Nieuws uit Vakantiedorp Gaza: UNRWA organiseert marathon langsheen de kust [in beeld]

In het Vakantiedorp Gaza, zoals we stilaan de Gazastrook zijn beginnen noemen sinds we achter al de verborgen weelde en rijkdom zijn gestuit, werd op donderdag 5 mei 2011 de eerste marathon gelopen. Iedereen mocht eraan meedoen, behalve dan de volwassen vrouwen. De enkele vrouwen die er ongesluierd bijliepen, waren geen Palestijnse noch moslimvrouwen. Trouwens, 42 kilometers in burqa lopen is geen pretje.

Van de ongeveer 1.500 deelnemers waaronder 1.300 schoolkinderen zullen er slechts negen de eindmeet bereiken. Er namen ook enkele professionele atleten mee en zoals kon worden verwacht werd de eerste Palestijnse marathon gewonnen door de olympische atleet Nader Masri, een prima atleet overigens die volgend jaar deelneemt aan de Olympische Spelen in Londen.

Al bij al toch een zwakke prestatie van de Palestijnen. Waarschijnlijk zaten hun zakken nog vol keien waarmee ze hoopten onderweg wat Joden en Israëli’s te bekogelen. “Het nuttige met het aangename paren,” heet zoiets in Gazaland. Raketten afschieten op vrouwen en kinderen net over de grens met Israël, gaat hen duidelijk beter af. Misschien moesten ze van Qassamraketten afschieten een olympische discipline  maken. Hamas zou dan wel met alle prijzen gaan lopen…

En ja zeg, we zouden het bijna vergeten hé? Er heerst grote hongersnood in de open gevangenis van Gaza, de blokkade door Israël werkt verstikkend op de mensen, miserie, ellende, mensen sterven op straat van ontbering, zweren, ziekte, difterie, malaria, tyfus, bloed, zweet en tranen…. BLA.. BLA… BLA…

Maar zeg nu eens eerlijk, lijkt u dit Gazaland toe als een zwaar belegerd land in hoge nood waar mensen kreveren van honger en ellende? U vind van niet? Ik ook niet. Ik kan zo uit mijn hoofd dozijnen landen en volkeren opnoemen in Z-Amerika, Azië, Afrika en in het Midden-Oosten (Egypte bv.) waar het tientallen keren erger leven is dan in Gaza en… waar helemaal geen hulp toekomt laat staan dat er marathons worden gelopen langsheen een strand. In India sterven elke dag honderden mensen van de honger. In de geschiedenis van Gaza is nog NOOIT iemand van honger omgekomen.

De Palestijnse jeugd nam eveneens deel aan de marathon die georganiseerd en betaald werd door de hulporganisatie van de Verenigde Naties met name de UNRWA (United Nations for Relief and Works Agency) met zetel in Rafah in het zuiden van de Gazastrook. De kust van Gaza was net lang genoeg om de marathon te houden. Een woordvoerder van de UNRWA zei dat de loopwedstrijd ruim 1 miljoen dollar had opgeleverd in sponsoring, waarmee de zomerkampen in Gaza worden bedropen waar zoals bekend jaarlijks zo’n 250.000 Palestijnse kinderen aan deelnemen. ‘Overleven’ in een zomerkamp van de UNRWA is echt geen sinecure… zucht… wat een komedie toch. (foto’s: Reuters/ Ibraheem Abu Mustafa)

Op het plaatje houdt een politieagent van Hamas het zaakje goed in het oog en telefoneert met zijn gsm wanneer de Palestijnse olympische atleet Nader Masri (gele tenue) en een andere marathonatleet aan zijn neus voorbijlopen. (foto: AFP / Marco Longari/ Getty Images)

Het hele marathon sportevenement  werd georganiseerd door de UNRWA, u kent die vluchtelingenorganisatie wel die enkel en alleen voor Palestijnen werd opgericht en met meer dan 30.000 werknemers tegelijk ook de grootste werkgever is in de Gazastrook. Diezelfde UNRWA dus die aan de lopende band Palestijnse vluchtelingen creëert – generatie na generatie – want in tegenstelling tot alle andere vluchtelingen in de wereld is de status van Palestijns vluchteling erfelijk en wordt generaties lang doorgegeven van vader op zoon. Het vluchtelingenschap zit de Palestijnen dus letterlijk in het bloed!

Het koste de Palestijnse atleet Nader al-Masri (in het geel) niet veel moeite om de marathon te winnen. Hem uitlopen was al bijna voldoende. Slechts acht anderen bereikten nà Masri nog de eindmeet. (foto: Reuters/Ibraheem Abu Mustafa)