Al meer dan 1000 doden in Syrië. Waar blijven de Israëlbashers?

Syrië, 15 mei 2011. Op deze videobeelden is te zien hoe Syrische veiligheidstroepen burgers behandelen. De video is een snapshot van een groep mannen in militaire uniformen die twee ongewapende mannen afranselen. Tegen de in slaap gedommelde mensenrechtenorganisaties Human Rights Watch en Amnesty International zou ik willen zeggen: werk aan de winkel! Waarschuwing: Niet voor gevoelige zielen!

All Quiet on the Syrian Front,” maar… schijn bedriegt!

Het AFP brengt het volgende bericht:

Syrische veiligheidstroepen hebben minstens 1.062 mensen gedood sinds de pro-democratische protesten uitbraken, zo’n 10 weken geleden, zo meldde een activist aan het Franse persagentschap AFP. “Wij beschikken over een lijst met 1.062 namen samen met de plaats waar ze werden gedood,” vertelt Ammar Qurabi, leider van de National Organization for Human Rights. “De slachtoffers werden doodgeschoten met scherpe munitie.” Hij voegde eraan toe dat reeds 10.000 mensen door het wrede regime werden opgepakt en achter de tralies zitten, in een vertwijfelde poging om met bruut geweld een einde te maken aan de nog nooit geziene protesten tegen het beleid van de Syrische president Bashar al-Assad.

De man met de zeis waakt over Syrië: president Bashar al-Assad

Wel ja, herinnert u zich nog die beelden tijdens het Gazaconflict, Operation Cast Lead, toen Israël een verdedigingsoffensief uitvoerde tegen de vele Gazaanse terreurgroepen die, aangevoerd door het veelkoppige monster Hamas, jarenlang de burgers, vrouwen en kinderen van Israël belaagden [en nog belagen?]

Op elk uur van de dag, kregen we op vrijwel elk journaal bakken bloed over ons uitgegoten, dat haast 3-dimensionaal via de beeldbuizen in onze woonkamers binnenstroomde. Walgelijke berichtgeving, meestal met 8mm camera’s gemaakt, een met veel slechte smaak afgewerkte pornoficatie van een conflict.

Vanwaar al dat bloed kwam wist niemand. Hoe konden ze het ook weten, want in de Gazastrook werden door Israël geen journalisten toegelaten tijdens het conflict. Een strategische en domme PR-fout van Israël, dat zich die misser nog heel lang zou beklagen. Dus werd het nieuws geprefabriceerd door Palestijnen die door Hamas werden geïnstrueerd en op de loonlijst stonden van de UNRWA. Camera’s, pen en papier werden door westerse journalisten van persagentschappen door een draadafspanning de grens met Gaza binnengesmokkeld. Kunt u het zich al inbeelden hoe dat in zijn werk ging?

Waarna Pallywood, de Palestijnse leugenfabriek voor en door de media, de handig aan elkaar gemonteerde bloederige beelden en verslagen voor veel geld doorverkocht aan westerse persagentschappen. Kritiekloos en ongecensureerd namen ze het persboeltje over en verspreidden het verder naar de media in alle landen van de wereld die op geen enkele uitzondering na altijd gretig beelden afkopen waar Joden of Israëliërs van ver of dichtbij mee te maken hebben. Jodenbashen of Israëlbashen [in feite synoniemen van elkaar] brengt altijd veel geld in het laatje. Al de rest interesseert hen niet.

Maar geen enkel spatje Syrisch bloed te zien op het TV-scherm. Vreemde zaak. Zou de media dan toch bevooroordeeld kunnen zijn jegens Israël [en op een tegengestelde wijze jegens Syrië?] Neeeuuuh…. dat zouden ze niet durven. Of toch wel?? 😦

Voor de gedreven en overtuigde Israëlbashers die – in een onverklaarbare opwelling van gewetensnood – toch wensen te weten wat er dagelijks in Syrië gebeurt, zij kunnen de live updates omtrent Syria’s revolte volgen op Libanon Now, KLIK HIER.