Het harde leven van moslim terroristen in Israëlische gevangenissen

The Hard Life of Muslim Terrorists in Israeli Prison

door Daniel Greenfield [bron]

Bijgewerkt

Zes jaar geleden, stak Saeed Shalalde de Israëlische chocoladefabrikant Sasson Nuriel neer die ter plaatse dood neerzeeg. Vandaag leidt Shalalde een comfortabel leventje in een Israëlische gevangenis. Daar mengen de terroristen zich onder elkander, houden feestjes, studeren voor geavanceerde graden en blijven in contact met hun schare aanbidders via Facebook en hun 3G mobiele smartphones.

Voor moslimterroristen in Israëlische gevangenissen lijkt het leven meer op een vakantie. De terrorist Haytham Battat van Hamas, die verantwoordelijk is voor de moord op vier Israëliërs, gebruikt zijn Facebookpagina om Jihadi video’s via YouTube te verspreiden. In zijn recente facebookfoto’s poseert Saeed Omar, een terrorist van de PFLP die tot negentien jaar opsluiting werd veroordeeld, met een spandoek van zijn favoriete voetbalploeg [plaatje hierboven], hangt het feestvarken uit samen met andere terroristen aan een tafel bedekt met dozijnen borden en flesjes Coca Cola, en post er fragmenten van gedichten die oproepen tot de vernietiging van Israël.

Gebruik makend van 3G smartphone, kan Omar zijn eigen ‘fanpagina’ op Facebook vanuit de gevangenis bijwerken. Andere terroristen gebruiken de smartphonevideo en gaan met hun vrienden virtueel winkelen en hun eigen kleren uitkiezen, die dan aan hen in de gevangenis worden afgeleverd, of wonen vanop afstand familiegebeurtenissen bij. Soms schijnt het zelfs alsof zij niet eens in een gevangenis leven.

Moslimterroristen zoals Shalade, Batta en Omar weigeren om het bestaan van Israël te erkennen. En gelukkig worden zij niet gedwongen om de televisieprogramma’s van de Zionistische Entiteit te bekijken. In plaats daarvan genieten zij van de Arabische kanalen via satelliet televisie. Hoffelijkheid siert het Israëlische gevangenissysteem.

Het aankopen en verhandelen van luxegoederen is ook niet echt een probleem. Elke veroordeelde moslimterrorist ontvangt een salaris van de Palestijnse Autoriteit. Zelfs leden van Hamas. Dat geld wordt verstrekt door de Amerikaanse en Europese belastingbetalers. Zo ongeveer 10 procent van de begroting van de Palestijnse Autoriteit wordt besteed aan het betalen van de salarissen van gevangengenomen terroristen, dat ten gunste komt van hun respectievelijke families en van de families van terroristen die helaas niet het geluk hadden om hun terroristenbestaan te eindigen in Israëlische gevangenissen, maar het dan maar zo proberen uit te houden.

Met dat geld, eten de moslimterroristen niet alleen beter dan Joodse gevangenen, zij eten zelfs beter dan de gevangenbewaarders die hun moeten bewaken. Terwijl de wezen van de mannen en de vrouwen die zij vermoordden kreperen van de honger, worden hun moordenaars als varkens vetgemest in gevangenissen die slechts bij naam bestaan. Wachtend op de dag wanneer Israël zal overeenkomen om duizend van hen te ruilen voor één enkele gijzelaar.

Terrorisme is Big Business

De naar schatting 100 miljoen dollar die jaarlijks gaat ten voordele van gevangen of gedode terroristen, toont aan hoe groot de business van het terrorisme wel is voor de Palestijnse Autoriteit. Zowel dat van de terrorist die aanvalt als het goede leven dat terroristen genieten in de gevangenis, wordt gesubsidieerd met hulpfondsen van overheden die beweren dat ze het terrorisme afzweren. En het dan vervolgens op de een of andere wijze ook weer gaan subsidiëren.

Eén van de aanklachten die Saddam Hoessein ten laste werden gelegd was dat hij terrorisme bevorderde door geld te geven aan de families van zelfmoordbommenleggers. Maar elk land dat hulp geeft aan de Palestijnse Autoriteit doet onrechtstreeks precies hetzelfde ding. Het enige verschil tussen wat Saddam Hoessein deed en wat de EU en de V.S. doen, is dat wij een graad verschillen die ontkenning aannemelijk maakt. De Palestijnse Autoriteit handelt als onze tussenpersoon die om geld voor beveiliging verzoekt en het vervolgens kwistig rondstrooit onder haar terroristen.

