Moslimfeministe Irshad Manji neemt het op tegen de radicale Islam in België en Nederland

Liberales: De Canadese journaliste en feministe Irshad Manji heeft vandaag vrijdag 9 december 2011 een ontmoeting met Andreas Tirez en Dirk Verhofstadt (kernleden Liberales) in Brussel. Eergisteren werd de lezing van deze moslimfeministe nog onderbroken door extreme aanhangers van Shariah4Belgium. Irshad Manji komt op voor de rechten van moslimvrouwen en Liberales en de European Foundation for Democracy steunen haar daarbij. Lees verder hieronder: Irshad Manji in gesprek met Liberales.

Irshad Manji in gesprek met Liberales

door Liberales [http://www.liberales.be/]

In haar boek The trouble with Islam, vertaald als Het Islamdilemma, ijvert ze voor een kritisch en onafhankelijk denken binnen de islam. Het boek, dat door Liberales besproken is, heeft het wereldwijde debat aangezwengeld omtrent de islam. Irshad Manji roept moslims en niet-moslims op om te reageren tegen de conservatieve en enggeestige interpretaties van de fundamentalisten. Het valt hierbij op dat zij een zeer pragmatisch discours hanteert: ze probeert de beste strategie te zoeken om gematigde moslims en niet-moslims te overtuigen om ‘uit de kast te komen’ en op te komen voor een beschaafde islam. Daarbij maakt ze gebruik van het authentieke concept ijtihad, kritisch denken, en geeft ze praktische argumenten die men kan gebruiken in discussies om potentiële medestanders proberen te overtuigen. Andreas Tirez maakte een verslag van de gespreksavond die Irshad Manji in 2007 hield voor Liberales.

Irshad Manji begon haar uiteenzetting toen door te refereren naar de protesten in islamitische landen omtrent de cartoons die in een Deens krant verschenen waren. Sindsdien heeft ze via haar website veel reacties gekregen van progressieve moslims, die zich weliswaar beledigd voelden door de cartoons, maar zich nog veel meer beledigd voelden door het geweld tijdens de protesten. Ondertussen is er een democratische moslimpartij opgericht in Denemarken die de steun van 40% van de moslims zou genieten.

Het grote probleem van de islam ligt volgens Irshad Manji bij het ‘fundamentalism’. Voor de radicalen is de zevende eeuw, het ‘founding moment’ met de profeet en de koran heilig. Momenteel hebben zij een monopolie op de interpretatie van de koran. Het intellect wordt daarbij vervangen door intimidatie en argumenten worden niet meer weerlegd. Zo wordt in de discussie rond de sluier bijvoorbeeld niet aanvaard dat dit eigenlijk geen religieus symbool is, maar een cultureel symbool: het bestond immers vóór de islam ingang vond.

Snel verder lezen KLIKKEN op –>>

Het is Irshad Manji er niet om te doen om de radicalen te overtuigen. Dat is volgens haar toch onbegonnen werk. Het gaat haar om de twijfelaars en de gematigden die momenteel weggedrukt worden door de radicalen. Daarbij is de steun van niet-moslims broodnodig. Ze geeft een voorbeeld om dit aan te tonen. In Ontario (Canada) eiste een groep moslims dat ze eigen rechtbanken volgens de islamitische shariawetten zouden mogen instellen, in het kader van het in de grondwet ingeschreven recht op godsdienstvrijheid. Het hooggerechtshof vond deze vraag redelijk genoeg om het te onderzoeken. Toen dit bekend werd kwam het eerste protest van moslimvrouwen, echter tevergeefs. Ze vonden pas gehoor wanneer niet-moslimvrouwen een artikel schreven in een belangrijke krant. Dan ging het plots snel: de volgende dag (een zondag!) werd door de regering gecommuniceerd dat het voorstel niet langer werd onderzocht.

Er is niet enkel zelfcensuur door niet-moslims ten gevolge van de intimidatie van moslims, maar ook door de angst van de niet-moslim om als racist te worden bestempeld. Irshad Manji pleit ervoor om toch kritiek te durven geven en zich desnoods racist te laten noemen. Het is immers onlogisch dat je als niet-moslim geen kritiek mag hebben op moslims. Als je die logica doortrekt dan zou dat betekenen dat je als niet-militair geen kritiek mag hebben op Guantanamo, of dat de EU geen kritiek mag hebben op de VS, omdat de EU niet Amerikaans is.

Na de uiteenzetting was er ruimte voor vragen uit het publiek. Is de bezetting van Israël het grootste probleem voor de moslims? Irshad Manji: In mijn boek ga ik op deze vraag uitgebreid in, maar kort kan ik het volgende zeggen. Lang voor het bestaan van Israël was er al kolonisatie en waren er al veel conflicten tussen moslims onderling. Het einde van het ‘gouden tijdperk’, de periode tussen 800 en 1.200 waarin de islamcultuur een hoge vlucht kende, is ook niet tot stilstand gekomen door de ongelovigen, namelijk de christenen, maar door de onderdrukking door de moslimextremisten. Zo is onder hun bewind het aantal scholen voor koraninterpretatie gezakt van meer dan honderd tot nog welgeteld vier.

