Met de schijn van een democratie als middel om er komaf mee te maken: treedt binnen in het Islamisme

Altijd leerrijk om het VRT journaal te bekijken, vooral wanneer journalisten de kans krijgen om aan Israëlbashing te doen en dat dan terwijl in het Midden-Oosten pure chaos heerst en letterlijk alles op zijn kop staat. Overal grijpen radicale anti-democratische Islamisten de kans om via de schijn van democratie aan de macht te komen en de ontluikende democratische tendensen met harde hand de kop in te drukken. Toch slaagt onze openbare omroep de VRT er telkens weer in om ergens een verslag op te diepen hoe slecht Israël toch wel is. Deze keer over hoe de Amerikaanse Generaal Leon Panetta Israël aanspoort om de hand te reiken naar zijn Islamistische buren. “Israël moet zichzelf uit het isolement halen en opnieuw de banden aanhalen met landen zoals Turkije, Egypte en Jordanië,” zegt de generaal, huidig minister voor Defensie van de VS.

Generaal Leon 'Pasha' Panetta

Je zou normaliter mogen verwachten dat elke rechtgeaarde democraat voor de volle honderd pond achter Israël gaat staan, hèt grote voorbeeld voor de democratische revival in de staten van het M-O. Nee hoor, helemaal niet, integendeel zelfs. “Arabische Lente is cool, Israël is de grote boef,” luidt de onderliggende teneur in deze boodschap. Niet de nieuwe Islamistische regimes moeten de hand reiken naar Israël, nee hoor, het is Israël, de enige echte democratie van het hele Midden-Oosten, dat zich maar moet ‘aanpassen’ aan de gruwel die in de buurlanden van de Joodse staat om zich heen grijpt. Israël moet naar aloude dhimmietraditie, op de buik gaan liggen voor nieuwe opkomende Islamistische regimes zoals bijvoorbeeld in Egypte, waar de Moslim Broederschap en de Salafisten ruim tweederden van de stemmen binnenrijven. Jawadde.

Volgens de VRT – èn generaal Leon Panetta! – ligt de sleutel tot duurzame stabiliteit in het M-O – enkel en alleen – bij de Joodse staat Israël: “Sorry Israël, maar als jullie niet plat willen gaan voor de Islamisten, is het straks eigen schuld dikke bult als de Islamisten straks de Joodse staat binnenvallen en verwoesten.” Geen dank VRT/Canvas, dat had ik zelf ook zoal begrepen. Niks nieuws onder de zon. Voorbeelden genoeg uit de geschiedenis van 2000 jaar Jodenvervolging. Als Israëlbashende openbare omroep van Vlaanderen bent u nog steeds de primus van de klas. En generaal Leon Panetta? Die kan de boom in, samen met zijn anti-Israëlische baas Barack Obama. In het volgende artikel wijst Israel Kasnett nogmaals op het gevaar van het Islamisme dat als een open etterende kanker zich over het hele Midden-Oosten uitzaait. 

Exit stability, enter Islamism

How this radical Islam revivalism is proving to be more dangerous as time passes

Hoe deze heropleving van het radicale Islamisme steeds gevaarlijker wordt naarmate de tijd verstrijkt

door Israel Kasnett [bron: The Jerusalem Post]

Maanden zijn voorbij gegleden en een aantal landen waaronder Libië, Tunesië, Egypte en Syrië beleven nog steeds hun politieke omwenteling en ervaren dramatische veranderingen. Onder aanmoediging van Israël en het Westen, is de val van een autoritair regime en de opkomst van een vreedzame, democratische regering een proces dat jaren in beslag kan nemen. Wat echter storend is, is het verlies aan stabiliteit die tot nog toe heerste en de chaos die steeds meer uit de hand loopt.

Autoritaire heersers pogen een status quo te handhaven aangezien stabiliteit de overleving van hun regime betekent. Vandaag zijn wij getuige van een alom verspreide ineenstorting van het autoritair handelen, maar zijn vervanging staat ver af van de geromantiseerde visie van de Westerse democratie.

Het klopt dat nieuwe partijen zich thans mogen registreren en de kiezers hebben meer vrijheid om te kiezen, maar verkiezingen zijn niet het kernelement van democratie maar veeleer een middel om er komaf mee te maken. Verkiezingen zijn geen indicatie van de aanwezigheid van democratie maar markeren eerder het begin van het proces. En democratische verkiezingen betekenen niet noodzakelijk de voortzetting van de vrijheid.

De NSDAP, de partij van de nazi’s, raakte aan de macht via vrije en eerlijke verkiezingen, net zoals de terroristenorganisatie Hamas in 2006. Mahmoud Ahmadinejad van Iran kwam als de ‘winnaar’ uit de democratische verkiezingen van 2009 te voorschijn. Vandaag nemen de islamisten de macht over en houden zij verkiezingen als bewijs van hun steun aan de democratie. In feite gebruiken zij het systeem om aan de macht te geraken, om hun vijandige boodschappen te verspreiden en chaos te brengen.

Snel verder lezen KLIKKEN op –>>

De Islamisten varen wel bij de Arabische Lente
Reeds op maandag, op de eerste dag van de stemming, probeerden de partij van de Moslim Broederschap, Vrijheid en Rechtvaardigheid [Freedom and Justice Party], om door middel van premies kiezers aan te sporen om hen te steunen. En zij maken een goede kans om daarin te slagen.

