Dramatische ommekeer van Obama: Israël moet zich terugtrekken uit ‘bezette’ gebieden


Yasser Arafat had op zekere dag een droom: “Als je iets heel graag wil, kan je het stelen” [cartoon van Ronny Gordon gebaseerd op een beroemde foto – rechts hiernaast – van Theodor Herzl, de vader van het Zionisme en één van de stichters van de Joodse staat]

Obama: “A Full and Phased Withdrawal” by Israel to “1967 Lines”

door Gavriel Queenann
(vrij bewerkt en vertaald door Brabosh.com)

De Amerikaanse president Barack Obama heeft het buitenlandse beleid van de Verenigde Staten dramatisch veranderd – daarbij Israël stevig ingedamd en zichzelf op dezelfde lijn gezet als PA-chef Mahmoud Abbas en diens voorafgaandelijke voorwaarden tot het voeren van vredesbesprekingen.

Gisteren donderdag 19 mei ’11 riep Obama op tot een “volledige terugtrekking in stappen van de Israëlische strijdkrachten” uit de “bezette Palestijnse gebieden” achter wat hij noemde “de grenzen van 1967” – in feite dus de staakt-het-vuren lijnen uit 1949 van wijlen Abba Eban, Israël’s Buitenlands Minister en ambassadeur bij de Verenigde Naties, die zogenaamde ‘grenzen’ dus waarnaar in 1967 nog als de “Auschwitz grenzen” werd verwezen. Obama liet nog wat onderhandelingsruimte over voor wat “landruil” aan deze grenzen.

Die verklaringen van Obama kwamen er tijdens zijn veel besproken uiteenzetting tegenover het Staatsdepartement omtrent de nieuwe politieke beleidslijnen die het Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft uitgevaardigd inzake het Midden-Oosten en Noord-Afrika, in het licht van de “lente revoluties” die het gebied door elkaar hebben geschud.

Zeggende dat de wereld het moe is van “niets dan impasse“ in het Arabisch-Israëlische conflict en erover klagende dat het “nederzettingenbeleid zijn gewone gang gaat” en intussen de “Palestijnen van de besprekingen zijn weggelopen,” vertelde Obama dat de Israëliërs zich niet langer kunnen verbergen achter de droom van een democratische en Joodse staat door “te bezetten.”

De volledige toespraak van het verraad van Obama jegens Israël kan je hieronder in de videoclip beluisteren:

Obama sprak over “twee staten voor twee volkeren” met permanente grenzen die gebaseerd zijn op de “lijnen van 1967 met akkoorden over landruil” De grenzen waarnaar als de “lijnen van 1967” wordt verwezen, zijn in feite de lijnen die tijdens de wapenstilstand van 1949 werden goedgekeurd, gevolgd door de 19 jaar lange bezetting door Jordanië van [Oost-]Jeruzalem, Judea & Samaria. De wapenstilstandslijnen die defensie deskundigen als onverdedigbaar worden beschouwd, worden in Israël ook vaak de “Auschwitz-grenzen” genoemd.

Hij vermeldde ook dat de staat van de Palestijnse Autoriteit “aaneensluitend” zou moeten zijn. Dit woord kan verwijzen naar de Joodse gemeenschappen van Judea en van Samaria die de Palestijnse gebieden van elkaar gescheiden houden of – veel erger nog – naar een verbindingsweg verwijzen tussen Gaza enerzijds en Judea & Samaria anderzijds [zie kaartje hiernaast Omert’s ‘vredesplan’], waardoor Israël niet langer aaneensluitende grenzen zou hebben.

Olmert's 2-statenoplossing terug uit de kast gehaald door Obama?

“Ons beleid is twee staten voor twee volkeren. Israël als een Joodse staat voor het Joodse volk. Palestina als de Palestijnse staat voor het Palestijnse volk. Een leefbaar Palestina; een veilig Israël,” declameerde Obama.

