Schandaal: anti-Israëlische ngo’s houden waarheid achter voor eigen profijt

Mensenrechtenorganisaties Amnesty International, Human Rights Watch en ngo’s zoals bv Broederlijk Delen, Pax Christi, Vrede VZW, Stop de Bezetting, Palestina Komitee, Oxfam en zovele anderen eindelijk ontmaskerd. Het gaat ‘m niet om de Palestijnen te helpen maar enkel en alleen om Israël te beschadigen, Israëlbashen onder het mom van ijveren voor mensenrechten.

In het volgende artikel lezen we de waarheid achter de industrie van honderden ngo’s die van zogenaamde hulp voor Palestijnen een miljoenen business hebben gemaakt. Zelfbenoemde mensenrechtenactivisten zijn niet in Gaza of op de Westoever aanwezig met het nobele doel om mensen te helpen. Ze zijn er om geld te verdienen en de pro-Palestijnen te helpen… Israël van de kaart te vegen. Geef toe, ze hebben niets anders dan ‘achtenswaardige’ doelen voor ogen, die Westerse dwazen en naïeve huichelaars. Elder of Ziyon [bron] leidt hierna het puike artikel in van schrijver/auteur Kieron Monks: Why Your Streets Are Full of Foreigners,” zoals steeds vrij vertaald en aangevuld door Brabosh.com.

Elder of Ziyon: “In het volgende betoog drukt Kieron Monks ons met de neus op de waarheid. Bekend staan als “pro-Palestijns” (waarmee natuurlijk ‘anti-Israëlisch’ wordt bedoeld) is trendy en ‘cool‘. Er naar toe gaan geeft je de reputatie van een waaghals, iemand die bereid is om zijn leven te riskeren.

Duizenden jongelui, mislukte humanisten, reizen daar naar toe om een bestemming te geven aan hun nutteloze diploma’s. Eens ter plaatse gelokt worden zij door één van die vele honderden NGO’s betaald die zomaar uit het niets op-poppen om hen te begeleiden, op wie ze altijd wel kunnen rekenen om gelden in te zamelen, veel geld dat ze nodig hebben om mee de Palestijns-Arabische NGO-industrie draaiende te houden. Maar diezelfde Israëlhaters reizen net zo graag af naar Tel Aviv om er te genieten van het comfort dat ze thuis gewend zijn. Het zijn tenslotte ook maar [dolverwende] dwaze hypocrieten.

Niemand weet wat Inge Neefs in Gaza doet en hoeveel ze verdiend. Een goed bewaard geheim

En de NGOs, gespekt met veel contant geld afkomstig van Westerlingen, die er op hun beurt rotsvast van overtuigd zijn dat dit geld wel besteed zal zijn aan wat heet het “heiligste doel van de wereld,” fabriceren plichtbewust rapporten in elkaar over hoe afschuwelijk de leefomstandigheden er wel zijn, zoals ze het “zelf meegemaakt”  hebben in de ‘oorlogszone’. Die rapporten, flink gespekt met leugens en overdrijvingen, worden goed benut om nog meer geld binnen te rijven zodat deze namaak avonturiers kunnen voortgaan met het op te leven.

Veel geld dus dat in feite veel beter zou kunnen worden besteed om mensen die werkelijk in nood verkeren te helpen, in plaats van jonge mensen [zoals bv onze eigenste Inge Neefs] te helpen om de soms moeizame verzamelde fondsen ter plaatse te verspillen aan de behoeften van hun eigen nutteloze leven en nooit verder raken dan het schrijven van boosaardige anti-Israëlische rapporten en blogs, alweer in opdracht van deze of gene anti-Israëlische NGO. Dit artikel tilt een tip van de sluier op, niet dat het zo heel veel onthult, maar toch genoeg om een glimp op te vangen van die reusachtige industrie die maar één doel voor ogen heeft en dat is de staat Israël te demoniseren met de ultieme wens dat door hen zo ongewenste en diep gehate Joodse volk ooit van de aardbodem te laten verdwijnen. Israëlhaat is het etiket, Jodenhaat de rode draad.

In feite is het een compleet financieel en sociaal goed doordacht ecosysteem waar iedereen in het spel zijn/haar plaats kent maar niet graag hebben dat de wereld de waarheid zou vernemen, omdat dan het hun comfortabele leventje zou bedreigd worden en zij hun statuut en prestige zouden kunnen verliezen, om het nog niet eens over hun salarissen te hebben. Zij rijven bakken geld binnen door te beweren dat het leven in de ‘bezette’ gebieden vreselijk en gevaarlijk is terwijl zijzelf halsreikend uitkijken om er naartoe te trekken omdat het leven er zo veilig en comfortabel is. Het is een reusachtig schandaal, maar de enige mensen die het systeem aan de kaak kunnen stellen, zijn diegenen die ervan profiteren. En aldus blijft het een smerig klein geheim.”

Snel verder lezen KLIKKEN op –>

Why Your Streets Are Full of Foreigners

door Kieron Monks

vertaling door Brabosh.com

Verdere vertaling volgt nog…

Ala’adin from Al-Bireh used to greet new foreign arrivals to Palestine with a cheerful, “So you’re here to save my country too?” He was fond of mocking good intentions.