De beweging van Ennahda in Tunesië, een Islamistische partij, eiste de overwinning op na afloop van de verkiezingen. Hoewel partijleider Rachid Ghannouchi zijn bedoeling kenbaar maakte dat liberale beleidslijnen zouden behouden blijven, is de kans bijzonder groot dat alles zal veranderen van zodra de Islamisten hun strenge religieuze standaarden zullen opleggen aan de bevolking. Ook Marokko is getuige van de opkomst van het Islamisme. Vorige week, won de Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling, die zich met de Moslim Broederschap identificeert, de verkiezingen.

Abdel Hakim Belhadj, een Islamistische voormalige bevelhebber van de Libische Islamitische Gevechts Formatie, één van de machtigste milities van Libië en die in het verleden banden onderhield met Al Qaeda, maakt een zeer goede kans om aan de macht te komen. Eveneens kan, volgens een bericht in The New York Times in september, Ali Sallabi, een wel gerespecteerde Islamitische geleerde en een invloedrijke politieke leider, het extremisme binnen loodsen in een eventuele nieuwe regering in Libië.

Afgaande op de gebeurtenissen in Egypte, Tunesië, Marokko en Libië, is het hoogst waarschijnlijk dat wanneer het Syrische regime van president Bashar Assad valt, dat zijn vervanging door een Islamistische partij zal gebeuren. Onder de belangrijkste politieke organisaties die onlangs aan de kant van de Syrische oppositie zijn opgedoken is er de Syrische Nationale Raad die de Moslim Broederschap omvat en de Verzamelde Istanboel Groep, die ook grotendeels Islamist is.

Het is gemakkelijk vast te stellen hoe de Moslim Broederschap overal enorm vooruitgang heeft gemaakt dankzij de Arabische Lente. Tot nog toe waren haar macht en invloed beperkt, maar de val van regimes heeft de Broederschap de kans geboden om de macht te grijpen. Andere landen waaronder Algerije, Somalië en Jemen hebben onlangs eveneens de opkomst van de radicale Islam gezien.

Hoewel vrij uniek in termen van omvang gesproken, het conflict [fitna in het Arabisch] zovele Noord-Afrikaanse en Midden-Oostenlanden in haar greep houdt en een verdere opkomst van de radicale Islam onafwendbaar lijkt, is dit in werkelijkheid niets nieuws. De Libanese Burgeroorlog van 1975-76 lag aan de basis van de opkomst van radicale Moslims. En hoewel de Iraanse revolutie van 1979 een democratische regering aan de macht bracht, was de democratie kortstondig en zes maanden later, onder leiding van de Sjiitische geestelijke leider Ayatollah Ruhollah Khomeini, trokken de extremisten de macht naar zich toe.

De heropleving van deze radicale Islam bewijst gevaarlijker te zijn naarmate de tijd verstrijkt. Israël wordt langzaam omringd door landen waarin radicale elementen die de vernietiging van de Joodse staat propageren, wezenlijke macht bereiken.

Europa moet wakker worden
Maar het gevaar beperkt zich niet enkel tot Israël. Europa, dat zo nauw betrokken raakte in de chaotische gebeurtenissen die vandaag in Algerije, Tunesië en in Libië plaatsvinden, wordt thans geconfronteerd met een ernstige, groeiende bedreiging aan haar deurdrempel. Radicale Islamistische krachten die zonet de Middellandse Zee zijn overgestoken, vormen voor het gebied, dat Sir Winston Churchill ooit ‘de zachte onderbuik van Europa’ noemde, een ware bedreiging. Europeanen zouden dit niet mogen negeren.

Vorig jaar, in een artikel getiteld ‘De Mediterrane Smeltkroes”, schreef Joschka Fischer, de vroegere minister van Buitenlandse Zaken van Duitsland, “Het is tijd om geopolitiek te denken, niet enkel fiscaal, over het Middellandse Zeegebied. Waarmee de Europese Unie wordt geconfronteerd is niet zozeer een monetair probleem; het is eerst en vooral een strategisch probleem – één dat dringend oplossingen vereist.” Echter, terwijl Fischer deze dringende kwestie onderkent, is het minder duidelijk of andere Europese naties deze visie hebben gevolgd.

Dus, wat kan er aan gedaan worden? Israël en het Westen moeten een manier vinden om de gematigde stemmen in deze landen te financieren en bij te staan. Het Westen zou hun hulpcontingent moeten afstemmen op het niveau van vrijheid en democratie. Het Westen moet deze overheden zoveel mogelijk engageren en aansporingen aanbieden zoals handelsakkoorden, om samenwerking aan te moedigen.

Israël kan eveneens haar steentje bijdragen door hulp te verstrekken bij het uitbouwen van de infrastructuur, landbouw- en waterhuishoudings technieken en militaire hulp verlenen, en zelfs met het helpen van het opzetten van hi-tech industrieën, maar het heeft hierbij de steun nodig van een goed geïnformeerd Westen. De Westelijke naties moeten wakker worden en moeten zich realiseren dat als zij niet nu en vrij snel handelen, de radicale Islam weldra over hun deurdrempel zal stappen en de chaos zal aansporen.

Het is noodzakelijk dat het wereldwijde werk om de extremisten af te slaan en aan allen, die vrijheid en democratie voor iedereen steunen, de capaciteit te bieden om aan de macht te raken en de respectievelijke landen die zich laten leiden door de ethiek van het leven, vrijheid en rechtvaardigheid, vooruitgang te helpen maken naar economische groei en politieke rust.


Met dank aan Tiki S. voor de hint.