5 gedachtes over “Gilad Shalit weer VRIJ [in beeld]

  1. Een zeer vermoeide jongen tijdens het interview. Bij deze beelden borrelen tranen omhoog. Eindelijk je kind,broer weer in je armen. Wat een troost voor dit gezin.Hoop is niet verloren gegaan. Ik bid herstel en sjalom voor dit gezin.

    Like

  2. Alhoewel ik vind dat de nederzettingenpolitiek ooit tot de ondergang van Israel zal leiden, ben ik blij dat Shalit terug is. Maar bedroefd om wat de familie Schijveschuurder is overkomen. Vijf familieleden verloren bij de aanslag op de pizzaria. De pijn die ze voelen. Shrveul Schijveschuurder overweegt te emigreren. Ik geef hem geen ongelijk. Je zal er maar wonen en je krijgt dit voor je kiezen. Ik hoop dat de beslissing tot uitwisseling een goede zal blijken. Voor het Israel dat ik in gedachten droom. Dat de Sleutels van de Heilige Plaatsen terug moeten naar de staatsrechtelijke opvolger van de Sultan aan wie ze in 1853 waren ontstolen, is zo een gedachte. Enfin, Shalit is vrij. Ik heb ergens gelezen dat Turkije veertig Palestijnen opneemt. Moet Belgie ook doen.

    Like

    1. @”Alhoewel ik vind dat de nederzettingenpolitiek ooit tot de ondergang van Israel zal leiden”

      Onzin. Voor de Palestijnen en in het bijzonder het Palestijnse leiderschap, is ELKE vierkante centimeter van Israël ‘bezet gebied dat bevrijd moet worden’. Tot 1967 bestonden er niet eens ‘nederzettingen’ op de Westbank of in Gaza. Toch waren de Arabieren al verscheidene keren aanvalsoorlogen begonnen tegen Israël met als enige doel de Joodse staat te vernietigen en de Joden te verdrijven uit het Midden-Oosten. Ook toen werd Gaza gebruikt als uitvalsbasis voor de terreur. Vanuit Gaza pleegden, door Egypte opgeleide en bewapende fedajien, terreuraanslagen en werden gruwelijke massacres uitgevoerd jegens de Joodse burgerbevolking. In het door Jordanië illegaal bezette Oost-Jeruzalem hadden op de stadsmuren Arabische sluipschutters postgevat die 19 jaar lang [!] de Joden in West-Jeruzalem neerkogelden. Pas nà de Zesdaagse Oorlog van 1967 kreeg Israël stilaan grip op de situatie, dwz tot Arafat zijn Eerste en Tweede Intifada [de stenenoorlog] opzette, terwijl de Vredesonderhandelingen gewoon doorgingen alsof er geen vuiltje aan de lucht was.

      Like

Reacties zijn gesloten.