Still it’s fair to say that most international visitors to Palestine, particularly those in relief or activism campaigns, do so at least partly out of conscience. In Britain, and I daresay most of Europe, Palestinian liberation is widely seen as a “good” cause. While many Palestinians feel abandoned by the international community, surely Egypt has taught us not to confuse a nation’s rulers with its population.

In London, where I grew up, this conflict was a “red-line” topic. If you took the wrong position on Palestine-Israel, it was as bad as supporting the death penalty, or liking Margaret Thatcher, and you would be considered the devil incarnate. As I overheard at a Kensington dinner party: “You cannot be a good person if you think the Occupation is okay.”

Coming to Palestine from a relatively carefree background abroad often leads to a kind of awakening. Any preconceived ideas tend to fade at the first checkpoint. For the first time we, with our privileges and passports, become cattle, barked at and processed with disdain. I had never been treated this way before.

There are more terrible crimes being perpetrated in the world today. Massacres in Sudan continue, and the Chinese Muslim population was almost wiped out last year. What makes the human rights abuses here so shocking, apart from their duration, is that they are so flagrant, so routine and there for all the world to see. Such obvious injustice is a provocation to any witness with a conscience. It says, in the best tradition of bar-brawl rhetoric, “What are you going to do about it?”

Fortunately for Israel, President Obama has not dared to address the question or the thugs behind it. Instead answers are coming from the growing community of expatriates living in Palestine. A short walk down Rukab Street in Ramallah tells you all you need to know about the city’s cosmopolitan makeup, and many visitors who come for weeks stay for years. Education, relief efforts, and media are swelling as a result, making obvious injustice more obvious, taking away the fig-leaf excuse of “it’s complicated,” and pressuring international leaders to acknowledge what they already know.

While the vast majority of ex-pats living here genuinely believe in the cause of liberation, it is far from the only reason for our mass invasion. Since the International Solidarity Movement was established in 2001, over 200 NGOs have sprung up in the West Bank and Gaza. Their presence is proof of how favourable Palestinian conditions have become.

“Palestine is the best-kept secret in the aid industry,” I am told by Emily Williams, an American project manager at a medical NGO. “People need field experience and Palestine sounds cool and dangerous because it can be described as a war zone, but in reality it’s quite safe and has all the comforts that internationals want. Quality of life here is so much higher than somewhere like Afghanistan, but we don’t tell anyone so that we are not replaced or reassigned.”

That quality of life is becoming rapidly more apparent in the “A” areas. In cities like Ramallah and Nablus, expensive restaurants and high-powered financial institutions are common now. Nightlife and entertainment is expanding to cater for international tastes.

At times these tastes sit uneasily with local values. More than once I’ve heard the fear voiced that our influence will damage the traditions of Palestinian society. Most internationals at least attempt to be culturally sensitive, but our differences can be striking. I can only imagine how West Bankers feel to see us breezing over to Jerusalem or even Tel Aviv, but these trips have an allure to visitors from the West, who can be somewhere more like home just half an hour away. In my experience, these guilty pleasures are also popular among young Palestinians with the necessary ID.

It is no coincidence that a rise in the number of international visitors here coincides with economic downturn in the West and a shrinking jobs market. With the proliferation of NGOs, the degrees that were just paper back home entitle us to prominent positions in growth industries.

For media professionals, there is a wealth of material to be uncovered here, along with the experience of working on such a major issue. Palestine has been a reliable source of news stories since the conflict began, and it receives forensic, albeit often misguided, analysis across the world. For Western students, Arabic language skills are becoming increasingly desirable and many English universities now arrange placements in exchange for volunteer work. Throw in a warmer climate, Palestine’s natural wonders and holy sites, lower crime rates, and a preposterously welcoming host population, and it’s little wonder that Bi’lin resembles a model United Nations on a Friday morning.

Yes it’s easy to be cynical about Western influence in Palestine, but no one should doubt the strength of feeling that exists around the world for this threatened land. That’s why the last flotilla to Gaza carried representatives of 40 states. It’s why Viva Palestina has bases in Malaysia, Turkey, Italy, Canada, the United States, and Britain. It’s why hundreds of thousands marched for Gaza in Copenhagen, Istanbul, and London, and why the boycott movement has grown powerful enough to shame and discourage collaboration with Israel. All these are grassroots campaigns with no state support.

Campaigners such as Rachel Corrie, Furkan Dogan, Tom Hurndall, and others have died taking action when their governments would not. Many more have taken their place.

Injustice can be inspirational when it appeals to conscience and drives people to prove their belief in liberty, equality, and basic human rights. Outside of parliament buildings, there is a huge, growing, and global coalition of ordinary people who believe in liberation for Palestine, and until it happens, you’ll just have to get used to us.


Bronnen: This week in Palestine: Why Your Streets Are Full of Foreigners door Kieron Monks van 7 mei 2011; Kieron Monks is a reporter and content manager for This Week in Palestine; Elder of Ziyon: Scandal: Anti-Israel NGOs hide the truth for their own profit van 24 mei 2011; met dank aan Sophie Petiet voor de hint;