Terwijl hij opriep tot definitieve onderhandelingen over permanente grenzen – alhoewel hij enkel landruil overhield waarover kan worden onderhandelt – en veiligheid alvorens te beslissen over de “toekomst van Jeruzalem” en over de “Palestijnse vluchtelingen”, zei Obama dat hij geloofde dat deze “netelige kwesties” uiteindelijk wel opgelost zullen worden omdat zoals hij dat uitdrukte “Ik ervan overtuigd ben dat de meerderheid van de Israëliërs en de Palestijnen eerder aan de toekomst zullen denken dan in het verleden te worden opgesloten.”

Abbas heeft bijna identiek hetzelfde verklaard: dat over een terugkeer naar de wapenstilstandslijnen van 1949 niet kan onderhandeld worden en dat Jeruzalem binnen diezelfde lijnen is inbegrepen en dat er enkel over de vluchtelingenkwestie kan onderhandeld worden. Obama trachtte zijn opmerkingen, waarin hij de territoriale eisen van de Palestijnse Autoriteit steunde, te rechtvaardigen door te verwijzen naar de reeds lang bestaande vriendschapsbanden tussen Israël en de Verenigde Staten en zei dat “omwille van die vriendschap wij ook de waarheid moeten kunnen uitspreken,” maar onderschreef tezelfdertijd de maximale eisen van de Palestijnse Autoriteit – waarbij hij de meeste van de Israëlische voorwaarden van de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe om tot een vredesakkoord te komen straal negeerde.

Hij riep Abbas op om Israël als een Joodse staat te erkennen en benadrukte dat de staat van de Palestijnse Autoriteit moet gedemilitariseerd worden. Zeggende dat Israël “kordaat moet handelen om een duurzame vrede te bereiken” en eisende dat een “groeiend aantal Palestijnen” wonen ten westen van de Jordaanrivier, legde Obama de volle verantwoordelijkheid bij Israël om “om miljoenen te laten geloven dat vrede mogelijk moet zijn” en – met een taalgebruik dat traditioneel verbonden is met éénzijdige Israëlische concessies – moet Israël “dapper handelen om een duurzame vrede te bereiken.”

Tezelfdertijd verwierp Obama de eenzijdige maatregelen van de leiders van de Palestijnse Autoriteit om de onafhankelijkheid uit te roepen, los van een onderhandelde oplossing [met Israël] en hiervoor steun te proberen verkrijgen binnen de Verenigde Naties in september aanstaande, zeggende dat de [Palestijnse] pogingen om Israël binnen de Verenigde Naties te isoleren en Israël te delegitimeren, niet naar een onafhankelijke staat zullen leiden.

“Geen enkele vrede kan worden opgelegd, niet door de Verenigde Staten, en door niemand anders,” zei Obama. Terwijl hij verklaarde dat de Verenigde Staten “elke inspanning zullen benutten” om de “zaak van de vrede” vooruit te stuwen, heeft hij geen enkel ander plan – behalve dan dat van Israëlische toegevingen – voorgelegd tot het bereiken van een overeenkomst tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit.

Bronnen: Arutz Sheva: Obama: “A Full and Phased Withdrawal” by Israel to “1967 Lines” door Gavriel Queenann van 19 mei 2011; op Brabosh.com: Ex-premier Ehud Olmert: Abbas heeft nooit gereageerd op mijn vredesvoorstel van 17 februari 2010; Waarom de Palestijnen elk vredesakkoord met Israël afwijzen van 9 januari 2010; Olmert’s plan voor vrede met de Palestijnen van 20 december 2009; Oud-premier Olmert: ‘Ik ging het verste in de vredesonderhandelingen’ van 9 oktober 2009; De onverzoenlijkheid van ‘gematigde’ Palestijnen. Saeb Erekat onthult de realiteit… in het Arabisch van 3 augustus 2009; Abbas over zijn ontmoeting met Obama: ‘Ik kan hier niks komen doen’ van 7 juni 2009; De hele wereld – behalve Palestijnen en Arabieren – wenst 2-statenoplossing voor het Arabisch-Israëlisch conflict van 21 mei 2009; 2-staten oplossing voor Israël en Palestina verder weg dan ooit van 2 maart 2009