Obama’s vredesplan is nauwelijks verholen oorlogsverklaring aan de Joodse staat

Barack Obama tegen Bibi Netanjahoe over die beruchte ‘wegenkaart naar de vrede’ [Roadmap to Peace]: “Beste Bibi. Ik vind toch echt dat we dit niet uit het oog mogen verliezen hoor. Er is echt niks belangrijker dan dit.”

Wall Street Journal: Obama’s vredesplan doelbewust recept voor oorlog

‘Palestijns streven om Israël te vernietigen enige reden van uitblijven vrede’

door Xander [bron]

In een redactioneel commentaar heeft de gezaghebbende Amerikaanse krant The Wall Street Journal forse kritiek geuit op president Barack Obama’s behandeling van Israël. Redacteur Buitenland Bret Stephens schrijft dat Obama heeft laten zien ‘het chutzpah concept’ (schaamteloze brutaliteit) te beheersen door Israël een vredesplan aan te bieden ‘dat een recept voor oorlog is, een oorlog die hij in zijn tweede termijn wil voeren, aangenomen dat hij een tweede termijn krijgt.’

Volgens de Journal heeft Obama de Israëlische premier één dag voor diens bezoek aan het Witte Huis ‘met een vijandige politieke toespraak afgetuigd’. Redacteur Stephens merkt op dat het niet voor het eerst is dat Obama buitenlandse leiders zo minachtend behandelt. ‘Herinnert u zich het bezoek van de Dalai Lama vorig jaar? Om Peking te paaien zorgde hij ervoor dat de Tibetaanse spirituele leider het Witte Huis verliet door de uitgang waar de vuilniszakken worden opgestapeld. Dit gebeurde 11 maanden voor het staatsbezoek van Hu Jintao aan de VS.’

Stephens beschuldigt Obama, die in zijn toespraak beweerde dat het ‘tijd is om de waarheid te vertellen’, ervan zich te bedienen van termen die enkel een ‘dun laagje over leugens zijn en die retorisch gegoochel, weglatingen en tegenstrijdigheden bevatten…’

‘Zo zou het bijvoorbeeld prettig zijn als de president duidelijk zou maken of zijn zin over de 1967-lijn -‘gezamenlijk overeengekomen landruil’- inderdaad een doorbraak was en controversieel, of eigenlijk niets bijzonders. Want op zondag feliciteerde Obama, die zich op zijn herverkiezing voorbereidt, zichzelf nog met zijn harde lijn naar vrede in het Midden Oosten, om een paar minuten later te beweren dat ‘er niets speciaals en nieuws was aan mijn voorstel’.’

‘Aangenomen dat Obama weet waar hij het over heeft dan weet hij dat dit niet waar is: geen enkele Amerikaanse president stond immers expliciet achter de ’67 lijnen als basis voor onderhandelingen over een definitieve grens,’ vervolgt Stephens, die zelfs zover ging door te verwijzen naar het feit dat Hillary Clinton deze formule in 2009 openlijk ‘het Palestijnse doel’ noemde. ‘Nu is het ook Obama’s doel geworden, ondanks het feit dat hij volhoudt dat de vrede niet opgelegd kan worden.’

Snel verder lezen KLIKKEN op –>

Tevens spot de redacteur Buitenland met Obama’s uitspraak dat de VS ‘de Palestijnen verantwoordelijk zullen houden voor hun acties en hun woorden.”Kan Obama ook maar één voorbeeld geven dat hij dit als president heeft gedaan, met uitzondering misschien van persverklaringen op het niveau van het ministerie van Buitenlandse Zaken?’ Als Obama écht pro-Israël zou zijn, dan ‘zou hij de Palestijnen zeggen dat er geen recht op terugkeer (van zogenaamde ‘vluchtelingen’) is,’ vervolgde Stephens. ‘Ook zou hij harde en specifieke gevolgen uiteen gezet hebben als Hamas deelneemt aan de (Palestijnse) regering.’

Obama ging in zijn toespraken opzichtig voorbij aan de status van Jeruzalem en aan het ‘vluchtelingen’probleem door de inherent tegenstrijdige suggestie te doen dat de Palestijnse Autoriteit en Israël hier pas na een overeenkomst over een Palestijnse staat over zouden moeten gaan praten.

