Vrije berichtgeving zijn ze in de Arabische wereld nog niet gewoon [Khaled Abu Toameh]

De auteur van het volgende artikel – de bekende Israëlische journalist Khaled Abu Toameh, van Arabische origine èn moslim [!] – is het levende bewijs dat eenieder in Israël, die zich loyaal achter Israël schaart in plaats van die van binnenuit te bestrijden met het doel de Joodse staat te vernietigen, alle en evenwaardige kansen krijgt die elke inwoner van Israël worden aangeboden. Khaled ontving op 20 februari 2011 een bijzondere Israëlische persprijs voor verdienstelijke journalistiek.

Journalism The Arab World Is Not Used To

door Khaled Abu Toameh [bron: Hudson New York]

Israël is één van de weinig plaatsen in het Midden-Oosten waar Arabische journalisten nog één of andere vorm van echte journalistiek kunnen uitoefenen zonder zich zorgen te hoeven maken over hun veiligheid. De afgelopen jaren zijn er verscheidene Arabische persuitgaven opgedoken in Israël, die een type van journalistiek aanbieden die de Arabische wereld niet gewend is.

Zij weten dat er in Israël geen “boeven” van de regering rond speuren om de handen te breken van ‘foute’ karikaturisten en fotografen die het aandurven om de overheid te bekritiseren. Noch dat Israël een journalist arresteert die op Facebook een commentaar plaatste die de president bekritiseert.

In Israël wordt een journalist nooit gedwongen onder te duiken na het uitbrengen van een verhaal dat niet de goedkeuring van de regering draagt. Maar op de Westbank in Judea & Samaria en in de Gazastrook, worden Palestijnse journalisten door zowel Fatah als door Hamas voortdurend onder vuur genomen.

De Israëlische Arabieren hebben drie belangrijke wekelijkse tabloids die professionele en onafhankelijke journalisten en schrijvers inhuren en die geen propagandisten zijn. De drie private kranten, As Senara, Kul Al Arab en Panorama, zijn erg populair in de Arabische gemeenschap, voornamelijk omdat zij niet aarzelen om onderwerpen te behandelen die in de Arabische maatschappij als taboe worden beschouwd.

Deze kranten worden bijvoorbeeld gevuld met verhalen over ‘eremoorden’ – wanneer een man een vrouwelijke verwant vermoord voor naar verluidt het te schande maken van de reputatie van de familie – huiselijk geweld met inbegrip van het slaan vrouw en kinderen en seksueel geweld, alsmede over de corruptie in bepaalde staatsinstellingen.

De Arabische verslaggevers worden niet benoemd door de Israëlische overheid, die niet de bevoegdheid heeft om zich te mengen in de redactie van een krant. De redacteurs moeten aan de militaire censor slechts die verhalen voorleggen die aan uiterst gevoelige veiligheidskwesties verwant zijn. Anders kunnen de redacteurs om het even wat publiceren met inbegrip van scherpe kritiek op alle overheidsinstellingen, het IDF en andere veiligheidsagentschappen.

In menig opzicht proberen de Israëlische Arabische journalisten om het voorbeeld van de Israëlische Joodse media te kopiëren, die vrij en onafhankelijk zijn. Toen zij hun kranten lanceerden, hadden de Israëlische Arabische redacteurs en de uitgevers de Israëlische media en niet de Arabische wereld in hun hoofd.

Het is ironisch en droevig dat een aantal Palestijnse journalisten naar Israël verhuisden omdat ze zich daar vrij kunnen uitdrukken en zonder dat ze geïntimideerd worden. In de loop van de voorbije twee decennia, zijn deze journalisten, die eens op de Westbank in Judea & Samaria woonden, naar Jeruzalem gaan wonen, na voortdurend te zijn lastig gevallen door de Palestijnse Autoriteit.

Nog maar net de vorige week, heeft Hamas vijf Palestijnse journalisten in de Gazastrook opgesloten en hun computers en documenten in beslag genomen. Wanneer de Israëlische Arabische journalisten zien wat hun collega’s in Judea & Samaria en in de Gazastrook wordt aangedaan, worden zij er telkens aan herinnerd hoe gelukkig zij wel zijn dat zij in Israël leven.

4 gedachtes over “Vrije berichtgeving zijn ze in de Arabische wereld nog niet gewoon [Khaled Abu Toameh]

  1. Een van de zaken die Arafat in 1993(?) binnen 3 weken de nek omdraaide was de vrije pers in de WB en Gaza. De daverende stilte uit het Westen kan ik me nog goed herrineren.

    Like

  2. “Waarvoor staat hier ‘Westbank’ steeds doorstreept?”

    Da’s heel simpel. De naam ‘Westbank’ is net zo’n imaginair construct als ‘de Palestijnen’. De correcte naam van het gebied is Judea en Samaria/Shomron.

    Like

  3. “Nog maar net de vorige week, heeft Hamas vijf Palestijnse journalisten in de Gazastrook opgesloten en hun computers en documenten in beslag genomen.”
    Waarvoor heb ik daarvan niet tijdens de nieuwsuitzendingen vernomen?
    Als Israël dat gedaan had, was de arabische pleuris uitgebroken in onze nederdietse media.
    Vreemd…
    Zouden ze partijdig zijn?????

    Even ter zijde, afwijkend van het onderwerp:
    Waarvoor staat hier ‘Westbank’ steeds doorstreept?
    Zou ik dat dan ook met ‘Vlamingen’ kunnen doen?

    😉 😉 😉 😉 😉 😉 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.