Belgische Oceane Sluijzer spreekt: ‘Ik raakte eraan gewend dat ze me een vuile Jodin noemen’


Het beruchte Atheneum van de Pagodes in Laken (Brussel), haard van woekerend antisemitisme van vreemde origine. De overheid en de media zwijgen en laten betijen

Op 22 november berichtte ik hier over hoe het Belgisch-Joodse meisje Oceane Sluijzer, dertien jaar oud, op vrijdagnamiddag 18 november ’11 werd afgetuigd door vijf oudere meisjes van Marokkaanse origine toen zij het sportcentrum in Neder-Over-Heembeek verliet. De vijf moslimmeisjes gaven Oceane wat rake klappen, sleurden haar met de haren op de grond en gaven een kniestoot in haar gezicht. Aanvankelijk weigerde de reguliere media hierover te berichten. Maar niét in Israël waar iedereen blijkbaar meer geschokt is door het voorval in Brussel dan de Belgen zèlf. Begrijpe wie begrijpe kan! Hieronder een interview met een reporter van Ynet News hoe het Oceane Sluijzer sindsdien is vergaan en dat klinkt niet zo best.

Oceane Sluijzer: ‘I got used to being called a dirty Jew’

“Alleen in Israël betekent ‘vuile Jood’ slechts dat je je dringend moet gaan wassen”

door Menachem Gantz [bron: Ynet News]

Wat gebeurt er wanneer een Joods meisje in België brutaal wordt aangevallen door Islamitische medeleerlingen? De politie slaagt er niet in om het incident adequaat te behandelen, terwijl de schooldirectie en de politici de andere kant opkijken.

De correspondent van Yedioth Ahronoth [Ynet News] had een ontmoeting met het slachtoffer Oceane Sluijzer van de aanslag, die de Europese Joodse gemeenschappen heeft geschokt.

Océane Sluijzer

Haar blauwe ogen kijken leeg, haar blonde haren bedekken de tekens van de zware klappen die zij moest incasseren. Tien dagen lang heeft de 13-jarige Oceane Sluijzer haar huis niet meer verlaten, verschrikt en vol angst om weer buiten te komen. De vrees om over straat te lopen verlamt haar nog steeds, sinds die fatale vrijdag, ongeveer twee weken geleden, toen vijf meisjes van islamitische afkomst, haar medeleerlingen, haar in het openbaar vernederden en haar aanvielen.

Maar Oceane is geen alleenstaand geval. Camilla, 16 jaar, volgt les aan de Europese school, die algemeen het meeste aanzien geniet in het Brusselse en waar de meeste kinderen van de Europese vertegenwoordigers naar toe worden gezonden. Zij besliste onlangs om de onderwijsinstelling te verlaten en zich in te schrijven aan een Joodse school na voortdurende pesterijen omwille van haar opinies en steun voor Israël.

Maar het lijkt erop dat in het België van 2011, de wetsautoriteiten, de overheid en het onderwijssysteem de strijd reeds hebben opgegeven. Volledige onverschilligheid is dezer dagen blijkbaar de manier van hoe de Belgen antisemitische aanvallen zoals deze beantwoorden. “De politie stelde me voor dat ik beter mijn mond zou houden over het incident. Zij vroegen me ‘Zeg niet dat het antisemitisme is,'” onthulde Oceane. “Zij opperden zelfs dat ik moest vermijden naar het hospitaal te gaan.”

Volgens haar vader, Dan Sluijzer “vertelde de politie hem dat zij de verklaringen van de vijf meisjes zouden verzamelen en het dan maar zo zouden laten. Als zij haar in de toekomst opnieuw zouden aanvallen, beloofden zij anders te handelen. De politie wil deze zaak zo spoedig mogelijk begraven.”

De reactie van het onderwijssysteem was in dezelfde zin. Oceane keerde dezelfde dag terug naar huis en verliet de volgende 10 dagen haar huis niet meer, maar niemand op de school die de moeite nam om haar te contacteren. Haar medeleerlingen verdwenen eveneens.