Tijdens de regering van Obama steeg de hulp aan terroristen dramatisch. In 2008 doneerde die voor meer dan 600 miljoen dollarwaarde in hulp aan de Palestijnse Autoriteit. In 2009 verbond die zich tot 900 miljoen dollar. Tegen 2010 incasseerde de Palestijnse Autoriteit voor bijna 4 miljard dollars van internationale donors met inbegrip van de Verenigde Staten. Maar dat weerhield PA-premier Fayyad er niet van om de hulp van de V.S. als “afpersing” aan de kaak te stellen. De buitenlandse hulp ging omhoog tot 60 procent van het Bruto Nationaal Product. De Palestijnse Autoriteit heeft geen economie. Het heeft buitenlandse hulp.

De Palestijnse Autoriteit wordt beheerd door terroristen. De kortste weg naar de top is om je eigen terroristencel te vormen en beginnen met het vermoorden van Israëlische burgers. En de beloning is de kans om je onder te dompelen in de gouden rivier van buitenlandse hulp en een beetje van dat aanwenden op hùn manier. De terroristen genieten voluit van hun rijkdom en internationaal respect. En zelfs wanneer zij gevangen worden, worden zij in de gevangenis behandeld met geitenleren handschoenen.

De golf van beschuldigingen jegens Israël voor vermeende schendingen van de mensenrechten heeft de Israëlische regering ertoe gedwongen om achteruit te buigen en te tonen hoe goed zij de  moslimterroristen wel behandelt. De militairen van het IDF opereren onder strak beperkte afgesproken regels [rules of engagement], gelijkend op deze die ernstige slachtoffers onder de Amerikanen in Afghanistan veroorzaken. En de Israëlische gevangenissen doen alsof ze de propaganda – die terroristen maken via Facebook die zij van binnen hun eigen muren posten – niet gezien hebben.

Mensenrechten activisten beschrijven Gaza vaak als een gevangenis. Een gevangenis met gratis elektriciteit en gratis water. Terwijl Israëliërs hoge bedragen betalen voor water, krijgen de aanhangers van Hamas in Khan Younis het allemaal kosteloos. Israël verstrekt 40 miljoen kubieke meters water. Zo veel water dat, terwijl in Israël de inwoners zorgvuldig moeten omspringen met het watergebruik, de Palestijnen in Khan Younis hun eigen waterpark openden .

Wanneer Israël de stekker zou uittrekken van de elektriciteit en water, zou Gaza in amper enkele weken tijd terug naar het Stenen Tijdperk keren. De batterijen van de smartphones zouden nergens meer opgeladen kunnen worden. De accounts op Facebook die een Derde Intifada bevorderen zouden niet meer kunnen bijgewerkt worden met computers zonder stroom. En de laboratoria die bommen maken zouden niet langer kunnen rekenen op krachtbronnen of hun aanslagen kunnen plannen gebruik makend van elektronische kaarten.

Maar net zoals terroristen als Shahalde en Omar hun smartphones mogen behouden, krijgen  de Palestijnse Autoriteit en Hamas in Gaza hun water en elektriciteit. Het harde leven van een moslimterrorist waarover de CNN en de BBC over berichten bestaat eenvoudig niet.

Het Israëlische voorbeeld is niet uniek. Moslimterroristen leven in eender welk Westers land van de werkloosheidsuitkering. De reguliere dagbladen meten hen vleiende profielen aan en belastinggeld wordt systematisch in hun organisaties gepompt. En nog schreeuwen zij dat zij worden vervolgd. Gekweld, misbruikt en beroofd van hun rechten.

De waarheid is niet wat u op TV ziet. De waarheid is dat de “vluchtelingenkampen” die bestaan,  volgebouwd zijn met herenhuizen en buitenverblijven die met internationale hulp werden betaald. De waarheid is dat de terroristen in de gevangenis baden in luxe die door de Amerikaanse belastingbetalers wordt betaald en hun bewonderaars vergoelijken die op Facebook smartphones gebruiken die vele Amerikaanse en Israëlische families zich niet eens kunnen veroorloven. De waarheid is dat het terrorisme big business is. En dat wij het kind van de rekening zijn.

Advertenties