Premier Netanjahoe geeft Obama koekje van eigen deeg in zijn Witte Huis

Washington, vrijdag 20 mei 2011. Toespraak van de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe op het Witte Huis waarin hij president Barack Obama van repliek diende op diens betutteling van Israël in zijn toespraak van de dag voordien.

Haley Barbour, gouverneur van Mississippi over het nieuwe M-O beleid van Barack Obama, waarin hij de de terugtrekking eist van het Israëlische leger tot aan de wapenstilstandlijnen van 1949: “Wij verwachten niet dat de Israëliërs zo stom zullen zijn dat zij iets zouden doen dat tegen hun eigen belangen indruist, gewoonweg omdat de Amerikaanse regering dat van hen eist.” [We don’t expect the Israelis to be idiots, we don’t expect the Israelis to do what’s against their own interests just because the U.S. government tells them to.] [bron]

En nee, de Israëliërs zijn inderdaad niet zo stom zoals president Barack Obama had verhoopt. “De ‘lijnen van 1967’ zijn onverdedigbaar” en “Ik onderhandel niet over vrede met een Palestijnse regering waarin Hamas zetelt” en “Iemand moet de Palestijnse vluchtelingen ooit vertellen dat ze nooit zullen ‘terugkeren‘” en “Eerst moeten de Palestijnen Israël erkennen als de staat van het Joodse Volk,” vertelde premier Netanjahoe op het Witte Huis aan een sprakeloze president Obama. “Iemand een koekje van eigen deeg geven,” heet zoiets.

Op vrijdag stak premier Benjamin Netanjahoe een overweldigende toespraak af, één waarin een Israëlische leider in het openbaar zijn mening vertolkte op een dergelijke onorthodoxe wijze die we niet meer hadden gezien sinds de regeertijd van wijlen premier Menachem Begin. De rode draad in het betoog van Netanjahoe verschilt nauwelijks van al die andere ‘rode draden’ die elke Israëlische regering sinds 1967 heeft gehad.

Het probleem echter is altijd geweest dat deze basisprincipes nooit permanent door de Israëlische leiders tegenover de rest van de wereld werden verkondigd en verdedigd. Het leek wel alsof elke eersteminister van mening was dat al die feiten zo vanzelfsprekend en duidelijk leken dat zij het maar zelden of nooit nodig achtten deze tot in de kleine details te verklaren en dat keer op keer wanneer de kans daartoe zich voordeed.

Maar de Palestijnse Arabieren hebben nooit opgehouden met hun eigen ‘rode draden’ [basisthema’s] te herhalen – zoals bv de grenzen van 1967, het ‘Recht op Terugkeer’, het lot van de Palestijnse gevangenen, de kwestie Jeruzalem en zo verder. En omdat zij zo volhardend zijn geweest [in het verspreiden van hun halve waarheden en hele leugens] en anderzijds Israël voortdurend heeft nagelaten in het aanschijn van de wereldopinie haar zaak uitvoerig en bij herhaling te verdedigen [=hasbara], hadden de historische leugens en misleidingen van de Pal-Arabieren het al bij voorbaat gewonnen van de Israëlische waarheden en justificaties.

Deze toespraak zou niet overweldigend hebben moeten zijn. Het zou dezelfde toespraak moeten zijn geweest die elke Israëlische leider ooit aan eender welke Amerikaanse president had gegeven. Het kan zijn dat die speech te laat komt. En zonder twijfel zal deze toespraak worden uitgesponnen als zijnde een reusachtige belediging jegens het Witte Huis, door dezelfde mensen die maar niet willen toegeven dat de leiding van de Palestijnse Autoriteit veel meer en veel grotere boosaardige beledigingen heeft gemaakt jegens de Verenigde Staten.

Wellicht dat de toespraak van Bibi Netanjahoe dertig jaar te laat komt – maar het is nog altijd beter te laat dan nooit.

[Bron van deze commentaar van Elder of Ziyon, vertaald en licht aangepast door Brabosh.com]