“Een week later, vroeg de schooldirecteur om samen met Oceane ’s moeder op kantoor te komen voor een gesprek,” vertelde haar vader. “Hij vertelde dat hij besloten had om de leidster van de meisjes tijdelijk schoolverbod op te leggen. Ik informeerde hem dat mijn dochter niet naar school zal weerkeren, die onbekwaam is om haar te beschermen. Voor zover het hem iets kon schelen, was dat voldoende. Het was de ideale oplossing.” [De hele kwestie werd zonder blikken of blozen verticaal geklasseerd; Brabosh.com 😦 ]

Omgaan met angst
In haar eerste gesprek, een dag nadat zij instemde om sinds het incident weer haar huis uit te komen, beleeft Oceane het trauma helemaal opnieuw. “Ik ben de kwetsuren en lichamelijke pijn te boven gekomen,” zegt ze “maar geestelijk voel ik me gekwetst.” Zij vindt het moeilijk omhoog te kijken wanneer zij spreekt, houdt haar hoofd gebogen, haar stem klinkt flauw. Haar vader zegt dat zijn dochter veranderd is. “Plotseling mag ik haar niet meer aanraken,” merkt hij op. “Een klopje op de schouder en zij krimpt in elkaar. Ik maak me ernstig zorgen over haar.”

Lees hier het vervolg van het interview.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.

5 gedachtes over “Belgische Oceane Sluijzer spreekt: ‘Ik raakte eraan gewend dat ze me een vuile Jodin noemen’

  1. het wordt teeds gekker en gevaarlijker hier in europa aan het antsemitisme wordt niets gedaan haar vriendinnetjes zijn bang en durven haar niet te beschermen,,,vind je het gek dan,,,als bijvoorbeeld oceane een van die marocaanse meisjes een blauw oog had geslagen dan was zij zo ongeveer opgepakt en in de gevangenis beland terwijl die marocaanse meisjes oceane ongestraft halfdood mogen slaan!,, of erger ,,,wat is hier toch aan de hand wij zijn letterlijk tweederangs burgers in ons eigen landen aan het worden want dit gebeurt overal in het westen van Amsterdam tot Oslo en van Londen tot Parijs,,,,en dit is nog maar het begin,over een paar jaar moeten we weer op de vlucht want het is allang duidelijk dat ze hier niets aan gaan doen,,alles halen ze uit de kast om dit zoort gevallen in de doofpot te stoppen,,er is het meisje zelfs afgeraden om naar het hospitaal te gaan!,,,,europa is reddeloos verloren,,,,,

    Like

  2. Hert is een schande dat de schoolleiding geen maatregelen neemt tegen dat tuig .
    Men had minimaal een persbericht uitkunnen leten gaan waarin dit wanstaltige gedrag veroordeelt wordt.
    Hopelijk houd het meisje er geen trauma aan over,Ík wens het lieve Joodse Meisje heel veel sterkte toe en neem een cursus Krav Maga,hebben twee dochters van mij ook gedaan en ze zijn voor niemand meer bang

    Like

  3. Inderdaad. Imi Lichtenfeld heeft die “vechtsport” destijds ontwikkeld om Tsjechische nazi’s van zich af te slaan. Toch zouden onze geperverteerde D’66 jurisprudentia en hun Belgische collega’s zo’n succesvolle zelfverdediging meteen omdraaien om de samenleving niet in gevaar te brengen. “Je had kunnen weglopen, de instanties waarschuwen,recht niet in eigen hand nemen” en andersoortig geblaat. In hun rijke woonenclave’s zien zulken nog geen anderhalve Marokkaan hoor.

    @Jochanan. Ik herken diezelfde gedachten die je hier etaleert. Toch zal er wel een keer een kentering komen?!?

    Like

Reacties zijn gesloten.