Het nieuwe Libië zal Israël waarschijnlijk niet erkennen

Moeammar Gaddafi in vol ornaat

‘New’ Libya unlikely to recognize Israel

door Israel Matzav [bron]

Alex Jofee schrijft op zijn blog Jewish Ideas Daily, dat we nog terug naar de dagen zullen verlangen toen Moeammar Gaddafi in Libië aan de macht was.

Gaddafi leek naar het einde toe, meer op de karikaturale voorstelling van een schurk uit de stripverhalen, met zijn wilde haren, flamboyante uniformen, de Amazonische veiligheidsagenten en de eindeloze monologen.

Mooie jonge maagden als bodyguard van Gaddafi

Het meest verbazingwekkende was dat dit schoolvoorbeeld van een megalomane maniakale, narcistische tinnen soldaatjesachtige dictator nooit als dusdanig werd bekeken. Dat lag uiteraard aan zijn controle over de olie, de dreiging van het terrorisme, de magie van  zijn theatrale kunsten, en de fascinatie van welopgevoede Westerlingen voor de vreemde kronkelende gang van zaken in het Midden-Oosten.

Met zijn regime dat zo goed als met de knieën op de grond zit, stijgt zienderogen de hoop dat de nieuwe regering een democratisch Libië zal installeren. Er zijn rapporten van Libische Joodse zakenmensen verschenen die de rebellen hebben gepeild naar hun intenties omtrent de erkenning van het bestaansrecht van de Joodse staat Israël.

Maar de prominente rol van de Islamisten tijdens de opstand is een veeg teken aan de wand, en niets dat er op wijst dat de nieuwe leiders van Libië de Joden of Israël meer genegen zullen zijn dan dat Gaddafi dat ook al niet was. Eén kleine voorbode is het gewijzigde verhaal dat nu rond die gekke rijk oom van de Arabische wereld wordt opgehangen: naarmate het regime van Gaddafi begon te wankelen, zijn verhalen beginnen circuleren dat zijn grootmoeder Joods was.

En zo gaat Libië een nieuwe tijd in. De afgelopen maanden werden tonnen wapens van Gaddafi en gestolen Libische auto’s naar Egypte, Sinai en Gaza gesmokkeld. Wat zal gebeuren met zijn zware en onconventionele wapens is vooralsnog onbekend. Andere signalen zijn nog meer onheilspellend. Het Egyptische leger klinkt elke dag Islamistischer.

De Moslim Broederschap en andere groepen schroeven hun eisen nog wat op. Islamisten conytrleren de boel in Tunesië, de geboorteplaats van de Arabische Lente, en sluimeren verder in de vleugels van Algerije, Marokko en Jordanië. Een intrieste reaalpolitieke visie is dat deze tweede Arabische Lente snel naar een bittere koude winter zal leiden.

Het zou bijzonder biiter smaken indien Gaddafi op het einde nog gemist zou worden als de duivel zoals wij die hebben gekend. Aangezien de rebellen blijkbaar gelinkt zijn met al-Qaeda en met andere Islamisten, mag verwacht worden dat de haat jegens Joden en Israël alleen nog maar zal toenemen. Maar dat zal niemand tegenhouden om vriendschappelijke relaties met het nieuwe [islamistische] regime aan te gaan.

[lees ook: Libya and the Jews / hier  en op deze blog: Het ergste moet nog komen: nieuwe Libische regering is Al Qaeda [hier]

Zenga ! Zenga !

In februari 2011 had de Israëlische DJ Noy Aloosheal veel succes met de remix “Muammar Gaddafi – Zenga Zenga Song“, waarin hij beelden van een schaars geklede danseres die een bijzonder suggestieve dans uitvoert, combineerde met beelden van de Libische terroristenleider Moeammar al-Gaddafi die als een krankzinnige ergens vanop een balkon zijn aanhangers toespreekt. De persiflage werd een gigantische hit met op dit ogenblik leer dan vier miljoen clicks [4 105 679 – 4 september 2011], waarvan uiteraard de meeste in de Arabische wereld.

Een gedachte over “Het nieuwe Libië zal Israël waarschijnlijk niet erkennen

  1. In de bijbel staat dat ook Puteers in het gevolg zijn dat Israel aan gaat vallen, van deze machtswisseling hoeven gelovigen niet vreemd op te kijken.Maar de Vader in de hemel zal zich de Heilige betonen aan wie Israel aanvalt!!

    Like

Reacties zijn gesloten.