Arabische Lente voorspelt weinig goeds in de zeer nabije toekomst


De “Arabische Lente” ontluikt in de Egyptische hoofdstad Caïro. Tijdens het Vrijdaggebed van 13 mei 2011 drummen de massa’s weer spontaan samen op het Tahrirplein. Kwestie van de juiste toon in te zetten en geen twijfel te laten bestaan omtrent hun ware bedoelingen, wordt door de volksmassa spontaan een Joodse Davidster in brand gestoken. Elders op het plein worden Israëlische vlaggen verbrand (foto onderaan). In het Midden-Oosten zijn dat namelijk synoniemen.

In het M-O wordt het onderscheid tussen Jood of Israëli niet gemaakt, dat gebeurt alleen in het Westen door pseudo-Hamasadepten die beweren dat ze slechts “peace brengen“, dat ze “niks tegen de Joden zelf hebben“, en meer van die naïeve troep. En dat in een regio die rood-groen kleurt, rood van het bloed en het geweld en groen van de islam. Kijk maar naar hun nationale vlaggen. Nu, één zwaluw maakt de lente nog niet, dus ook nog niet in Egypte, ttz: het ergste moet nog beginnen… (Foto’s:  persagentschap Reuters)

The Region: A taste of the future

door Barry Rubin

De gebeurtenissen in Egypte van het afgelopen weekeinde voorspellen niet veel goeds voor wat de toekomst brengen zal.

Aanvankelijk beweerde de Egyptische Moslim Broederschap dat het geen kandidaat voor het presidentschap naar voren zou schuiven en dat zij enkel streven naar het verwerven van éénderde van de parlementaire zetels. Daarna zeiden ze opnieuw dat ze geen presidentiële kandidaat zouden leveren maar 50 procent van de parlementaire zetels zouden claimen. Zelfs dat is pure misleiding sinds de Broederschap het op een akkoordje gooide met de andere islamistische partijen om niet tegen elkaar te concurreren, waarbij opnieuw 5 tot 10% islamisten worden toegevoegd (een meerderheid).

Nu zegt de Moslim Broederschap dat het een presidentiële kandidaat zal inzetten die de verkiezingen mogelijk zelfs zal kunnen winnen. Oh, maar hij zal natuurlijk als ‘onafhankelijke’ opkomen, of wat dacht u?

Eén reden voor deze koerswijziging is dat vroeger de Moslim Broederschap Muhammad ElBaradei steunde. Maar sinds de twee het oneens zijn geraakt over het houden van een referendum betreffende de timing van de verkiezingen – ElBaradei dacht de veranderingen teveel in het voordeel waren van de Broederschap, dus lieten ze hem vallen – hebben zij niemand over om te steunen. Overigens heeft de Moslim Broederschap dat referendum gewonnen ter grootte van een aardverschuiving.

Ah, maar er is niks aan de hand hoor, omdat volgens Reuters, Abdel Moneim Abul Futuh (afb. rechts), de presidentskandidaat van het Broederschap, een belangrijk “hervormingslid“ is van de Raad van Shura van het Broederschap, het hoogste bestuursorgaan is. Juist! Hij wil Egypte in een islamistische staat “hervormen”.

Een opiniepeiling uitgevoerd door al-Ahram (het is natuurlijk nog watvroeg om nu al te weten hoe de mensen zullen stemmen), laat zien dat Amr Moussa en Abul Futuh beiden rond de 20 procent halen en ElBaradei ongeveer 12%.

Merk op dat aangezien de presidentsverkiezingen zullen gehouden worden na een stevig resultaat van de Broederschap in de parlementsverkiezingen, heel wat kiezers zich waarschijnlijk bij het winnende kamp zullen aansluiten. Merk ook op dat de kandidaat van het Broederschap een sterke organisatie achter zich zal hebben, terwijl Moussa zelfs geen partij zal hebben en de krachten rondom ElBaradei vrij zwak zullen staan en zich voornamelijk zullen concentreren in Kaïro.

Voeg dan ook nog de mix toe dat Abul Futuh ook door islamistische niet-leden van de Broederschap zal gesteund worden terwijl ElBaradei het tegen drie andere “gematigde democratische” kandidaten moet opnemen die voor dat deel van de stemmen. De rode draad is dat voor het eerst deze week, een overname van Egypte in 2011 door de Moslim Broederschap van Egypte mogelijk is.

Tot nog toe dacht ik dat Moussa de volgende president van Egypte zou worden, weliswaar met een sterke islamistische aanwezigheid in het parlement maar geen meerderheid zou hebben. Maar tahns voorspelt Moussa zèlf dat de Moslim Broederschap met haar bondgenoten toch een meerderheid zal hebben. En zelfs meer recentelijk de mogelijkheid is gerezen dat een leider van de Broederschap tot president zal worden verkozen.

Aldus zijn hier onze alternatieven:

Het scenario in het beste geval: Een radicale nationalistische president Moussa en een sterk islamistisch contingent in het parlement dat een grote invloed zal hebben in het schrijven van een nieuwe grondwet. Moussa is anti-Israël en anti-Amerikaan, maar zou zich door zijn pragmatische aanpak meer terughoudend opstellen. Anderzijds wordt zijn behoefte om demagoog te spelen, beperkt door het feit dat hij geen geld zal hebben om meer voedsel te subsidiëren, extra banen te voorzien of islamisten gelukkig te houden, of hen van hem afkeren waardoor hij naar het avonturisme kan worden geduwd.

Het scenario in het slechtste geval: Een president van de Broederschap en een parlement dat Egypte zal veranderen in een islamistische staat, Hamas voluit zal steunen, de invloed van de Verenigde Staten zal ondermijnen alsmede die van andere Arabische staten en potentieel een volledige oorlog met Israël zal overwegen.

Herinner u dat president Barack Obama heeft gezegd dat wat hem betreft een Broederschap in de regering geen enkel probleem vormt. Dus veronderstel ik dat hij enkel op de resultaten van zijn handigheidjes zal letten en hen zal toejuichen.

Een voorproefje wat de toekomst zal brengen was reeds te merken tijdens de massieve anti-Israëlische demonstraties op het Tahrirplein in Caïro afgelopen vrijdag. Vermoedelijk zou de demonstratie bedoeld zijn om tegen het sektarisch geweld [tegen de koptische christenen] in Egypte te protesteren, maar het draaide erop uit dat het sektarisch geweld de volgende deur koos.

De Moslim Broederschap heeft nu haar eisen opgeschroefd door haar diplomatieke betrekkingen met Israël te verbreken en de Israëlische ambassadeur het land uit te zetten. Herinner u al die artikelen hoe goed die revolutie voor Israël wel zou kunnen zijn als eindelijk die domme Israëliërs wakker zouden worden en de realiteit zouden begrijpen net zoals de mensen in Washington en aan de Upper West Side van Manhattan?

Oh, en raadt eens hoe die demonstratie [van vrijdag in Caïro] grotendeels werd georganiseerd. Zet je schrap! Via Facebook! Die jeugdige, hippe en twitterende gematigde jongelui!

Nadat het volk in april-mei eindelijk heeft ontdekt wat zij beter in januari-februari hadden geweten over Egypte, zou het beter kunnen zijn om de les nù maar al te leren in plaats van steeds maar opnieuw dezelfde fouten te moeten herhalen.


Bronnen: The Jerusalem Post: The Region: A taste of the future door Barry Rubin van 15 mei 2011; The writer is director of the Global Research in International Affairs Center (www.gloria-center.org) and editor of Middle East Review of International Affairs Journal and Turkish Studies. He blogs at www.rubinreports.blogspot.com