Het christendom heeft eeuwen tijd nodig gehad om min of meer liberaal te worden. Moeten we de moslims niet gewoon wat meer geduld geven?

Irshad Manji: Sociale vooruitgang is een traag proces, dat weten we. Maar dat maakt de zaak des te dringender. En de jongeren zijn hongerig naar verandering. Zo is het bijvoorbeeld vooral op vraag van de jongeren dat er een Arabische vertaling van mijn boek gekomen is. Dat ik geen uitgever vond die dat aandurfde (wegens intimidatie), was voor die jongeren geen excuus. Zij gaven me zelf de oplossing aan door voor te stellen dat ik het zou aanbieden via internet, als pdf-bestand, een bestand dat moeilijk te hacken is. En ik heb dat dan ook gedaan. Het is ondertussen al meer dan 100.000 keer gedownload van mijn website.

Is het niet beter om te ijveren dat moslims atheïstisch zouden worden, waarbij het moslim-zijn verwijst naar hun cultuur en niet meer naar hun geloof?

Irshad Manji: Nee, ik pleit niet voor atheïsme, hoewel ik het atheïsme als pluralist wel verwelkom. Ik ben zelf een moslim en ik wil aan andere moslims zeggen dat ook zij kritisch kunnen en mogen zijn, zonder dat ze daarmee ophouden om moslim te zijn. Centraal staat voor mij ijtihad: het was een concept in het ‘gouden tijdperk’ waarbij de moslim kritisch en open stond voor de wereld. Dat concept, dat uit de islam komt, is belangrijk in mijn strijd om de moslims te overtuigen. Veel moslims hebben immers schrik om te twijfelen en kritisch te zijn, omdat ze vrezen dat ze zullen afglijden naar het atheïsme. Dat willen ze absoluut vermijden en dus zijn ze voor alle zekerheid niet kritisch. Met ijtihad toon ik hen via een authentiek concept dat men vroeger én kritisch was én toch een goede moslim kon zijn.

Is het probleem niet dat veel imams de koran naar eigen goeddunken interpreteren? Moeten we de moslims niet leren voor zichzelf te denken?

Irshad Manji: De vraag die mij via mijn website door moslims het meest gesteld wordt is de volgende: ‘ik ben verliefd geworden op een niet-moslim, maar men zegt mij dat ik niet met die persoon mag trouwen. Is dat juist?’. Wel, ik vind natuurlijk dat dat wel mag, maar de ouders en de imam in de omgeving van die jongen of dat meisje zal niet overtuigd worden door een Canadese, lesbische feministe met piekhaar. Dus ben ik op zoek gegaan naar een progressieve imam die de koran zo interpreteert dat dat wél kan. Op die manier verliezen de radicalen een stukje hun monopolie op de interpretatie.

Hoe is het mogelijk om een meervoudige interpretatie van de koran te introduceren bij mensen die een heilige schrik hebben voor die meervoudige interpretatie?

Irshad Manji: Ik wil niet de radicalen overtuigen: dat is een doodlopend straatje. Ik wil de onderdrukte hervormingsgezinden overtuigen om uit de kast te komen. Ik denk trouwens dat zij in de meerderheid zijn. En ik zal dit blijven doen; ik ga niet weg. Dus ofwel gaan zij weg, ofwel treden ze in discussie. Ik ben daarin eerder realistisch dan idealistisch en ik denk dat wat ik doe een goede strategie is. Maar als iemand een beter idee heeft, dan wil ik echt dolgraag weten wat dat is. Je kan het me altijd melden via mijn website.

De islamitische wetten organiseren het dagelijkse leven van de moslims, ook in het Westen, en dat geeft conflicten. Wat is daar aan te doen?

Irshad Manji: In de huidige islaminterpretatie wordt de moslimidentiteit strak gedefinieerd. Die interpretatie bekijkt de moslim als behorende tot een meerderheid, terwijl hij dat niet is in het Westen. De moslim is dat dus niet gewoon. Hij is ook niet gewoon om te onderhandelen, iets wat nodig is in het Westen, zeker als minderheid. Dat geeft dus conflicten. De moslim zal dan ook in de meerderheid willen zijn en zal het demografisch wapen gebruiken.

2 gedachtes over “Moslimfeministe Irshad Manji neemt het op tegen de radicale Islam in België en Nederland

    1. Tijd voor een nieuw Guantanamo op een Waddeneiland? Zouden die gasten in woestijndoeken hun hele werkloze dag vullen met het opsporen van Kaffirs en afvalligen?

      Like

Reacties zijn gesloten.