistan zal willen verwerven.

Snel verder lezen KLIKKEN op –>>

In om het even welk scenario, zou het gebied in chaos worden gestort en de wereld zou voor de keuze worden gesteld of te worden geconfronteerd met een Iraanse suprematie in het Midden-Oosten of een kernbewapeningswedloop tussen twee extremistische, radicale regimes.

De implicaties van een nucleair Iran voor Israël zijn tweevoudig: Eerstens zou een natie die zich heeft voorgenomen Israël te vernietigen, het militaire vermogen hebben om zijn vernietigingsretoriek toe te passen. Terwijl de politieke commentators kunnen kibbelen over of Iran ooit atoomwapens zou gebruiken om de Joodse Staat uit te roeien, staan de staketsels te hoog voor Israël om het risico te nemen om de ware bedoelingen van Iran te onderschatten.

Ten tweede, zou het landschap van het Arabisch-Israëlische conflict onmiddellijk en fundamenteel worden gewijzigd. De aanwezigheid van Israël wordt in het beste geval met veel tegenzin door zijn buren getolereerd. In het slechtste geval wachten zij enkel hun tijd af tot het machtsevenwicht in hun voordeel verschuift.

De Arabische karakterisering van de Oorlog van 1967 wordt als een zuivere ‘terugval’ (Naksa) ervaren, en de Palestijnse eis dat miljoenen van zijn vluchtelingen in Israël worden gevestigd, waardoor het demografische evenwicht in het voordeel van de Palestijnen kantelt, benadrukken de Arabische bedoeling om het Joodse zelfbeschikkingsrecht in het gebied uit te roeien, hetzij met geweld of op een achterbakse wijze.

Een herschikking van de macht in het Midden-Oosten zou deze aspiraties beduidend ondersteunen en zou de militaire dreiging ernstig verminderen die zo essentieel is voor de overleving van Israël. De Iraanse verwerving van atoomwapens kan de strijdkreet zijn waar de vijanden van Israël zo lang hebben gewacht.

De relaties van Israël met zijn vijanden in het noorden en in het zuiden, zouden eveneens catastrofaal gewijzigd worden. Tot op heden stellen Hezbollah en Hamas zich tevreden met Israël te sarren en te kwellen door middel van terreur en raketbeschietingen, in de hoop een reactie uit te lokken die door de wereldopinie gemakkelijk gekarakteriseerd kan worden als een overreactie. Met andere woorden, Hamas en Hezbollah brengen houden zich graag bezig met een vorm van PR-Bonanza te spelen op de kap van hun burgers.

Zich veilig voelend door de wetenschap dat Israël heen lang en diep zal nadenken vooraleer het een aanval zal lanceren op een satellietstaat of jegens een nucleaire staat, zullen deze facties zich aangemoedigd voelen om meer gewaagde provocaties te ondernemen,

Syrië en Libanon zouden ook aangemoedigd worden: een wispelturig Syrië, dat geleid wordt door een steeds wanhopiger en brozer wordend regime, maar dan onder de bescherming van een nucleair Iran, kan de aandacht van de brutale onderdrukking van het eigen volk willen afleiden door een deel ervan te sturen naar zijn uitverkoren vijand en zondebok, Israël.

Intussen zou Libanon kunnen beslissen zijn eigen strijd op te nemen. Het huidige territoriale geschil met Israël is beperkt tot de minuscule Shebaa Landbouwbedrijven, maar de recente ontdekking door Israël van massieve aardgasreserves aan de slecht afgetekende Middellandse Zeekust, belooft een veel grotere prijs waarvoor Libanon eventueel bereid kan zijn om ervoor te vechten.

Op eender welke wijze, kan Iran deze kwesties als geschikte voorwendsels aanzien om een oorlog te beginnen d.m.v. zijn proxies, om aldus de bereidheid van Israël te testen om een eventuele confrontatie met zijn nucleaire macht aan te gaan.

Sinds haar ontstaan, is de overleving van Israël gebaseerd op het bezitten van het militaire overwicht op dat van haar gecombineerde vijanden. De vredesverdragen met buurstaten (Jordanië en Egypte), de dialoog in standhouden met haar vijanden en de enorme diplomatieke inspanningen over de hele wereld, zijn belangrijk, maar het is voornamelijk het superieure militaire vermogen van Israël en in het bijzonder haar nucleaire afschrikking, die de Joodse Staat beschermt.

Iran bevindt zich nu in de positie om het broze machtsevenwicht in het Midden-Oosten waarvan Israël geniet, door elkaar te schudden. Op het eerste gezicht mag dit enkele een Israëlisch probleem zijn dat een Israëlische oplossing vereist, maar een nadere analyse van een nucleair Iran toont aan dat dit een internationale catastrofe is die een verenigde en vastbesloten internationale reactie eist.

2 gedachtes over “Waarom een nucleair Iran niet enkel het probleem van Israël is

  1. Het wordt al ergens in de Talmud vermeld dat de Koning van Perzie de Koning van Ismael zal aanvallen. Ergens in Sanhedrin als ik me niet vergis.

    De tussen de shi’iten en de soenieten is nog groter onderling dan de (gemeenschappelijke) haat voor het ‘decadente’ Westen.

    Helaas spreekt vrijwel geen enkele Westerse journalist Arabisch of Perzisch en diegenen die dit wel spreken en begrijpen zijn al jaren in de ban gedaan door de Linksche Kerk vanwege hun vaak uitgesproken pro-Israel standpunten.

    Israel wordt op die manieren al jaren gebruikt als masker en afleiding voor de echte problemen in het MO. En hier in het Westen smult men daarvan om de Joden ook op een paar pekelzonden te kunnen betrappen…

    Tegen die loosers die het maar niet willen zien zeg ik meestal: als je dan een grote flits ziet, blijf dan vooral bij het raam staan kijken. Ondertussen zoek ik wel een verstopplek voor de aanrollende schokgolf…

    Like

  2. Indien Saoedi-Arabië geconfronteerd zou worden met een enorm superieure militaire rivaal, zou het – ten koste van zowel Israël als de met Saoedi-Arabië verbonden Golfstaten – gedwongen worden toe te geven om Iran over het gebied te laten regeren, het zal zelfs nog veel verdergaan de islamisering van de rest van de wereld zal dan niet meer zijn te stoppen,,,nu al weten ze niet hoe ze voor de islam moeten kruipen en buigen dan helemaal niet meer,, dan geven ze zich gewoon over met alle rampzalige gevolgen vandien,,,zoals bekend is er een Amerikaanse spy drone in Iraanse handen gevallen mogelijk met hulp van de russen maar Her en der wordt zelfs gesuggereerd dat Obama de drone bewust in Iraanse handen heeft laten spelen, omdat hij ten koste van alles een Israëlische aanval op Iran wil voorkomen of wil doen mislukken.ook hier kan achterzitten dat men achter de schermen bewust wil dat de wereld islamiseert er is al vaker gezegd dat Obama heimelijk een moslim is,,,en met de islam heult,,

    Like

Reacties zijn gesloten.