‘Enorme belediging en minachting Obama richting Israël’

Ook vice-hoofdredacteur van The Jerusalem Post Caroline Glick zette uiteen waarom Obama’s toespraken zo misleidend pro-Israël leken, maar in werkelijkheid het absolute tegendeel waren. Zo verzocht de Israëlische regering Obama alvorens hij zijn toespraak hield uitdrukkelijk om niet openlijk het Palestijnse standpunt over te nemen dat een toekomstige Palestijnse staat gebaseerd moet zijn op de ‘grenzen’ van 1967, die in werkelijkheid nooit hebben bestaan maar bestonden uit de wapenstilstandslijn van 1949. En wat deed Obama? Hij deed het tóch, en wel op het moment dat Netanyahu in het vliegtuig op weg naar Washington zat. ‘Er is nauwelijks een grotere belediging denkbaar of een groter vertoon van minachting voor de leider van een bondgenoot van de VS,’ constateerde Glick.

Door te wijzen op de wapenstilstandslijn van 1949 heeft Obama de omvang van Israël opnieuw tot speerpunt gemaakt. Het recente verzoeningspact tussen Fatah (/ de Palestijnse Autoriteit) en Hamas, dat de gewelddadige tak van de Moslim Broederschap is die streeft naar de ondergang van de Westerse beschaving en de oprichting van het wereldwijde islamitische Kalifaat, bewijst echter dat niet de grootte van Israël de reden van het conflict is, maar het bestaan van de joodse staat Israël.

Alleen vrede door Israëls controle over Westbank

Israëls controle over Judea, Samaria en Oost Jeruzalem is echter de belangrijkste reden waarom Israël en de Palestijnen nog steeds in relatieve vrede leven. Door deze controle is Israël namelijk in staat om (terreur)aanvallen en een nieuwe Arabische invasie af te slaan. Als Israël door het accepteren van de 1949-lijn veel kwetsbaarder wordt, dan zal een nieuwe terreur- en/of militaire campagne om de joodse staat te vernietigen juist aantrekkelijker worden. Tenslotte voeren zowel Fatah als Hamas zo’n campagne nu al, ook al beweren ze tegenover het Westen dat ze ‘vrede’ willen.

Obama, die zich hierin gesteund voelt door ‘links’ Israël dat aangevoerd wordt door oppositieleider Tzipi Livni, gaf tevens een valse voorstelling van zaken door te beweren dat het door de snelle Palestijnse bevolkingsgroei ten westen van de rivier de Jordaan steeds moeilijker voor Israël wordt om een joodse en democratische staat te blijven. Deze zogenaamde ‘demografische tijdbom’ bestaat echter niet, aangezien onafhankelijk onderzoek heeft aangetoond dat het Palestijnse bureau voor de statistiek de omvang van de Palestijnse bevolking met maar liefst 50% overdreven heeft.

De werkelijke statistieken laten zien dat de Arabieren en Joden ongeveer evenveel kinderen krijgen, ongeveer 3 kinderen per vrouw. Het Joodse geboortecijfer is echter aan het stijgen, terwijl dat van de Arabieren daalt. Hetzelfde geldt voor de immigratiecijfers: er komen meer Joden, maar minder Arabieren. Het aandeel Joden in het gebied ten westen van de Jordaan, nu zo’n 58,6%, zal de komende jaren alleen maar stijgen, terwijl het aandeel moslims (38,7%) en overige niet-moslims (2,7%) zal dalen.

Palestijnen enige oorzaak van uitblijven vrede

Obama’s woorden waren dan ook slechts een afleidingsmanoeuvre om zijn nieuwe Midden Oosten politiek, die gebaseerd is op een volkomen valse en in diskrediet gebrachte visie op de realiteit, te kunnen voortzetten. Netanyahu moet volgens Glick dan ook blijven hameren op het feit dat het Palestijnse streven om Israël te willen vernietigen de belangrijkste en enige reden is waarom er nog steeds geen vrede is.