Een 2de Palestina stichten in Judea & Samaria naast Jordanië zou een grote stommiteit zijn

Een staat wordt geboren !

Jordanië is Palestina

Een 2de Palestijnse staat oprichten ten westen van de Jordaanrivier zou een grote dwaasheid zijn

door Haim Misgav [bron: Ynet]

De Joodse Staat werd gevestigd in het Land van Israël. Niet in Oeganda, niet in Zuid-Amerika en in geen enkel ander gebied werd het de Joden ooit aangeboden in antwoord op hun precaire noodsituatie. De Volkerenbond [voorloper van de VN] die aan Groot-Brittannië het mandaat verleende om vorm te geven aan het nationaal tehuis van het Joodse volk, verwees naar het volledige grondgebied aan beide kanten van de Jordaanrivier.

Israël gaat niet weg, wen er maar aan

Men zou zich van het volgende bewust moeten zijn: Er bestond geen “Jordaans volk” ten oosten van de Jordaanrivier dat daar naar onafhankelijkheid streefde, net zo min dat er ook geen “Palestijns volk” bestond ten westen van de Jordaanrivier. Vandaar dat, toen David Ben-Goerion de Onafhankelijkheids Verklaring opstelde, hij niet de grenzen van de staat Israël bepaalde. Hij wist ook dat aan het eind van de aanvalsoorlog die de Arabische staten tegen de kleine Joodse gemeenschap voerde, de grenzen er helemaal anders zouden uitzien dan de grenzen zoals bepaald in het Verdeelplan [VN-Resolutie 181].

De eerste premier van de Joodse staat wist ook dat om het even welk grondgebied dat door het IDF zou veroverd moeten worden, deel zou blijven van de staat en niet “bezet grondgebied” zou worden genoemd. De Joodse staat zal zijn wettelijke eigenaar worden, gebaseerd op de internationale overeenkomsten die het gehele Land van Israël, aan beide zijden van de Jordaanrivier  (jawel, meneer de Jordaanse koning) aangewezen als het Huis van de Joden.

Jammer genoeg werden slechts delen Judea en Samaria, het oosten van Jeruzalem en de vallei van de Jordaanrivier veroverd in die noodzakelijke oorlog. Deze delen werden overgenomen door leden van het Hasjemiitische koninkrijk. Geen enkele natie in de wereld erkende deze Jordaanse overname, aangezien het voor iedereen duidelijk was dat de enige rechtmatige eigenaar van deze gebieden het Joodse volk is. Toen de Britten hun opdracht in het Land van Israël in 1948 beëindigden, na te zijn verslagen door de Joodse strijdkrachten, werd het gebied in feite teruggekeerd aan zijn natuurlijke heersers: het Joodse volk.

Annexatie van Judea en Samaria
De koning van Jordanië, die een staat leidt die in feite uit geen natie bestaat, maar eerder uit een mengelmoes van stammen die van toekwamen vanuit de woestijn gekoppeld met wat men nu de “Palestijnse vluchtelingen” noemt, maakt zich terecht zorgen over de toekomst van zijn marionettenstaat. Deze staat heeft een familie die bekend is als de “koninklijke familie”, die het land bestuurt en niets anders. Eén dezer dagen zullen wij ooit in staat zijn om het als de “Palestijnse staat” te kunnen zien, waar de gehele wereld zo enthousiast naar uitkijkt.

Het vestigen van nog een andere Palestijnse staat ten westen van de Rivier van Jordanië zou zeker een grote dwaasheid zijn. Ten eerste omdat een dergelijke staat zich met zijn zuster-staat over de Rivier zou willen verenigen. Ten tweede omdat de vele Arabieren in Galilea en in het noordelijke deel van Israël zich ook met hun zusterstaat zouden willen verbinden.

Vandaar dat, wanneer de Joodse inwoners van ons land willen overleven, wij snel de gebieden zouden moeten annexeren, bevrijd van buitenlandse controle tijdens de Zesdaagse Oorlog, net zoals David Ben-Goerion deed aan het eind van de Onafhankelijkheidsoorlog toen hij de Israëlische wetten toepaste in alle gebieden die in die oorlog werden veroverd. Eender welke andere oplossing zou vraagtekens zetten naast ons recht om te leven in Beersjeba of Eilat of Lod of Jaffa, om nog maar te zwijgen over het lot van de vele andere gemeenschappen in Galilea, aan de kustvlakte en in de Negev.

Verdere terugtrekking is zeker geen optie. “Land voor vrede” is een valse formule. De Oslo Akkoorden, die nu hun 18de verjaardag vieren, waren niets meer dan één grote dwaasheid, net zoals die andere terugtrekkingen dat ook waren zoals die uit Zuid-Libanon, uit Gush Katif, uit het noorden van Samaria en uit andere gemeenschappen in de Sinaï. Zij die die er nu nog altijd niets van begrijpen zullen op een dag merken dat ze het water drinken van de Middellandse Zee, precies wat Arafat ons in het verleden toewenste.

Dr. Haim Misgav doceert wetgeving aan het Academisch College van Netanya; met dank aan Tiki S. voor de hint.

Meer over de Jordaanse Optie op Brabosh.com: Jordanië is NIET Palestina, einde discussie [sic] van 1 september 2011; Jordanië vindt Palestijns ‘September Plan’ schadelijk voor de vluchtelingen van 31 augustus 2011; Palestijnse leiders Abbas, Dahlan en Co nemen Jordaanse nationaliteit aan van 9 februari 2011; De Jordaanse Optie opnieuw op de onderhandelingstafel voor de vrede van 25 april 2011; Palestina werd in 1921 gesticht in Jordanië met Amman als hoofdstad van 16 december 2010; Toespraak van Geert Wilders in Tel Aviv van 5 december 2010; Geert Wilders in Tel Aviv: Jordanië is de enige Palestijnse staat die er ooit zal komen van 6 december 2010; De Palestijnen hebben al een staat: Jordanië van 23 juni 2009; Land voor vrede werkt niet van 31 januari 2009; Conferentie ‘Jordanië = Palestina’ in de steigers van 11 november 2010; Geen onafhankelijke Palestijnse staat maar confederatie met Jordanië van 5 maart 2010; De hele wereld – behalve Palestijnen en Arabieren – wenst 2-statenoplossing voor het Arabisch-Israëlisch conflict van 21 mei 2009; Twee statenoplossing voor Israël en Palestina: Ja maar… hoe en waar? van 16 april 2009; 2-staten oplossing voor Israël en Palestina verder weg dan ooit van 2 maart 2009